ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഒരു ദിവസം, ആ സ്ത്രീയുടെ ഇളയ സഹോദരി അവളുടെ വീട്ടിലെത്തി. അവളെ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ, തന്റെ വലിയ വിഷമം തുറന്ന് പറഞ്ഞു: "സഹോദരി, ഞാൻ വളരെ ദുർബലമാണ് ഈ കഷ്ടത കാരണം; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" അതിനുത്തരമായി സഹോദരി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഗർഭിണിയാണ്; ഞാൻ പ്രസവിച്ച ശേഷം ആ കുഞ്ഞിനെ നിനക്ക് തരാം. അതുവരെ നീ വീട്ടിൽ തന്നെ ഗർഭിണിയെന്നു നടിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ. എന്റെ ഭർത്താവിന് കുറച്ച് ധനം കൊടുത്താൽ, അവൻ ആ കുട്ടിയെ നിനക്ക് നൽകും. ജനങ്ങൾ പറയും ആ കുഞ്ഞ് ആറു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മരിച്ചുവെന്ന്; ഞാൻ ദിവസേന നിന്റെ വീട്ടിൽ വരികയും ആ ബാലനെ വളർത്തുകയും ചെയ്യും." "ഇനി, പരീക്ഷണാർത്ഥം ആ ഫലം പശുവിന് നൽകൂ; സ്ത്രീകൾക്ക് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികം തന്നെയല്ലേ?" അവൾ പറഞ്ഞു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഈ പ്രകാരമാണ് നടന്നത്. സമയമാകുമ്പോൾ, സഹോദരി ഒരു ബാലനെ പ്രസവിച്ചു; ഭർത്താവ് ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് രഹസ്യമായി ധുന്ധുലിക്ക് നൽകി. ഭർത്താവിനോട് ധുന്ധുലി പറഞ്ഞു: "ഒരു ആരോഗ്യവാനായ ബാലൻ ജനിച്ചു; എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം ഉണർന്നു, ആത്മദേവന് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു." ആത്മദേവൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനങ്ങൾ നൽകി, ജനനശാന്തി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി; വീട്ടുവാതിലിൽ മംഗളഗാനവും സംഗീതവും നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ധുന്ധുലി പറഞ്ഞു: "എന്റെ മുലയിൽ പാലില്ല; മറ്റൊരാൾ പാലെടുത്തിരിക്കുന്നു, ഞാൻ ഈ ബാലനെ പോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല." "എന്റെ സഹപത്നി പ്രസവിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ കുഞ്ഞ് മരിച്ചു; അവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരൂ, അവൾ നിന്റെ കുട്ടിയെ പോഷിപ്പിക്കും," അവൾ പറഞ്ഞു. കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കാനായി ഭർത്താവ് ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്തു. അമ്മ ആ ബാലനു ധുന്ധുകാരി എന്ന പേര് നൽകി. മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പശു മനോഹരമായ, ദൈവികമായ, കാന്തിയുള്ള ഒരു കാളയെ പ്രസവിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷത്തോടെ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി; അതൊരു അത്ഭുതമാണെന്നു കരുതി എല്ലാവരും കാണാൻ കൂടി. "ഇപ്പോൾ ആത്മദേവന് വലിയ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; പശുവിൽ നിന്നൊരു ദൈവസ്വരൂപനായ ബാലൻ ജനിച്ചു," എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. വിധിയുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ ആ രഹസ്യം ആര്ക്കും അറിയാനായില്ല. കുട്ടിക്ക് പശുവിന്റെ ചെവിപോലെയുള്ള ചെവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അവനെ ഗോകർണൻ എന്നു പേരിട്ടു. കാലക്രമേണ, ഇരുവരും യുവാക്കളായി വളർന്നു. ഗോകർണൻ പണ്ഡിതനും ധീരനും ആയി, ധുന്ധുകാരി അത്യന്തം ദുഷ്ടനായി. അവൻ ശുദ്ധിയും സ്നാനവും ഉപേക്ഷിച്ചു, അനുചിതമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ക്രോധമില്ലാതെ തെറ്റായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നടന്നു, ശവസ്പർശിച്ച കൈകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അവൻ കള്ളനായിരുന്നു, എല്ലാവർക്കും ദ്വേഷ്യനായിരുന്നു, മറ്റുള്ളവരുടെ വീടുകൾക്ക് തീ വെച്ചു, കുട്ടികളെ കളിക്കാൻ കൂട്ടി കിണറ്റിൽ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തു. അവൻ ക്രൂരനായവൻ, ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചവൻ, ദരിദ്രരെയും കുരുടരെയും പീഡിപ്പിച്ചവൻ, ചണ്ഡാളരോടൊപ്പം സദാ സഞ്ചരിച്ചവൻ, കയറും നായ്ക്കളും കൂട്ടിരുത്തിയവൻ. വേശ്യകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പണം