ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭാഗ്യത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിൽ, ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഗോകർണ്ണങ്ങളുടെ പോലുള്ള ചെവി കണ്ടു, ആ രഹസ്യം ആരും അറിയാതെ, അവനെ "ഗോകർണ്ണ" എന്നു പേരിട്ടു. കാലക്രമത്തിൽ, ആ രണ്ടു പുത്രന്മാർ യുവാക്കളായി വളർന്നു. ഗോകർണ്ണൻ ജ്ഞാനിയും വിവേകിയും ആയി, ധുന്ധുകാരി അത്യന്തം ദുഷ്ടൻ ആയി. ധുന്ധുകാരി ശുദ്ധിയും കുളിയും അവഗണിച്ചു, അശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, കോപമില്ലാതെ, തെറ്റായ സമ്പാദനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു, ശവശരീരങ്ങൾ സ്പർശിച്ച കൈകളാൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അവൻ കള്ളനായിരുന്നു, എല്ലാവരും അവനെ വെറുത്തു, മറ്റുള്ളവരുടെ വീടുകൾക്ക് തീ കൊടുത്തു, കുട്ടികളെ കളിക്കായി എടുത്ത് ഉടൻ കിണറ്റിൽ തള്ളിയിരുന്നു. അവൻ ക്രൂരനും ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചവനും, ദരിദ്രരും കുരുടരും പീഡിപ്പിച്ചു, എപ്പോഴും ചണ്ഡാളരുമായി സഞ്ചരിച്ചു, കയറും നായകളും കൂട്ടിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വേശ്യകളുമായി ബന്ധം പുലർത്തി, പിതൃപാരമ്പര്യ സമ്പത്ത് കളഞ്ഞു, ഒരു ദിവസം മാതാപിതാക്കളെ അടിച്ച് അവരുടെ പാത്രങ്ങൾ താനേ എടുത്തു. അവന്റെ ദയനീയമായ പിതാവ്, ദരിദ്രനായ്, ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ ദുഃഖം നൽകുന്ന ദുഷ്ടപുത്രൻ കൊല്ലപ്പെടാൻ അർഹനാണ്." "ഞാൻ എവിടെയിരിക്കും, എവിടേക്ക് പോകും, ആരാണ് എന്റെ ദുഃഖം നീക്കുക? ഈ ദുഃഖത്തിൽ ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും—അയ്യോ, എത്ര ദയനീയമാണ് എന്റെ സ്ഥിതി!" അപ്പോൾ, ഗോകർണ്ണൻ, ജ്ഞാനത്തോടു കൂടിയവൻ, പിതാവിനെ ഉപദേശിച്ചു, വൈരാഗ്യത്തിന്റെ വഴി കാണിച്ചു. "ഇഹലോകം അസാരമായതും, ദുഃഖഭരിതവും, മായയോടു കൂടിയതുമാണ്; ആരുടെ പുത്രൻ, ആരുടെ സമ്പത്ത്, ആരുടെ സ്നേഹം എപ്പോഴും കത്തുന്നു?" "ഇന്ദ്രനും, ലോകാധിപതിക്കും സന്തോഷം ഇല്ല; ഭോഗം സത്യമായി ലഭിക്കുന്നത് വൈരാഗ്യമുള്ള, ഏകാന്തജീവിതം നയിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കൾക്കാണ്." "മക്കളോടുള്ള മമതയെന്ന അജ്ഞാനം ഉപേക്ഷിക്കണം; മായയിലൂടെ നരകത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്. ഈ ശരീരം എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് വീഴും—കാടിലേക്ക് പോകൂ." ആ വാക്കുകൾ കേട്ട പിതാവ്, യാത്രയെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, ചോദിച്ചു: "മകനേ, കാട്ടിൽ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, വിശദമായി പറയൂ." "മമതയുടെ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ ഞാൻ ബന്ധിതനാണ്, കുഴപ്പവും, ചതിയും, പാപകൃത്യങ്ങളാൽ വീണവനാണ്—ദയാസാഗരമേ, ദയവായി എന്നെ ഉയർത്തൂ." "ഈ അസ്ഥികളും മാംസവും രക്തവും ചേർന്ന ശരീരത്തിൽ മമത ഉപേക്ഷിക്കണം; ഭാര്യ, മക്കൾ, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള മമതയും വിട്ടുനില്ക്കണം; ഈ ലോകം എപ്പോഴും നശിക്കുന്നതും, അനിത്യമാണെന്ന് കാണണം—വൈരാഗ്യത്തിലും ഭക്തിയിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തണം." "സത്യമുള്ള ധർമ്മം എപ്പോഴും ആചരിക്കണം, ലോകകൃത്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം, സജ്ജനരെ സേവിക്കണം, ആസക്തിയും ഇച്ഛകളും ഉപേക്ഷിക്കണം; മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷവും ഗുണവും ചിന്തിക്കുന്നത് വേഗത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കണം, സേവനവും പുണ്യകഥകളും അമൃതമായി ആസ്വദിക്കണം." അങ്ങനെ, പുത്രന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, പിതാവ് ആറ് പതിനാറാം വയസ്സിൽ വീട്ടുവിട്ടു, കാടിലേക്ക് പോയി, ഹരിയെ സേവനം ചെയ്ത്, ദശമസ്കന്ധം പാരായണത്തിലൂടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചു. അവൻ ദേവതകളുടെ തോട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, വിശ്വകർമാ നിർമിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ മഹാലയത്തിൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യത്തോടും സമ്പത്തോടും കൂടിയ ദിവ്യനഗരത്തിൽ വസിച്ചു. അവൻ ജ്ഞാനവും, സമ്പത്തും, ഉന്നത ജന്മവും കൊണ്ടു സമ്പന്നനായിരുന്നു, എന്നാൽ അഹങ്കാരവും അഭിമാനവും ഇല്ലാതെയായിരുന്നു. പിതാവ് മരിച്ച ശേഷം, ധുന്ധുകാരി മാതാവിനെ ക്രൂരമായി അടിച്ചു: "സമ്പത്ത് എവിടെയാണ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്, പറയ，否则 ഞാൻ ഈ കഷ്ണംകൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും!" ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭയപ്പെട്ട്, മകനോടുള്ള ദുഃഖത്തിൽ, അമ്മ രാത്രി കിണറ്റിൽ ചാടി ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഗോകർണ്ണൻ യോഗത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പോയി; അവനിൽ neither sorrow nor happiness, neither enemies nor friends—ദുഃഖവും സന്തോഷവും, ശത്രുവും സ്നേഹിതനും ഇല്ല. അതേസമയം, ധുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ, അഞ്ച് വേശ്യകളോട് ചുറ്റപ്പെട്ട്, അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു, അവരുടെ പരിപാലനത്തിൽ മനസ്സ് മായ്ച്ചു. ഒരു ദിവസം, ആ വേശ്യകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു, ധുന്ധുകാരി മോഹത്തിൽ കുരുങ്ങി, മരണത്തെ മറന്ന്, അവയെ നേടാൻ വീട്ടുവിട്ടു. വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് ധനം ശേഖരിച്ച്, വീട്ടിൽ എത്തി, ആ സ്ത്രീകൾക്ക് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പലതും നൽകി. ധനം കൂടുതലായി കാണുമ്പോൾ, വേശ്യകൾ രാത്രിയിൽ പറഞ്ഞു: "അവൻ ദിവസവും കള്ളത്തരം ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ രാജാവ് അവനെ പിടിക്കും." "സമ്പത്ത് എടുത്ത ശേഷം, രാജാവ് തീർച്ചയായും അവനെ കൊല്ലും; അതിനാൽ, നമ്മുടെ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ, നാം രഹസ്യമായി അവനെ തന്നെ കൊല്ലേണ്ടതില്ലേ?" അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അവർ അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കയറ്റിൽ ബന്ധിച്ചു, കൊന്നു, സമ്പത്ത് എടുത്ത് എവിടെയോ പോയി. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കയറ് വച്ച്, അവനെ കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടും, അവൻ മരിച്ചില്ല, അവർ ഭയപ്പെട്ടു. അവർ കനൽകൂട്ടങ്ങൾ അവന്റെ വായിൽ ഇട്ടു; തീയുടെ കഠിന വേദനയിൽ, അവൻ മരണപ്പെട്ടു. ആ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ ശരീരം കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; ഈ രഹസ്യം ആരും അറിയില്ലായിരുന്നു. ജനങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവർ പറഞ്ഞു: "അവൻ ദൂരെയ്ക്ക് പോയിരിക്കുന്നു, അവൻ ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയനാണ്; ഈ വർഷം അവൻ തിരിച്ചുവരും, സമ്പത്തിനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടു." ഒരു ജ്ഞാനി ദുഷ്ടസ്ത്രീകളിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്; അവരെ ആശ്രയിക്കുന്ന മൂഢൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങും. വേശ്യകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതം പോലെ, ഭോഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം വാളുപോലെയാണ്鋭; പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു സത്യമായി പ്രിയൻ? സമ്പത്ത് പിടിച്ച ശേഷം, ആ വേശ്യകൾ, പല ഭർത്താക്കന്മാരോടും കൂടിയ, പോയി; അപ്പോൾ ധുന്ധുകാരി മഹാഭൂതമായി, ദുഷ്കൃത്യങ്ങളാൽ പീഡിതനായി. വൈമാനിക രൂപം (വാറ്റ്) സ്വീകരിച്ച്, അവൻ പത്തു ദിശകളിലും എപ്പോഴും ഓടി, തണുപ്പിലും ചൂടിലും പീഡിതനായി, ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഇല്ലാതെ. എവിടെയും അഭയം കണ്ടെത്താതെ, അവൻ ആവർത്തിച്ച് "അയ്യോ, ഭാഗ്യം!" എന്ന് നിലവിളിച്ചു. കുറേകാലം കഴിഞ്ഞ്, ഗോകർണ്ണൻ അവന്റെ മരണവാർത്ത ലോകത്തിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു. അവനെ അനാഥനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഗോകർണ്ണൻ ഗയാ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തു; തീർത്ഥങ്ങളിൽ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ, അവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തി. അങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച്, ഗോകർണ്ണൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി; രാത്രിയിൽ, ആരും അറിയാതെ, തന്റെ വീട്ടിന്റെ പ്രാകാരത്തിൽ ഉറങ്ങാൻ വന്നു. അവിടെ, ഗോകർണ്ണനെ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ട ധുന്ധുകാരി, അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ, തന്റെ ബന്ധുവിനോട് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തി.