ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോപികമാരുടെ ഭക്തിയെക്കുറിച്ച് ഉദ്ധവൻ തന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ ആലോചിച്ചു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജഡജാലങ്ങളിലുമുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരാണ് ഈ ഗോവിന്ദനെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ സ്നേഹിക്കുന്ന ഗോപ്പികമാർ. പുനർജന്മത്തെ ഭയക്കുന്ന മഹർഷിമാരും, ഞങ്ങളായ ദേവതകളും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ ഭക്തി, ബ്രഹ്മാവായി ജനിച്ചാലും കിട്ടാത്ത ഒരു അമൃതമാണ്; കൃഷ്ണന്റെ കഥകളുടെ രസം അനുഭവിക്കുന്നത് അതിലും വലിയ ഭാഗ്യമാണ്. വനത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീകൾ, ചിലയിടങ്ങളിൽ പാപങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടവരായിട്ടു പോലും, കൃഷ്ണനോടുള്ള പരമാത്മാഭക്തിയിൽ അതുല്യരാണ്. അജ്ഞാനികൾ പോലും ഭഗവാനെ നേരിട്ട് ആരാധിച്ചാൽ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നു, രാജാവ് തന്റെ സേവകരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ. സ്വർഗത്തിലെ കമലസുമനോഹരികളായ ദേവതകളിലും മറ്റുള്ളവരിലും പോലും ഈ അതിപ്രേമം കാണാനാവില്ല; ഇത് രാസലീലയിൽ, വ്രജവാസിനികളുടെ കഴുത്ത് ഭഗവാൻ ആലിംഗനം ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഉദിച്ചു വന്നത്, അവരെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിച്ചു. എന്ത് ഭാഗ്യമാണ്! ഞാൻ പോലും ഈ വൃന്ദാവനത്തിൽ ഒരു പുല്ല്, ഒരു ചെട, ഒരു വളർച്ചെടി, ഒരു ഔഷധം എന്നിങ്ങനെയെങ്കിലും ജനിക്കാനാകുമോ? അങ്ങനെ, തന്റെ കുടുംബത്തെയും, ദാർശനികമാർ പോലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത സദാചാരപഥത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, വെദങ്ങൾ പോലും അന്വേഷിക്കുന്ന മുകുന്ദന്റെ പാതയിലേക്ക് പോയ ആ സ്ത്രീകളുടെ പാദധൂളി എനിക്ക് ലഭിക്കുമോ? കൃഷ്ണന്റെ പാദപങ്കജങ്ങൾ കൺമണിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ രോമപുഞ്ചങ്ങൾ, രാസലീലയുടെ ലക്ഷ്യമായ കൃഷ്ണനെ, ലക്ഷ്മിയും മഹായോഗികളും ആരാധിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, അവരുടെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും ഇല്ലാതായി. നന്ദഗോപന്റെ വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ പാദധൂളിക്ക് ഞാൻ പുനഃപുനഃ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവരുടെ ഹരികീർത്തനം മൂലമാണ് മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ശുദ്ധമാകുന്നത്. ശുകമുനി പറയുന്നു: ഗോപികമാരോടും, യശോദയോടും, നന്ദനോടും, മറ്റു ഗോപന്മാരോടും വിടപറഞ്ഞ്, ഉദ്ധവൻ യാത്രയാകാൻ തയാറായി തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി. പുറപ്പെടുമ്പോൾ, നന്ദനും മറ്റുള്ളവരും വിവിധ വസ്തുക്കൾ കൈയിൽ എடுத்து സ്നേഹപൂർവ്വം ഉദ്ധവനെ സമീപിച്ചു; അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ എപ്പോഴും കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ നാമം മാത്രം പാടട്ടെ, നമ്മുടെ ശരീരം അവന്റെ സേവനത്തിൽ വിനിയോഗിക്കട്ടെ. ഭഗവാന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, കർമ്മഫലങ്ങളിൽ എങ്ങോട്ടും ഞങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാലും, കൃഷ്ണനോടുള്ള ഭക്തി ദാനപുണ്യങ്ങളിലൂടെയും സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ. ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണഭക്തിയോടെ ഗോപന്മാർ ഉദ്ധവനെ ആദരിച്ചു. ഉദ്ധവൻ കൃഷ്ണന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ വീണ്ടും മഥുരയിലേക്കു മടങ്ങി. അവൻ കൃഷ്ണനോട് നമസ്കരിച്ചു; വ്രജജനങ്ങളോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു, വസുദേവനും രാമനും രാജാവിനും ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി. ശുകമുനി തുടർന്നു പറയുന്നു: അതിനുശേഷം, സർവ്വാത്മാവായ കൃഷ്ണൻ, സൈരന്ധ്രിയായ കുബ്ജയുടെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. കുബ്ജയുടെ വീട് മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായിരുന്നു; മുത്തുമാലകളും പതാകകളും കുടകളും, ശയനങ്ങളും ആസനങ്ങളും, സുഗന്ധിത ധൂപവും, ദീപങ്ങളും, പൂമാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും എല്ലാം അവിടെ നിറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ അകത്തു കടന്നപ്പോൾ, കുബ്ജ അപ്രതീക്ഷിത ആനന്ദത്തിൽ ഉണർന്ന്, അനുചരികളോടൊപ്പം അച്യുതനെ ആസനാദികളാൽ ആദരിച്ചു. ഉദ്ധവനും ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; സദാചാരപ്രകാരം ആസനം സ്പർശിച്ച് ഇരുന്നു. കൃഷ്ണൻ ലോകചാരപ്രകാരം അതി മനോഹരമായ ശയനത്തിലേക്ക് കടന്നു. കുബ്ജ, സ്നാനം ചെയ്തു, അങ്കരാഗം പൂശി, മനോഹര വസ്ത്രാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, പൂമാലയും സുഗന്ധവും ചൂണ്ടി, താമ്പൂൽം ചവച്ച്, ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ അടുക്കലെത്തി. കയ്യിൽ വളകൾ, മുഖത്തിൽ ലജ്ജ, ആദ്യസംഗമത്തിന്റെ ഭാവത്തിൽ അവൾ മന്ദഹാസം ചിന്തിച്ചു. കൃഷ്ണൻ അവളെ കൈപിടിച്ച് ശയനത്തിൽ ഇരുത്തി, അവളുടെ ഭാഗ്യഫലമായ ആലിംഗനം നൽകി. ഭാഗ്യവശാൽ കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ച കുബ്ജ, അവന്റെ ചരണസൌരഭ്യം ശ്വസിച്ചു, അവന്റെ പാദങ്ങൾ കൊണ്ട് വേദനകൾ കളയുകയും, പ്രിയനെ കൈകളും മാരും കൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ആനന്ദസാഗരമായ കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്റെ ദീർഘദുഃഖങ്ങൾക്കു വിരാമം കണ്ടെത്തി. പല ജന്മങ്ങളിൽ പ്രാപിക്കാനാകാത്ത മോക്ഷസ്വരൂപിയായ കൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ച കുബ്ജ, അവനു ചന്ദനപൂശി, ഒരു വരം ചോദിച്ചു: "എന്റെ പ്രിയനേ, കുറച്ച് ദിവസം ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ താമസിക്കണം; ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടു ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല." കൃഷ്ണൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ച വരം നൽകി, അവളെയും ഉദ്ധവനെയും ആദരിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ ആരാധ്യഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാൽ, വിശ്ണുവിനെ മഹാഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചിട്ട്, മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ മാത്രം വരം ചോദിക്കുന്നവർക്ക്, സദ്ഗുണം ഇല്ലെങ്കിൽ, അതൊരു അജ്ഞതയാണെന്നതും പറയുന്നു. കൃഷ്ണനും രാമനും ഉദ്ധവനും, അക്രൂരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും ഒരു കാര്യം നിർവഹിക്കാനുമെന്നു ആഗ്രഹിച്ചു, അക്രൂരന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. അക്രൂരൻ ദൂരത്തുനിന്ന് തന്നെ തന്റെ ബന്ധുക്കളായ ഈ മഹാന്മാരെ കണ്ടു, സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, ഹർഷപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു. അക്രൂരൻ കൃഷ്ണനും രാമനുമുമേൽ നമസ്കരിച്ചു; അവർയും അവനെ സ്നേഹപൂർവ്വം