വാരിവിതറി, ഒറ്റത്തവണ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ അടിച്ചിട്ട് അവരുടെ പാത്രങ്ങൾ പോലും കവർന്നു. ദരിദ്രനായ പിതാവ് കരഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്ടപുത്രൻ കൊല്ലപ്പെടാൻ അർഹനാണ്." "എവിടെ ഞാൻ പോകണം, എവിടെ ഞാൻ താമസിക്കണം, ആരാണ് എന്റെ ദുഃഖം മാറ്റുക? ഈ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ ജീവനെ ഉപേക്ഷിക്കും; അയ്യോ, എത്ര ദയനീയമാണ് എന്റെ സ്ഥിതി!" അപ്പോൾ, ജ്ഞാനിയായ ഗോകർണൻ വന്നു, പിതാവിനെ ഉപദേശിച്ചു, വൈരാഗ്യപഥം കാണിച്ചു. "ഈ ലോകം ശൂന്യവും ദു:ഖപൂർണ്ണവും മായയോടുകൂടിയതുമാണ്; ആരുടെ പുത്രൻ, ആരുടെ ധനം, ആരുടെ സ്നേഹം ശാശ്വതമാണെന്നു ചോദിക്കേണ്ടതാണ്. ഇന്ദ്രനു പോലും സന്തോഷമില്ല, ലോകാധിപതിക്കും ഇല്ല; ഏകാന്തവാസിയായ വൈരാഗ്യശാലിക്ക് മാത്രം സന്തോഷമുണ്ട്." "പുത്രസ്നേഹരൂപമായ അജ്ഞാനം ഉപേക്ഷിക്കൂ; മായയാൽ നരകപഥം ലഭിക്കും. ഈ ശരീരം എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് വീഴും; കാടിലേക്ക് പോവുക." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട പിതാവ് പറഞ്ഞു: "എന്ത് ചെയ്യണം കാട്ടിൽ, വിശദമായി പറയൂ, മകനേ." "സ്നേഹത്തിന്റെ കുഴിയിൽ കുടുങ്ങി ഞാൻ ചതിയനായി വീണിരിക്കുന്നു; ദയാസാഗരാ, എന്നെ ഉയർത്തണം." "എല്ലാവിധ സ്നേഹവും ഉപേക്ഷിച്ച്, അസ്ഥി, മാംസം, രക്തം എന്നിവയാൽ നിർമ്മിതമായ ഈ ശരീരത്തിൽ അഹങ്കാരമില്ലാതെ, ഭാര്യ, മക്കൾ തുടങ്ങിയവരോടുള്ള മമതയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ലോകം നശ്വരമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, വൈരാഗ്യത്തിൽ ആനന്ദം പ്രാപിക്കൂ. സത്യം ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കൂ, ലോകകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ, സത്സംഗതിയും ഹരിചരിതശ്രവണവും ചെയ്യൂ, പരനിന്ദാപരസ്തുതികൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ." ഇങ്ങനെ, മകന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, അറുപതാം വയസ്സിൽ അവൻ വീട്ടു വിട്ട് കാട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഹരിസേവയിൽ ഏർപ്പെട്ടു, ഭാഗവതത്തിലെ ദശമസ്കന്ധം പാരായണം ചെയ്ത് ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവവനങ്ങളിൽ, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ച ഇന്ദ്രഭവനത്തിൽ, ലോകത്രീയുടെ ഐശ്വര്യങ്ങളോടുകൂടി, ആത്മദേവൻ വസിച്ചു. അവൻ ജ്ഞാനത്തിലും ധനത്തിലും ഉത്ഭവം കൊണ്ടും സമ്പന്നനായിരുന്നു; അഹങ്കാരമോ അഭിമാനമോ ഇല്ലാതെയായിരുന്നു. പിതാവ് ഇങ്ങനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ധുന്ധുകാരി തന്റെ അമ്മയെ ക്രൂരമായി തല്ലി: "എവിടെയാണ് ധനം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്, പറയില്ലെങ്കിൽ ഈ ദണ്ഡംകൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലും!" ഭയപ്പെട്ട അമ്മ, മകനെ ഓർത്തു വിഷമിച്ചവൾ, രാത്രി കിണറ്റിൽ ചാടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ഗോകർണൻ യോഗാഭ്യാസത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ തീർത്ഥാടനത്തിന് പുറപ്പെട്ടു; അവനു ദുഃഖമോ സന്തോഷമോ ഇല്ല, ശത്രുവോ സ്നേഹിതനോ ഇല്ല. ധുന്ധുകാരി വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുകയും, അഞ്ചു വേശ്യകളുടെ കൂടെ അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു; അവന്റെ മനസ് അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ മാത്രം അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം, ആ വേശ്യകൾ ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ധുന്ധുകാരി, കാമത്തിൽ അന്ധനായവൻ, മരണത്തെ മറന്നവൻ, അവയെ നേടാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് ധനം സമ്പാദിച്ചു, വീട്ടിൽ എത്തി, ആ സ്ത്രീകൾക്ക് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പലവിധ വസ്തുക്കളും നൽകി. അവന്റെ കൈയിൽ ധനം കൂടിയതറിഞ്ഞ്, ആ സ്ത്രീകൾ രാത്രിയിൽ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: "ദിവസേനയും ഇദ്ദേഹം മോഷണം ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ രാജാവ് ഇദ്ദേഹത്തെ പിടിക്കും.