ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയുടെ ബുദ്ധി, ഉത്തമ സ്വഭാവം, സൗന്ദര്യം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ മനസ്സിലാക്കി, അവളെ തന്റെ ഭാര്യയാകാൻ ഉചിതമെന്ന് ആലോചിച്ചു. രുക്മിണിയുടെ ബന്ധുക്കൾ അവളെ കൃഷ്ണനോടു വിവാഹം കഴിപ്പിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അവളുടെ സഹോദരനായ രുക്മി കൃഷ്ണനെ ദ്വേഷിച്ചുകൊണ്ടു ശിശുപാലനെ വിവാഹത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇത് അറിഞ്ഞ രുക്മിണി, കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള വിദ്യാർഭ രാജകുമാരി, അതീവ ദുഃഖിതയായി. ഏറെ ആലോചിച്ച ശേഷം, അവൾ വിശ്വസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കൃഷ്ണനോടു രഹസ്യ സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ അയച്ചു. ആ ബ്രാഹ്മണൻ ദ്വാർകയിലേക്ക് എത്തി, വാതിൽക്കാപ്പുകാരുടെ അനുവാദത്തോടെ അകത്തു കയറി, സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് വിശ്രാന്തിയിലായിരുന്ന പരമപുരുഷനേ കാണാൻ സാധിച്ചു. ഭക്തജനങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ സിംഹാസനം വിട്ട് അവനെ ഇരുത്തി, ദേവതകൾ സ്വയം ആദരിക്കുന്നതുപോലെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വിശ്രമം പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ, ധാർമ്മികരുടെ ആശ്രയമായ കൃഷ്ണൻ അടുത്തെത്തി, അവന്റെ കാലിൽ സ്പർശിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു: “ഓ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണ, മൂപ്പന്മാർ ആചരിക്കുന്ന ധർമ്മം നിനക്കു സുഖകരമായി നടക്കുമോ? മനസ്സ് എപ്പോഴും തൃപ്തിയിലാണോ?” കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: “ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ തൃപ്തിയോടെ തന്റെ കർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. ദേവതാധിപതിയായിരുന്നാലും, അസന്തോഷത്താൽ ലോകങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടി വരും; എന്നാൽ തൃപ്തനായവൻ, ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, ഒരു ദുഃഖവുമില്ലാതെ ഉറങ്ങും. ഞാൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്യുന്നത് തൃപ്തരായ, ധാർമ്മികരായ, സകല ജന്തുക്കളോടും സൗഹൃദം പുലർത്തുന്ന, വിനീതരായ, ശാന്തരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെക്കാണ്. സുഖമായി ഇരിക്കുമോ? ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്, തന്റെ رعക്ഷയിലിരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന രാജാവിനെയാണ്. നീ ഇത്രയും ദൂരം കഷ്ടപ്പെടുംവരെ വന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയണം, പ്രത്യേകിച്ച് രഹസ്യമായ കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയണം. എനിക്കു ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണോ അതു തുറന്നു പറയുക.” ഈ വിധത്തിൽ പരമേശ്വരൻ ആദരവോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ രുക്മിണിയുടെ സന്ദേശം മുഴുവൻ കൃഷ്ണനോടു പറഞ്ഞു. രുക്മിണി തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ വേദനയും ആഗ്രഹവും വെളിപ്പെടുത്തി: “ലോകങ്ങളുടെ സുന്ദരാ, നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അവയെക്കേൾക്കുന്നവരുടെ ദു:ഖം മാറുന്നതുപോലെ, എന്റെ മനസ്സു നിർഭയമായി നിന്റെ അകത്തേക്ക് ഒഴുകിയിരിക്കുന്നു. കാതിലൂടെ നിന്റെ വൃത്താന്തങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, കണ്ണുകൾ നിന്റെ സാക്ഷാൽ സൗന്ദര്യ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയം നിന്റെതായിപ്പോയി. മുകുന്ദാ, ഉത്തമ കുലത്തിൽ ജനിച്ച, വിവേകമുള്ള ഒരു യുവതി, സ്വരൂപത്തിലും, വംശത്തിലും, ഗുണത്തിലും, സൗന്ദര്യത്തിലും, ജ്ഞാനത്തിലും, ധനത്തിലും, യശസ്സിലും നിനക്കു തുല്യനായ മറ്റാരുമില്ലാത്ത നിന്നെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയും? അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ദയവായി എന്നെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണമേ. സിംഹത്തിന് അർപ്പിച്ച വിഭവം ഒരു നായ്ക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, ശിശുപാലൻ എന്നെ നേടാതിരിക്കാൻ അനുവദിക്കരുതേ. എന്റെ പൂജകൾ, ദാനം, യജ്ഞം, വ്രതം, ദേവതകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മൂപ്പന്മാർക്കും സേവനം എന്നിവയിലൂടെ, ഗദയുടെ മൂത്ത സഹോദരനായ പരമേശ്വരൻ തൃപ്തനാണെങ്കിൽ, അപ്പോൾ അവൻ തന്നെ വരികയും എന്റെ കൈ പിടിക്കുകയും വേണം; ദമഘോഷപുത്രനും മറ്റാരും അതിന് അർഹരല്ല. നാളെ നീ വിദ്യാർഭയിൽ വരുമ്പോൾ, നിന്റെ സൈന്യാധിപന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും മറഞ്ഞും, സേദി, മഗധ എന്നിവരുടെ ശക്തികളെ തോല്പിച്ചു, രാക്ഷസരീതിയനുസരിച്ച് വീര്യം മൂല്യമായി എന്നെ ജയിച്ചെടുക്കണം. ‘എനിക്ക് എങ്ങനെ നിന്നെ ലഭിക്കാമെന്നു നീ ആശങ്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, പറഞ്ഞുതരാം: വിവാഹത്തിന് മുമ്പുള്ള ദിവസം കുടുംബദേവിയെ ആരാധിക്കാൻ ഞാൻ അകത്തു നിന്ന് പുറത്തേക്കു വരും. അപ്പോൾ നീ വരിക.’ നിന്റെ പാദധൂളിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യാൻ മഹാത്മാക്കൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഉമാനാഥൻ പോലും തന്റെ അജ്ഞാനനാശത്തിനായി അത് ചെയ്യുന്നു. നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നാൽ, ഞാൻ വ്രതങ്ങളാൽ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ട്, അനേകം ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം ഈ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: “ഇവയാണ് യദുകുലപുത്രിയുടെ രഹസ്യ സന്ദേശങ്ങൾ. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നത് ആലോചിച്ച് നിർണ്ണയിക്കൂ.” ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: വിദ്യാർഭ രാജകുമാരിയുടെ സന്ദേശം കേട്ട കൃഷ്ണൻ, ബ്രാഹ്മണന്റെ കൈ പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഞാനും രാത്രികളിൽ ഉറങ്ങാതെ അവളെ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നു. രുക്മിണിയുടെ വിവാഹം എനിക്കു തടഞ്ഞത് അവളുടെ സഹോദരൻ രുക്മിയാണെന്നു എനിക്കറിയാം. അവൾ എനിക്കു ഭക്തയാണല്ലോ, അവളെ ഞാൻ രാജാക്കന്മാരുടെ നടുവിൽ നിന്ന് യുദ്ധം ചെയ്ത് കൊണ്ടുവരും.” രുക്മിണിയുടെ വിവാഹത്തിന് ഉത്തമ സമയം അറിഞ്ഞ കൃഷ്ണൻ തന്റെ സാരഥിയായ ദാരുകനോട്, “ദാരുകാ, വേഗത്തിൽ രഥം ഒരുക്കൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞു. ദാരുകൻ ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബാലാഹക എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള കുതിരകളാൽ രഥം കൂട്ടി, കയ്യൊപ്പിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. കൃഷ്ണൻ രഥത്തിൽ കയറുകയും ബ്രാഹ്മണനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു, ആനർട്ടയിൽ നിന്ന് വിദ്യാർഭയിലേക്ക് ഒരു രാത്രിയിൽ തന്നെ എത്തുകയും ചെയ്തു. കുണ്ടിനരാജാവിന് തന്റെ മകൾക്ക് ശിശുപാലനോടു വിവാഹം നടത്താനുള്ള ആഗ്രഹം അതിപ്രിയമായിരുന്നു. അതിനായി നഗരത്തിൽ വലിയ ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി. നഗരപാതകളും ചത്വരങ്ങളും നിറയെ പതാകകളും തൂക്കികളും അലങ്കാരവാതിലുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും വസ്ത്രമാലകളും സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞു, അഗുരു ധൂപം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ വീടുകളിൽ നിറഞ്ഞു. രാജാവ് പിതൃകർക്കും ദേവതകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ആചാരപ്രകാരം പൂജ നടത്തി, അവരെ ഭോജിപ്പിച്ചു, മംഗളമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലിച്ചു. രുക്മിണി ശുദ്ധജലത്തിൽ കുളിച്ചും, മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞും വിവാഹ ചടങ്ങിന് തയ്യാറായി. പ്രമുഖ ബ്രാഹ്മണന്മാർ സാമ, ഋക്, യജുര്‍വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി സംരക്ഷണഹോമങ്ങൾ നടത്തി; അഥർവവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മുഖ്യപുരോഹിതൻ ഗ്രഹശാന്തിക്കായി ഹോമം നടത്തി. വിവാഹാചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള രാജാവ് സ്വർണം, വെള്ളി, വസ്ത്രം, എള്ള്-ശർക്കര, പശുക്കൾ എന്നിവ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തു. ഏത് ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കാനായി, സേദിരാജാവ് ദമഘോഷനും തന്റെ മകനുവേണ്ടി അനുയോജ്യമായ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും മന്ത്രജ്ഞരായവരെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തി. മദംപോലുള്ള ആനകളും പൊന്നാലങ്കരിച്ച രഥങ്ങളും, കുതിരകളും, വലിയ സൈന്യവും കൂട്ടികൊണ്ടു കുണ്ടിനയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. വിദ്യാർഭരാജാവ് അവരെ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു, ഒരുക്കിയിരുന്ന വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ പാർപ്പിച്ചു. അവിടെ ശൽവൻ, ജരാസന്ധൻ, ദന്തവക്രൻ, വിദുരഥൻ, സേദി, പൗണ്ട്ര ദേശങ്ങളിലെ ആയിരക്കണക്കിന് സഖ്യസേനകളും എത്തി. കൃഷ്ണനോടും രാമനോടുമുള്ള വൈരാഗ്രഹത്താൽ, യദുക്കളോടൊപ്പം കൃഷ്ണൻ വരുമെങ്കിൽ യുദ്ധം ചെയ്ത് സേദിപുത്രനു രുക്മിണിയെ നേടിക്കൊടുക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ മുഴുവൻ സൈന്യങ്ങളും, രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ എന്നിവയുമായി, കൃഷ്ണനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങി.