ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശരീരത്തിന് ജനനം, വളർച്ച, വൃദ്ധി തുടങ്ങിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും, ആത്മാവിന് എപ്പോഴും അവയെ ബാധിക്കുന്നില്ല; അതെ, ചന്ദ്രനിൽ കാണുന്ന കലകളുടെ മാറ്റങ്ങൾ ചന്ദ്രനേ സ്വാധീനിക്കാത്തതുപോലെയും, ഗ്രഹണം ചന്ദ്രനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദോഷം ചെയ്യാത്തതുപോലെയും. സ്വപ്നത്തിൽ നമ്മൾ സ്വയം അനുഭവിക്കുന്നതും, അവിടെ കാണുന്ന വസ്തുക്കളും യാഥാർത്ഥ്യമല്ല എന്നിട്ടും അവയുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെയാണ്, അജ്ഞാനികൾ ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്തതിനെ യാഥാർത്ഥ്യമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് പ്രവേശിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ദുഃഖം, ആത്മാവിനെ ഉണക്കുകയും അകതാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ദു:ഖം, യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ നീക്കംചെയ്യണം. ഹേ, വിശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, നീ സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവളാകണം. ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, സുന്ദരിയായ രാമാ തന്റെ ദു:ഖം ഉപേക്ഷിച്ചു, മനസ്സിനെ സമാധാനത്തോടെ ആലോചിച്ചു. അതിനിടെ, കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയുമാണ് തന്റെ ശക്തിയും തേജസ്സും നശിപ്പിച്ചതെന്ന് ഓർത്ത്, രുക്മി തന്റെ വികലമായ രൂപവും, വെറുതെ മനസ്സിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത സ്വപ്നങ്ങളെയും ഓർത്തു. താൻ ദുഷ്ടനായ കൃഷ്ണനെയും, തന്റെ സഹോദരിയെയും തടയാതെ, രുക്മി തന്റെ പാർപ്പിനായി ഭോജകട്ട എന്ന മഹാനഗരം സ്ഥാപിച്ചു. 'ഞാൻ കുണ്ടിനയിലേക്ക് പോകില്ല' എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തോടെ, കൃഷ്ണനും ഭീഷ്മകന്റെ മകളുമായ രുക്മിണിയും മറ്റു രാജാക്കളും ചേർന്ന് തനിക്കു തോൽവിളിച്ചു എന്ന മനസ്സോടെ, അവൻ അവിടെ തന്നെ ദുഃഖത്തിൽ തുടര്ന്നു. ശ്രേഷ്ഠനായ കുരുക്കളേ, കൃത്യമായ ചടങ്ങുകൾ അനുസരിച്ച് കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു വിവാഹം കഴിച്ചു. യദുനഗരിയിലെ എല്ലാ വീടുകളിലും, യദുക്കളുടെ ഇഷ്ടദൈവമായ കൃഷ്ണനു സമർപ്പിതരായ ജനങ്ങൾ മഹോത്സവം നടത്തി. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ആഹ്ലാദത്തോടെ, മനോഹരമായ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച്, ഉതകുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനും രുക്മിണിക്കും സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ പതാകകളും, അതിശയകരമായ പുഷ്പമാലകളും, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വാതിലുകളും, എല്ലാ കവാടങ്ങളിലും പൂര്ണ്ണകുംഭങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വൃഷ്ണികളുടെ നഗരം പ്രകാശിച്ചു. സുഗന്ധമുള്ള, മയക്കമുള്ള ദ്രാവകങ്ങൾ തെരുവുകളിൽ തളിച്ചിരുന്നതും, കിംവന്ദ്യരായ രാജാക്കന്മാർ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന ആനകൾ കവാടങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടതും, വാഴയും പനമരങ്ങളുമൊരുക്കിയ നിരകൾ നഗരത്തെ ഭംഗിയാക്കി. കുരുക്കൾ, ശ്രുഞ്ചയർ, കൈകേയർ, വിദർഭർ, യദവർ, കുഞ്ഞ്യർ—എല്ലാവരും കൂടിച്ചേർന്നു, ആവേശത്തോടും സന്തോഷത്തോടും കൂടി നഗരത്തിൽ ചുറ്റി നടന്നു. രുക്മിണിയുടെ അപഹരണത്തിന്റെ കഥ എല്ലായിടത്തും പാടപ്പെടുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരികളും അത്ഭുതത്തോടെ അതു കേട്ടു. ദ്വാരകയിൽ, രാജാവേ, കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും രാമയും ഒന്നിച്ചു കാണുന്ന ദൃശ്യത്തിൽ, ജനങ്ങൾ അതിയായ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: വാസുദേവന്റെ അംശമായ കാമദേവൻ, മുമ്പ് രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ ദഹിച്ചവൻ, വീണ്ടും ശരീരധാരണം ചെയ്യാനായി അതേ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. വൈദർഭിയായ രുക്മിണിയിൽ ജനിച്ച, കൃഷ്ണന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നനായ ആ കുട്ടി, പിതാവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞില്ലാത്തവനായി, പ്രദ്യുമ്നനെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. മായാവിദ്യയിലെ പ്രാവീണ്യനുമായ ശംബരൻ, തന്റെ ശത്രുവാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, ആ കുഞ്ഞിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി, കടലിൽ എറിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ഒരു വലിയ മീൻ ആ കുഞ്ഞിനെ വിഴുങ്ങി; ആ മീനെയും മറ്റു മീനുകളെയും മത്സ്യക്കാർ വലയിൽ പിടിച്ചു. മത്സ്യക്കാർ ആ മീനെ ശംബരന് സമ്മാനമായി കൊണ്ടുവന്നു; പാചകരും അതിനെ അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, കത്തിയാൽ കുത്തി തുറക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. അകത്ത് കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അതിനെ മായാവതിക്ക് അറിയിച്ചു. മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെ ഇരുന്ന മായാവതിക്ക്, നാരദൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ യഥാർത്ഥ ജനനവും, മീനിന്റെ വയറിലൂടെ അവിടെ എത്തിയത് എങ്ങനെ എന്നതുമൊക്കെ പറഞ്ഞു. ആ മായാവതി, കാമന്റെ പ്രശസ്തയായ ഭാര്യയായ രതി തന്നെയായിരുന്നു; ഭർത്താവിന്റെ ശരീരം ദഹിച്ച ശേഷം വീണ്ടും ജനനം കിട്ടാൻ കാത്തിരുന്നത്. ശംബരൻ അടുക്കളയിൽ ജോലി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്ന മായാവതി, ആ കുട്ടിയെ കാമദേവൻ തന്നെയെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. കുറച്ച് കാലംകൊണ്ട് തന്നെ കൃഷ്ണന്റെ പുത്രൻ യൗവനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവനെ കണ്ട സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണർത്തി. കമലപത്രസദൃശമായ കണ്ണുകളും, ദീർഘമായ ഭുജങ്ങളുമുള്ള, പുരുഷന്മാരിൽ അദ്വിതീയനായ ഭർത്താവിനോടു രതി കുലപതിച്ച ചിരിയോടെ, കണ്മുട്ടുചേർന്ന കാഴ്ചകൊണ്ടു സ്നേഹഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണപുത്രൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: "ഭഗവതി, അമ്മയായുള്ള മനോഭാവം നിന്നിൽ കാണുന്നില്ല; അമ്മയെന്നതുപോലല്ല, പ്രേമികയെപ്പോലെയാണ് നീ പെരുമാറുന്നത്." രതി പറഞ്ഞു: "നീ നാരായണന്റെ പുത്രൻ; ശംബരൻ നിന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാര്യ രതിയാണ്; നീ കാമദേവൻ തന്നെ. അവൻ നിന്നെ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ കടലിൽ എറിഞ്ഞു; ഒരു മീൻ നിന്നെ വിഴുങ്ങി; അതിന്റെ വയറിൽ നിന്നാണ് നീ ഇവിടെ എത്തിയത്. ഇപ്പോൾ, നിനക്ക് ശത്രുവായ, അനർത്ഥ്യനായ, അനേകം മായാവിദ്യകളിൽ പ്രാവീണ്യനുമായ ശംബരനെ, നിന്റെ സ്വന്തം മായാവിദ്യയാൽ ജയിച്ച് സംഹരിക്കണം. നിന്റെ അമ്മ, കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുരരിപ്പക്ഷിയെപ്പോലെ, വാത്സല്യത്താൽ ഭ്രമിച്ചവളായി, കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന കാളയെപ്പോലെ, വൈകല്യത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാമായാവതിയായ രതി, മഹാബലശാലിയായ പ്രദ്യുമ്നനു എല്ലാ മായാവിദ്യകളും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമജ്ഞാനം നൽകി. പ്രദ്യുമ്നൻ ശംബരനെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിനായി ആഹ്വാനിച്ചു; സഹിക്കാനാകാത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, സംഘർഷം ഉണർത്തി. കഠിനമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ശംബരൻ, പാദംകൊണ്ടു അടിച്ച പാമ്പുപോലെ കോപത്തോടെ, കൈയിൽ ഗദയുമായി, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് പുറത്ത് വന്നു. ശക്തിയായി ഗദ ചുറ്റി, അതിശബ്ദത്തോടെ, ആ മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നനിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. പ്രത്യുത്പന്നബുദ്ധിയോടെ പ്രദ്യുമ്നൻ തന്റെ ഗദയും എറിഞ്ഞു, ശത്രുവിന്റെ ഗദയെ തള്ളിപ്പറത്തി. ശംബരൻ മായാവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ആയുധമഴ പ്രദ്യുമ്നനിൽ ചൊരിഞ്ഞു. ആ ആയുധമഴയിൽ പീഡിതനായ രുക്മിണിയുടെ പുത്രൻ, എല്ലാ മായാവിദ്യകളും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമമന്ത്രം ജപിച്ചു. അപ്പോൾ ശംബരൻ നൂറുകണക്കിന് രഹസ്യമായ ഗാന്ധർവ, ഭൂത, സർപ്പ, രാക്ഷസ മായകൾ ഉപയോഗിച്ചു; പക്ഷേ കൃഷ്ണപുത്രൻ അവയെല്ലാം ദൂരീകരിച്ചു. കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ച, ഉഗ്രമായ വാളെടുത്ത്, അവൻ ശക്തിയായി ശംബരന്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി; തവിട്ടുനിറമുള്ള താടിയുള്ള ശിരസ്സ് തിളങ്ങി. ദേവതകൾ പുഷ്പവർഷവും സ്തുതികളും ചൊരിഞ്ഞപ്പോൾ, ആകാശമാർഗ്ഗം, ദേവതയെപ്പോലെ ചലിക്കുന്ന ഭാര്യയോടൊപ്പം, പ്രദ്യുമ്നൻ യാത്ര ചെയ്തു. മനോഹരമായ അന്തഃപുരത്തിൽ, നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ, മേഘത്തിൽ മിന്നുന്ന ഇടിയെന്നപോലെ, ഭാര്യയോടൊപ്പം ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അവൻ അവിടെ എത്തി.