ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ബന്ധുവിനെ കൊല്ലുന്നത് വലിയ പാപമാണെങ്കിലും, ആരെങ്കിലും സ്വന്തം തെറ്റുകൊണ്ട് തന്നെ നശിച്ചുപോയാൽ വീണ്ടും അവനെ കൊല്ലുന്നതിൽ എന്താണ് അർത്ഥം? കുലപുത്രന്മാർക്കുള്ള ധർമ്മം സൃഷ്ടികളുടെ അധിപതിയായ ഭഗവാനാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: സഹോദരൻ പോലും സഹോദരനെ കൊല്ലാൻ നിർബന്ധിതനാകാം; അതിലും ഭയാനകമായത് ഒന്നുമില്ല. രാജ്യം, ഭൂമി, ധനം, സ്ത്രീകൾ, അഭിമാനം, അധികാരം എന്നിവയ്ക്കായി, അഹങ്കാരത്തിൽ കണ്ണടച്ചവർ, സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെയെങ്കിലും നശിപ്പിക്കുകയാണ് പതിവ്. കൃഷ്ണാ, നിന്റെ എല്ലാ ജീവികൾക്കുമുള്ള വിധി കഠിനമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ദുരാത്മാക്കളോടുള്ളത്. നീ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ഉത്തമം എന്നു കരുതുന്നത് എല്ലാവർക്കുമാണ് ഉത്തമം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, അജ്ഞന്മാരെപ്പോലെ. മായയുടെ ദൈവിക ശക്തിയാൽ മനുഷ്യരിൽ മായാജാലം ഉയരുന്നു; ദേഹത്തെ തന്നെ ഞാൻ എന്നു കരുതുന്നവർ ചിലരെ സുഹൃത്തുക്കളായി, ചിലരെ ശത്രുക്കളായി, ചിലരെ അന്യരായി കാണുന്നു. എന്നാൽ സത്യത്തിൽ എല്ലാ ദേഹധാരികൾക്കും ഒരേയൊരു പരമാത്മാവാണ്; അത് പലതായാണ് തോന്നുന്നത്, പക്ഷേ അത് മായയാൽ മാത്രം—വെളിച്ചം അല്ലെങ്കിൽ ആകാശം വിഭജിച്ചപോലെ. ഈ ശരീരം ആരംഭവും അവസാനവും ഉള്ളത്, പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ, പ്രാണൻ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ ചേർന്നതും, അജ്ഞാനത്താൽ ആത്മാവിൽ രൂപപ്പെട്ടതുമാണ്; അതാണ് ജിവാത്മാവിനെ സംസാരത്തിൽ കറങ്ങാൻ ഇടയാക്കുന്നത്. സത്യാത്മാവിന് മറ്റൊരുവനുമായോ, അസ്തിത്വമുള്ളതുമായോ ഇല്ലാത്തതുമായോ യാതൊരു യോജിപ്പോ വേർപാടുമില്ല; അവയുടെ ബന്ധം പോലെ തോന്നുന്നത് സൂര്യനും അതിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന രൂപങ്ങളും പോലെയാണ്. ജനനം, വളർച്ച, മറ്റു മാറ്റങ്ങൾ—all these belong to the body, never to the Self, just as the phases of the moon do not affect the moon itself, nor does an eclipse truly harm it. സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ എന്നെയും, വസ്തുക്കളെയും അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ, അവ യഥാർത്ഥമല്ലെങ്കിലും അവയുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; അതുപോലെ, അജ്ഞാനികൾ യഥാർത്ഥമല്ലാത്തത് യഥാർത്ഥം എന്ന് കരുതി സംസാരത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ ദു:ഖം നീക്കം ചെയ്യുക; അത് ആത്മാവിനെ ഉണങ്ങുകയും ഭ്രാന്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സത്യജ്ഞാനത്തിലൂടെ അതിനെ തുരത്തുക; നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥിരനായി, വിശുദ്ധമായ സ്മിതമുള്ളവളേ. ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ ഉപദേശിച്ചതോടെ സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ള രാമാ തന്റെ ദു:ഖം വിട്ട് മനസ്സിനെ സമാധാനപ്പെടുത്തി. അതേസമയം, തന്റെ പ്രാണശേഷി തീർന്ന, ശക്തിയും തേജസ്സും നശിച്ച ആ വ്യക്തി തന്റെ ഭ്രഷ്ടമായ രൂപവും വൃഥയായ ആഗ്രഹങ്ങളും ഓർത്ത് ദു:ഖിച്ചു. അവൻ തന്റെ വാസത്തിനായി ഭോജകട എന്ന വലിയ നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; കൃഷ്ണനെ ആക്രമിക്കുകയോ സഹോദരിയെ തടയുകയോ ചെയ്തില്ല. "ഞാൻ കുണ്ടിനയിൽ പ്രവേശിക്കില്ല," എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച്, ഭഗവാനും ഭീഷ്മകന്റെ മകളും മറ്റ് രാജാക്കന്മാരുമൊക്കെയും തനിക്കു തോൽവിയുണ്ടാക്കിയതിന്റെ കോപത്തിൽ അവൻ അവിടെതന്നെ തുടരുകയും ചെയ്തു. കുരുകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായോ, കൃത്യമായ ചടങ്ങുകൾ അനുസരിച്ച് അവളെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു, അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു; യദു നഗരത്തിലെ ഓരോ വീട്ടിലും കൃഷ്ണഭക്തരായവരുടെ ഇടയിൽ മഹോത്സവം നടന്നു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ആനന്ദത്തോടെ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കാതുകമ്പികൾ ധരിച്ച്, ദമ്പതികൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ പതാകകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വൃഷ്ണികളുടെ നഗരം, അത്ഭുതകരമായ പുഷ്പമാലകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, രത്നദ്വാരങ്ങൾ, എല്ലാ വാതിലുകളിലും മംഗളകരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ—പൂർത്തിയുള്ള വെള്ളക്കലശങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പ്രകാശിച്ചു. നഗരത്തിലെ വീഥികൾ സുഗന്ധമുള്ള മദ്യംകൊണ്ട് തളിച്ചിരിക്കുന്നു; വാതിലുകളിൽ പ്രിയപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ വിളിച്ച ആനകൾ നിലകൊള്ളുന്നു; വാഴയും അടയ്ക്കയും നിരത്തിയതുകൊണ്ട് നഗരം മനോഹരമായി വിളങ്ങുന്നു. കുരുക്കൾ, ശ്രുഞ്ചയന്മാർ, കൈകേയന്മാർ, വിദർഭർ, യദുക്കൾ, കുന്തികൾ—എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ആഹ്ലാദത്തോടെ ഉല്ലാസം പങ്കിട്ടു. രുക്മിണിയെ കൃഷ്ണൻ അപഹരിച്ചതിന്റെ കഥ എല്ലായിടത്തും പാടപ്പെടുമ്പോൾ രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരിമാരും അതിശയിച്ചു. ദ്വാരകയിൽ, രാജാവേ, കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും രാമയും ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നഗരവാസികൾക്ക് അത്യന്തം സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. ശുകൻ പറഞ്ഞു: കാമൻ, വാസുദേവന്റെ അംശമായവൻ, മുമ്പ് രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ ദഹിച്ചവൻ, വീണ്ടും ശരീരധാരണയ്ക്കായി അതേ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. വൈദർഭിയുടെ മകനായി ജനിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ ശക്തി ലഭിച്ചവൻ, പിതാവിനെക്കാൾ കുറവില്ലാതെയാണ് പ്രസിദ്ധനായത്—പ്രദ്യുമ്നൻ. മായാവിയുടെ പ്രഭുവായ ശംബരൻ, ശത്രുവാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ആ കുഞ്ഞിനെ കടലിൽ എറിഞ്ഞു, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ശക്തിയുള്ള