വരവേറ്റു. ആചാരപ്രകാരം ആസനം സ്വീകരിച്ച് ഇരുന്നപ്പോൾ, അക്രൂരൻ അവരുടെ പാദധൂളി തലയിൽ വെച്ചു, ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും സുഗന്ധിതമാലകളും ഉത്തമാഭരണങ്ങളും അർപ്പിച്ചു. പാദങ്ങൾ കൈകൊണ്ട് കഴുകി, തലകുനിഞ്ഞ് ആരാധന നടത്തി, അക്രൂരൻ വിനയത്തോടെ കൃഷ്ണനോടും രാമനോടും പറഞ്ഞു: ദുഷ്ടനായ കംസനും അവന്റെ അനുചരന്മാരും നശിക്കപ്പെട്ടത് വലിയ ഭാഗ്യമാണ്; ഈ കുടുംബത്തെ നിങ്ങൾ രക്ഷിച്ചു, വലിയ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. നിങ്ങളാണ് പരമപുരുഷന്മാർ, സൃഷ്ടിക്കും സംഹാരത്തിനും കാരണം, ഈ വിശ്വത്തിന്റെ സാരവും കാരണം; നിങ്ങളെക്കാൾ ഉന്നതവുമില്ല, താഴ്ന്നതുമില്ല. ഈ ലോകം നിങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും, നിങ്ങളുടെ ശക്തികൾകൊണ്ട് അതിൽ പ്രവേശിക്കുകയും, അനേകം രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും, ചലനസ്ഥിരങ്ങളിലുമുള്ള വിവിധ രൂപങ്ങൾ പോലെ, നിങ്ങളുടെ തന്നെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് നിങ്ങൾ അനേകം ജീവികളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശക്തികളാൽ സൃഷ്ടി, സംഹാരം, സംരക്ഷണം നടത്തുമ്പോഴും, ഗുണങ്ങളിലും കർമങ്ങളിലും നിങ്ങൾക്ക് ബന്ധമില്ല; നിങ്ങൾ ജ്ഞാനസ്വരൂപൻ, അങ്ങനെയിരിക്കെ ബന്ധത്തിന് കാരണമെന്താണ്? ശരീരാദികളാൽ നിർവ്വചിക്കപ്പെടാത്തതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് വ്യത്യാസം ഇല്ല; അതുകൊണ്ട്, ബന്ധനമോ മോക്ഷമോ നിങ്ങളിൽ നേരിട്ട് ബാധകമല്ല; നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സംശയം ഉണ്ടാകരുതേ. പ്രാചീനമായ വേദമാർഗം മിഥ്യാദർശനങ്ങളാൽ തടസ്സപ്പെടുമ്പോൾ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി, സത്വഗുണം ധരിച്ച്, നിങ്ങൾ സ്വയം അവതരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഭുവിയുടെ ഭാരം കുറക്കാനും, ശത്രുക്ഷത്രിയരുടെ അനേകം സൈന്യങ്ങളെ സംഹരിക്കാനും, ഈ വംശത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രചരിപ്പിക്കാനും, നിങ്ങൾ വസുദേവന്റെ ഗൃഹത്തിൽ അവതരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് നമ്മുടെ വീടുകൾ ഭാഗ്യവാൻമാരായിരിക്കുന്നു, കാരണം ദേവതകളുടെയും പിതൃകളുടെയും ജീവികളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും രൂപമായ, പാദതീർത്തം മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും ശുദ്ധമാകുന്ന, ലോകാചാര്യനായ അദ്ഭുതസ്വരൂപനായ ഭഗവാൻ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. യുക്തിയുള്ളവൻ മറ്റെവിടെയും ആശ്രയം തേടേണ്ടതില്ല; ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയനായ, വാക്കുകൾ സത്യമായ, എല്ലാവർക്കും സൗഹൃദം പുലർത്തുന്ന, നന്ദികൂടിയ, ആരാധന ചെയ്താൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, സ്വാർത്ഥലാഭനഷ്ടങ്ങളിൽ അക്ഷിപത്തിയില്ലാത്ത ഭഗവാനെല്ലാം ഉണ്ട്. ജനാർദ്ദനേ, ദൈവങ്ങളും യോഗീശ്വരന്മാരും പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനായി നീ നേരിട്ട് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായത് വലിയ ഭാഗ്യമാണ്; ദയവായി ഞങ്ങളുടെ മായാബന്ധങ്ങൾ—മക്കൾ, ഭാര്യ, ധനം, ബന്ധുക്കൾ, വീട്, ശരീരം എന്നിവയോടുള്ള അകൃത്യബന്ധങ്ങൾ—വേഗം മുറിച്ചു കളയണം. ഇങ്ങനെ ഭക്തനായ അക്രൂരൻ ആരാധിച്ച് സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ശ്രീഹരി ഭഗവാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു, അക്രൂരന്റെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.