ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാൻ രുക്മിണിയെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി: "അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ദു:ഖം ആത്മാവിനെ ഉണക്കുകയും ബോധം മറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനെ സത്യജ്ഞാനത്തിലൂടെ നീക്കുക; നീ എപ്പോഴും നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥിരമാകുക, ഹരിതസ്മിതയുള്ളവളേ," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഭഗവാന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട രാമ, സുന്ദരിയായ രുക്മിണി, മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ദു:ഖം ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൾ വിവേകത്തോടെ മനസ്സിനെ സമാധാനപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അതേസമയം രുക്മിണിയുടെ സഹോദരൻ രുക്മി, ജീവൻ ക്ഷയിച്ചവനായി, ശക്തിയും തേജസും നഷ്ടപ്പെട്ട്, തന്റെ വക്രമായ രൂപവും സ്വയം സൃഷ്ടിച്ച വ്യർത്ഥമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ഓർത്തു ദു:ഖിച്ചു. അവൻ, ദുഷ്ടനായ കൃഷ്ണനെ നേരിട്ട് ആക്രമിക്കാതെയും തന്റെ അനിയത്തിയെ തടയാതെയും, തന്റെ താമസത്തിനായി ഭോജകട്ട എന്ന വലിയ നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. "ഞാൻ കുണ്ഡിനയിൽ പ്രവേശിക്കില്ല," എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച്, ഭഗവാനും ഭീഷ്മകന്റെ പുത്രിയും മറ്റു രാജാക്കളും ചേർന്ന് തൻറെ അഭിമാനം തകർത്തതിൽ കോപത്തോടെ അവിടെ തന്നെ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. കൃത്യമായ ചടങ്ങുകൾ അനുസരിച്ച് രുക്മിണിയെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് കൃഷ്ണൻ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു. യദുകുലേശ്വരനായ കൃഷ്ണനോടു മാത്രമായി ഭക്തി പുലർത്തുന്ന യദു നഗരത്തിലെ എല്ലാ വീടുകളിലും വലിയ ഉത്സവം നടന്നു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ആനന്ദത്തിൽ, മനോഹരമായ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുണ്‌ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച്, മനോഹരമായി അണിഞ്ഞ ദമ്പതികൾക്കായി സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ പതാകകൾ അണിഞ്ഞ, അത്ഭുതകരമായ പുഷ്പമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും രത്നവാതിലുകളും എല്ലാ വാതിലിലും ശുഭചിഹ്നങ്ങളായ നിറഞ്ഞ കലശങ്ങളും ധൂപവും ദീപങ്ങളും നിറഞ്ഞ വൃഷ്ണിനഗരം അതിപ്രഭയോടെ തെളിഞ്ഞു. സുഗന്ധവും മദകരമായ ദ്രവ്യങ്ങളും വഴികളിൽ തളിച്ചു; രാജാക്കന്മാർക്കു പ്രിയപ്പെട്ട ആനകൾ വാതിലുകളിൽ കാത്തുനിന്നു; വാഴയും പനയും നിരത്തിയാൽ നഗരം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു. കുരുക്കൾ, ശ്രുഞ്ചയർ, കൈകേയർ, വിദർഭർ, യദവർ, കുന്തികൾ—എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ആ നഗരത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഉത്സാഹത്തോടെ ചുറ്റി നടന്നു. രുക്മിണിയുടെ അപഹരണകഥ സർവ്വത്ര പാടപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജാക്കളും രാജകുമാരികളും അത്ഭുതത്തോടെ ആ കഥ കേട്ടു. ദ്വാരകയിൽ കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും രാമയും ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, നഗരവാസികൾക്ക് അത്യന്തം ആനന്ദം നിറഞ്ഞു. ഇതിനു ശേഷം ശുകമുനി പറഞ്ഞു: വാസുദേവന്റെ അംശമായിരുന്ന കാമദേവൻ, മുമ്പ് രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ ദഹിച്ചവൻ, വീണ്ടും ശരീരധാരണത്തിനായി അതേ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. വൈദർഭിയായ രുക്മിണിയിൽ ജനിച്ച അവൻ കൃഷ്ണൻ്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നനായി, പിതാവിനേക്കാൾ കുറവില്ലാത്തവനായി, പ്രദ്യുമ്നൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ശംബരൻ എന്ന മായാവി, അവനെ ശത്രുവെന്നറിഞ്ഞ്, ബാല്യത്തിൽ തന്നെ അപഹരിച്ചു, സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഒരു വലിയ മത്സ്യം അവനെ വിഴുങ്ങി; പിന്നീട് ആ മത്സ്യത്തെയും മറ്റും മീൻപിടിത്തക്കാർ വലയിൽ പിടിച്ചു. അവർ ആ വലിയ മത്സ്യത്തെ ശംബരന് സമ്മാനമായി കൊണ്ടുവന്നു. പാചകക്കാർ അതിനെ അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി മുറിക്കാനൊരുങ്ങി. എന്നാൽ അകത്ത് ഒരു ബാലൻ കാണപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ അതിനെ മായാവതിക്ക് അറിയിച്ചു. അതിനിടയിൽ, നാരദൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ സംശയമുണ്ടായപ്പോൾ, ആ ബാലന്റെ യഥാർത്ഥ ജനനവും മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റിൽ അവൻ എങ്ങനെ എത്തിയതും എല്ലാം അവളോട് പറഞ്ഞു. ആ മായാവതി, പ്രശസ്തയായ രതിയാണ്—കാമദേവന്റെ ഭാര്യ, ഭർത്താവിന്റെ പുനർജനത്തിനായി കാത്തിരുന്നവൾ. ശംബരൻ അടുക്കളക്കു ചുമതലപ്പെടുത്തിയ മായാവതി, ബാലനെ കാമദേവനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. കുറച്ച് കാലത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ കൃഷ്ണപുത്രൻ യൗവനം പ്രാപിച്ചു; അവനെ നോക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ കാമം ഉണർത്തി. രതിയായ അവൾ, കമലദളനയനായ ഭർത്താവിനോട്, നീണ്ട കൈകൾ, മനോഹരൻ, ലജ്ജാഭരിതമായ സ്മിതം, കാമഭാവത്തിൽ കണ്പീലിയോടെ സമീപിച്ചു. കൃഷ്ണപുത്രൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: "ദേവിയേ, നിന്റെ മനസ്സ് അമ്മയുടേതുപോലെ അല്ല; നീ എന്റെ അമ്മയല്ല, പ്രേമികയായാണ് പെരുമാറ്റം." അതിനുത്തരമായി രതി പറഞ്ഞു: "നീ നാരായണന്റെ പുത്രൻ; ശംബരൻ നിന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ചു; ഞാൻ നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാര്യ രതിയാണ്, നീ കാമദേവനാണ്." "ശംബരൻ എന്ന ദാനവൻ നിന്നെ ബാല്യത്തിൽ സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു; മത്സ്യം നിന്നെ വിഴുങ്ങി; അതിന്റെ വയറ്റിൽ നിന്നാണ് നീ ഇവിടെ വന്നത്." "ഇപ്പോൾ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ, മായാമോഹാദികളാൽ, നിന്റെ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശത്രുവായ ശംബരനെ സംഹരിക്ക." "നിന്റെ അമ്മ, കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുരരിപക്ഷിയെപ്പോലെ, വാത്സല്യത്തിൽ മുങ്ങി, സഹായം ഇല്ലാതെ, കിടക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാമായയുള്ള മായാവതി, പ്രദ്യുമ്നന് എല്ലാ മായാവിദ്യയും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമജ്ഞാനം നൽകി. പ്രദ്യുമ്നൻ ശംബരന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്നു, അവനെ യുദ്ധത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു, സഹിക്കാനാകാത്തവണ്ണം പരിഹസിച്ചു. കഠിനവാക്കുകൾ കേട്ട ശംബരൻ, പാമ്പിനെ ചവിട്ടിയതുപോലെ ക്രോധത്തോടെ, കൈയിൽ ഗദയുമായി പുറത്ത് കുതിച്ചു. അവൻ ഗദയെ വലിച്ച് കൃഷ്ണപുത്രനായി മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നനിൽ എറിയുമ്പോൾ, അതു മിന്നൽ പാറയിൽ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം പോലെ മുഴങ്ങി. പ്രദ്യുമ്നൻ ഉഗ്രതയിൽ തന്റെ ഗദയെ എറിഞ്ഞ്, ശത്രുവിന്റെ ഗദയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മായാവതിയുടെ മായയിൽ ആശ്രയിച്ച ശംബരൻ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ആയുധങ്ങളുടെ മഴയൊഴിച്ചു. ആയുധമഴയിൽ പീഡിതനായ രുക്മിണിപുത്രൻ, ശുദ്ധമായ പരമമന്ത്രം ജപിച്ച്, എല്ലാ മായാജാലവും നശിപ്പിച്ചു. ശംബരൻ ഗന്ധർവ, ഭൂത, സർപ്പ, രാക്ഷസമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും, കൃഷ്ണപുത്രൻ അവയെല്ലാം ദൂരീകരിച്ചു. കിരീടവും കുന്ദലവുമണിഞ്ഞ ഉഗ്രമായ വാളുയർത്തി, രക്തവർണ്ണമൂച്ചയുള്ള ശംബരന്റെ തല അവൻ ശക്തിയായി വെട്ടി വീഴ്ത്തി. ദേവതകൾ പുഷ്പവൃഷ്ടിയും സ്തുതികളും അർപ്പിച്ചു; ഭാര്യ അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറ്റി ആകാശമാർഗ്ഗം കൊണ്ടുപോയി. ആകാശത്തിൽ നിന്ന്, നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ അന്തഃപുരത്തിൽ അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം മേഘത്തിൽ മിന്നൽപോലെ പ്രവേശിച്ചു. അവനെ കറുത്ത മേഘംപോലെയും, പീതാംബരം ധരിച്ചും, നീണ്ട കൈകളോടെ, രക്തവർണ്ണ കണ്ണുകളോടെ, മനോഹരമായ മുഖത്തും സുമധുരമായ സ്മിതത്തോടെയും കാണുമ്പോൾ, കമലമുഖം നീലവളയമുള്ള കുരുളുകളാൽ അലങ്കൃതമായ അവനെ, സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണനാണെന്ന് കരുതി ലജ്ജാഭാവത്തിൽ ഇവിടെ അവിടെ ഒളിച്ചു.