ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഒരു വേള, വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തീർന്നാൽ പക്ഷികൾ അതിനെ വിട്ടുപോകുന്നു; അതുപോലെ, അതിഥികൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുന്നു; കാട്ട് കത്തിയാൽ മരിയ്ക്കൾ അതിനെ വിട്ടുപോകുന്നു; പ്രേമികൾ ഒരു സ്ത്രീയുമായി ആസ്വദിച്ച ശേഷം അവളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ ബന്ധങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ് — താൽക്കാലികവും, സ്വാർത്ഥവുമാണ്. ഗോവിന്ദന്റെ സന്ദേശവാഹകനായ ഉദ്ധവൻ വ്രജത്തിൽ എത്തിച്ചപ്പോൾ, ഗോപികൾ, അവരുടെ വാക്കുകളും ശരീരവും മനസ്സും ഗോവിന്ദനിൽ മുഴുവനും ലയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആശങ്കകളും ഉപേക്ഷിച്ചു. അവർ കൃഷ്ണന്റെ ബാല്യവും യൗവനവും ഓർത്ത്, അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങളെയും പുണ്യകഥകളെയും പാടിക്കൊണ്ട്, ലജ്ജയില്ലാതെ കണ്ണീരൊഴിച്ചു. ഒരു ഗോപിക, ഒരു തേൻചുണ്ടൻ കാണുമ്പോൾ, കൃഷ്ണനുമായി ഐക്യമുണ്ടാകുമെന്ന ധ്യാനത്തിൽ, അതിനെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ദൂതനാണെന്ന് കരുതി, അതിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "തേൻചുണ്ടാ, കപടനായവന്റെ കൂട്ടുകാരാ, എന്റെ എതിരാളിയുടെ കാലിൽ സ്പർശിക്കരുത്. അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്നുള്ള പൂക്കളളി അവളുടെ മാലയിൽ ചേർത്ത്, അത് നിന്റെ ചുണ്ടിൽ പാടായി. മേനകകളുടെ അഭിമാനമുള്ള favor നീ കൊണ്ടുപോകട്ടെ; നീ അവന്റെ ദൂതനാണ്, യദു വംശത്തിൽ പരിഹാസത്തിന് അർഹമായവൻ." "ഒരു തവണ അവൻ തന്റെ അധരാമൃതം ഞങ്ങൾക്ക് കൊടുത്തു, അതിൽ ഞങ്ങളെ ആകർഷിച്ചു, പിന്നെ ഒരു പൂവ് പോലെ ഉപേക്ഷിച്ചു. പദ്മാ അവന്റെ പാദം സേവിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ മഹത്വം പുകഴ്ത്തുന്നവരുടെ വാക്കുകളിൽ അവന്റെ മനസ്സ് മയങ്ങുന്നു." "നീ, ആറു കാലുള്ളവാ, യദുവിന്റെ പ്രഭുവിനെ ഇവിടെ പാടുന്നത് എന്തിന്? അവൻ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം വിജയത്തിൽ, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി, അവരുടെ വേദന മാറ്റി. അവന്റെ exploits അവിടെയാണ് പാടേണ്ടത്." "ആകാശത്തോ, ഭൂമിയിലോ, പാതാളത്തിലോ, അവന്റെ charming smile, കളിയുള്ള കൺപുള്ളികൾ കൊണ്ട് ആരെയും വഞ്ചിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്; അവന്റെ പാദധൂളി ആരാധിക്കാൻ ഭാഗ്യമായ ഞങ്ങൾ ഗർബം കുറഞ്ഞവരാണ്. ദീനരിൽ പോലും, അവന്റെ നാമം കേൾക്കാവുന്നതാണ്." "നിന്റെ തലയിൽ അവന്റെ പാദം വെക്കരുത്; അവന്റെ മധുരവാക്കുകൾ ഞാൻ അറിയാം. നീ persuasion-ൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി അയാളുടെ ദൂതനായി അയച്ചവനാണ്. അവൻ തന്റെ ഭാര്യകളും മക്കളും സൃഷ്ടിച്ചു, അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു, എന്തെങ്കിലും കാര്യം ഇല്ലാതെ പോയവൻ. അവനിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കാൻ കഴിയുമോ?" "വാനരരാജനെ വേട്ടക്കാർ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, അവൻ പ്രേമത്തിൽ deformation വന്ന, സംരക്ഷണമില്ലാത്ത സ്ത്രീകളെ വേദനിപ്പിച്ചു, കാമത്തിൽ കീഴടക്കി. ശക്തനായ ബലിയെയും പക്ഷിയെപ്പോലെ ബന്ധിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ സൗഹൃദം മതിയാകട്ടെ; അവന്റെ deeds-ന്റെ കഥകൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്." "ഒരു തവണ അവന്റെ krida-യുടെ അമൃതം കേട്ടവർ, എല്ലാ ദ്വൈതങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, വീടും കുടുംബവും ഉപേക്ഷിച്ച്, പക്ഷികളെപ്പോലെ ഭിക്ഷാടകർ ആയി ഈ നാട്ടിൽ നടക്കുന്നു." "ഞങ്ങൾ, അമ്മയുടെ വിളി കേൾക്കുന്ന കുഞ്ഞുപക്ഷികളെപ്പോലെ, അവന്റെ കപടവാക്കുകൾ അമൃതം എന്ന് വിശ്വസിച്ചു, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യകൾ deer പോലെ. അവന്റെ nails-ന്റെ സ്പർശത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വേദന ഓർത്തു. പുതിയ വാർത്തകൾ പറയൂ, ദൂതാ." "സ്നേഹിതാ, നീ തിരികെ വന്നതോ? പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അയച്ചതോ? എന്താണ് നീ അന്വേഷിക്കുന്നത്? നീ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്. എങ്ങനെ നീ ഞങ്ങളെ അവനെ സമീപിപ്പിക്കും, അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ലക്ഷ്മി എപ്പോഴും വസിക്കുന്നതും, അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതും?" "പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ഇപ്പോൾ മഥുരയിൽ ആണോ? അവൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ വീട്, ബന്ധുക്കൾ, ഗോപന്മാർ എന്നിവയെ ഓർക്കുന്നോ? ഞങ്ങളെ, അവന്റെ ദാസികളെ, ഓർക്കുന്നോ? എപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ശക്തിയുള്ള, സുഗന്ധമുള്ള കൈ ഞങ്ങളുടെ തലയിൽ വയ്ക്കും?" ശ്രീ ശുകൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, ഗോപികളുടെ കൃഷ്ണനോടുള്ള longing കേട്ട ഉദ്ധവൻ, അവരെ സ്നേഹപൂർവ്വം ആശ്വസിപ്പിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ പൂർണതയും, ആദരവും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്; കാരണം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനായി വാസുദേവനിൽ സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്." "വ്രതം, തപസ്, യജ്ഞം, ജപം, പാഠം, ശമം, വിവിധ മാർഗങ്ങൾ വഴി കൃഷ്ണഭക്തി നേടാം." "നിങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്താൽ, പ്രശസ്തിയുള്ള പ്രഭുവിന് ഉന്നതമായ ഭക്തി നേടിയിരിക്കുന്നു — അതു വലിയ സന്യാസികൾക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണ്." "വിഭവം കൊണ്ടാണ്, നിങ്ങൾ മക്കളെയും ഭർത്താക്കളെയും ശരീരത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും വീടിനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമപുരുഷനായി കൃഷ്ണനെ തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്." "പരമവ്യക്തിയിൽ പൂർണ ലയഭാവം, വിയോഗത്തിലൂടെ, മഹാഭാഗ്യവതികളായ നിങ്ങളിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; അതിലൂടെ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് വലിയ അനുഗ്രഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നു." "നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിന്റെ രഹസ്യ സന്ദേശം ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; സന്തോഷം നൽകുന്ന ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ." "പ്രഭു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ വേർപാട് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമല്ല; ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളിലും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്, എങ്ങനെ ആകാശം, വായു, അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ മനസ്സ്, പ്രാണൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്." "ഞാൻ തന്നെ, എന്റെ ശക്തിയിൽ, ഈ ഭൗതികം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു, സംഹരിച്ചു, നിലനിൽക്കും." "ആത്മാവ് ജ്ഞാനരൂപമാണ്, ശുദ്ധവും, വ്യത്യസ്തവും, ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രവുമാണ്; എന്നാൽ മായയാൽ, അത് നിദ്ര, സ്വപ്നം, ജാഗരണം എന്നിങ്ങനെ ഭ്രമത്തിൽ നടക്കുന്നു." "ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ false objects-നെ ധ്യാനിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അവയെ നിയന്ത്രിച്ച്, എപ്പോഴും ജാഗരൂകയും സ്വയം നിയന്ത്രിതവുമായിരിക്കണം." "ഇതാണ് ആന്തരികം, യോഗവും വിവേകവും; വ്രതം, തപസ്, ശമം, സത്യവും, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ." "ഞാൻ, നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ദൂരെയാണെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, അതു നിങ്ങളുടെ മനസ്സു എനിക്ക് കൂടുതൽ ആകർഷിക്കാനാണ്; എപ്പോഴും ഓർക്കാനുള്ള longing-നാണ്." "പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ദൂരെയാണെങ്കിൽ, മനസ്സ് അവനിൽ ആകുന്നു; അടുത്ത് കാണുമ്പോൾ, സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയം അത്ര ആകർഷിതമാവില്ല." "നിങ്ങളുടെ മനസ്സു മുഴുവനും എനിക്ക് സമർപ്പിച്ച്, മറ്റു ബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, എപ്പോഴും എന്നെ ഓർത്താൽ, നിങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ എന്നെ പ്രാപിക്കും." "വ്രജത്തിലെ വനത്തിൽ ഞാൻ രാസലീലയിൽ കളിച്ചപ്പോൾ, അതിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഭാഗ്യവതികൾ, എന്റെ വീര്യകഥകളിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നെ പ്രാപിച്ചു." ശ്രീ ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഈ സന്ദേശം കേട്ട്, വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ സന്തോഷത്തോടെ, ഉദ്ധവൻ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം ഓർത്തു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യത്താൽ, യദുവിന്റെ ശത്രുവായ കംസൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഭാഗ്യത്താൽ, അച്യുതൻ സുരക്ഷിതനായി, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടിയിരിക്കുന്നു." "സ്നേഹപൂർവം, നഗർസ്ത്രീകളുടെ ലജ്ജാവും, സ്നേഹപൂർവ്വം, ചിരിയുമുള്ള കൺപുള്ളികൾ കൊണ്ട് ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഗദയുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നുവോ?" "പ്രേമത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന, നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അവരുടെ വാക്കുകളും കളിയുള്ള കൺപുള്ളികളും കൊണ്ട് ആകർഷിതനാകാത്തതെങ്ങനെ?" "പ്രഭാവതിയേ, നഗരസ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ, ഗോപികകളെ, വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകളെ, ഗോപികകളെ, അവൻ ഓർക്കുന്നോ?" "നഗരത്തിലെ സ്നേഹസംവാദത്തിൽ, അവൻ വൃന്ദാവനത്തിലെ രാസലീലയുടെ രാത്രികൾ, താമരയും, മല്ലികയും, ചന്ദ്രപ്രകാശവും, വജ്രങ്ങളിൽ അണിയിച്ച അങ്കലികൾ, delightful കഥകൾ, ഓർക്കുന്നോ?" "ദശാർഹവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള കൃഷ്ണൻ, തന്റെ പ്രവൃത്തികളാൽ ഉണ്ടാക്കിയ ദുഃഖത്തിൽ വേദനിച്ച്, ഇവിടെ വരുമോ? ഇന്ദ്രൻ മഴകൊണ്ട് കാടിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ നമ്മെ തൊട്ടു ജീവിപ്പിക്കുമോ?" "അവൻ രാജ്യം നേടി, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചു, രാജകുമാരികളെ വിവാഹം ചെയ്തു, പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ വരാൻ എന്താണ് കാര്യം?" "വനവാസികൾ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവായ മഹാത്മാവിന് എന്ത് ആവശ്യമാണ്? അവൻ സ്വയം നിറവേറ്റിയവനാണ്." "പിംഗളാ വേഷ്യ പറഞ്ഞതുപോലെ, പ്രതീക്ഷ ഇല്ലാത്തതിലാണ് പരമസുഖം; എങ്കിലും, അതറിയുമ്പോഴും, കൃഷ്ണനിലേക്കുള്ള പ്രതീക്ഷ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്." ഇങ്ങനെ, വ്രജത്തിലെ ഗോപികകൾ, കൃഷ്ണനോടുള്ള ആകാംക്ഷയും longing-ഉം, ഉദ്ധവന്റെ മുഖാന്തിരം പ്രിയവന്റെ സന്ദേശം കേട്ട്, കൃഷ്ണഭക്തിയിൽ പൂർണമായും ലയിച്ചു.