കുട്ടിയുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, അച്ഛൻ അറുപത് വയസ്സിൽ വീട്ടിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു, ഉറച്ച മനസ്സോടെ കാടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, ദിനംപ്രതി ഹരിയുടെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ദശമസ്കന്ധം പാരായണം ചെയ്ത്, ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട്, ദേവതകളുടെ തോട്ടങ്ങൾക്കു സമാനമായ ഭംഗിയുള്ള, വിശ്വകർമാ നിർമിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ ആലയത്തിൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായ ആ ദിവ്യപുരിയിൽ, സമ്പന്നതയോടു കൂടി അദ്ദേഹം പാർത്തു. അദ്ദേഹം ജ്ഞാനത്തിലും സമ്പത്തിലും ഉന്നതവംശത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു; എന്നാൽ അഹങ്കാരമോ അഭിമാനമോ അവനിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. അച്ഛൻ മരിച്ചശേഷം, അമ്മയെ ദുണ്ടുകാരി ഭയാനകമായി മർദ്ദിച്ചു: "സമ്പത്ത് എവിടെയാണെന്ന് പറയ，否则 ഈ കോലുകൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും!" എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭയപ്പെട്ട അമ്മ, മകനോടുള്ള ദുഃഖത്താൽ, രാത്രിയിൽ ഒരു കിണറ്റിൽ ചാടികൊണ്ടു ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ഗോകർണൻ യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ തീർത്ഥാടനം ആരംഭിച്ചു; അവനു ദുഃഖമോ സന്തോഷമോ, ശത്രുക്കളോ സുഹൃത്തുക്കളോ ഇല്ലായിരുന്നു. ദുണ്ടുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുകയും, അഞ്ചു വേശ്യകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവരുടെ ഉപജീവനത്തിനായി ബഹുദാരുണമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും, മനസ്സിൽ വലിയ മായയിൽ അകപ്പെട്ട് ജീവിച്ചു. ഒരു ദിവസം, ആ സ്ത്രീകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ദുണ്ടുകാരി, കാമത്തിൽ അന്ധനായി, മരണത്തെ മറന്ന്, അവ കിട്ടാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ഇവിടെ അവിടെ നിന്ന് ധനം സമ്പാദിച്ച്, വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി, ആ സ്ത്രീകൾക്ക് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പലവിധ വസ്തുക്കളും നൽകി. അവൻ സമ്പാദിച്ച ധനം കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീകൾ രാത്രിയിൽ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: "ഇവൻ പ്രതിദിനം മോഷ്ടിക്കുന്നു; അതിനാൽ രാജാവ് അവനെ പിടിക്കും." "ധനം പിടിച്ച ശേഷം രാജാവ് അവനെ തീർച്ചയായും കൊല്ലും; അതിനാൽ നമ്മുടെ സുരക്ഷയ്ക്കായി, നാം തന്നെ രഹസ്യമായി അവനെ കൊല്ലേണ്ടതില്ലേ?" അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ കയറ്റി കെട്ടി, കൊന്നു, അവന്റെ ധനം എടുത്തു, മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് പോയി. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കയറ്റി കെട്ടി അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു; എങ്കിലും, അവർ എത്ര വേഗത്തിൽ ചെയ്താലും, അവൻ മരിച്ചില്ല, അവർ ഭയപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അവർ ഉരിയടിച്ച ചൂടുള്ള കല്ലുകൾ അവന്റെ വായിൽ തള്ളിയപ്പോൾ, ആ തീയുടെ ദാഹത്തിൽ പീഡിതനായ്, ദുണ്ടുകാരി ജീവൻ വിട്ടു. അവ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ ശരീരം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; ഇത് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, "അവൻ ദൂരെയ്ക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ആണല്ലോ, ഈ വർഷം അവൻ മടങ്ങിവരും, ധനലോലുപത്വം കൊണ്ടാണ് പോയത്," എന്നായിരുന്നു അവരുടെ മറുപടി. ഒരു ജ്ഞാനി, ദുഷ്ടസ്ത്രീകളിൽ ഒരിക്കലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്; അവരിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന മണ്ടൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങും. കാമഭിരതസ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെയാണ്, ആനന്ദം വർദ്ധിപ്പിക്കും; എന്നാൽ, അവരുടെ ഹൃദയം വടി പോലെയാണ് മൂർച്ചയുള്ളത്—പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടത്? അവന്റെ ധനം കൈവശപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, അനേകം ഭർത്താക്കന്മാർ ഉള്ള ആ സ്ത്രീകൾ അവിടെ നിന്ന് പോയി; അപ്പോൾ ദുണ്ടുകാരി മഹാഭൂതമായി, പാപഫലത്തിൽ പീഡിതനായി. കാറ്റിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ പതിനൊന്ന് ദിക്കുകളിലും ഓടി, തണുപ്പിലും ചൂടിലും പീഡിതനായി, ഭക്ഷണമില്ലാതെ, ദാഹത്തോടെ അലഞ്ഞു. അവൻ എവിടെയും ആശ്രയം കണ്ടെത്തിയില്ല; വീണ്ടും വീണ്ടും "അയ്യോ വിധിയേ!" എന്നു കരഞ്ഞു. കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ലോകത്തിൽ നിന്ന് ദുണ്ടുകാരിയുടെ മരണവാർത്ത ഗോകർണൻ അറിഞ്ഞു. അവൻ സഹായഹീനനെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഗോകർണൻ ഗയയിൽ പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി; അവൻ തീർത്ഥാടനത്തിനിടയിൽ പോകുന്നിടത്തൊക്കെയും ആ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ നടത്തി. അങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ചു, ഗോകർണൻ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; രാത്രിയിൽ, അവൻ ആരും അറിയാതെ വീട്ടുവളപ്പിൽ വിശ്രമിക്കാനായി വന്നു. അവിടെ, ഗോകർണൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ദുണ്ടുകാരി അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ അവന്റെ അടുത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ദുണ്ടുകാരി, ആടും, ആനയും, മേശയും, ഇന്ദ്രനും, അഗ്നിയും, വീണ്ടും മനുഷ്യനും എന്നിങ്ങനെ ഓരോ രൂപം മാത്രം സ്വീകരിച്ചു. ഇതെല്ലാം കണ്ട ഗോകർണൻ, മനസ്സിൽ ശാന്തതയും ധൈര്യവും പുലർത്തി, ഈ ദാരുണാവസ്ഥയിൽ ആരോ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവനോട് പറഞ്ഞു: "രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായി കാണപ്പെടുന്ന നീ ആരാണ്? എവിടുനിന്നാണ് ഇങ്ങനെ ആയത്? നീ ഭൂതമാണോ, പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ? പറയൂ." ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദുണ്ടുകാരി വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, അവൻ അവബോധം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണൻ വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി; അതുകൊണ്ടു തന്നെ, പാപി മോചിതനായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഭൂതം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ദുണ്ടുകാരിയാണ്; എന്റെ അജ്ഞാനപാപങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യജന്മം നശിച്ചത്. എത്രയോ പാപങ്ങൾ ഞാൻ ചെയ്തു; ലോകങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു, സ്ത്രീകളാൽ പീഡിതനായി കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഭൂതമായി ഈ ദുഃഖാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നത്; ഞാൻ വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നു, വിധിക്കനുസരിച്ച് ഫലങ്ങൾ മാത്രം ലഭിക്കുന്നു." "സുഹൃത്തെ, കരുണാസാഗരാ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് വേഗം മോചനം നൽകണം!" ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗോകർണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ പിതൃകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു. എങ്കിലും നീ മോചിതനല്ലേ? അത്ഭുതം തന്നെയാണ്. ഗയാശ്രാദ്ധം കൊണ്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, മറ്റെന്താണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക? നീ വിശദമായി പറയൂ." അപ്പോൾ ദുണ്ടുകാരി പറഞ്ഞു: "നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; എന്റെ മോചനത്തിനായി മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരിഗണിക്കണം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗോകർണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "പല ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, മോചനം വളരെ ദുഷ്കരമാണ്." "ഇപ്പോൾ നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഇരിക്കൂ; ഞാൻ നിന്റെ മോചനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും മാർഗം കണ്ടെത്തി പ്രവർത്തിക്കും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ദുണ്ടുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്ത് പോയി. ഗോകർണൻ ആ രാത്രി ചിന്തയിൽ മുഴുകി ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, ഗോകർണനെ കണ്ടു ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂട്ടമായി വന്നു. ഗോകർണൻ, ആ രാത്രി സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവർക്കു പറഞ്ഞു.