ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ജാംബവാൻ കൃഷ്ണനോട് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകൾ ജാംബവതിയും അതുല്യമായ സ്യമന്തകമണിയും സമർപ്പിച്ചു, കൃഷ്ണനെ ആദരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി. കൃഷ്ണൻ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചതിനുശേഷം പുറത്തു വരാത്തതിനെ കണ്ട ജനങ്ങൾ, ദു:ഖത്തോടെ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം കാത്തിരുന്നതിനു ശേഷം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. കൃഷ്ണൻ പുറത്തു വരാത്ത വിവരം കേട്ട ദേവകിയും രാജ്ഞിയായ രുക്മിണിയും വസുദേവനും സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും വലിയ ദു:ഖത്തിലായി. ദ്വാരകാവാസികൾ ദു:ഖത്തിൽ സത്രാജിതിനെ ശപിക്കുകയും, കൃഷ്ണന്റെ വിവരം അറിയാൻ ചന്ദ്രഭാഗാ ദുർഗാദേവിയുടെ ശരണിൽ പോവുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ ഭക്തിയാൽ ദേവി അനുഗ്രഹം നൽകി ഉപദേശം നൽകി; അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭാര്യയോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം പകർന്നു. ഹൃഷികേശനെ മനികരണ്ടും ഭാര്യയോടും കൂടി മൃത്യുവിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവന്നതുപോലെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാവരും ആനന്ദോത്സവത്തിൽ മുഴുകി. രാജാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സത്രാജിതിനെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തി, കൃഷ്ണൻ സ്യമന്തകമണിയുടെ വീണ്ടെടുപ്പ് വിശദീകരിച്ചു, മനിയും തിരികെ നൽകി. വളരെ ലജ്ജിച്ച സത്രാജിത് മുഖം താഴ്ത്തി, തന്റെ പാപം ഓർത്തു വേദനയോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അത്യന്തം ഖേദത്തിലും മനസ്സിന്റെ സംഘർഷത്തിലും ആൾക്കാർ താനെന്തു ചെയ്യണം എന്ന് ആലോചിച്ചു: "എങ്ങനെ ഞാൻ ഈ പാപം കഴുകാം? എങ്ങനെ അച്യുതനെ പ്രസന്നനാക്കാം? എനിക്ക് നല്ലവനെന്നു ജനങ്ങൾ കരുതാൻ എങ്ങനെ കഴിയും? നാണംകെട്ട, സ്വാർത്ഥ, ധനലോഭി എന്നൊന്നും പറയാതിരിക്കുവാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു. "എന്റെ മകൾ സത്യഭാമയെയും ഈ മനിയെയും കൃഷ്ണനു സമർപ്പിക്കാം; ഇതാണ് ഉചിതമായ പ്രായശ്ചിത്തം, വേറൊന്നുമില്ല," എന്നുറപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച സത്രാജിത് സ്വന്തം മകളെയും മനിയെയും കൃഷ്ണനു സമർപ്പിച്ചു. സത്യഭാമയെ, നല്ല ഗുണങ്ങളാലും സൗന്ദര്യത്താലും പ്രസിദ്ധയായവളെ, കൃഷ്ണൻ ഉചിതമായി വിവാഹം ചെയ്തു. കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ഈ മനി സ്വീകരിക്കില്ല; അത് ദേവഭക്തനായ നീ אצל്കൊള്ളട്ടെ, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കാം." ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, യുയുധാനനും മറ്റ് അനുചിതരും കൂടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാണ്ഡവരെ കാണാൻ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് പോയി. കൃഷ്ണനെ വന്നതുകണ്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് എഴുന്നേറ്റ്, പ്രാണൻ തന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടിയതുപോലെ ആനന്ദിച്ചു. അച്യുതനെ അങ്കലാപ്പിച്ച്, അവന്റെ സ്പർശത്തിൽ സകല ദു:ഖവും മാറി, അവന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വകമായ ചിരി മുഖം നോക്കി സന്തോഷിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമനും കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു; അർജ്ജുനനെ കൃഷ്ണൻ അങ്കലാപ്പിച്ചു; ഇളയ കൂട്ടുകാർ അവനോട് ആദരപൂർവ്വം പെരുമാറി. പുതിയതായി വിവാഹം ചെയ്ത, ലജ്ജാശീലയുള്ള ദ്രൗപദി, കൃഷ്ണൻ പ്രധാനാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആദരപൂർവ്വം അവനെ വന്ദിച്ചു. അതുപോലെ സത്യകിയും മറ്റും ആദരപൂർവ്വം ഇരുന്നു. കൃഷ്ണൻ കുഞ്ഞിയമ്മയെ സമീപിച്ചു, അവളെ പ്രണയപൂർവ്വം അങ്കലാപ്പിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞു. അവളുടെ ക്ഷേമവും പുത്രവധുക്കളുടെ, സഹോദരിയുടെ, ബന്ധുക്കളുടെ ക്ഷേമവും ചോദിച്ചു. അവൾ, അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ ഓർത്ത്, ദു:ഖത്തിന് ശേഷം ലഭിച്ച ആത്മദർശനം മനസ്സിൽ ഓർക്കി, സ്നേഹത്തിൽ ശബ്ദം വിറയച്ചു പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ രക്ഷകൻ ലഭിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് നമുക്ക് ക്ഷേമം ലഭിച്ചത്; ഉറ്റവരെ ഓർത്തു, കൃഷ്ണാ, എന്റെ സഹോദരൻ നിന്നെ സമീപിച്ചു. എല്ലാവർക്കും സ്നേഹവും ആത്മതുല്യമായ സമീപനവുമുള്ള നിനക്ക് 'ഞങ്ങൾ', 'അവർ' എന്ന ഭ്രാന്ത് ഇല്ല; എന്നാൽ ഹൃദയത്തിൽ വസിച്ച്, നിന്നെ ഓർക്കുന്നവരുടെ ദു:ഖങ്ങൾ നീ എപ്പോഴും നീക്കുന്നു." യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: "എന്ത് പുണ്യം ബാക്കിയുണ്ട് എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല, കഷ്ടം, യോഗമാസ്ഥരായവർക്കും ദുർലഭനായ ഭഗവാനെ ഞങ്ങൾ കാഴ്ച്ച കണ്ടു; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ നിർഭാഗ്യവാന്മാരല്ലോ." രാജാവിന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം കൃഷ്ണൻ അവിടെ അനേകം മാസം താമസിച്ചു, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥനിവാസികളുടെ കണ്ണുകൾ ആനന്ദിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം, അർജ്ജുനൻ ഹനുമാൻ പതാകയുള്ള രഥത്തിൽ കയറി, ഗാണ്ഡീവം, അക്ഷയ ബാണക്കൂമ്പാരം എടുത്തു. കൃഷ്ണനുമൊപ്പം, സമ്പൂർണായുധധാരിയായ്, അനേകം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാട്ടിലേക്ക് വിനോദാർത്ഥം പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ അർജ്ജുനൻ തന്റെ ബാണങ്ങളാൽ പുലികൾ, പന്നികൾ, കാട്ടുപോത്തുകൾ, കുരങ്ങുകൾ, ശരഭങ്ങൾ, കാട്ടെരുതുകൾ, കാട്ടാനകൾ, മാൻ, മുയൽ, മുള്ളൻപന്നി എന്നിവയെ വേട്ടയാടിച്ചു. അനുചിതർ അവയെ ഉത്സവത്തിനു രാജാവിനടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു. ദാഹവും ക്ഷീണവും അനുഭവിച്ച അർജ്ജുനൻ യമുനാനദിക്കരയിൽ പോയി. അവിടെ ശുദ്ധീകരണക്രമം അനുഷ്ഠിച്ച് വെള്ളം കുടിച്ച് കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ള ഒരു യുവതിയെ അവിടെ കാണപ്പെട്ടു. അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അവളോട് സമീപിച്ചു ചോദിച്ചു: "ആരാണു നീ? ആരുടെ പുത്രിയാണ്? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? എന്താണ് ഉദ്ദേശം? ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണെന്നു തോന്നുന്നു. എല്ലാം പറയൂ, മനോഹരിയേ." അവൾ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ സൂര്യദേവന്റെ മകളായ കാളിന്ദിയാണു, ഭർത്താവിനെ തേടി കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനദായകനായ വിഷ്ണുവിനെ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ശ്രീയുടെ നിവാസമായ മുകുന്ദൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. കാളിന്ദി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഞാൻ, അച്യുതനെ ദർശിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ, എന്റെ പിതാവു നിർമ്മിച്ച യമുനാനദിയിലെ മന്ദിരത്തിൽ വസിക്കുന്നു." അർജ്ജുനൻ ഇതു വാസുദേവനോട് പറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി, അവളെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. യുധിഷ്ഠിരന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, വിശ്വകർമയെ വിളിച്ചു, കൃഷ്ണൻ അത്ഭുതമായ ഒരു നഗരവും പാണ്ഡവർക്കായി നിർമിപ്പിച്ചു. അവിടെയായി തന്റെ ജനങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ താമസിച്ചു. പിന്നീട് അർജ്ജുനന്റെ രഥസാരഥിയായി കൃഷ്ണൻ, കണ്ഢവവനം അഗ്നിദേവന് സമർപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. അഗ്നി പ്രസന്നനായി അർജ്ജുനന് ഗാണ്ഡീവം, വെള്ളയ കുതിരകളുള്ള രഥം, രണ്ടു അക്ഷയമായ ബാണക്കൂമ്പാരങ്ങൾ, ദുർജ്ജയമായ കവചം, ദൈവായുധങ്ങൾ എന്നിവ സമ്മാനിച്ചു.