ഇന്ദ്രന്റെ രാജധാനിയിൽ, ദൈവങ്ങളുടെ തേജസ്സും മനോഹരമായ ഉദ്യാനങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ നഗരത്തിൽ, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ച മഹാരാജ്യത്തിൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ആധാരമായ ആ വാസസ്ഥലത്തിൽ, ധുന്ധുകാരി സമ്പന്നതയോടും ഐശ്വര്യത്തോടും കൂടി താമസിച്ചു. അവൻ ജ്ഞാനത്തിലും, ധനത്തിലും, ഉന്നത വംശത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു; എന്നാൽ അഹങ്കാരവും അഭിമാനവും ഇല്ലാതിരുന്നവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവന്റെ പിതാവ് മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ അമ്മയെ ക്രൂരമായി അടിച്ചു: "സമ്പത്ത് എവിടെയാണെന്ന് പറയ，否则 ഞാൻ ഈ ദണ്ഡം കൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും!" എന്നാവശ്യപ്പെട്ടു. ആ ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മകനായി വിഷമിച്ച അമ്മ, രാത്രിയിൽ ഒരു കിണറ്റിൽ ചാടി ജീവൻ അവസാനിപ്പിച്ചു. ഗോകർണൻ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവനിൽ neither ദുഃഖ nor സന്തോഷം, neither ശത്രുക്കൾ nor സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ധുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തുടരുകയും, അഞ്ച് വേശ്യകളുടെ ഇടയിൽ വളഞ്ഞ്, അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തും, അവരുടെ പരിപാലനത്തിൽ മനസ്സു മായ്ച്ചും ജീവിച്ചു. ഒരു ദിവസം, ആ വേശ്യകൾ അലങ്കാരങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു; ധുന്ധുകാരി, കാമത്തിൽ അന്ധനായി, മരണത്തെ മറന്ന്, അവയൊക്കെ നേടുവാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. പലിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ധനം ശേഖരിച്ച്, വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി, സ്ത്രീകൾക്ക് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും, ആഭരണങ്ങളും, മറ്റു പല വസ്തുക്കളും നൽകി. വേശ്യകൾ ധാരാളം ധനം കണ്ടു, രാത്രിയിൽ പറഞ്ഞു: "അവൻ ദിവസേന കവർച്ച ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ രാജാവ് അവനെ പിടിക്കും." "സമ്പത്ത് എടുത്ത ശേഷം രാജാവ് അവനെ തീർച്ചയായും കൊല്ലും; അതിനാൽ നമ്മുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ, അവനെ രഹസ്യമായി കൊല്ലേണ്ടതില്ലേ?" അവരിങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കയറുകൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു, കൊലപ്പെടുത്തി, സമ്പത്ത് എടുത്ത്, എവിടെയോ പോയി. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കയറ് വച്ച് കൊലപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ ഉടനെ മരിച്ചില്ല, അവർ ഭയപ്പെട്ടു. അഗ്നിക്കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്ന അവന്റെ വായിൽ ചൂട് കനൽ വലിച്ചിട്ടു; അതിന്റെ വ്യഥയിൽ അവൻ മരിച്ചു. അവ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ മൃതദേഹം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; ഈ രഹസ്യം ആരും അറിയില്ലായിരുന്നു. ആളുകൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവർ പറഞ്ഞു: "അവൻ ദൂരെയായി പോയിരിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ; ഈ വർഷം സമ്പത്തിനായി തിരികെ വരും." മൂഢസ്ത്രീകളിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്; അവരെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഭ്രാന്തൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങുന്നു. കാമത്താൽ ഉണരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെയാണ്; എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കത്തിപോലാണ്—പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രിയമുള്ളത്? അവൻ്റെ സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത്, അനേകം ഭർത്താക്കന്മാർ ഉള്ള ആ സ്ത്രീകൾ പുറപ്പെട്ടു; പിന്നെ ധുന്ധുകാരി, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളാൽ പീഡിതനായ, വലിയ പ്രേതമായി. അവൻ ഒരു കാറ്റിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, പതിനൊന്ന് ദിശകളിലും ഓടി, തണുപ്പിലും ചൂടിലും, ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഇല്ലാതെ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി. എവിടെയും അഭയം കിട്ടിയില്ല; "അയ്യോ, ഭാഗ്യം!" എന്ന് ആവർത്തിച്ച് കരഞ്ഞു. കുറേ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഗോകർണൻ ലോകത്തിൽ നിന്നു അവന്റെ മരണത്തെ അറിയുകയും ചെയ്തു. അവൻ നിർവലനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ഗോകർണൻ ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തു; അവൻ തീർത്ഥങ്ങളിൽ പോയിടത്തും ശ്രാദ്ധം നടത്തി. ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച ശേഷം, ഗോകർണൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി; രാത്രിയിൽ, മറ്റുള്ളവർ അറിയാതെ, വീട്ടിന്റെ അങ്കണത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു. അവിടെ, ഗോകർണൻ ഉറങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന് കണ്ടു, ധുന്ധുകാരി, അത്യന്തം ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ തന്റെ ബന്ധുവിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.羊, ആന, കാള, ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വീണ്ടും മനുഷ്യൻ എന്നിങ്ങനെ, ഓരോ രൂപവും ഒരിക്കൽ മാത്രം സ്വീകരിച്ചു. ഈ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു, ഗോകർണൻ മനസ്സിൽ ശാന്തനും, ദൃഢനുമായും, ആ വ്യക്തി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവനോട് സംസാരിച്ചു: "രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ നീ ആരാണ്? എവിടെ നിന്നാണ് ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തിയത്? നീ പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ, ദാനവമാണോ? പറയൂ." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, ചിന്തയുടെ സൂചനകൾ മാത്രം നൽകി. അപ്പോൾ, ഗോകർണൻ വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി; ആ ഒരു പ്രവർത്തനത്തിൽ, പാപി മോചിതനായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രേതം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ, ധുന്ധുകാരിയാണ്; എന്റെ പിഴവുകൾകൊണ്ട് മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചു. എന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് എണ്ണമില്ല; വലിയ അജ്ഞാനത്തിൽ രൂപം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു; ലോകങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചെയ്തു, സ്ത്രീകൾ വഴി ദുഃഖത്തിൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു." "അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ പ്രേതമായി, ഈ ദുഃഖകരമായ അവസ്ഥയിൽ കഴിയുന്നു; വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നു, ഭാഗ്യത്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ മാത്രം അനുഭവിക്കുന്നു. സ്നേഹിതാ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് മോചനം നൽകൂ!" ഇതും കേട്ട്, ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തു; എങ്കിലും നീ മോചിതനാകാത്തത് അതിശയകരമാണ്. ഗയ ശ്രാദ്ധം കൊണ്ടും മോചനം ലഭിക്കില്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇവിടെ ഇല്ല; ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യമായി വിശദമായി പറയൂ." പ്രേതം പറഞ്ഞു: "നൂറ് ഗയ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും, എനിക്ക് മോചനം ലഭിക്കില്ല; എന്റെ മോചനത്തിനായി മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം പരിഗണിക്കണം." ഇതും കേട്ട്, ഗോകർണൻ അതിശയിച്ചു: "നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോചനം ലഭിക്കില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനം വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്." "ഇപ്പോൾ, നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തുടരുക; ഞാൻ നിന്റെ മോചനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആലോചിക്കുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; ഗോകർണൻ ആ രാത്രി ആലോചനയിൽ കഴിച്ചു, ഉറങ്ങാതെ. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഗോകർണന്റെ വരവ് കണ്ടു, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒത്തുകൂടി; ഗോകർണൻ അവരോട് കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. ജ്ഞാനികൾ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ, ബുദ്ധിമാന്മാർ, ബ്രഹ്മം പറയുന്നവർ—അവരൊക്കെയും, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരങ്ങൾ പരിശോധിച്ചിട്ടും, ധുന്ധുകാരിയുടെ മോചനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ നിന്നു.