ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

വിധിയുടെ അനുസരണയാൽ, നിങ്ങൾ മക്കളെയും ഭർത്താക്കളെയും ശരീരത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും വീടുകളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമപുരുഷനായ കൃഷ്ണനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണു് ചെയ്തതെന്ന് ഉദ്ധവൻ ഗോപികമാരോടു പറഞ്ഞു. ഈ മഹാനുഭവം, അന്ത്യമായ പരമാത്മാവിൽ ലയിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥ, നിങ്ങളുടെ കൃഷ്ണനോടുള്ള വേർപാടിലൂടെയാണ് ഉദിച്ചുവന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ഇതുവഴി നിങ്ങൾ എന്നെ വലിയൊരു അനുഗ്രഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. "നിങ്ങളുടെ പ്രിയഭർത്താവിന്റെ രഹസ്യ സന്ദേശം ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു, സന്തോഷം നൽകുന്ന ഈ വചനങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ," എന്ന് ഉദ്ധവൻ പറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ അങ്ങനെ സന്ദേശം അയച്ചു: "എനിക്ക് നിങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വേർപാട് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമല്ല. ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നു; ആകാശം, വായു, തീ, വെള്ളം, ഭൂമി എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളിലും പോലെയാണ് ഞാൻ മനസ്സിന്റെയും പ്രാണന്റെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും ഗുണങ്ങളുടെയും ആധാരമായും നിലകൊള്ളുന്നത്. എന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ, ഞാൻ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു, ഘടകങ്ങളുടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ, അവയുടെ ഗുണങ്ങളുടെ സാരമായും ഞാൻ തന്നെ നിലനിർത്തുന്നു. ആത്മാവ് ജ്ഞാനസ്വരൂപനാണ്, ശുദ്ധനും വ്യക്തവും ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റവനും; എങ്കിലും മായയുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ, ആ ആത്മാവ് സുഷുപ്തി, സ്വപ്നം, ജാഗരണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വ്യാജമായി സ്വപ്നം പോലെ ഉണരുന്ന വിഷയങ്ങളെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ഭ്രമം. അതിനാൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, എപ്പോഴും ഉണർന്നും സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചും ഇരിക്കുക. ഇതാണ് അന്തർഗതമായ ഉപദേശം, യോഗവും വിവേകവും ഉള്ള ധീരരുടെ മാർഗ്ഗം: വേര്പാട്, തപസ്സ്, സ്വയംനിയന്ത്രണം, സത്യം—ഇവയൊക്കെ നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെയാണ്. ഞാൻ, നിങ്ങളുടെ പ്രിയൻ, ദൂരെയാണെന്ന് തോന്നുമ്പോഴും, അതു് നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ അനുസ്മരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനാണ്; അതുവഴി നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ എനിക്ക് അടുത്താകുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ദൂരെയാണെങ്കിൽ, മനസ്സിൽ അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത കൂടുതൽ ആഴമാകുന്നു; അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയം അത്രയും ആഴത്തിൽ ലയിക്കാറില്ല. നിങ്ങളുടെ മുഴുവൻ മനസ്സും എന്നിൽ സ്ഥാപിച്ച്, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, എപ്പോഴും എന്നെ ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങളെനിക്ക് ഉടൻ തന്നെ പ്രാപ്യമാകും. ഞാൻ വ്രജവനത്തിൽ രാവിലെയും രാത്രിയിലും കളിച്ചപ്പോൾ, കുറെ ഗോപികമാർ രാസലീലയിൽ പങ്കുചേർക്കാൻ കഴിയാതെ പോയിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ എന്റെ വീര്യപ്രദർശനങ്ങൾ ധ്യാനിച്ച് എന്നെ പ്രാപിച്ചു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പ്രിയനായ കൃഷ്ണന്റെ വചനങ്ങൾ ഉദ്ധവന്റെ മുഖേന കേട്ടപ്പോൾ, വ്രജയുടെ സ്ത്രീകൾ സന്തോഷഭരിതരായി ഉദ്ധവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവശാൽ, യദുകുലത്തിന്റെ ശത്രുവായ കംസൻ നശിച്ചിരിക്കുന്നു; അച്യുതൻ സുരക്ഷിതനായി, തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടിയിരിക്കുന്നു. ഗദയുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ സ്നേഹപൂർവമായ, ലജ്ജാഭരിതമായ, പുഞ്ചിരിയോടുകൂടിയ ദൃഷ്ടികൾക്ക് അർഹനായി, അവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ടോ? പ്രേമത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന കൃഷ്ണൻ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകളും കളികളുമാൽ ആകർഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു ഞങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു. മഹാനായവനേ, നഗരത്തിലെ സുന്ദരികളോടൊപ്പം സ്വപ്നങ്ങളിലേയ്ക്കു ലയിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ, കൃഷ്ണൻ ഞങ്ങളെ—ഈ ഗ്രാമസ്ത്രീകളെ—ഓർമ്മിക്കുമോ? വൃന്ദാവനത്തിൽ കമലം, മല്ലിക, ചന്ദ്രപ്രഭ എന്നിവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, രാസലീലയിൽ കാൽക്കിണ്ണികളുടെ ശബ്ദത്തോടുകൂടി, ആഹ്ലാദകരമായ കഥകൾ പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണൻ പ്രിയഭാര്യകളോടൊപ്പം ആ രാപകലുകൾ ആഘോഷിച്ചിരുന്നോ അതോ ഓർമയുണ്ടോ? ദശാർഹകുലജാതനായി കൃഷ്ണൻ, തന്റെ തന്നെ പ്രവർത്തികളാൽ ഉളവായ ദുഃഖത്തിൽ പെട്ട്, വീണ്ടും ഇവിടേക്ക് വരുമോ? അയാൾ സ്പർശിച്ച് ഞങ്ങളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുമോ, ഇന്ദ്രൻ മഴയിലൂടെ കാടുകളെ ഉണർത്തുന്നതുപോലെ? രാജ്യം നേടിയശേഷം, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ചശേഷം, രാജകുമാരികളെ വിവാഹം ചെയ്തശേഷം, എല്ലാ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കൃഷ്ണൻ വീണ്ടും ഇവിടേക്ക് വരാൻ എന്തിനാണ്? വന്യവാസികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവായ മഹാത്മാവിന്, സ്വയം സിദ്ധനായവനായി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റിയവനായി, ഇനി എന്തു വേണം? പിംഗളാ വേശ്യ പറഞ്ഞതുപോലെ, പ്രതീക്ഷകളില്ലായ്മയിലാണു പരമാനന്ദം; എങ്കിലും, അതറിഞ്ഞിട്ടും, കൃഷ്ണനിൽ നിന്നുള്ള പ്രതീക്ഷ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. കീർത്തിയാർജ്ജിച്ച കൃഷ്ണനുമായി സാംഗത്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആരാണ് തയാറാവുക, അതും അനിഷ്ടത്താൽ പോലും? ഭാഗ്യദേവി ഒരിക്കലും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ലല്ലോ. ഈ നദികളും മലകളും കാടുകളും പശുക്കളും കൃഷ്ണന്റെ പാട്ടും—ഇവയൊക്കെയും കൃഷ്ണൻ ശങ്കർഷണനോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ ആലയം പോലെ, ആ പാദചിഹ്നങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞങ്ങളെ കൃഷ്ണനെ ഓർക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു. അവന്റെ സുന്ദരമായ നട, ഉജ്ജ്വലമായ ചിരി, കളിവിളക്കുകൾ, മധുരമായ വാക്കുകൾ—ഇവയൊക്കെയും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ കവർന്നിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അവനെ മറക്കാൻ കഴിയും? കൃഷ്ണാ, ലക്ഷ്മി ഭർത്താവേ, വ്രജപതി, ദുഃഖനാശക, ഗോവിന്ദാ, ഗോകുലത്തെ ഈ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി രക്ഷിക്കണമേ. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ സന്ദേശം കേട്ട് വേർപാടിന്റെ താപം കുറഞ്ഞ ഗോപികമാർ ഉദ്ധവനെ ദൈവത്തിന്റെ അവതാരമായി ആദരിച്ചു, ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഉദ്ധവൻ പല മാസങ്ങൾ അവിടെ താമസിച്ച്, ഗോപികമാരുടെ ദുഃഖം മാറ്റി, കൃഷ്ണന്റെ ലീലകളുടെ കഥകൾ പാടി, ഗോകുലത്തെ സന്തോഷവാനാക്കി. ഉദ്ധവൻ നന്ദൻ്റെ വ്രജയിൽ കഴിയുന്ന ദിവസങ്ങൾ, വാസികൾക്ക് കൃഷ്ണന്റെ വാർത്തകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഒരു നിമിഷംപോലെയായി തോന്നി. നദികളെയും കാടുകളെയും പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച മരങ്ങളെയും കണ്ടു, ഉദ്ധവൻ കൃഷ്ണനെ ഓർത്ത് സന്തോഷിച്ചു, വ്രജവാസികൾക്ക് സേവനം ചെയ്തു. ഗോപികമാർ കൃഷ്ണനിൽ ആഴമായി ലയിച്ചിരിക്കുന്നതും, അവരുടെ മനസ്സുകൾ മുഴുവനും അവനിലാണെന്നതും കണ്ടു, ഉദ്ധവൻ പരമാനന്ദത്തോടെ അവർക്കു വന്ദനം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഗോവിന്ദനോടുള്ള ഹൃദയത്തിലെ ഈ അഗാധമായ പ്രേമം കൊണ്ടു, ഈ ഗോപികമാർ ഭൂമിയിലെ ജീവികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരാണ്. പുനർജന്മത്തെ പേടിക്കുന്ന മഹർഷികൾക്കും, ഞങ്ങൾക്കുമാണ് ഇത്തരമൊരു ഭക്തിയെ ആഗ്രഹം. ബ്രഹ്മാവായി ജനിച്ചാലും, കൃഷ്ണന്റെ കഥകളുടെ അമൃതം അനുഭവിക്കുന്നതിനു സമം ഒന്നുമില്ല. വന്യവാസികളായ ഈ സ്ത്രീകൾ, അക്രമങ്ങൾ ചെയ്തവരാണെങ്കിലും, കൃഷ്ണനോടുള്ള പരമപ്രേമം അവരിൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; അജ്ഞാനികൾ പോലും ഭഗവാനെ നേരിട്ട് ആരാധിച്ചാൽ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നതുപോലെ, രാജാവ് സേവകരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഇവർക്കും അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നത്. സുഹൃത്തെ, ഈ ഉഗ്രപ്രേമം സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കമലസുഗന്ധിയായ ദേവികൾക്കും മറ്റാര്ക്കും ലഭിച്ചിട്ടില്ല; രാസോത്സവത്തിൽ കൃഷ്ണൻ വ്രജവധുക്കളുടെ കഴുത്തിൽ കൈവെച്ച് അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് ഈ പ്രേമം ഉദിച്ചത്. എനിക്ക് ഈ വൃന്ദാവനത്തിൽ ഒരു പുല്ല്, ഒരു ചെടി, ഒരു തഴ, ഒരു ഔഷധം പോലും ആവാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്; കാരണം, കുടുംബത്തെയും ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, വേദങ്ങൾ തേടുന്ന മുക്തിമാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ചവരായ ഇവരുടെ പാദധൂളി കിട്ടാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. ലക്ഷ്മി ആരാധിക്കുന്നവനും സ്വയം തൃപ്തനായ യോഗികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനുമായ കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾക്കു അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നവരുടെ വക്ഷസ്, അവനെ അലയിട്ട് അണയുമ്പോൾ, എല്ലാവിധ ദുഃഖങ്ങളും അവരിൽ നിന്ന് അകന്നു പോകുന്നു. നന്ദന്റെ വ്രജയിലെ സ്ത്രീകളുടെ പാദധൂളിക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു; ഹരിയുടെ കീർത്തി പാടുന്ന ഇവരുടെ വചനങ്ങൾ മൂവുലകവും വിശുദ്ധമാക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, ഗോപികമാരോടും യശോദയോടും നന്ദനോടും മറ്റ് ഗോപന്മാരോടും യാത്രയെടുക്കാൻ തയ്യാറായി, ഉദ്ധവൻ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി. യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ, നന്ദനും മറ്റു വൃന്ദാവനവാസികളും, കൈകൾ നിറയെ ഉപഹാരങ്ങളുമായി, സ്നേഹത്തോടും കണ്ണുനീർക്കനലോടും കൂടെ, ഉദ്ധവനോട് സംസാരിച്ചു.