ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോകർണൻ യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊണ്ടവനായിരുന്നതിനാൽ, സുഖം ദു:ഖം, ശത്രുക്കൾ സ്നേഹിതർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭാവങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ തീർത്ഥാടനം നടത്താൻ പുറപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ധുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുകയും, അഞ്ച് വേശ്യകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ മനസ്സു മയങ്ങിപ്പോയി, അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ആ വേശ്യകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച് ധുന്ധുകാരിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. കാമത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, മരണത്തെ മറന്നുപോയ ധുന്ധുകാരി, അവർക്കായി ആഭരണങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. പല സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുമൊരു വിധം ധനം സമ്പാദിച്ച ശേഷം, അവൻ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി, ആ സ്ത്രീകൾക്ക് മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും മറ്റു പല വസ്തുക്കളും നൽകി. ഇങ്ങനെ ധനം കൂടുന്നതു കണ്ട സ്ത്രീകൾ തമ്മിൽ രാത്രിയിൽ സംസാരിച്ചു: "ഇവൻ ദിവസേന കള്ളം ചെയ്യുന്നു; രാജാവ് അറിഞ്ഞാൽ പിടിച്ചു കൊല്ലും." അവരുടെ സ്വന്തം സുരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് അവൻറെ മരണത്തിന് പദ്ധതിയിട്ടത്. അതിനുശേഷം, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കയറുകൊണ്ട് കെട്ടി, അവനെ കൊന്നു, സകലധനവും എടുത്ത് അവിടം വിട്ടുപോയി. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കയറിട്ടു കൊന്നെങ്കിലും, അവൻ ഉടൻ മരിച്ചില്ല; അതിൽ അവർ ഭയപ്പെട്ടു. പിന്നെ, അവന്റെ വായിൽ തീക്കൊള്ളകൾ നിറച്ച്, അതിന്റെ ദുരിതത്തിൽ ധുന്ധുകാരി മരിച്ചുപോയി. അവന്റെ ശരീരം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും, ആരും ഈ രഹസ്യം അറിഞ്ഞില്ല. ആളുകൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, "അവൻ ധനലോഭത്തിൽ ദൂരദേശത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; ഈ വർഷം തിരിച്ചുവരും," എന്നായിരുന്നു അവർ പറയുന്നത്. ദുഷ്ടസ്ത്രികൾക്കു ഒരിക്കലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുതെന്ന്, അവരെ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ദു:ഖത്തിൽ അകപ്പെടുമെന്ന് ചതുരന്മാർ ഉപദേശിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെ ആസ്വാദ്യമായെങ്കിലും, ഹൃദയം വടി പോലെ കഠിനമാണ്; പുരുഷന്മാരിൽ ആരും അവർക്കു പ്രിയരല്ല. അവരുടെ കൈവശം ധനം ലഭിച്ച ശേഷം, ആ സ്ത്രീകൾ പലഭർത്താക്കന്മാരുമായി അകലുകയും, ധുന്ധുകാരി തന്റെ പാപഫലത്തിൽ വലിയ പ്രേതമായി മാറുകയും ചെയ്തു. അവൻ ചുഴലിക്കാറ്റുപോലുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, പത്തുദിശകളിലും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, ഉണക്കത്തിലും ചൂടിലും പീഡിക്കപ്പെടുകയും, ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ വലയുകയും ചെയ്തു. എവിടെയും ആശ്രയം ലഭിക്കാതിരുന്ന അവൻ, നിരന്തരം "ഹാ വിധി!" എന്ന് വിളിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഗോകർണൻ ലോകത്തിൽ നിന്നു സഹോദരന്റെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞു. അവൻ ധുന്ധുകാരിയെ അശരണനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഗയയിൽ ശുദ്ധമായി പിതൃകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു; യാത്രചെയ്യുന്ന ഓരോ തീർത്ഥയിലും അവൻ പിതൃകർമ്മം നടത്തി. ഇങ്ങനെ തീർത്ഥാടനം നടത്തി, ഗോകർണൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രി, അവൻ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ആരും അറിഞ്ഞില്ലാതെ വിശ്രമിക്കാൻ വന്നു. അപ്പോൾ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഗോകർണൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ധുന്ധുകാരി ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ തന്റെ ബന്ധുവിനു പ്രത്യക്ഷമായി. ആ പ്രേതം, ആടായും, ആനയായും, മേഷമായും, ഇന്ദ്രനായി, അഗ്നിയായി, വീണ്ടും മനുഷ്യനായും മാറിമാറി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇതൊക്കെ കണ്ട ഗോകർണൻ മനസ്സുറപ്പോടെ, ഈ ദയനീയാവസ്ഥയിൽ അകപ്പെട്ടത് ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവനോട് ചോദിച്ചു: "രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന നീ ആരാണ്? എവിടുനിന്നാണ് ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലായത്? നീ പ്രേതമാണോ, പിശാചോ, ദാനവനോ?" ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോളും, ആ പ്രേതം വാക്കുകളില്ലാതെ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു ചൈതന്യചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അപ്പോൾ, ഗോകർണൻ വെള്ളം എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി. ആ ഒരു പ്രവർത്തിയാൽ പാപിയായ ധുന്ധുകാരി സംസാരിക്കാൻ സാധിച്ചു. "ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ധുന്ധുകാരിയാണ്. എന്റെ തെറ്റുകൾകൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചു. എത്രയോ അജ്ഞാനപാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ ഞാൻ; സ്ത്രീകളാൽ വേദനയോടെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പ്രേതമായി ഈ ദുഃഖാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു; വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ച്, വിധിയുടെ ഫലമനുസരിച്ച് അനുഭവം നേരുന്നു. സഹോദരാ, കാരുണ്യസാഗരാ, ദയവായി എന്നെ മോചിപ്പിക്കണം!" ഇതറിഞ്ഞ ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: "നിനക്കായി ഞാൻ ഗയയിൽ പിതൃകർമ്മം ചെയ്തു. എങ്കിലും നീ മോചിതനായില്ലേ? അത്ഭുതമാണ്. ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തുവെങ്കിൽ, മറ്റെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? സത്യസന്ധമായി പറയൂ." ധുന്ധുകാരി മറുപടി നൽകി: "നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും ഞാൻ മോക്ഷം നേടുകയില്ല. മോചനം ലഭിക്കാൻ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗം ചിന്തിക്കണം." ഇത് കേട്ട ഗോകർണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ മോക്ഷം വളരെ ദുഷ്കരമാണ്. നീ ഭയപ്പെടാതെ നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കൂ. ഞാൻ ചിന്തിച്ച് നിനക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതെന്തെങ്കിലും ചെയ്യും." ഗോകർണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥാനത്ത് പോയി. ആ രാത്രി ഗോകർണൻ ഉറങ്ങാതെ ആലോചനയിൽ മുഴുകി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഗോകർണന്റെ വരവറിഞ്ഞ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടി. ഗോകർണൻ രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം അവരോട് പറഞ്ഞു. പണ്ഡിതന്മാരും യോഗികളുമൊക്കെ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ചിട്ടും ധുന്ധുകാരിയുടെ മോക്ഷത്തിന് മാർഗം കണ്ടെത്താനായില്ല. അപ്പോൾ എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകളെ പരമമായ മാർഗമായി അംഗീകരിച്ചു. ഗോകർണൻ സൂര്യന്റെ ഗതിയെ നിയന്ത്രിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു: "ലോകസാക്ഷിയായ സൂര്യനേ, മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് പറയുക." അകലെ നിന്ന് സൂര്യൻ വ്യക്തമായി ഉത്തരം നൽകി: "ഏഴു ദിവസത്തേക്ക് ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ശൃവണം നടത്തുക; അതിനാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും." ഇത് കേട്ട എല്ലാവരും അതാണ് യഥാർത്ഥ ധർമ്മമെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. "ഇത് നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം; അത്യന്തം എളുപ്പമാണ്," എന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. ഗോകർണൻ ഉറപ്പോടെ ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു.