ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രുക്മിയും കൃഷ്ണനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ഉഗ്രമായതായിരുന്നു. രുക്മി തന്റെ ധനുസ് ഉപയോഗിച്ച് എട്ട് അമ്പുകൾ ചിതറിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ രഥത്തിലെ നാല് കുതിരകളെ വെടിവെച്ചു. രണ്ടെണ്ണം അമ്പുകൾ രഥശാരഥിയെ ഉദ്ദേശിച്ചും, മൂന്നു അമ്പുകൾ പതാകയെയും വെടിവെച്ചു. പിന്നെ മറ്റൊരു ധനുസ് എടുത്ത്, രുക്മി അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ വെടിവെച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ, ആ അമ്പമഴയിൽ അച്യുതൻ ആയ കൃഷ്ണൻ രുക്മിയുടെ ധനുസ് തകർത്തു. രുക്മി വീണ്ടും മറ്റൊരു ധനുസ് എടുത്തു, പക്ഷേ അതും കൃഷ്ണൻ തകർത്തു. രുക്മി എത്ര ആയുധങ്ങൾ എടുത്താലും—ഗദ, ശൂല, ത്രിശൂല, കവചം, വാളും, ജാവലിനും, തോമരയും—ഹരി അവയെല്ലാം തകർത്തു. അവസാനമായി, രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, വാളു കൈവശം എടുത്ത്, കൃഷ്ണനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് രുക്മി ഉഗ്രകോപത്തിൽ മുന്നേറിയപ്പോൾ, അതൊരു പാമ്പ് തീയിൽ ചാടുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് കൃഷ്ണൻ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രുക്മിയുടെ വാളും കവചവും തകർത്തത്. പിന്നീട്, തന്റെ തീവ്രമായ വാളു എടുത്ത്, രുക്മിയെ കൊല്ലാൻ കൃഷ്ണൻ തയ്യാറായി. ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ട രുക്മിണി, ഭയത്തിൽ വിറച്ച്, ദുഃഖത്തിൽ മുഖം ഉണങ്ങിയതോടെ, ഭർത്താവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. ഭയത്താൽ കഴുത്തിൽ അണിയിച്ചിരുന്ന സ്വർണഹാരവും ഇറങ്ങി, അവൾ കൃഷ്ണനോട് ദുഃഖഭരിതയായി പറഞ്ഞു: “യോഗേശ്വരാ, അളവില്ലാത്തവാ, ദേവദേവാ, ലോകനാഥാ, എന്റെ സഹോദരനെ കൊല്ലരുത്, മഹാബാഹുവേ, സദ്ഗുണങ്ങളുടെ ദാതാവേ!” ശുകദേവൻ പറയുന്നു: ഭയത്തിൽ വിറച്ചു, ദുഃഖത്തിൽ മുഖം ഉണങ്ങി, കഴുത്തിൽ അണിയിച്ചിരുന്ന സ്വർണഹാരം വീണു, അവൾ ഭർത്താവിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ചു. കൃഷ്ണൻ കരുണയോടെ, രുക്മിയെ കൊല്ലുന്നതിൽ നിന്ന് നിലച്ചു. പിന്നെ, കൃഷ്ണൻ ആ ദുഷ്ടനായി മാറിയ രുക്മിയെ ഒരു വസ്ത്രത്തിൽ കെട്ടി, അവന്റെ തലയും ദാഡിയും മുറിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ രൂപഭംഗം ചെയ്തു. അതേസമയം, യദു വീരന്മാർ ശത്രുസൈന്യത്തെ കുളത്തിൽ കയറിയ ആനകൾ പുഷ്പങ്ങൾ ചിതറുന്നതുപോലെ തകർത്തു. കൃഷ്ണനോടടുത്ത്, യദു വീരന്മാർ രുക്മിയെ ആ നിലയിൽ, മരണത്തോട് അടുക്കുന്നവനായി കണ്ടു. അവനെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നതും, ദയയോടെ ഭഗവാൻ സങ്കർഷണൻ അവനെ മോചിപ്പിച്ചു, കൃഷ്ണനോടു പറഞ്ഞു: “കൃഷ്ണാ, നീ ചെയ്തതോ, മുടിയും ദാഡിയും മുറിച്ച് രൂപഭംഗം ചെയ്യുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സുഹൃത്തെ കൊല്ലുന്നതോ, ഞങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതല്ല, ലജ്ജാജനകമാണ്.” “ഈ സദ്ഗുണം നിറഞ്ഞ സ്ത്രീ, സഹോദരന്റെ രൂപഭംഗം കാരണമായി ഞങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്; കാരണം സന്തോഷവും ദുഃഖവും മറ്റൊരാൾ നൽകുന്നില്ല—ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയുടെ ഫലമാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്.” “ബന്ധുവിനെ കൊല്ലുന്നത് വലിയ പാപമാണ്, ഒരുമിക്കണം; അവൻ തന്റെ തെറ്റുകൊണ്ട് നശിച്ചാൽ, വീണ്ടും കൊല്ലുന്നതിൽ എന്ത് അർത്ഥമുണ്ട്?” “ക്ഷത്രിയർക്കുള്ള