ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഇന്ദ്രനും ലോകാധിപതിക്കും പോലും സുഖം ഇല്ല; സുഖം ലഭിക്കുന്നത് വൈരാഗ്യവും ഏകാന്തതയും ആസ്വദിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക് മാത്രമാണ്. മക്കളോടുള്ള മോഹം എന്ന അജ്ഞാനം ഉപേക്ഷിക്കണം; അവിടെയാണ് നരകത്തിലേക്കുള്ള വഴി. ഈ ശരീരം ഒടുവിൽ എല്ലാം വിട്ട് വീഴും—അതിനാൽ കാടിലേക്ക് പോവുക. ഈ വചനങ്ങൾ കേട്ട അച്ഛൻ, യാത്രയ്ക്ക് മനസ്സുറച്ച്, “കുഞ്ഞേ, കാടിൽ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ,” എന്ന് ചോദിച്ചു. മോഹത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ കുടുങ്ങിയ ഞാൻ, കുഴപ്പങ്ങൾ കൊണ്ടും ദുർബലത കൊണ്ടും വീണുപോയവൻ—കൃപാസാഗരനായ നീ എന്നെ ഉയർത്തേണം എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. “എല്ലും, മാംസം, രക്തം എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള ഈ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള മോഹം ഉപേക്ഷിക്കണം; ഭാര്യ, മക്കൾ, മറ്റു ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്കുള്ള സ്വത്ത്-ബോധവും വിട്ടുകളയണം. ഈ ലോകം നശ്വരവും അനിത്യതയുമാണ്; വൈരാഗ്യത്തിലും ഭക്തിയിലുമാണ് ആനന്ദം. സദാ സത്യധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം, ലോകികകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം, സജ്ജനരെ സേവിക്കണം, ആസക്തിയും തൃശ്യയും ഉപേക്ഷിക്കണം. മറ്റുള്ളവരുടെ ഗുണദോഷങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത് വേഗത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്, സേവയുടെയും പവിത്രകഥകളുടെയും അമൃതം ആഴമായി ആസ്വദിക്കണം,” എന്ന് മകൻ ഉപദേശിച്ചു. മകന്റെ വചനങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അച്ഛൻ അറുപതാം വയസ്സിൽ ഭരതിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ ഹരിയെ സേവിക്കുമ്പോൾ, ഭഗവതത്തിന്റെ ദശമസ്കന്ധം ജപിച്ച്, ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട്, ദേവതകളുടെ ഉദ്യാനങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സ്വർഗ്ഗപുരിയിൽ, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ മന്ദിരത്തിൽ, ലോകത്രയത്തിന്റെ ഐശ്വര്യത്തോടെ, അച്ഛൻ വസിച്ചു. അദ്ദേഹം ജ്ഞാനത്തിലും ധനത്തിലും ഉന്നതകുടുംബത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു; എന്നാൽ അഹങ്കാരമോ അഭിമാനമോ ഇല്ലായിരുന്നു. അച്ഛൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയശേഷം, അമ്മയെ ദുന്ധുകാരി ക്രൂരമായി തല്ലി: “സമ്പത്ത് എവിടെയാണ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്, പറയില്ലെങ്കിൽ ഈ ദണ്ഡംകൊണ്ട് കൊല്ലും!” ഭയത്തിലും മകന്റെ ഭാവിയിൽ ദുഃഖത്തിലും, അമ്മ രാത്രിയിൽ കിണറ്റിൽ ചാടിപ്പെട്ടു മരിച്ചു. ഗോകർണം യോഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനായി തീർത്ഥയാത്രക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവനു ദുഃഖമോ സന്തോഷമോ, ശത്രുവോ സ്നേഹിതനോ ഇല്ലായിരുന്നു. ദുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ, അഞ്ചു വേശ്യകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ മനസ്സു കുഴഞ്ഞ്, അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ആ വേശ്യകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ദുന്ധുകാരി മോഹത്തിൽ ആന്ധനായ്, മരണത്തെ മറന്ന്, അവയ്ക്കായി സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ഇവിടെ-അവിടെ നിന്ന് സമ്പത്ത് ശേഖരിച്ച്, അവർക്കു വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും നൽകി. വളരെ ധനം ഒന്നിച്ചു വരുന്നത് കണ്ട വേശ്യകൾ രാത്രി പറഞ്ഞു: “ഇവൻ ദിവസേന കവർച്ച ചെയ്യുന്നു; രാജാവ് അവനെ പിടിക്കും. സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത ശേഷം രാജാവ് അവനെ തീർച്ചയായും കൊല്ലും. അതിനാൽ നമ്മുടെ ഉപകാരത്തിനായി, രഹസ്യമായി നാം തന്നെ അവനെ കൊല്ലേണ്ടതില്ലേ?” അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കയറുകൊണ്ട് കെട്ടി, കൊന്നു, സമ്പത്ത് എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് പോയി. കഴുത്തിൽ കയറിട്ടു കൊന്നപ്പോൾ ഉടൻ മരിച്ചില്ല; അവർ ഭയപ്പെട്ടു. പിന്നെ വലിച്ചെറിയുന്ന ചൂടുള്ള കല്ലുകൾ അവന്റെ വായിൽ തള്ളിയപ്പോൾ, അത്യന്തം വേദനയാൽ അവൻ മരിച്ചു. അവന്റെ ശരീരം ഒരു കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; ആരും ഈ രഹസ്യം അറിഞ്ഞില്ല. പേർക്ക് ചോദിച്ചാൽ അവർ പറഞ്ഞു: “അവൻ ദൂരെ പോയിരിക്കുന്നു; അവൻ എങ്കിലും ഇക്കാലം വരും, സമ്പത്തിന്റെ മോഹത്തിൽ പോയിരിക്കുന്നു.” ദുഷ്ടവേശ്യകളിൽ ഒരിക്കലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്; അവരെ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങും. അവരുടെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെയും, ഹൃദയം വെട്ടുന്ന കത്തുപോലെയും; പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു പ്രിയം? സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത്, അനേകം ഭർത്താക്കളുള്ള ആ വേശ്യകൾ പോയി; ദുന്ധുകാരി വലിയ പ്രേതമായി, ദുഷ്പാപഫലത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടു. വാതുവേഗത്തിൽ, പത്ത് ദിശകളിലേക്കും ഓടി, തണുപ്പ്-ചൂട് അനുഭവിച്ച്, അഹാരമില്ലാതെ ദാഹിച്ചും, ആശ്രയം ഇല്ലാതെ, “ഹായ, വിധി!” എന്ന് നിലവിളിച്ചു. ചിലസമയത്തിന് ശേഷം, ഗോകർണം അവന്റെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞു. സഹായം ഇല്ലാത്തവനെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഗയയിൽ പ്രേതകർമ്മം ചെയ്തു; യാത്രചെയ്ത എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അവൻ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി. അങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച്, ഗോകർണം സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; രാത്രിയിൽ, അവൻ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആരും കാണാതെ കിടന്നു. അപ്പോൾ, ഗോകർണത്തെ കാണുമ്പോൾ, ദുന്ധുകാരി അത്യന്തം ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ അടുത്ത് വന്നു. അവൻ ആടായി, ആനയായി, കാളയായി, ഇന്ദ്രനായി, അഗ്നിയായി, വീണ്ടും മനുഷ്യനായി—ഒന്നൊന്നായി രൂപം മാറ്റി. ഇതൊക്കെ കണ്ട ഗോകർണം മനസ്സുറച്ച്, അവൻ ദു:ഖിതനാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഗോകർണം ചോദിച്ചു: “രാത്രിയിൽ ഭയാനകമായ് കാണപ്പെടുന്ന നീ ആരാണ്? എവിടെ നിന്നാണ് ഇങ്ങനെയായത്? പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ, രാക്ഷസനോ? പറയൂ.” അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉരക്കത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, അവൻ ചൈതന്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അപ്പോൾ, ഗോകർണം വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി. അതിനാൽ, പാപി മോചിതനായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രേതം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ദുന്ധുകാരി; എന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചു. എനിക്ക് എണ്ണമില്ലാത്ത പാപങ്ങൾ ഉണ്ടായി; വലിയ അജ്ഞാനത്തിൽ, ലോകങ്ങൾക്ക് ദു:ഖം വരുത്തി, സ്ത്രികളുടെ പീഡനത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ഞാൻ പ്രേതമായി, ഈ ദു:ഖിതാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു; ഭാഗ്യപ്രാപ്തിയനുസരിച്ച് വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നു. സ്നേഹിതാ, കരുണാസാഗരാ, സഹോദരാ, എനിക്ക് വേഗത്തിൽ മോചനം നൽകൂ!” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗോകർണം പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ പ്രേതകർമ്മം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; എങ്കിലും നീ മോചിതനായില്ല, ഇത് അത്യന്തം അത്ഭുതം!