ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അവിടെ, വൃന്ദാവനത്തിലെ ഗോപികൾ, കൃഷ്ണന്റെ മധുരമായ ചിരിയും കളിയുള്ള കണ്ണുകളും, സ്വർഗ്ഗത്തും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും യാതൊരു സ്ത്രീയും അദ്ദേഹത്തിന് എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. അവർ കൃഷ്ണന്റെ പാദധൂളി പൂജിക്കാൻ ഭാഗ്യവതികളാണെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പോലും, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്തായ നാമം എല്ലാവരിലും കേൾക്കപ്പെടുന്നത് അവർ ഓർത്തു. ഗോപികൾ ഉദ്ധവനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ തലയിൽ കൃഷ്ണന്റെ പാദം വെക്കുന്നത് നീ വിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മധുരവാക്കുകൾ എനിക്ക് അറിയാം. നീ, പ്രലോഭനത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൂതനായി അയച്ചത്. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭാര്യകളും മക്കളും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടും അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു, യാതൊരു ചിന്തയും കൂടാതെ. അദ്ദേഹത്തിൽ വിശ്വാസം വെക്കാൻ എന്താണ്?" അവർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "വാനരരാജനെ വേട്ടക്കാർ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ പ്രണയത്തിൽ കശ്മലമായ സ്ത്രീകളെ വേദനിപ്പിച്ചു, ആഗ്രഹത്തിൽ കീഴടക്കി. ബലിയും അത്ര ശക്തനായിട്ടും, പക്ഷിയെപ്പോലെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണനോടുള്ള സൗഹൃദം മതിയാകട്ടെ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃത്യങ്ങൾ മറക്കാൻ എളുപ്പമല്ല." കൃഷ്ണന്റെ രസകരമായ കൃത്യങ്ങൾ കേട്ടവർ, ആ മധുരം ഒരിക്കൽ മാത്രമേയുള്ളൂ, എന്നാൽ അതു കേട്ടവർ വീട്, കുടുംബം, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പോലും, പക്ഷികളെപ്പോലെ ഭിക്ഷാടനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു. "കൃഷ്ണന്റെ വക്രവാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ അമൃതം പോലെ വിശ്വസിച്ചു. അമ്മയുടെ വിളി കേൾക്കുന്ന കുഞ്ഞുപക്ഷികളെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികൾ. കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യകൾ deer-കളെപ്പോലെ. അവന്റെ നഖസ്പർശം കൊണ്ടുള്ള വേദന വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നു. ദൂതാ, മറ്റു വാർത്തകൾ പറയൂ." "സ്നേഹിതാ, നീ കൃഷ്ണൻ അയച്ച ദൂതനായി തിരികെ വന്നോ? നീ എന്താണ് തേടുന്നത്? നീ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ. എങ്ങനെ നീ ഞങ്ങളെ, ലക്ഷ്മി എപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വക്ഷസ്സിൽ വസിക്കുന്നവനെ, വിട്ടുപോകാൻ കഴിയാത്തവന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകും?" "കൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ മഥുരയിൽ ഉണ്ടോ? അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിന്റെ വീടും ബന്ധുക്കളും, ഗോപന്മാരെയും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഞങ്ങളെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാസികളെ, ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? എപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ ശക്തമായ, സുഗന്ധമുള്ള കൈ ഞങ്ങളുടെ തലയിൽ വെക്കും?" ശ്രീശുകൻ പറയുന്നു: അപ്പോൾ ഉദ്ധവൻ, ഗോപികളുടെ കൃഷ്ണനോടുള്ള ആകാംക്ഷ കേട്ടപ്പോൾ, സ്നേഹപൂർവ്വം കൃഷ്ണന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഉദ്ധവൻ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ലോകത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭാഗ്യവതികളും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവരുമാണ്, കാരണം നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ വാസുദേവനിൽ മുഴുവൻ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു." "വ്രതം, തപസ്സ്, യാഗം, ജപം, വിദ്യ, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയിലൂടെ കൃഷ്ണനോടുള്ള ഭക്തി നേടാം." "നിങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്താൽ, ഉയർന്ന പ്രശസ്തിയുള്ള കൃഷ്ണനോടുള്ള പരമഭക്തി നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചു; അതു തന്നെ മഹർഷികൾക്ക് പോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണ്." "ഭാഗ്യത്താൽ, നിങ്ങൾ മക്കൾ, ഭർത്താക്കന്മാർ, ശരീരം, ബന്ധുക്കൾ, വീടുകൾ എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച്, കൃഷ്ണനെന്ന പരമപുരുഷനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്." "പരമാത്മാവിൽ മുഴുവൻ ലയിച്ച അവസ്ഥ, മഹാഭാഗ്യവതികളേ, വേർപാടിലൂടെ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചു; ഇതിലൂടെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് വലിയ അനുഗ്രഹം നൽകി." "നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിന്റെ രഹസ്യ സന്ദേശം ഞാൻ സന്തോഷം നൽകുന്നതായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; കേൾക്കൂ." കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു: "ഞാനിങ്ങിൽ നിന്ന് വേർപാടില്ല; ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളിലും സാന്നിദ്ധ്യമുള്ളവൻ, അകാശം, വായു, അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി എല്ലായിടത്തും ഉള്ളതുപോലെ; മനസ്സ്, പ്രാണൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, അവരുടെ ഗുണങ്ങൾ—ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ഞാൻ." "ഞാൻ തന്നെ, എന്റെ ശക്തിയാൽ, സൃഷ്ടിക്കുന്നു, നശിപ്പിക്കുന്നു, നിലനിർത്തുന്നു; ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഗുണങ്ങൾ—എല്ലാം എന്റെ ഭാഗമാണ്." "ആത്മാവ് ജ്ഞാനമൂലമായ, ശുദ്ധമായ, വ്യക്തമായ, ഗുണങ്ങളിൽ ബന്ധിതമല്ല; എന്നാൽ മായയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മൂലം, ആത്മാവ് നിദ്ര, സ്വപ്നം, ജാഗരിതം എന്നിങ്ങനെ ചലിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു." "ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ആലോചിക്കുന്ന വസ്തുക്കൾ സ്വപ്നം പോലെയാണ്; അവയെ നിയന്ത്രിച്ച്, എപ്പോഴും ജാഗരിതനായി, സ്വയം നിയന്ത്രിതനായി ഇരിക്കുക." "ഇതാണ് ആന്തരിക ഉപദേശം, യോഗവും വിവേകജ്ഞാനവും; വഞ്ചനം, തപസ്സ്, ആത്മനിയന്ത്രണം, സത്യം—നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ." "നിങ്ങളുടെ പ്രിയസ്നേഹിതൻ അകലെ ഉള്ളതായി തോന്നുമ്പോഴും, അതു നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ എനിക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്; എപ്പോഴും എന്നെ ഓർക്കാൻ ആകാംക്ഷ ഉണ്ടാക്കാൻ." "പ്രിയസ്നേഹിതൻ അകലെ ഉള്ളപ്പോൾ, മനസ്സ് അവനിൽ മുഴുവൻ ലയിക്കുന്നു; സമീപത്തുള്ളപ്പോൾ, സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ അത്ര ആകാംക്ഷ ഇല്ല." "നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ മുഴുവൻ എന്നിൽ ആകാംക്ഷയോടെ, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, എപ്പോഴും എന്നെ ഓർത്താൽ, ഉടൻ എന്നെ പ്രാപിക്കും." "വൃന്ദാവനത്തിൽ ഞാൻ രാത്രിയിൽ കളിച്ചപ്പോൾ, അതിൽ പങ്കാളികളാകാൻ കഴിയാത്തവർക്കും, അവർ എന്റെ വീരകൃത്യങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ പരാജയമല്ല." ശ്രീശുകൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വൃന്ദാവനത്തിലെ സ്ത്രീകൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ്, ഉദ്ധവനോട് സംസാരിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ഓർത്തുകൊണ്ട്. ഗോപികൾ പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവശാൽ, യദു വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശത്രുവായ കംസൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഭാഗ്യവശാൽ, അച്യുതൻ സുരക്ഷിതനായി, തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടിയിട്ടുണ്ട്." "സ്നേഹപൂർവ്വം, ലജ്ജാവതിയായ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ചിരിയും കണ്ണുകളുടെ കാഴ്ചയും കൊണ്ടു ഗദാ സഹോദരൻ സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ടോ?" "പ്രണയത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന, നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അവരുടെ വാക്കുകളും കളിയുള്ള ചലനങ്ങളും കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലേ?" "ഗോവിന്ദൻ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ, അവരുടെ സ്നേഹസംഭാഷണങ്ങളിൽ, ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകളെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?" "നീ ഓർത്തുവോ, കൃഷ്ണൻ വൃന്ദാവനത്തിൽ, കമലവും മല്ലികയും, ചന്ദ്രപ്രകാശവും നിറഞ്ഞ രാത്രികളിൽ, രാസനൃത്തത്തിൽ പങ്കാളികളായി, കിഴച്ചക്കളളിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ, രസകരമായ കഥകൾ പറഞ്ഞ്, പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം സന്തോഷം പങ്കുവച്ചിരുന്ന രാത്രി?" "ദശാർഹകുലത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന കൃഷ്ണൻ, തന്റെ പ്രവർത്തികളാൽ ഉണ്ടാക്കിയ ദുഃഖത്തിൽ ദയാലുവായി, വീണ്ടും ഇവിടെ വരുമോ? ഇന്ദ്രൻ മഴകൊണ്ട് കാടുകൾ പുതുക്കുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ സ്പർശം കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ പുതുക്കുമോ?" "കൃഷ്ണൻ രാജ്യം നേടുകയും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും, രാജകുമാരിമാരെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും, പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഇവിടെ വരുമോ?" "ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവായ കൃഷ്ണൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, സ്വയം സമ്പൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നപ്പോൾ, കാടിലുള്ളവരും മറ്റുള്ളവരും അദ്ദേഹത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം?" "പിങ്ങല എന്ന വേശ്യ പറഞ്ഞു പോലെ, പ്രതീക്ഷയിൽ നിന്ന് മോചിതമായിരിക്കുകയാണ് പരമാനന്ദം; എങ്കിലും, അതറിയുമ്പോഴും, കൃഷ്ണനിൽ ഉള്ള പ്രതീക്ഷ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല." "കൃഷ്ണനുമായി ബന്ധം—even അനിഷ്ടമായാലും—ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആരും സഹിക്കുമോ? ഭാഗ്യവും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല." "ഈ നദികൾ, പർവതങ്ങൾ, കാടുകൾ, പശുക്കൾ, കിഴച്ചക്കളളിന്റെ ശബ്ദം—ഇവയെല്ലാം കൃഷ്ണൻ, സങ്കർഷണനോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു." "ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, നന്ദന്റെ മകന്റെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഞങ്ങൾ കൃഷ്ണനെ മറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല." "അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുന്ദരമായ നടപ്പും, മഹതായ ചിരിയും, കളിയുള്ള കണ്ണുകളും, മധുരവാക്യങ്ങളും, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്ങനെ മറക്കാൻ കഴിയുമോ?" "പ്രഭോ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവേ, വൃന്ദാവനത്തിലെ രക്ഷകനേ, ദുഃഖനാശകനേ, ഗോകുലത്തെ ദുരിതസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തുക, ഗോവിന്ദാ." ശ്രീശുകൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണന്റെ സന്ദേശം കേട്ട്, വേർപാടിന്റെ കഠിനതയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ഗോപികൾ ഉദ്ധവനെ ആദരിക്കുകയും, കൃഷ്ണന്റെ അവതാരമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഉദ്ധവൻ അവിടെ നിരവധി മാസങ്ങൾ താമസിച്ചു, ഗോപികളുടെ ദുഃഖം നീക്കി, കൃഷ്ണന്റെ ലീലാകഥകൾ പാടുകയും, ഗോകുലത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.