നിയമം, പ്രാണികളുടെ നാഥൻ നിർണയിച്ചതാണ്: സഹോദരനു പോലും സഹോദരനെ കൊല്ലാൻ കഴിയാം, അതിൽ വലിയതും ഭയാനകവുമായ ഒന്നുമില്ല.” “രാജ്യത്തിനും ഭൂമിക്കും സമ്പത്തിനും സ്ത്രീകൾക്കും അഭിമാനത്തിനും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി, അഹങ്കാരത്തിൽ blinded, അവർ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.” “കൃഷ്ണാ, നീ എല്ലാവരോടും കഠിനമായ തീരുമാനമാണ് കാണിക്കുന്നത്, ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവരോടും; സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് നല്ലത് എല്ലാവർക്കും നല്ലതാണെന്നു നീ കരുതുന്നു, അവർ അറിവില്ലാത്തവരാണെന്നപോലെ.” “ദൈവത്തിന്റെ മായാവലത്തിൽ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ മോഹം ഉരുത്തിരിയുന്നു; ശരീരത്തിൽ അഹംഭാവം കൊണ്ടുള്ളവർ ചിലരെ സുഹൃത്തുക്കളായി, ചിലരെ ശത്രുക്കളായി, ചിലരെ അന്യരായി കാണുന്നു.” “വാസ്തവത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികളിലും ഒരേ പരമാത്മാവാണ്; manifold അല്ല, എന്നാൽ മോഹത്തിൽ ആയവർ പലതാണെന്നു കാണുന്നു—പ്രകാശം, ആകാശം വിഭജിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെയേ.” “ഈ ശരീരം, ആരംഭവും അവസാനവും ഉള്ളത്, പദാർത്ഥം, ജീവശക്തി, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഘടിച്ചിരിക്കുന്നു; അജ്ഞാനത്തിൽ ആത്മാവിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ജീവൻ ലോകത്തിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു.” “യഥാർത്ഥ ആത്മാവിന്, മറ്റൊരുമായി, സത്തോ അസത്തോ, neither ഐക്യ nor വ്യത്യാസം ഇല്ല; ഈ ആശയങ്ങൾ അവയുടെ ബന്ധം പോലെ, സൂര്യനും അതിൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന രൂപങ്ങളും പോലെയാണ്.” “ജനനം മുതലായ മാറ്റങ്ങൾ ശരീരത്തിനാണ്, ആത്മാവിന് ഒരിക്കലും അല്ല—ചന്ദ്രൻ്റെ ഘട്ടങ്ങൾ ചന്ദ്രനിൽ ബാധിക്കില്ല, ഗ്രഹണം തന്നെ അതിനെ ഹാനികരമല്ല.” “സ്വപ്നത്തിൽ ഒരാൾ സ്വയം അനുഭവിക്കുന്നതും, വസ്തുക്കളും, അവയുടെ ഫലങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നതും, അവ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലെങ്കിലും, അങ്ങനെ അജ്ഞാനികൾ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്ത ലോകത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്നു കരുതി പ്രവേശിക്കുന്നു.” “അതിനാൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ദുഃഖം, ആത്മാവിനെ ഉണങ്ങും, കുഴപ്പത്തിലാക്കും, യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ നീക്കുക—നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കൂ, ശുദ്ധഹസിതയുള്ളവളേ.” ശുകദേവൻ പറയുന്നു: ഇങ്ങനെ, രാമൻ, ഭഗവാൻ, രുക്മിണിയെ ഉപദേശിച്ചു; അവൾ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിച്ച് മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി. രുക്മിയുടെ ജീവൻ അവസാനത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു; ശക്തിയും തേജസും നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, തന്റെ രൂപഭംഗവും, വ്യർത്ഥമായ അഭിലാഷങ്ങളും ഓർത്തു. അവൻ തന്റെ താമസത്തിനായി ബോജകട്ട എന്ന വലിയ നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; കൃഷ്ണനെ ശത്രുവായി കാണാതെയും, തന്റെ സഹോദരിയെ തടയാതെയും അവൻ അവിടെ താമസിച്ചു. “ഞാൻ കുണ്ടിനയിലേക്ക് പോകില്ല,” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച്, ഭഗവാനും