ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണന്റെ സുന്ദരമായ നടപ്പ്, ഉജ്ജ്വലമായ ചിരി, കളിയുള്ള കാഴ്ചകൾ, മധുരമായ വാക്കുകൾ—ഇവയൊക്കെയും ചേർന്നു നമ്മുടെ മനസ്സുകളെ ആകർഷിച്ചു. അവനെ എങ്ങനെ മറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു ഗോപികൾ തമ്മിൽ പറഞ്ഞുപോന്നു. അവർ കൃഷ്ണനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു: "മഹാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവേ, വ്രജയുടെ നാഥനേ, ദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ, ഗോവിന്ദാ, ഗോകുലം ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അതിനെ ഉയർത്തിക്കൊടുക്കേണമേ." ഇങ്ങനെ ഗോപികൾ കൃഷ്ണനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, ശുകമുനി പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ കേട്ടു വേർപാടിന്റെ കഠിനതാപം മാറിയ അവർ, ഉദ്ധവനെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷരൂപമെന്നു മനസ്സിലാക്കി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉദ്ധവൻ മാസങ്ങൾക്കാലം അവിടെയിരുന്നു, ഗോപികളുടെ ദുഃഖം നീക്കുകയും, കൃഷ്ണന്റെ ലീലകൾ പാടുകയും, ഗോകുലത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉദ്ധവൻ നന്ദന്റെ വ്രജയിൽ കഴിയുന്ന ദിവസങ്ങൾ, വാസികള്ക്ക് കൃഷ്ണന്റെ വാർത്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ, അതിവേഗം കടന്നു പോയി. നദികളും കാടുകളും പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മരങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ, ഉദ്ധവൻ കൃഷ്ണനെ ഓർത്ത് സന്തോഷിച്ചു; വ്രജവാസികൾക്ക് സേവനം ചെയ്തു. ഗോപികൾ കൃഷ്ണനിൽ മുഴുകിയ മനസ്സോടെ ഇരിക്കുന്നതും, അവരെ കാണുമ്പോൾ ഉദ്ധവൻ പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു, അവർക്കു വന്ദനം ചെയ്തു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയിലെ ശരീരധാരികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരായവരാണ് ഈ ഗോവാലർ; ഗോവിന്ദനോടുള്ള അവരുടെ പ്രേമം ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ കുടിയിരിക്കുന്നു. പുനർജന്മത്തെ ഭയക്കുന്ന ഋഷിമാരും, ഞങ്ങളുമാണ് അങ്ങനെയുള്ള ഭക്തിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മാവായി ജനിച്ചാലും കൃഷ്ണന്റെ കഥകളുടെ അമൃതം ആസ്വദിക്കുന്നതിനു സമം എന്താണ്? "കാടുകളിൽ ജീവിക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീകൾക്കും, കൃഷ്ണനോടുള്ള പരമാനന്ദപ്രേമത്തിനും എവിടെ ബന്ധം? പക്ഷേ, അജ്ഞാനികളായവരും ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നു; രാജാവ് തന്റെ സേവകരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ. "ഇത്രയും തീവ്രമായ പ്രേമം സ്വർഗ്ഗസ്ത്രികളിലും മറ്റുള്ളവരിലും പോലും ഇല്ല; രാസമഹോത്സവത്തിൽ കൃഷ്ണൻ വ്രജവനിതകളെ അങ്കലംഗനം ചെയ്തപ്പോൾ അവർക്കു പരിപൂർണത ലഭിച്ചു. "വേദങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന മുക്തിപഥം തേടി, ബന്ധുക്കളെയും ധർമ്മപഥത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, മുകുന്ദനെ ആശ്രയിച്ച ഇവരുടെ പാദധൂളി ലഭിക്കാനായി ഞാൻ ഈ വൃന്ദാവനത്തിൽ ഒരു പുല്ലായാലും, ചെടിയായാലും, തുളസിയായാലും ജനിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ഉണ്ട്. "ലക്ഷ്മിയും പരമസന്തുഷ്ടരായ യോഗികളും ആരാധിക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ അലങ്കരിച്ചവരുടെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അകന്നു പോയി. "നന്ദൻ്റെ വ്രജയിലെ സ്ത്രീകളുടെ പാദധൂളിക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു; ഹരിയുടെ മഹത്വം പാടുന്ന ഇവരുടെ ഗാനം മൂലമാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളും ശുദ്ധമാകുന്നത്." ശുകമുനി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: പിന്നെ, ഗോപികൾക്കും യശോദയ്ക്കും നന്ദനും മറ്റ് ഗോവാലർമാർക്കും വിട പറഞ്ഞ്, ഉദ്ധവൻ യാത്രയ്ക്കു സജ്ജനായി രഥത്തിൽ കയറി. യാത്രയാകുമ്പോൾ, നന്ദനും മറ്റുള്ളവരും അനേകം ഉപഹാരങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത്, കണ്ണുനിറഞ്ഞു, സ്നേഹത്തോടെ ഉദ്ധവനോടു പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമങ്ങൾ മാത്രം പാടട്ടെ, നമ്മുടെ ശരീരം അദ്ദേഹത്തെ സേവിക്കട്ടെ. കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച് എവിടെയായാലും ഞങ്ങൾ ആകട്ടെ, കൃഷ്ണനോടുള്ള ഭക്തി ഉല്ലാസകരമായ കർമ്മങ്ങൾക്കും ധാന്യങ്ങൾക്കും ഇടയിലും സ്ഥിരമായി നിലനില്ക്കട്ടെ." ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണഭക്തിയോടു കൂടിയ ആദരവോടെ ഗോവാലർമാർ ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി, ഉദ്ധവൻ കൃഷ്ണന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ വീണ്ടും മാതുരയിലേക്ക് മടങ്ങി. അവൻ കൃഷ്ണനോടു വന്ദനം ചെയ്തു, വ്രജവാസികളോടുള്ള ഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞു, വസുദേവനും രാമനും രാജാവിനും ഉപഹാരങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, സൈരന്ധ്രിയായ കുബ്ജയുടെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, സർവ്വാത്മാവായ കൃഷ്ണൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ വീട് അതിപ്രഭയുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു; മുത്തുമാലകൾ, പതാകകൾ, പന്തലുകൾ, മനോഹരമായ കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും, സുഗന്ധവാതകങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, പൂമാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും എല്ലാം നിറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ അകത്തുകയറുമ്പോൾ കുബ്ജ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണർന്ന്, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം അച്യുതനെ യോഗ്യമായ ആദരവോടെ ഇരിപ്പിടം നൽകി സ്വീകരിച്ചു. ഉദ്ധവനെയും ആദരപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്ത്, ഇരിപ്പിടം സ്പർശിച്ച് ഇരുന്നു. കൃഷ്ണൻ ലോകചാരപ്രകാരം അതിമനോഹരമായ കിടക്കയിലേക്കു ചെന്നു. കുബ്ജ സ്നാനം ചെയ്തു, സുഗന്ധതൈലങ്ങൾ പുരട്ടി, മനോഹരവസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച്, പൂമാലയും സുഗന്ധവുമണിഞ്ഞ്, പാൻ കഴിച്ചശേഷം, ലജ്ജയോടെ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മന്ദഹസത്തോടെ മാധവന്റെ അടുത്തെത്തി. കൃഷ്ണൻ അവളെ കൈപിടിച്ച് കിടക്കയിൽ ഇരുത്തി, അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവളോടൊപ്പം രമിച്ചു. പ്രണയതാപത്തിൽ കത്തുന്ന ഹൃദയവും കണ്ണുകളിൽ ആഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ കുബ്ജ, കൃഷ്ണന്റെ പാദസൗഗന്ധ്യം ശ്വസിച്ചു, അവയുടെ സ്പർശത്താൽ തന്റെ വേദനകൾ അകറ്റി, പ്രിയനെ അങ്കത്തും ഹൃദയത്തും ചേർത്ത്, ആനന്ദസ്വരൂപനായ കൃഷ്ണനിൽ ദീർഘകാലത്തെ വേദനയ്ക്ക് അവസാനം കണ്ടു. പ്രാപിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരനായ മോക്ഷദായകനായ കൃഷ്ണനെ ലഭിച്ച കുബ്ജ, അവനോടു ചന്ദനം അർപ്പിച്ച് ഒരു വരം ചോദിച്ചു: "എന്റെ പ്രിയനേ, കുറെ ദിവസങ്ങൾ ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ താമസിക്കണം; നിന്നോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കണം; നിന്നെ വിട്ടു വേർപിരിയാൻ എനിക്കാവില്ല." അവളുടെ ആഗ്രഹം കൃഷ്ണൻ അനുവദിച്ചു; അവളെയും ആദരിച്ച്, ഉദ്ധവനോടൊപ്പം തന്റെ വന്ദ്യമായ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: "വിഷ്ണുവിനെ മഹാഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച്, മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ വരം ചോദിക്കുന്നവൻ, അതിൽ ഗുണമില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ദുർബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്." ശേഷം കൃഷ്ണനും രാമനും ഉദ്ധവനും, അകൃതനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും ഒരു കാര്യം സാധിപ്പിക്കാനുമായി, അകൃതന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അകൃതൻ ദൂരത്ത് നിന്നു തന്നെ അവരെ കണ്ടു, സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, അവരെ അങ്ങേയറ്റം ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. കൃഷ്ണനും രാമനും അവനോടു വന്ദനം ചെയ്തു; നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഇരിപ്പിടം സ്വീകരിച്ചു, അകൃതൻ അവരെ യഥാവിധി പൂജിച്ചു. അവരുടെ പാദജലം അകൃതൻ തന്റെ തലയിൽ സ്വീകരിച്ചു; ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും സുഗന്ധപൂമാലകളും ആഭരണങ്ങളും നൽകി ആദരിച്ചു. പാദങ്ങൾ കഴുകി, തലകുനിഞ്ഞ് വിനീതതയോടെ കൃഷ്ണനോടും രാമനോടും അകൃതൻ പറഞ്ഞു: "നന്മകൊണ്ടാണ് കംസനും അവന്റെ അനുയായികളും നശിച്ചു, ഈ കുടുംബം വലിയ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് നിങ്ങളാൽ ആണ്. "നിങ്ങളാണ് പരമപുരുഷന്മാർ, സൃഷ്ടിയുടെ കാരണം, അതിന്റെ ആധാരം; നിങ്ങളെക്കാൾ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും ഒന്നുമില്ല. "ഈ വിശ്വം നിങ്ങളാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; നിങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ അതിൽ പ്രവേശിക്കുകയും വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ ജീവികളിലും, ചലനശീലികളിലും അചലന്മാരിലുമുള്ള വിവിധ രൂപങ്ങൾ പോലെ, നിങ്ങളുടെ തന്നെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നവരിൽ നിങ്ങൾ പലവിധമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. "സ്വന്തം ശക്തികളായ സത്ത്വം, രജസ്സ്, തമസ് എന്നിവകൊണ്ട് സർവ്വവിശ്വം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ, ഈ ഗുണങ്ങളിലും പ്രവർത്തികളിലും നിങ്ങൾ ബന്ധിതരല്ല, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ നിങ്ങൾക്ക് ബന്ധത്തിനുള്ള കാരണമെന്താണ്?