ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ധുന്ധുകാരി എന്നൊരു മനുഷ്യൻ, ദുഷ്ടതയിലേർപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ കയ്യിൽ തന്റെ ജീവിതം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് ആരും അറിയാതെ, അവൾക്കാർ അവന്റെ ശരീരം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ രഹസ്യം ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ജനങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾക്കാർ പറഞ്ഞു: "അവൻ നമ്മെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ, ദൂരെയായി പോയിട്ടുണ്ട്; ഈ വർഷം അവൻ പണത്തിന്റെ മോഹത്തിൽ തിരികെ വരും." ബുദ്ധിമാനായ ഒരാൾ ദുഷ്ട സ്ത്രീകളിൽ വിശ്വാസം വെക്കരുത്; അവരെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഭ്രാന്തൻ കഷ്ടതയിൽ മുങ്ങും. കാമതുരസ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതം പോലെ ആകാം, ആസ്വാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കും; പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയം വെട്ടി കുത്തുന്ന വാളുപോലെയാണ്—പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു സ്നേഹിതൻ? ധുന്ധുകാരിയുടെ സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത്, അനേകം ഭർത്താക്കന്മാർ ഉള്ള ആ സ്ത്രീകൾ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. അപ്പോൾ ധുന്ധുകാരി ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിൽ പിഴഞ്ഞ്, ഒരു മഹാഭൂതമായി മാറി. വാതത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, അവൻ പത്തോരിടത്തും ഓടി, തണുപ്പിലും ചൂടിലും കഷ്ടത അനുഭവിച്ച്, ഭക്ഷണവും ജലവും ഇല്ലാതെ, ദുഃഖത്തിൽ വിറച്ചു. അവൻ എങ്ങും അഭയം കണ്ടെത്തിയില്ല; "അയ്യോ, ഭാഗ്യം!" എന്ന് നിലവിളിച്ചു. കുറേകാലം കഴിഞ്ഞ്, ലോകത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ മരണവിവരം ഗോകർണ്ണൻ അറിഞ്ഞു. അവനെ അശക്തനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഗോകർണ്ണൻ ഗയയിൽ ശ്മശാനക്രിയകൾ നിർവഹിച്ചു; അവൻ തീർത്ഥങ്ങളിൽ യാത്രചെയ്തിടത്തും അവൻ ആ ക്രിയകൾ നടത്തി. ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച്, ഗോകർണ്ണൻ തന്റെ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രിയിൽ, അവൻ വീട്ടിന്റെ അങ്കണത്തിൽ ആരും അറിയാതെ ഉറങ്ങാൻ വന്നു. അപ്പോൾ, ഗോകർണ്ണൻ ഉറങ്ങുന്നതു കണ്ട ധുന്ധുകാരി, ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ, രാത്രിയുടെ അകൽവേളയിൽ തന്റെ ബന്ധുവായ ഗോകർണ്ണനോടു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ ഒരു വട്ടം ആടായി, മറ്റൊരു വട്ടം ആനയായി, കാളയായി, ഇന്ദ്രനായി, അഗ്നിയായി, വീണ്ടും മനുഷ്യനായി—ഒരൊറ്റതവണ ഓരോ രൂപവും എടുത്തു. ഈ രൂപപരിവർത്തനം കണ്ട ഗോകർണ്ണൻ, മനസ്സിൽ ഉറപ്പോടെ, "ഇവൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവനാണ്," എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോട് സംസാരിച്ചു: "നീ ആരാണ്, രാത്രിയിൽ ഭയാനകമായ ഈ രൂപത്തിൽ? എവിടുനിന്നാണ് ഈ നിലയിൽ എത്തിയത്? നീ ഒരു ഭൂതമാണോ, പ്രേതമാണോ, ദാനവമാണോ? സത്യം പറയു." ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ധുന്ധുകാരി വല്ലാതെ നിലവിളിച്ചു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, ബോധത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഗോകർണ്ണൻ വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി; ആ ഒരു പ്രവർത്തനത്തിൽ, പാപി പ്രേതം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ, ധുന്ധുകാരി; എന്റെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചത്. എന്റെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ എണ്ണമില്ല; ഞാൻ ലോകത്തെ ദോഷം ചെയ്തവൻ, സ്ത്രീകളാൽ ദുഃഖത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവൻ. അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ഭൂതമായി, ഈ ദയനീയ നിലയിൽ കഴിയുന്നു; ഞാൻ വായു മാത്രമേ ആഹാരമാക്കൂ, ഭാഗ്യത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ മാത്രം ലഭിക്കുന്നു." "സ്നേഹിതാ, ദയാസമുദ്രാ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് മോചനം നൽകൂ!" ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോകർണ്ണൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ പിതൃശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചു. എങ്കിൽ നീ മോചിതനാവാത്തത് എങ്ങനെ? ഇതെനിക്ക് അത്ഭുതമാണ്. ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോചനം ഇല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇവിടെ ഇല്ല. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യം വിശദമായി പറയൂ." പ്രേതം പറഞ്ഞു: "നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോചനം ലഭിക്കില്ല. ഇനി മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ആലോചിക്കൂ." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോകർണ്ണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "നൂറ് ശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോചനം ഇല്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനം വളരെ പ്രയാസമാണ്." "ഇനി, ഭയമില്ലാതെ, നീ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കൂ. ഞാൻ ഒരു മാർഗ്ഗം ആലോചിച്ച്, അതു നിർവഹിക്കും." ഗോകർണ്ണന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോകർണ്ണൻ ആ രാത്രി ആലോചനയിൽ കഴിച്ചു, ഉറങ്ങാതിരുന്നു. പുലർച്ചയിൽ, ഗോകർണ്ണൻ എത്തിയപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടിയെത്തി. ഗോകർണ്ണൻ രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ അവർക്കു പറഞ്ഞു. പണ്ഡിതന്മാർ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ, ജ്ഞാനികൾ, ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവർ—എല്ലാവരും, ശാസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ചിട്ടും, ധുന്ധുകാരിയുടെ മോചനത്തിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തിയില്ല. അപ്പോൾ, എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ മോചനത്തിൽ പ്രധാനം എന്ന് അംഗീകരിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ഗോകർണ്ണൻ സൂര്യന്റെ ഗതിയെ തടഞ്ഞു. "ലോകത്തിന്റെ സാക്ഷിയായോ, ഞാൻ നിനക്കു വന്ദനം സമർപ്പിക്കുന്നു. മോചനത്തിന്റെ കാരണമെന്താണ്?" എന്ന ചോദ്യം ദൂരത്തുനിന്ന് കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: "ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴു ദിവസം പാരായണം ചെയ്യുക—ഇതിലൂടെ മോചനം ലഭിക്കും." ഈ വാക്കുകൾ എല്ലാവരും സത്യമെന്നു അംഗീകരിച്ചു. എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: "ഇത് പ്രയത്നത്തോടെ ചെയ്യണം, എങ്കിൽ എളുപ്പമാണ്." ഗോകർണ്ണൻ തീരുമാനിച്ച്, ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അത് കേൾക്കാൻ, ഗ്രാമങ്ങളിലെയും പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ—കാൽമുറിഞ്ഞവരും, കാഴ്ചയില്ലാത്തവരും, വയസ്സായവരും, മന്ദഗതികളുമായവരും—പാപനാശത്തിനായി കൂടിയെത്തി. വലിയൊരു സഭ രൂപപ്പെട്ടു; അത്ഭുതം ദേവതകൾക്കും ഉണ്ടായി. ഗോകർണ്ണൻ, ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, കഥ ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത്, പ്രേതം (ധുന്ധുകാരി) കൂടി എത്തി, ഒരു സ്ഥലത്തിനായി ചുറ്റി നോക്കി. അവിടെ, ഏഴു കുരുക്കുള്ള ഒരു മുലയിലുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ അടിയിൽ കുഴിയിൽ കയറി, കേൾക്കാൻ അവൻ നിന്നു. വാതു രൂപത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ, മുലയിലിൽ പ്രവേശിച്ചു. പ്രധാന വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ ശ്രോതാവായി കണക്കാക്കി, ധേനുവിന്റെ പുത്രൻ (ഗോകർണ്ണൻ) ഭാഗവതം ആദ്യ স্কന്ധം മുതൽ സുതാരമായ പാരായണം ആരംഭിച്ചു. ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ, അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു: മുലയിലിൽ ഒരു കുരുക്ക് ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിയതും, സത്പുരുഷന്മാർ കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം, സന്ധ്യയിൽ, രണ്ടാമത്തെ കുരുക്കും പൊട്ടിയു; മൂന്നാം ദിവസം, മൂന്നാമത്തെ കുരുക്കും പൊട്ടിയു; ഇങ്ങനെ ഏഴു ദിവസവും, ഏഴു കുരുക്കുകൾ പൊട്ടിയു. ഭാഗവതം പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, ധുന്ധുകാരി പ്രേതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചു—തുളസി മാല ധരിച്ച്, പീതാംബരം അണിഞ്ഞ്, മേഘം പോലെ കറുത്തു, കിരീടവും കുമ്പളവും ധരിച്ചു.