ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യദു രാജാവിന് യുദ്ധത്തിൽ നേടിയ എല്ലാ സമ്പത്തും, അതേസമയം അതിൽ വീരന്മാരുടെ അലങ്കാരങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടതും, അനന്തമായ ധനസമ്പത്തും, ശ്രീകൃഷ്ണൻ രാജാവിന് സമർപ്പിച്ചു. പിന്നെ മഗധരാജാവ്, പതിനേഴു അക്ഷൗഹിണി സേനയുമായി, യദുക്കുലത്തെ നിരന്തരം ആക്രമിച്ചു. എന്നാൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ തേജസാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ വൃഷ്ണികൾ ആ സേനയെ മുഴുവനായും നശിപ്പിച്ചു; തന്റെ സേനയെ നഷ്ടപ്പെട്ട മഗധരാജാവ്, കൂട്ടാളികൾ tarafından ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, യാത്ര ചെയ്തു. പതിനെട്ടാമത്തെ യുദ്ധം നടക്കാൻ പോകുമ്പോൾ, നാരദൻ അയച്ച ഒരു വീരൻ, യവനൻ, അപ്രതീക്ഷിതമായി യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ യവനൻ, മൂന്ന് ലക്ഷം അന്യജാതി സേനയുമായി, മഥുരയെ വളഞ്ഞു; മനുഷ്യലോകത്ത് അവൻ അനുപമൻ, വൃഷ്ണികളുടെ സമർത്ഥതയെ കേട്ടിട്ടുള്ളവൻ. ഇതെല്ലാം കണ്ട ശ്രീകൃഷ്ണനും, സങ്കർഷണനുമൊപ്പം, ആലോചിച്ചു: "അയ്യോ, യദുക്കുലത്തിന് ഇരുപുറത്തുനിന്നും വലിയ ദുരന്തം വന്നിരിക്കുന്നു." "ഈ യവനൻ വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, ഇന്ന് നമ്മെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മഗധരാജാവ് ഇന്ന്, നാളെ, അല്ലെങ്കിൽ പരമാവധി മറ്റന്നാൾ വരും. ജരാസന്ധൻ നമ്മൾ യുദ്ധത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ വരുമ്പോൾ, അവൻ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലും, അല്ലെങ്കിൽ അവരെ തൻ്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും." "അതിനാൽ, ഇന്ന് മനുഷ്യർക്ക് സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കോട്ട നിർമ്മിക്കണം; അവിടെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞ്, യവനനെ നശിപ്പിക്കാം." ഈ ആലോചനയനുസരിച്ച്, ശ്രീകൃഷ്ണൻ സമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ, പന്ത്രണ്ടു യോജന വീതിയുള്ള അത്ഭുതമായ ഒരു നഗരം, കോട്ട നിർമ്മിച്ചു. അനുപമമായ ശില്പകലയും, തെരുവുകളും, ചതുരശ്രങ്ങളും, വഴികളുമെല്ലാം കൃത്യമായ वास्तു ശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ നഗരം ദിവ്യവൃക്ഷങ്ങളും, ഭംഗിയുള്ള പൂന്തോട്ടങ്ങളും, ആകാശത്തേയ്ക്ക് ഉയർന്ന സ്വർണ്ണകോടികൾ, ക്രിസ്റ്റൽ മനോഹരങ്ങളായ ഭവനങ്ങളും, ഗേറ്റുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. വജ്രം, സ്വർണം, രത്നങ്ങൾ, പച്ചമണി, മനോഹരമായ വീഥികൾ, കനകപാത്രങ്ങൾ, സംരക്ഷകരുടെ ഭവനങ്ങൾ, പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുള്ള ജനങ്ങൾ, യദു ദേവതകളുടെ ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ നഗരം ജ്വലിച്ചിരിക്കുന്നു. സുദർമ്മാ സഭയും, പാർിജാത വൃക്ഷവും, ഇന്ദ്രൻ അയച്ചു; അവിടുത്തെ മനുഷ്യർക്ക് മരണമെന്ന പരിധി ഇല്ല. വരുണൻ, കറുത്ത, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന, വെള്ള നിറത്തിലുള്ള കുതിരകൾ നൽകി; ധനത്തിന്റെ അധിപൻ എട്ട് ഭണ്ഡാരങ്ങൾ നൽകി; ലോകസംരക്ഷകർ അവരുടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകി. ഭഗവാൻ നൽകിയ എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും, അവർ സ്വയം പൂർത്തീകരണത്തിനായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ശ്രീഹരിയുടെ ഭൂലോകത്തിലെ അവതാരത്തിൽ, അതെല്ലാം തിരികെ സമർപ്പിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ യോഗശക്തിയാൽ, ആ നഗരത്തിലേക്ക് എല്ലാ ജനങ്ങളെയും കൊണ്ടുവന്നു; രാമനുമായി ആലോചിച്ച്, കൃഷ്ണൻ പുഷ്പമാലയണിഞ്ഞ്, ആയുധമില്ലാതെ നഗരവാതിൽ വിട്ട് പുറത്ത് പോയി. ശ്രീ ശുകൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ പുറത്ത് വരുമ്പോൾ, ഉദയചന്ദ്രനെ പോലെ തേജസ്സോടെ, കറുത്ത നിറത്തിൽ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു. അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ശ്രീവത്സം, കാന്തിയുള്ള കൗസ്തുഭം, വീതിയുള്ള ശരീരം, ഉയർന്ന قامتം, നാലു കൈകൾ, പുതുമയുള്ള