ഭഗവാന് ശ്രീകൃഷ്ണന് ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കാണുമ്പോള് ആദരപൂര്വ്വം തലവാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: "സ്വന്തം ഭാഗ്യത്തില് തൃപ്തരായ, ധര്മനിഷ്ഠരായ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും സൗഹൃദം പുലര്ത്തുന്ന, വിനീതരായും ശാന്തരായും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഞാന് ഒരിക്കല് മാത്രം തലവാഴ്ത്തുന്നു." അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണനോട് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണാ, നിനക്ക് സുഖമാണോ? ഒരു രാജാവിന്റെ ആധീനത്തില് ജനങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കുമ്പോള് ആ രാജാവ് എനിക്ക് പ്രിയനാണ്." "നീ ഇങ്ങോട്ട് പല ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അതിജീവിച്ച് വന്നതല്ലേ? അതിനാല് എന്തൊക്കെയാണെന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് രഹസ്യമായതെങ്കിലും, എന്നോട് പറയണം. ഞാന് നിനക്കായി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ പറയൂ." ഇങ്ങനെ ഭഗവാന് തന്റെ ലീലാവിഗ്രഹത്തില് നിന്ന് ആദരപൂര്വ്വം ചോദിച്ചപ്പോള്, ആ ബ്രാഹ്മണന് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു. അപ്പോള് രുക്മിണി ഭഗവാനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "ലോകസുന്ദരനായോ, നിന്റെ മഹാത്മ്യങ്ങള് കേട്ടപ്പോള് അവ എന്റെ കാതിലൂടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു, എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെ മേല് ആകൃഷ്ടമായി. നിന്റെ ദിവ്യരൂപം കണ്ടപ്പോള് എന്റെ ഹൃദയം പൂര്ണ്ണമായും നിനക്കായി കീഴടങ്ങി." "മുകുന്ദാ, നല്ല കുടുംബത്തില് ജനിച്ച, വിവേകമുള്ള യൗവനവതി ആരാണ് നിനക്ക് തുല്യനായ ഭര്ത്താവിനെ തേടി വേറെയാരെയും തിരയുക? വംശം, സ്വഭാവം, സൗന്ദര്യം, ജ്ഞാനം, പ്രായം, ധനം, മഹിമ—എല്ലാം നിനക്കു തുല്യമാണ്. എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും മനസ്സിനെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നവനാണ് നീ." "അതുകൊണ്ട്, ഭഗവാനേ, നിന്നെയാണ് ഞാന് ഭര്ത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. എന്നെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണമേ. സിംഹത്തിന് അര്പ്പിച്ച നൈവേദ്യം ഒരു നരി പിടിക്കുന്നതുപോലെ, സിസുപാലന് എന്നെ തൊടരുതേ, കമലനയനനായോ." "ദേവദേവാ, ഗദയുടെ അണ്ണനേ, ഞാന് ദാന, യജ്ഞ, വ്രതം, ഹോമം, ദൈവസേവനം, ബ്രാഹ്മണസേവനം, മൂപ്പന്മാരോട് ആദരം—ഇവയിലൂടെ നിന്നെ സ്തുതിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്, നീയേ എന്നെ വരന് ആയി സ്വീകരിക്കണം; ദമഘോഷപുത്രന് അല്ലാതെയും മറ്റാരും അല്ല." "നാളെ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, നീ വിദര്ഭയിലേക്ക് വരുമ്പോള് നിന്റെ സൈന്യാധിപന്മാരോടൊപ്പം രഹസ്യമായി വരികയും, ചേദി, മഗധ സൈന്യങ്ങളെ ജയിക്കുകയും, യുദ്ധശൗര്യമാണ് എന്റെ കന്യാശുല്കം എന്ന പ്രകാരം, എന്നെ കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യണമേ." "എന്തിനായി, ഞാനിങ്ങനെ അന്തര്മഹലില് ബന്ധുക്കള് കാത്തിരിക്കുന്നവളാണല്ലോ, എന്നെ നീ എങ്ങനെ വിവാഹം കഴിക്കും എന്നാണ് നിനക്ക് സംശയമെങ്കില് മാര്ഗം ഞാന് പറയുന്നു: വിവാഹത്തിനുമുമ്പുള്ള ദിവസം കുടുംബദേവതയെ പൂജിക്കാനായി വധു പുറത്ത് പോകുന്ന വലിയ പ്രദക്ഷിണയുണ്ട്. അപ്പോള് ഞാന് പുറത്തുണ്ടാകും." "ഉമാദേവിയുടെ ഭര്ത്താവായ ശിവന് പോലും അഗ്നാനനാശത്തിനായി ആരാധിക്കുന്ന, ദൈവപാദധൂളിയില് മഹാത്മാക്കള് മുക്കുവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ, നിന്റെ കൃപ ലഭിക്കില്ലെങ്കില് ഈ വ്രതങ്ങള് കൊണ്ടു ക്ഷയിച്ച എന്റെ ജീവന് നൂറു ജന്മങ്ങളിലൊന്നിലും ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ." ബ്രാഹ്മണന് പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ യദുകുലജാതയായ രാജകുമാരിയുടെ രഹസ്യ സന്ദേശം ഞാന് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു ആലോചിച്ച് നിനക്ക് അനുയോജ്യമായതെന്താണെന്നു തീരുമാനിക്കൂ." ശുകമുനി പറഞ്ഞു: വിദര്ഭരാജകുമാരിയുടെ സന്ദേശം കേട്ടശേഷം യദുകുലപുത്രന് ഭഗവാന് ബ്രാഹ്മണന്റെ കൈ പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് പോലും രാത്രികളില് ഉറക്കം വരുന്നില്ല; എന്റെ മനസ്സും അവളിലാണു. രുക്മിണിയുടെ വിവാഹം എന്റെ ശത്രുത്വം കൊണ്ടാണ് അവളുടെ സഹോദരന് തടഞ്ഞത് എന്നെനിക്ക് അറിയാം." "വിവാഹവേദിയില് രാജാക്കന്മാരുടെ സന്നിധിയില് നിന്നു തന്നെ അവളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരാം; അവളെപ്പോലെ ഭക്തിയുള്ളവളും ദോഷരഹിതയുമാണ്, ഹോമാഗ്നിയുടെ ജ്വാലയെപ്പോലെ." ശുകദേവന് പറഞ്ഞു: രുക്മിണിയുടെ വിവാഹത്തിന് അനുകൂലമായ മുഹൂര്ത്തം അറിഞ്ഞ് മധുസൂദനന് ദാരുകന് എന്ന തന്റെ രഥചര്യനെ വിളിച്ച്, "ദാരുകാ, വേഗം രഥം ഒരുക്കൂ," എന്നു പറഞ്ഞു. ദാരുകന് ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബാലാഹക എന്നീ കുതിരകള് ചേര്ത്ത രഥം ഒരുക്കി, കയ്യുമടക്കി കൃഷ്ണന് മുന്നില് നിന്നു. ശൗരി ആ രഥത്തില് കയറുകയും, ബ്രാഹ്മണനെയും കൂടെ ഇരുത്തുകയും, അതിവേഗ കുതിരകളില് ആനര്ത്തദേശത്തുനിന്ന് വിദര്ഭയിലേക്ക് ഒരു രാത്രിയില് തന്നെ എത്തുകയും ചെയ്തു. കുണ്ഡിനരാജാവ് തന്റെ മകനെ അതിയായ സ്നേഹത്തോടെ സിസുപാലന് എന്ന ചേദിരാജകുമാരനു തന്റെ മകളെ വിവാഹം കൊടുക്കുവാന് ഒരുക്കങ്ങള് ആരംഭിച്ചു. നഗരം മുഴുവന് ശുചിത്വം പാലിച്ച് വെള്ളം തളിച്ച്, വഴികളും സങ്കേതങ്ങളും പതാകകളും തൂക്കികൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. പുതിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പൂക്കളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച് നഗരം നിറഞ്ഞു. വീടുകള് അഗുരു സുഗന്ധം നിറഞ്ഞു. രാജാവ് പിതൃദേവന്മാരെയും ദൈവങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആചാരപ്രകാരം ആരാധിച്ചു, ഭോജനം നല്കി, മംഗളശ്ലോകങ്ങള് പാടിച്ചു. വധു, ശുദ്ധജലത്തില് കുളിച്ച്, മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠമായ ആഭരണങ്ങള് അണിഞ്ഞു, വിവാഹത്തിന് ഒരുക്കപ്പെട്ടു. പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാര് സംഹിതാ, ഋഗ്, യജുർവേദങ്ങളിലെ മന്ത്രങ്ങള് ചൊല്ലി