ഭീഷ്മകന്റെ മകളും മറ്റ് രാജാക്കന്മാരും തോൽപ്പിച്ചതിൽ ദുഃഖം കൊണ്ടു അവൻ അവിടെയായിരുന്നു. ശാസ്ത്രീയമായ ചടങ്ങുകൾ പ്രകാരം, കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു, കുരുവിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനേ, അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു. യദു നഗരത്തിലെ ഓരോ വീടിലും, യദു കുലത്തിൽ മാത്രം ഭഗവാനായ കൃഷ്ണനിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ വലിയ ഉത്സവം നടത്തി. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, സന്തോഷത്തോടെ, മിനുക്കിയ രത്നങ്ങളുള്ള കാതലോലങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, മനോഹരമായ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ ദമ്പതികൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. വൃശ്നി നഗരത്തിൽ, ഇന്ദ്രന്റെ പതാകകൾ, അതിശയകരമായ പുഷ്പമാലകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, രത്നവാതിലുകൾ, എല്ലാ വാതിലിലും ശുഭമായ ഒരുക്കങ്ങൾ—നിറഞ്ഞ ജലപാത്രങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ—നഗരം പ്രകാശിച്ചു. നഗരത്തിലെ തെരുവുകൾ സുഗന്ധമുള്ള, മയക്കുന്ന ദ്രാവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടു തളിച്ചിരിക്കുന്നു; വാതിലുകളിൽ, പ്രിയപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ വിളിച്ച ആനകൾ നിലകൊണ്ടു; വാഴയും പാനയും നിരയായി നഗരത്തെ അലങ്കരിച്ചു. കുരുക്കളും, സൃഞ്ജയരും, കൈകേയരും, വിദർഭരും, യദുവും, കുന്തികളും—all city-ൽ സന്തോഷത്തോടെ, ഉത്സാഹത്തിൽ, ഒരുമിച്ച് ചേർന്നു. രുക്മിണിയെ കൃഷ്ണൻ അപഹരിച്ച കഥ, നഗരത്തിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും പാടപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരികളും അതിശയിപ്പിച്ചു. ദ്വാരകയിൽ, രാജാവേ, കൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും രാമനും ചേർന്നതിൽ, നഗരവാസികൾ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ശുകദേവൻ പറയുന്നു: കാമദേവൻ, വാസുദേവന്റെ അംശം, മുമ്പ് രുദ്രന്റെ കോപത്തിൽ ദഹിച്ചവൻ, വീണ്ടും ശരീരധാരണം ചെയ്യുന്നതിനായി അതേ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. വൈദർഭിയുടെ മകനായി, കൃഷ്ണന്റെ ശക്തി ലഭിച്ചവൻ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പിതാവിനെ തുല്യമായ പ്രദ്യുമ്നൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. മായാവി ശംബരൻ, ആ ശിശുവിനെ—അവനെ ഹാനിക്കാനാകാത്ത അവസ്ഥയിൽ—തന്റെ ശത്രുവാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, കടലിൽ എറിയുകയും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഒരു ശക്തമായ മീൻ ആ ശിശുവിനെ വിഴുങ്ങി; ആ മീൻ, മറ്റ് മീനുകളുമായി ചേർന്ന്, വലിയ വലയിൽ മത്സ്യക്കാരൻ പിടിച്ചു. മത്സ്യക്കാരൻ ആ മീനെ ശംബരൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് സമ്മാനമായി കൊണ്ടുപോയി; പാചകക്കാർ കത്തിയെടുത്ത് മീൻ കത്തിയെടുക്കാൻ തയ്യാറായി. അവരിൽ, ആ മീനിൽ കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മായാവതിക്ക് വിവരം അറിയിച്ചു; നാരായണൻ അവളെല്ലാം പറഞ്ഞുതന്നു, അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉത്കണ്ഠയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ—കുട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ ഉത്ഭവവും, ആ മീൻക്കൊടുപിടിയിൽ എങ്ങനെ എത്തിയതെന്നുമാണ്.