അനുരാഗത്തിന്റെ ബന്ധനത്തിൽ ഇരുണ്ട കുഴിയിലൊതുങ്ങി, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ടു വീണുപോയ, കപടനും ദുർബലനും ആയ ഞാൻ, കരുണാസാഗരനായ ഭഗവനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു: “എന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളേണമേ!” ശരീരം അസ്ഥി, മാംസം, രക്തം എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിതമായതാണെന്നും, ഭാര്യ, മക്കൾ, മറ്റു ബന്ധുക്കൾ എന്നിവരോടുള്ള മമതയും, ഈ ലോകം നശ്വരവും ക്ഷണഭംഗുരവുമാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സദാ വൈരാഗ്യത്തിലും ഭക്തിയിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിച്ചു. സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുകയും, ലോകധർമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, സത്സംഗത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും, ആസക്തി, തൃഷ്ണ എന്നിവയെ വിട്ടൊഴിയുകയും ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷ-ഗുണങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത് വേഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, സേവാനിഷ്ഠയും പുണ്യകഥകളുടെ അമൃതം ആസ്വദിക്കേണ്ടതാണെന്നും ഉപദേശിച്ചു. ഇങ്ങനെ, മകന്റെ വാക്കുകളിൽ പ്രേരിതനായിട്ടും, ആ പിതാവ് അറുപതാം വയസ്സിൽ വീടുവിട്ടു കാടിലേക്ക് പോയി, ഹരിയുടെ സേവനത്തിൽ ദൈനംദിനം ലീനനായി, ദശമസ്കന്ധം പാരായണം ചെയ്ത് ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട്, ദേവതകളുടെ തേജസ്സും സമ്പത്തും നിറഞ്ഞ, വിശ്വകർമ നിർമ്മിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിൽ, ലോകത്രയത്തിന്റെ ഐശ്വര്യത്തോടൊപ്പം അദ്ദേഹം വാസം ചെയ്തു. ജ്ഞാനത്തിലും, ധനത്തിലും, ഉന്നതജാതിയിലും സമ്പന്നനായിരുന്നെങ്കിലും, അഹങ്കാരമോ ഗർവ്വമോ അദ്ദേഹത്തിന് ഇല്ലായിരുന്നു. പിതാവ് ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അമ്മയെ മകൻ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിച്ചു: "സമ്പത്ത് എവിടെയാണെന്ന് പറയ，否则 ഞാൻ ഈ കശാപ്പ് കൊണ്ടു നിന്നെ കൊല്ലും!" എന്ന ഭീഷണിയിൽ ഭയപ്പെട്ടും മകന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ദുഖിച്ചും അമ്മ, രാത്രിയിൽ ഒരു കിണറ്റിൽ ചാടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ഇതിനു ശേഷം, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരനായ ഗോകർണൻ തീർത്ഥാടനത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു; അവനു neither സന്തോഷമോ ദുഃഖമോ, neither ശത്രുക്കളോ സ്നേഹിതരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ധുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുകയും, അഞ്ചു വേശ്യകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ മനസ്സു മായ്ച്ച്, അത്യന്തം ക്രൂരമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ആ സ്ത്രീകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു; ധുന്ധുകാരി, മോഹത്തിൽ അന്ധനായും, മരണത്തെ മറന്നും, അവ ലഭിക്കാൻ വീടുവിട്ടു. ഇവിടെ അവിടെ നിന്ന് ധനം സമ്പാദിച്ച്, അവർക്കു വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പലവിധ വസ്തുക്കളും നൽകി. ധനം കൂടുന്നതു കണ്ട സ്ത്രീകൾ തമ്മിൽ രാത്രിയിൽ സംസാരിച്ചു: "ഇവൻ ദിവസവും കവർച്ചയിലേർപ്പെടുന്നു; രാജാവു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലും. അതിനാൽ, നമ്മുടെ സുരക്ഷയ്ക്കായി നാം തന്നെ രഹസ്യമായി അവനെ കൊല്ലേണ്ടതല്ലേ?" അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച അവർ, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കയറി കെട്ടി, കൊന്ന്, ധനം എടുത്തു എവിടെയോ പോയി. കഴുത്തിൽ കയറിട്ടു കൊലപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും, അവൻ ഉടൻ മരിച്ചില്ല; അവർ ഭയപ്പെട്ടു. പിന്നീട്, ചൂടുള്ള കനൽ നിറച്ചുവെച്ച് അവന്റെ വായിൽ ഇട്ടു; തീയുടെ ദാരുണമായ വേദനയിൽ അവൻ മരിച്ചു. ആ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ ശരീരം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; ഇതിന്റെ രഹസ്യം ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ജനങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "അവൻ ദൂരദേശത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവൻ; ഈ വർഷം ധനലോഭത്തിൽ തിരിച്ചു വരും." ദുഷ്ട സ്ത്രീകളിൽ ഒരിക്കലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുതെന്നതും, അവരിൽ ആശ്രയം വയ്ക്കുന്ന മൂഢൻ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങുമെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. കാമഭോഗത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതം പോലെ മധുരമാണ്, പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയം വാൾപോലെ കഠിനമാണ്—പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു സത്യത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടത്? സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത്, ആ സ്ത്രീകൾ പല ഭർത്താക്കന്മാരോടും ചേർന്ന് പോയി; തുടർന്ന് ധുന്ധുകാരി മഹാഭൂതമായി മാറി, ദുഷ്കർമ്മങ്ങളാൽ പീഡിതനായി. കാറ്റ് പോലെ രൂപം എടുത്ത്, പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി, തണുപ്പിലും ചൂടിലും പീഡനമനുഭവിച്ചു; ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഇല്ലാതെയായി. എവിടെയും അഭയം കിട്ടാതെ, "ഹായോ, വിധി!" എന്ന് നിലവിളിച്ചു. കുറേ സമയം കഴിഞ്ഞ്, ഗോകർണൻ ലോകത്തിൽ നിന്ന് സഹോദരന്റെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞു. അവനെ അശരണനായി കണ്ട ഗോകർണൻ ഗയയിൽ ശുദ്ധമായി പിതൃകർമ്മം നടത്തി; തീർത്ഥാടനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിടത്തൊന്നും അവിടെയും അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, ഗോകർണൻ തിരിച്ചു സ്വന്തം നഗരത്തിലെത്തി; രാത്രിയിൽ, ആരും അറിയാതെ തന്റെ വീടിന്റെ പുരയിടത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു. അവിടെ, ഗോകർണൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ധുന്ധുകാരി അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഭാവത്തിൽ രാത്രി തന്റെ ബന്ധുവിനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.羊, ആന, മാവലി, ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വീണ്ടും മനുഷ്യൻ—ഇങ്ങനെ ഓരോ രൂപത്തിൽ ഓരോ തവണയായി മാറി. ഈ വിചിത്രമായ അവസ്ഥ കണ്ട ഗോകർണൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, ഇതൊരു ദുർദശയിൽപ്പെട്ട ആത്മാവാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു അവനോട് ചോദിച്ചു: "രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന നീ ആരാണ്? എവിടുനിന്നാണ് ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലേയ്ക്കു വന്നത്? നീ ഭൂതമാണോ, പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ? സത്യം പറയൂ." ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്, ബോധത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണൻ, കൈകളിൽ വെള്ളം എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി. ആ ഒരു പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നു മോചിതനായ പാപി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ പ്രേതം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ധുന്ധുകാരിയാണ്; എന്റെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ടു തന്നെ മനുഷ്യജന്മം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ എണ്ണമില്ല, മഹാമൂഢതയിൽ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ദോഷപ്പെടുത്തി; സ്ത്രീകളാൽ പീഡനം സഹിച്ചു കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതമായി ഈ ദയനീയ അവസ്ഥയിലായി; വായുവിൽ ജീവിച്ച്, വിധി അനുസരിച്ച് ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു. സ്നേഹമേറിയ സഹോദരാ, കരുണാസാഗരാ, ദയവായി എന്നെ വേഗം മോചിപ്പിക്കൂ!" ഇത് കേട്ട ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ ശുദ്ധമായി പിതൃകർമ്മം ചെയ്തു. എങ്കിലും നീ മോചിതനാകാതിരിക്കുന്നു; ഇതു അതിശയകരമാണ്. ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കാതെ പോവുകയാണെങ്കിൽ, ഇനി മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗമുണ്ടോ? ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യം പറയൂ." അപ്പോൾ ആ പ്രേതം പറഞ്ഞു: "നൂറു ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; അതിനാൽ, മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം നീ ചിന്തിക്കണം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോകർണൻ അതിശയിച്ചു: "നൂറു ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കാതെ പോവുകയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനം വളരെ ദുഷ്കരമാണ്!