ശുകദേവ മഹർഷി ഭഗവാന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു: “സത്യസ്വരൂപനായ ആത്മാവിന് യാതൊരു വസ്തുവുമായും യോജനം അല്ലെങ്കിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകില്ല; അവികാരമായ ഈ ആത്മാവിന്റെ ബന്ധം, സൂര്യൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന രൂപങ്ങളുമായി സൂര്യന്റെ ബന്ധം പോലെ, അപ്രത്യക്ഷമായ ഒരു കണക്ഷനാണ്. ജനനം, വളർച്ച, വൃദ്ധി തുടങ്ങിയ മാറ്റങ്ങൾ ശരീരത്തിനാണ്, ആത്മാവിന് അല്ല; ചന്ദ്രന്റെ കലകൾ ചന്ദ്രനിൽ യാതൊരു ദോഷവും വരുത്താത്തതുപോലെ, ഗ്രഹണവും ചന്ദ്രനിൽ യാതൊരു ദോഷവും വരുത്തില്ല. സ്വപ്നത്തിൽ താൻ തന്നെയും മറ്റു വസ്തുക്കളെയും അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ, അവ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലെങ്കിലും, അജ്ഞാനികൾ ഈ ലോകത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്തതിനെ യാഥാർത്ഥ്യമെന്ന് കരുതുന്നു. അതിനാൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ദുഃഖം അകറ്റി, സത്യജ്ഞാനത്തിലൂടെ ആത്മാവിൽ നിലനിൽക്കണം, ഉജ്ജ്വലമായ ചിരിയോടെയുള്ളവളേ. ഈ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ടു, ഭഗവാന്റെ കൃപയാൽ സുന്ദരിയായ രാമാ (രുക്മിണി) ദുഃഖം ഉപേക്ഷിച്ചു, മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി. രുക്മിയുടെ ജീവശക്തിയും തേജസ്സും, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും ചേർന്ന്, തനിക്കുണ്ടായ പരാജയവും, സ്വപ്നങ്ങളിൽ കണ്ട അഭിലാഷങ്ങളും ഓർമ്മിച്ചു. തന്റെ താമസത്തിന് വലിയൊരു നഗരമായ ഭോജകട്ട സ്ഥാപിച്ചു, ദുഷ്ടനായ കൃഷ്ണനെ ആക്രമിക്കുകയോ തന്റെ അനിയത്തിയെ തടയുകയോ ചെയ്തില്ല. “ഞാൻ കുണ്ടിനയിൽ പ്രവേശിക്കില്ല,” എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തോടെ, ഭഗവാനും ഭീഷ്മകന്റെ മകളുമാണ് തനിക്കു പരാജയമുണ്ടാക്കിയതെന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി, മറ്റു രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ തന്നെ ദുഃഖത്തിൽ തുടരുന്നു. ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ, രുക്മിണിയെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന്, ശാസ്ത്രാനുസരണമുള്ള ചടങ്ങുകൾ പ്രകാരം അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു. യദുവിന്റെ നഗരത്തിലെ ഓരോ വീട്ടിലും, കൃഷ്ണനിൽ മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവർ വലിയോരു ഉത്സവം നടത്തി. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, മനോഹരമായ രത്നകണ്ടികൾ ധരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ, വധുവും വരനും മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളിൽ അലങ്കരിച്ചവരായി, സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ട് എത്തിയിരുന്നു. വൃശ്യികളുടെ നഗരം, ഇന്ദ്രന്റെ പതാകകളും, അതിശയകരമായ പുഷ്പമാലകളും, വസ്ത്രങ്ങൾ, രത്നവാതിലുകൾ, ഗൃഹദ്വാരങ്ങളിൽ ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ, പൂർണ്ണജലകലം, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. നഗരത്തിലെ തെരുവുകൾ സുഗന്ധമുള്ള ലിക്വിഡുകൾ കൊണ്ട് തളിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ആനകൾ ഗൃഹദ്വാരങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു; വാഴയും കറയിലയും നിരയായി നഗരത്തെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. കുരുക്കൾ, ശ്രുഞ്ചയർ, കൈകേയർ, വിദർഭർ, യദവർ, കുന്തികൾ—all of them—ആ നഗരത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്ന് ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. രുക്മിണിയുടെ അപഹരണകഥ നഗരത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരികളും അതിശയത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. ദ്വാരകയിൽ, കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും രാമയുമായി ചേർന്നതിനെ കണ്ടു, ജനങ്ങൾ ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി. ശുകദേവർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: കാമദേവൻ—വാസുദേവന്റെ ഒരു അംശം—മുൻപ് രുദ്രന്റെ ക്രോധത്തിൽ കത്തിക്കലായിരുന്നുവെങ്കിലും, വീണ്ടും ശരീരധാരണം ചെയ്യാനായി അതേ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. വൈദർഭി (രുക്മിണി)യിൽ നിന്ന് ജനിച്ച്, കൃഷ്ണന്റെ ശക്തി ലഭിച്ച ഈ കാമദേവൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു; അവൻ തന്റെ പിതാവിനേക്കാൾ കുറവില്ല. മായാവി ശംബരൻ, കൃഷ്ണന്റെ ഈ ശിശുവിനെ, തനിക്കു ശത്രുവാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നുകൊണ്ട്, കടലിൽ എറിഞ്ഞു, വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ശക്തമായ ഒരു മീൻ അവനെ വിഴുങ്ങി; മത്സ്യക്കാർ ആ മീനെയും മറ്റു മീനുകളെയും വലിയൊരു വലയിൽ പിടിച്ചു. മത്സ്യക്കാർ ആ മീനെ ശംബരനു സമ്മാനമായി കൊണ്ടുവന്നു; പാചകരുകൾ അതിനെ കത്തി തുറക്കാൻ തയ്യാറായി. അകത്ത് കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മായാവതിയോട് വിവരം അറിയിച്ചു; നാരദൻ, മായാവതിയുടെ മനസ്സിൽ ഉത്കണ്ഠയുണ്ടായപ്പോൾ, കുട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ ജന്മവും മീനിന്റെ വയറിലൂടെ അവൻ എങ്ങനെയാണ് വന്നതെന്ന് വിശദമായി പറഞ്ഞു. മായാവതി, പ്രസിദ്ധമായ കാമദേവന്റെ ഭാര്യ രതിയാണ്; ഭർത്താവിന്റെ പുനർജനത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നു, അവന്റെ ശരീരം കത്തിക്കലായതുകൊണ്ട്. ശംബരൻ മായാവതിയെ പാചകരുടെ ഇടയിൽ നിയോഗിച്ചു; അവൾ കുട്ടിയെ കാമദേവൻ എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. കുറച്ച് കാലത്തിനുള്ളിൽ, കൃഷ്ണന്റെ മകൻ പ്രദ്യുമ്നൻ യൗവനത്തിലേക്ക് വളർന്നു; അവനെ നോക്കി സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയം ഉണർന്നു. രതി, കാമദേവന്റെ ഭാര്യ, കൃഷ്ണന്റെ മകനായ ഭർത്താവിനോടു സമീപിച്ചു; അവളുടെ കണ്ണുകൾ താമരപത്രങ്ങൾ പോലെ, ഭംഗിയുള്ള ഭർത്താവിനെ നോക്കി, ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ച്, കാൽകണ്ണോടെ നോക്കി, കാമഭാവത്തിൽ ക眉കൾ ഉയർത്തി. കൃഷ്ണന്റെ മകൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: “താങ്കളുടെ മനസ്സ് അമ്മയുടെതുപോലെ അല്ല; താങ്കൾ എന്നോട് പ്രേമികയുടെപോലെ പെരുമാറുന്നു, അമ്മയുടെപോലെ അല്ല.” രതി പറഞ്ഞു: “നാരായണന്റെ മകനായ താങ്കളെ ശംബരൻ വീട്ടിൽ നിന്നു തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി; ഞാൻ താങ്കളുടെ യഥാർത്ഥ ഭാര്യ രതിയാണ്, താങ്കൾ കാമദേവൻ തന്നെയാണ്. ആ ദാനവൻ, താങ്കളെ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ, സമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞു; ഒരു മീൻ താങ്കളെ വിഴുങ്ങി; അതിന്റെ വയറിൽ നിന്ന്, താങ്കളെ ഇവിടെ എത്തിച്ചു.” “ഇപ്പോൾ, താങ്കളുടെ ശക്തിയാൽ—മായാവിഭ്രാന്തി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച്—അനേകം മായകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ ശത്രുവിനെ താങ്കൾ വധിക്കണം. താങ്കളുടെ അമ്മ, കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുരരി പക്ഷിയെപ്പോലും, കാളയുടെ കன்றിയെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന കാളയെപ്പോലും, അകമൊഴിയോടെ ദുഃഖിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മായാവതിയായ രതി, പ്രദ്യുമ്നനു മായാവിദ്യയിലെ പരമജ്ഞാനം നൽകി. ഈ ജ്ഞാനം, എല്ലാ മായകളെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്. പ്രദ്യുമ്നൻ ശംബരനെ സമീപിച്ചു, യുദ്ധത്തിന് വെല്ലുവിളിച്ചു; സഹിക്കാനാകാത്ത പരിഹാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, യുദ്ധം തുടങ്ങിച്ചു. ശംബരൻ, പാമ്പ് കാൽകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, കോപത്തിൽ, ഗദയുമായി, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് പുറത്തുവന്നു. ഗദയേ കറക്കി, മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നനിലേക്ക്, ശംബരൻ അതിശയകരമായ ശബ്ദത്തോടെ, മിന്നൽ പാറയിൽ അടിക്കുന്നതുപോലെ, എറിഞ്ഞു. അതിനെ നേരിടാൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ തന്റെ ഗദയേ എറിഞ്ഞു, ശത്രുവിന്റെ ഗദയെ തള്ളിപ്പറയിച്ചു. മായാവിദ്യയിൽ ആശ്രയിച്ച ശംബരൻ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണന്റെ മകനായ പ്രദ്യുമ്നനു നേരെ മായായുധങ്ങളുടെ മഴയേ വിട്ടു. ആയുധങ്ങളുടെ മഴയിൽ ബാധിച്ച പ്രദ്യുമ്നൻ, ശുദ്ധമായ ഒരു മന്ത്രം ജപിച്ചു, അതു എല്ലാ മായകളെയും നശിപ്പിച്ചു. ശംബരൻ, അനേകം രഹസ്യമായ ഗന്ധർവ, ഭൂത, സർപ, രാക്ഷസ മായകൾ ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും, കൃഷ്ണന്റെ മകൻ അവയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. കിരീടവും കണ്ടിയും ധരിച്ച പ്രദ്യുമ്നൻ, കത്തിയെടുത്ത്, ശംബരന്റെ തല അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി; ശംബരന്റെ ചുവന്ന മുടി തിളങ്ങി. ദേവതകൾ, പ്രദ്യുമ്നനെ പൂക്കൾ കൊണ്ട്, സ്തുതികൾ കൊണ്ട് shower ചെയ്തു. അവന്റെ ഭാര്യ, ദിവ്യസ്ത്രീപോലെ, ആകാശത്തിലൂടെ അവനെ കൊണ്ടുപോയി. ഇങ്ങനെ, ആത്മാവിന്റെ സത്യസ്വരൂപവും, ഭഗവാന്റെ കൃപയും, കാമദേവന്റെ പുനർജനവും, പ്രദ്യുമ്നന്റെ വിജയവും, ദൈവികമായ ഉത്സവവും, ശുകദേവർ വിശദമായി വിവരിച്ചു.