ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മഹാരാജാവേ, യോഗം അഭ്യസിക്കുന്നവർക്കു ഭക്തി ഇല്ലെങ്കിൽ, ശ്വാസ നിയന്ത്രണം മുതലായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചിട്ടും, അതിലെ ആസക്തികളും വാഞ്ഛകളും അക്ഷയമായി നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ഭഗവാനിൽ മനസ്സു ലയിപ്പിച്ച്, അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയോടെ ഭൂമിയിൽ സ്വേച്ഛയായി സഞ്ചരിക്കണമെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചു. കുരുക്കളിൽ, വേട്ടയാടലിലൂടെയും മറ്റും ജീവികളെ വധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഈ തപസ്സിലൂടെ ഭഗവാനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ വിട്ടൊഴിയുമെന്ന് കൃഷ്ണൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നീ ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി ജനിച്ചു, സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും പ്രിയനായി, അന്ത്യത്തിൽ എന്നെ പ്രാപിക്കുമെന്ന് കൃഷ്ണൻ അനുഗ്രഹമായി പ്രസ്താവിച്ചു. ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ പുത്രൻ, ഭഗവാനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ചു, ഗുഹാമുഖത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് നടന്നു. അവൻ ചുറ്റുമുള്ള ചെറുപ്രായമുള്ള മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും ഔഷധികളും വൃക്ഷങ്ങളും കണ്ടു, കലിയുഗം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, വടക്കോട്ടേക്ക് യാത്രയായി. ഭഗവാനിൽ മനസ്സു ലയിപ്പിച്ച്, തപസ്സും വിശ്വാസവും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, ആശകളും സംശയങ്ങളും വിട്ട്, ഗന്ധമാദനപർവ്വതത്തിലേക്ക് കടന്നു. പിന്നീട്, നരനാരയണന്മാരുടെ വാസസ്ഥലമായ ബദരീക്ഷ്രമം എത്തി, സദാ സമഭാവത്തോടെ, ഹരിയെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചു. അതേസമയം, കൃഷ്ണൻ യവനന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, അവരെ സംഹരിച്ച്, അവരുടെ ധനം ദ്വാരകയിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി. ആ ധനം പശുക്കളും ആളുകളും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുമ്പോൾ, അച്യുതന്റെ പ്രേരണപ്രകാരം, ഇരുപത്തിമൂന്ന് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യങ്ങളുമായി ജരാസന്ധൻ അവിടെ എത്തി. ശത്രുസൈന്യം വേഗത്തിൽ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട മാധവന്മാർ മനുഷ്യരുപം സ്വീകരിച്ചു, ഭയപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ ഭയരഹിതരായി ധനം ഉപേക്ഷിച്ച്, പദാതികളായി ദൂരെയാത്ര ചെയ്തു. അവരെ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ട മഗധനാധിപൻ ജരാസന്ധൻ ചിരിച്ചു, അവരെ പിന്തുടർന്നു, അവരുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി അവനറിഞ്ഞില്ല. വളരെ ദൂരെ ഓടിയ ശേഷം, അവർ പ്രവർഷണപർവ്വതം എന്ന നിത്യമായി മഴപെയ്യുന്ന ഉയർന്ന പർവ്വതത്തിൽ കയറി. അവിടെയായി അവരുടെ പാത കണ്ടെത്താനാകാതെ, അവൻ അവരെ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതായി കരുതി, പർവ്വതം ചുറ്റും തീകൊളുത്തി. അപ്പോൾ, അഗ്നിപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടി, പത്തു യോജന ഉയരത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ശത്രുക്കളും അനുചരന്മാരും കാണാതെ, യാദവശ്രേഷ്ഠന്മാർ സമുദ്രം സംരക്ഷിക്കുന്ന നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ബലരാമനും കേശവനും ദഹിച്ചുപോയെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച്, ജരാസന്ധൻ തന്റെ വലിയ സൈന്യവുമായി മടങ്ങി. ആനർതരാജാവ് രൈവതൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രേരണപ്രകാരം, തന്റെ പുത്രി രൈവതിയെ ബാലരാമനു വിവാഹം നൽകി. അതുപോലെ, ഭഗവാൻ ഗോവിന്ദൻ, ഭീഷ്മകന്റെ പുത്രിയായ, ശ്രീയുടെ മാതാവായ വൈദർഭിയെ അവളുടെ സ്വയംവരത്തിൽ വിവാഹം ചെയ്തു. ശാൽവനും ചെദിരാജാവിന്റെ കൂട്ടാളികളും ജയിച്ച്, ജനങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ, ഗരുഡൻ അമൃതം എടുക്കുന്നതുപോലെ അവളെ ഏറ്റെടുത്തു. മഹാരാജാവായ പരീക്ഷിതൻ ചോദിച്ചു: ഭഗവാൻ ഭീഷ്മകന്റെ പുത്രിയായ രുക്മിണിയെ രാക്ഷസവിവാഹം വഴി വിവാഹം ചെയ്തതാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ജരാസന്ധനും ശാൽവനും മറ്റും ജയിച്ച ശേഷം, കൃഷ്ണൻ ആ കന്യയെ എങ്ങനെ വിവാഹം ചെയ്തു എന്ന കഥ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ ലീലകൾ ശ്രവണത്തിനും പുതുമയും മധുരത്വവും നിറഞ്ഞതും, ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും ആകയാൽ, അതിൽ ഒരിക്കലും തൃപ്തി വരില്ല. ശ്രീബാദരായണൻ പറഞ്ഞു: വിദ്യർഭരാജാവായ ഭീഷ്മകൻ മഹാൻ ആയിരുന്നു. അഞ്ചു പുത്രന്മാരും, അത്യുത്തമ സൗന്ദര്യശാലിയായ ഒരു പുത്രിയും അവനുണ്ടായിരുന്നു. മൂത്തവൻ രുക്മി, പിന്നെ രുക്മരഥൻ, രുക്മബാഹു, രുക്മകേശൻ, രുക്മമാലി; അവരുടെ ധർമ്മനിഷ്ഠയായ സഹോദരി രുക്മിണി. അവളുടെ വീട്ടിൽ വന്നവർ മുഖുന്ദന്റെ സൗന്ദര്യവും വീര്യവും ഗുണഗാനവും കേൾക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ തന്നെ ഭർത്താവായി ഉചിതനെന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണനും അവളുടെ ബുദ്ധി, നല്ല സ്വഭാവം, സൗന്ദര്യം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ മനസ്സിലാക്കി, അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ കൃഷ്ണനുമായി വിവാഹം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, കൃഷ്ണനോട് വൈരാഗ്യമുള്ള രുക്മി ശിശുപാലനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ രുക്മിണി ദുഃഖിതയായി, ആലോചിച്ച്, വിശ്വസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കൃഷ്ണനിടത്ത് അയച്ചു. അവൻ ദ്വാരകയിൽ എത്തി, വാതിൽക്കാലുകാരുടെ അനുവാദത്തോടെ സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പരമാത്മാവിനെ കണ്ടു. ഭഗവാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ നാഥൻ, ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു, സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, ദേവന്മാർ സ്വയം ആദരിക്കുന്നതുപോലെ ആദരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ അന്നം കഴിച്ച് വിശ്രമിച്ച ശേഷം, കൃഷ്ണൻ അവിടത്തെ ധാർമ്മികരുടെ ആശ്രയം, അവന്റെ കാൽസ്പർശം ചെയ്ത്, സ്നേഹപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, മുതിർന്നവർ ആദരിക്കുന്ന നിന്റെ ധർമ്മം സുഖകരമായി നടന്നു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നുവോ? മനസ്സു സതതം സംതുഷ്ടമാണോ? ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ കർമ്മത്തിൽ തൃപ്തനായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവൻ സർവ്വവാഞ്ഛകളും പൂർത്തീകരിക്കുന്നു. ദേവേന്ദ്രൻ പോലും സംതുഷ്ടനല്ലെങ്കിൽ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടി വരും; എന്നാൽ സംതുഷ്ടനാകുന്നവൻ, ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, കഷ്ടതകളില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്നു. സംതുഷ്ടരും ധാർമ്മികരുമായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഞാൻ തലവാങ്ങുന്നു; അവർ സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്ക് ശ്രേഷ്ഠസ്നേഹിതരും, വിനീതരും ശാന്തരും ആകുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ സുഖകരമാണോ? രാജാവ് തന്റെ പ്രജകൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുമ്പോൾ, അവൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. നീ ഇങ്ങനെ കഷ്ടതകൾ സഹിച്ചു ഇവിടെ എത്തിയതുകൊണ്ട്, നിന്റെ സന്ദേശം, പ്രത്യേകിച്ച് രഹസ്യമായതൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ, എനിക്ക് പറയണം; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഇങ്ങനെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാം വിശദമായി ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു.