ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ബ്രഹ്മണേ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അമൃതസ്വാദു കഥകൾ ലോകത്തിലെ മലിനതയെ നീക്കം ചെയ്തു, എല്ലായ്പ്പോഴും പുതുമയും സുഖവും നിറഞ്ഞതും, അവയെ എത്രയൊക്കെ കേട്ടിട്ടും മതിവരാത്തതുമാണ്. ഇതെന്ത് മഹത്വം! ഇതു കേട്ടിട്ടും തൃപ്തരാകാത്തവരുണ്ട്. ശ്രീ ബാദരായണൻ പറയുന്നു: വിദർഭ ദേശത്തെ ഭീഷ്മക എന്ന മഹാരാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനു അഞ്ച് പുത്രന്മാരും, അപൂർവസൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു മകളുമുണ്ടായിരുന്നു. മൂത്തവൻ രുക്മി; പിന്നെ രുക്മരഥൻ, രുക്മബാഹു, രുക്മകേശൻ, രുക്മമാലി എന്നിങ്ങനെ. അവരുടെ സദ്ഗുണസമ്പന്നയായ സഹോദരിയാണ് രുക്മിണി. വീട്ടിൽ വന്നുപോകുന്നവർ മുഖുന്ദന്റെ സൗന്ദര്യവും വീര്യവും ഗുണങ്ങളും മഹത്വവും പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രുക്മിണി അവനെ തനിക്കു ഭർത്താവായി അർഹനാണെന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണനും അവളുടെ ബുദ്ധി, ഗുണം, സൗന്ദര്യം, ശീലങ്ങൾ എന്നിവ ശ്രദ്ധിച്ച് അവളെ തനിക്കു അനുയോജ്യമായ ഭാര്യയെന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു. രുക്മിണിയുടെ ബന്ധുക്കൾ അവളെ കൃഷ്ണനു കല്യാണം കഴിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ കൃഷ്ണനെ വെറുക്കുന്ന രുക്മി സഹോദരൻ അതിന് തടസ്സമായി, ശിശുപാലനെ പരിഗണിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ വിദർഭരാജകുമാരി രുക്മിണി ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി, ആലോചനയോടെ വിശ്വസ്തനായൊരു ബ്രാഹ്മണനെ കൃഷ്ണനോടു ദൂതനായി അയച്ചു. അവൻ ദ്വാരകയിൽ എത്തി, വാതിൽക്കാവൽക്കാരുടെ വഴിയിലൂടെ അകത്തു കടന്നു, സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പരമപുരുഷനായ കൃഷ്ണനെ കണ്ടു. ഭക്തജനങ്ങളുടെ നാഥൻ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു, അവനെ ഇരുത്തി, ദേവന്മാർ സ്വയം ആദരിക്കുന്നതുപോലെ ആദരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ ഭക്ഷിച്ച് വിശ്രമിച്ച ശേഷം കൃഷ്ണൻ, ധാർമ്മികരുടെ ആശ്രയനായവൻ, അടുക്കി ചെന്നു, അവന്റെ കാലുകൾ തൊട്ടി, സ്നേഹപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, മുതിർന്നവരാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന നിങ്ങളുടെ ധർമ്മം സുഖപൂർവ്വമോ? മനസ്സിൽ സന്തോഷമുണ്ടോ? ഒരാൾ തനിക്കു ലഭിക്കുന്നതിൽ തൃപ്തനായി, സ്വധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനാകുമ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തീകരിക്കുന്നവനാകും. ദേവേന്ദ്രൻ പോലും അസന്തുഷ്ടനായാൽ ലോകങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു; എന്നാൽ സന്തുഷ്ടനായവൻ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിർവ്യാജമായ വിശ്രമം ലഭിക്കുന്നു. അത്തരം സദ്ഗുണസമ്പന്നരും സ്നേഹപൂർവ്വവും ലജ്ജാശീലവും സമാധാനികളും ആയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഞാൻ ഒരു പ്രാവശ്യം തലകൂനി വന്ദിക്കുന്നു. എല്ലാം സുഖമാണോ? രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമ്പോൾ ആ രാജാവിനോടു എനിക്ക് അതിപ്രിയമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും രഹസ്യമായ കാര്യമോ അഭ്യർത്ഥനയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി പറയൂ. നിങ്ങൾ ഇത്ര ദൂരം കഷ്ടപ്പെട്ട് വന്നതല്ലേ?" ഇങ്ങനെ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ച കൃഷ്ണനോടു ബ്രാഹ്മണൻ രുക്മിണിയുടെ സന്ദേശം മുഴുവനും പറഞ്ഞു. "ലോകസുന്ദരാ, നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ കേട്ടു എന്റെ മനസ്സു നിർഭയം നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ഒഴുകി. നിങ്ങളുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ആകർഷിതമായി. മഹാപുരുഷാ, നല്ല കുടുംബത്തിലെ വിവേകശാലിയായ യവനികയുള്ള യുവനാരിക്ക്, വംശവും ഗുണവും സൗന്ദര്യവും ജ്ഞാനവും ധനവും യശസ്സും എല്ലാം താങ്കളിൽ തുല്യമായ മറ്റൊരാളില്ല. അത്തരം താങ്കളെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കാതിരിക്കാൻ ആരാകും? അതിനാൽ, ഞാൻ താങ്കളെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; എന്നെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണമേ. സിംഹത്തിന് അർപ്പിച്ച നൈവേദ്യത്തിൽ നരി കൈവയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ശിശുപാലൻ എന്ന ദമഘോഷപുത്രൻ എന്നെ സ്പർശിക്കരുതേ. ദേവതകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മുതിർന്നവർക്കും സേവയും, ദാനവും യാഗവും വ്രതങ്ങളും ചെയ്തതിൽ തൃപ്തനാണെങ്കിൽ, ഗദയുടെ മൂത്ത സഹോദരനായ താങ്കൾ തന്നെ എന്റെ കൈ പിടിക്കണമേ; ശിശുപാലൻ അല്ല. നാളെ താങ്കൾ വിദർഭയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, രാക്ഷസരീതിയനുസരിച്ച്, സൈന്യപതികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സേദി, മഗധ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച്, വീര്യം കൂലിയായ എന്നെ താങ്കൾ കൈവശമാക്കണം. ഞാൻ അന്തഃപുരത്തിൽ ബന്ധുക്കളുടെ കനത്ത കാവലിലാണ്; എങ്ങനെയാണ് താങ്കൾ എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാനാവുക എന്ന് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, മാർഗം പറയാം: കല്യാണത്തിന് മുമ്പുള്ള ദിവസം കുടുംബദേവി ഗിരിജയെ വണങ്ങാൻ വധു പുറത്തു പോകുന്നു. അപ്പോൾ തന്നെയാണ് അവസരം. താങ്കളുടെ പാദധൂളിയിൽ മഹാത്മാക്കൾക്കും, ഉമാനാഥനായ ശിവനും അജ്ഞാനനാശത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. താങ്കളെ ലഭിക്കാതെ പോയാൽ, വ്രതശുഷ്കയായ ഞാൻ നൂറുകാലം ജനിച്ചാലും ഈ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ. ഇങ്ങനെ യദു വംശത്തിലെ രാജകുമാരിയുടെ രഹസ്യ സന്ദേശം ഞാൻ എത്തിച്ചു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കൂ," ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. ശുകൻ പറയുന്നു: വിദർഭരാജകുമാരിയുടെ സന്ദേശം കേട്ട കൃഷ്ണൻ അവനെ കൈപിടിച്ചു, സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഞാനും അവളെ ഓർത്ത് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല. അവളുടെ സഹോദരൻ എന്റെ വൈരാഗ്യത്തിൽ അവളുടെ കല്യാണം തടഞ്ഞതാണെന്നു എനിക്കറിയാം. അവൾ എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണ്; യാഗ്നികാഗ്നിയുടെ ജ്വാലപോലെ ദോഷരഹിതയായ അവളെ രാജസഭയിൽ നിന്ന് ഞാൻ കൊണ്ടുവരും." ശുകൻ പറയുന്നു: രുക്മിണിയുടെ കല്യാണത്തിന് അനുയോജ്യമായ സമയമറിഞ്ഞ്, മധുസൂദനൻ ദാരുകനെ വിളിച്ചു: "ചെപ്പദൂരെ, വണ്ടി പെട്ടെന്ന് ഒരുക്കൂ." ദാരുകൻ ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബലാഹക എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള കുതിരകളെ കെട്ടി, കയ്യുംകൂട്ടി കൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ വണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു. കൃഷ്ണൻ ബ്രാഹ്മണനെ കൂടെ ഇരുത്തി, ആനർട്ടയിൽ നിന്ന് വിദർഭയിലേക്ക് ഒരു രാത്രിയിൽ തന്നെ അതിവേഗ കുതിരകളിൽ എത്തി. കുന്ദിനയുടെ രാജാവ് തന്റെ മകളെ ശിശുപാലനു കല്യാണം കഴിപ്പിക്കാൻ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. നഗരം നന്നായി വൃത്തിയാക്കി, വഴികളും തെരുവുകളും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും നിറമുള്ള പതാകകളും തൂക്കിയും, തൂണുകളും അലങ്കാരങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ചു, പുഷ്പമാലകളും സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും ധരിച്ചു, മനോഹരമായ വീടുകൾ അഗുരു ധൂപം കത്തിച്ചു സുഗന്ധമയമായി. രാജാവ് പിതൃങ്ങൾക്കും ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ആചാരപ്രകാരം പൂജയും ഭോജവും നടത്തി, മംഗളശ്ലോകങ്ങൾ പാടിച്ചു. കുളിച്ചുതീർത്ത, മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച, ഭംഗിയുള്ള ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ വധു കല്യാണത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ടു. പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ സാമവേദം, ഋഗ്വേദം, യജുര്‍വേദം മുതലായ വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ വധുവിന് രക്ഷാകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി; അതർവ്വവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പുരോഹിതൻ ഗ്രഹശാന്തിക്കായി ഹോമം ചെയ്തു. ആചാരപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള രാജാവ് സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വസ്ത്രം, എള്ളും വെള്ളരിയും, പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തു. ചേദിരാജാവായ ദമഘോഷൻ തന്റെ മകനുവേണ്ടി ഐശ്വര്യത്തിനായി മന്ത്രജ്ഞന്മാരെ ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങളും ഒരുക്കി. മദംപോലും കയറിയ ആനകളും പൊന്നാലങ്കരിച്ച രഥങ്ങളും, കുതിരകളും പടയാളികളും നിറഞ്ഞ സൈന്യവുമായി അദ്ദേഹം കുന്ദിനയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.