ഒരു മീൻ ആ കുഞ്ഞിനെ വിഴുങ്ങി; ആ മീനെയും മറ്റു മീനുകളെയും മത്സ്യക്കാർ വലിയ വലയിൽ പിടിച്ചു. മത്സ്യക്കാർ ആ മീനെ ശംബരന് സമ്മാനമായി കൊണ്ടുവന്നു; പാചകക്കാർ അതിനെ അടുക്കളയിൽ കൊണ്ടുപോയി, കത്തിയാൽ മുറിക്കാനൊരുങ്ങി. അകത്ത് കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ അത് മായാവതിക്ക് അറിയിച്ചു; മനം ആശങ്കയോടെ ഇരുന്നതുകൊണ്ട് നാരദൻ അവളെക്കുറിച്ചും കുഞ്ഞിന്റെ യഥാർത്ഥ ജന്മവും മീനിന്റെ വയറിലൂടെ എങ്ങനെ വന്നുവെന്നും അവളോട് പറഞ്ഞു. കാമന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഭാര്യയായ രതിയാണ് അവൾ; ഭർത്താവ് ദഹിച്ച ശരീരത്തിൽ വീണ്ടും ജനിക്കുമെന്ന് കാത്തിരുന്നത്. ശംബരൻ അടുക്കളയിൽ നിയോഗിച്ച മായാവതി, ആ കുഞ്ഞിനെ കാമനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. വളരെ വൈകാതെ കൃഷ്ണന്റെ മകൻ യൗവനം പ്രാപിച്ചു; അവനെ നോക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ ആകർഷണം ഉണർന്നു. അവളായ രതി, കമലദളനേത്രങ്ങളുള്ളവളായി, ഭർത്താവായ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു; ദീർഘമായ ഭുജങ്ങൾ, പുരുഷരിൽ മനോഹരൻ, ലജ്ജയോടു കൂടിയ സ്നേഹപൂർവമായ ചിരിയും കൺകൊണ്ടു നോക്കലുമൊക്കെ അവളിൽ തെളിഞ്ഞു. കൃഷ്ണന്റെ മകൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ഭഗവതി, നിന്റെ മനസ്സ് അമ്മയുടേതല്ല; അമ്മപോലെ അല്ല, പ്രേമികയെപ്പോലെയാണ് നീ എന്നോടു പെരുമാറുന്നത്." രതി പറഞ്ഞു: "നീ നാരായണന്റെ മകനാണ്; ശംബരൻ നിന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ചു; ഞാൻ നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാര്യയായ രതിയാണ്, ഭർത്താവേ, നീ കാമനാണ്." "ആ അസുരൻ ശംബരൻ നിന്നെ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ സമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞു; ഒരു മീൻ നിന്നെ വിഴുങ്ങി; അതിന്റെ വയറിൽ നിന്ന് നീ ഇവിടെ വന്നുവെന്നു നിന്റെ യഥാർത്ഥം ഇതാണ്." "ഇപ്പോൾ നിന്റെ മായാശക്തികൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ഭയാനകനും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശത്രുവായ ശംബരനെ വഞ്ചനയാൽ കൊല്ലുക." "നിന്റെ അമ്മ, കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ കുരരി പക്ഷിയെപ്പോലെയും, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ പശുവിനെപ്പോലെയും, അത്യന്തം വാത്സല്യത്തോടെ, അ helpless ആയി ദുഃഖിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, മഹാമായയുള്ള മായാവതി, മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നനു എല്ലാ മായാവിദ്യകളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമജ്ഞാനം നൽകി. അവൻ ശംബരന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, യുദ്ധത്തിനു വെല്ലുവിളിച്ചു; സഹിക്കാനാവാത്ത വാക്കുകൾകൊണ്ട് അവനെ ഉണർത്തി, കലഹം ഉണ്ടാക്കി. കടുത്ത വാക്കുകൾ കേട്ട്, പാമ്പ് കാലിൽ അടി കിട്ടിയതുപോലെ, ശംബരൻ കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, കൈയിൽ ഗദയുമായി പുറത്ത് പാഞ്ഞെത്തി.