താമരക്കണ്ണുകൾ. സദാ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ, ഭംഗിയുള്ള, ഗോളാകൃതിയിലുള്ള കവിളുകൾ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരി, താമരപോലുള്ള മുഖം, മകരാകൃതിയിലുള്ള കുമ്പികൾ, അങ്ങേയറ്റം ഭംഗിയുള്ള, വനമാലയണിഞ്ഞ, ശ്രീവത്സം, നാലു കൈകൾ, താമരക്കണ്ണുകൾ. നാരദൻ വിവരണ ചെയ്ത ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകാരം, മറ്റാരും അങ്ങനെ കാണപ്പെടില്ല; ആയുധമില്ലാതെ, കാൽനടയായി, ഞാൻ അവനെ പിടിക്കുമെന്ന് യവനൻ തീരുമാനിച്ചു. അതുപോലെ, യവനൻ, കൃഷ്ണനെ പിടിക്കാനായി, കൃഷ്ണൻ പ逃ിയതുപോലെ പിന്തുടർന്നു; യോഗികൾക്കു പോലും അപ്രാപ്യനായ കൃഷ്ണൻ, ദൂരത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുംപോലെ, യവനനെ കയറ്റി, ഒരു പർവ്വതഗുഹയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. "യദുക്കുലത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു പ逃ിയൽ യോജ്യമല്ല" എന്നുപോലുള്ള പരിഹാസം പറഞ്ഞ്, യവനൻ കൃഷ്ണനെ പിടിക്കാൻ കഴിയാതെ, ദുഃഖിതനായി പിന്നെയും പിന്തുടർന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ, അതിനുശേഷം, പർവ്വതഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു; യവനനും അതിൽ കയറി, അവിടെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ കിടന്നിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. "ഇവൻ ദൂരത്ത് കൊണ്ടുവന്ന്, സന്യാസി പോലെ കിടക്കുന്നവനാണ്" എന്ന് കരുതി, അജ്ഞാനിയായ യവനൻ, കിടന്ന അച്യുതനെ കാൽകൊണ്ട് അടിച്ചു. അവൻ, ദീർഘനിദ്രയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു, പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, ചുറ്റും നോക്കി, യവനനെ സമീപം കണ്ടു. അപ്പോൾ, ആ പുരുഷൻ്റെ കോപഭരിതമായ ദൃഷ്ടിയിൽ, യവനൻ ഉടൻ തന്നെ തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ അഗ്നിയിൽ അംശമായി കത്തിക്കഴിഞ്ഞു. രാജാവ് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണൻ, ആ പുരുഷൻ ആരാണ്, ഏത് വംശത്തിൽ നിന്നാണ്, എന്ത് ശക്തിയുള്ളവൻ? ഗുഹയിൽ ചെന്നു, അവൻ എങ്ങനെ അങ്ങിനെയായി? യവനനെ നശിപ്പിച്ച ആ തേജസ് എന്താണ്?" ശ്രീ ശുകൻ പറഞ്ഞു: "അവൻ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച, മഹാനായ മന്ദാതൃയുടെ പുത്രൻ, മുഖുകുന്ദൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന, സത്യം പാലിക്കുന്നവൻ." "ഇന്ദ്രൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ, അസുരന്മാരുടെ ഭയത്തിൽ, മുഖുകുന്ദനെ സംരക്ഷകനായി അഭ്യർത്ഥിച്ചു; അവൻ ദീർഘകാലം ദേവതകളെ സംരക്ഷിച്ചു." "ദേവതകൾ, ഗുഹയിൽ മുഖുകുന്ദനെ കണ്ടെത്തി, 'രാജാവേ, ദയവായി ഈ കഷ്ടതകൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു." "മനുഷ്യലോകവും, ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാത്ത രാജ്യം പോലും, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന്; ദേവതകളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ടുവെന്നു." "നിന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭാര്യകൾ, ബന്ധുക്കൾ, മന്ത്രിമാർ, ഉപദേശകർ, തുല്യപ്രായമുള്ള പ്രജകൾ, ഇവർ ഇനി ജീവിക്കുന്നില്ല." "കാലം, സർവശക്തനും, അക്ഷയനും, ശക്തന്മാരിൽ ശക്തൻ; കളിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, കാളകളെ കൂട്ടുകാരൻ കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ." "ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, മോക്ഷം ഒഴികെ; അതിന് ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്കു നൽകാൻ കഴിയില്ല; ഏകമായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവാണ് അക്ഷയനായ പ്രഭു." "ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, മുഖുകുന്ദൻ ദേവതകളെ നമസ്കരിച്ച്, ഗുഹയിൽ കിടന്ന് ദൈവനിദ്രയിൽ ആണായി." "യവനൻ അംശമായി കത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സാത്വതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ജ്ഞാനിയായ മുഖുകുന്ദനോട് സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.