വധുവിന് സംരക്ഷണവിധികള് നടത്തി; അതര്വ്വവേദത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ള പുരോഹിതന് ഗ്രഹശാന്തി ഹോമം നടത്തി. ശ്രേഷ്ഠന് ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പൊന്നും വെള്ളിയും വസ്ത്രങ്ങളും എള്ളും വേലവും പശുക്കളും നല്കി ആദരിച്ചു. അങ്ങനെ, ചേദിരാജാവ് ദമഘോഷന് തന്റെ മകന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനായി മന്ത്രജ്ഞരായ വിദഗ്ധരെ ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തി. മദമര്ന്ന ആനകള്, പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങള്, കുതിരകളും പടയാളികളും നിറഞ്ഞ സൈന്യത്തോടുകൂടി അദ്ദേഹം കുണ്ഡിനയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വിദര്ഭരാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ ആദരപൂര്വ്വം സ്വീകരിച്ച് ഒരുക്കിയിരുന്ന വാസസ്ഥലത്തില് സന്തോഷത്തോടെ താമസിപ്പിച്ചു. അവിടെ ശല്വന്, ജരാസന്ധന്, ദന്തവക്രന്, വിദുരഥന് എന്നിവരും, ചേദിയും പൗണ്ട്രയും ഉള്പ്പെടെയുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് കൂട്ടാളികളും എത്തിയിരുന്നു. കൃഷ്ണനും രാമനും ശത്രുക്കളായ ഇവര് ചേദിരാജകുമാരന് വേണ്ടി രുക്മിണിയെ നേടുവാനായി ഒരുങ്ങി; യദുക്കുലത്തോടൊപ്പം കൃഷ്ണന് വരുമെങ്കില് യുദ്ധം ചെയ്യാന് സജ്ജരായി. എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും തങ്ങളുടെ പടയുമായി ഒന്നിച്ചു, കൃഷ്ണനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. ഈ രാജാക്കന്മാരുടെ ശ്രമം കേട്ട രാമഭദ്രന്, യുദ്ധം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന ആശങ്കയോടെ, കൃഷ്ണന് ഒറ്റയ്ക്ക് കന്യയെ കൊണ്ടുപോകാന് പോയതായി അറിഞ്ഞു. സഹോദരനോടുള്ള സ്നേഹത്തോടെ, ശക്തമായ ആനകള്, കുതിരകള്, രഥങ്ങള്, പടയാളികള് എന്നിവയുമായി രാമന് ഉടനെ കുണ്ഡിനയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഭീഷ്മകന്റെ പുത്രി, ഉത്തമവേഷം, ഹരിയെ കാത്തിരുന്നു; എന്നാല് കൃഷ്ണന്റെ വരവിന്റെ സൂചനയൊന്നും കാണാനായില്ല. ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകള് ഓര്ത്തു അവള് വിഷണ്ണയായി. "അയ്യോ, വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു രാത്രികള് കഴിഞ്ഞു; എനിക്ക് ഒരു ദോഷവുമില്ല. കമലനയനന് വരുന്നില്ല, കാരണം എനിക്കറിയില്ല. എന്റെ സന്ദേശം കൊണ്ടുപോയ ബ്രാഹ്മണനും ഇന്നുവരെ വന്നില്ല." "എന്തോ, എനിക്കു ദോഷമുണ്ടെന്നു ദോഷരഹിതനായ കൃഷ്ണന് കരുതുന്നു, അതിനാലാണ് എന്റെ കൈ പിടിക്കാന് മടിക്കുന്നു." "എന്റെ ഭാഗ്യം ദുർദൈവം; ബ്രഹ്മാവിനും ശിവനും ഗൗരിയും രുദ്രാണിയും ഗിരിജയും സതിയും എനിക്കു അനുകൂലമല്ല." ഇങ്ങനെ ഗోవിന്ദനില് മനസ്സാകൃഷ്ടയായ ആ യുവതി, സമയം ഓര്ത്തു, കണ്ണുനീര് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള് അടച്ചു. വധു ഗൊവിന്ദന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോള്, അവളുടെ ഇടതു ഉരുക്ക്, ഭുജം, കണ്ണ്—ശുഭസൂചനകള് നല്കുന്ന അവ ഭാഗങ്ങള്—കുലുക്കം പിടിച്ചു. അപ്പോള് തന്നെ കൃഷ്ണന്റെ നിര്ദ്ദേശപ്രകാരം ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന് അന്തര്മഹലില് ചലിക്കുന്ന രാജകുമാരിയെ കണ്ടു.