ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഒരുമിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ പറഞ്ഞത്, “നമ്മുടെ പ്രഭുവിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ഉദ്ധവൻ എങ്ങനെയുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തും?” അങ്ങനെ അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി ഉദ്ധവൻ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, വ്രജസ്ത്രീകൾ അവനെ കണ്ടു. ദീർഘഭുജൻ, പുതുമയുള്ള താമരക്കണ്ണുകൾ, പീതാംബരം ധരിച്ചും താമരമാല അണിഞ്ഞും, പുഷ്പിച്ച താമരപോലെയുള്ള മുഖം, തിളങ്ങുന്ന കുണ്ഡലങ്ങൾ—ഇങ്ങനെ അദ്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഉദ്ധവൻ അവർക്കു മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവരവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “നാം നിന്നെ യദുവംശനാഥന്റെ ദൂതനായി തിരിച്ചറിയുന്നു. നമ്മുടെ പ്രഭുവിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കു പ്രിയമായ കാര്യം ചെയ്യാൻ അയച്ചവനാണ് നീ. ഇതല്ലാതെ, വ്രജയിൽ നിന്നെ ഓർക്കാൻ മറ്റേതെങ്കിലും കാരണമുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നില്ല; ബന്ധുക്കളിലുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹബന്ധം മഹർഷിമാർക്കും ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ്. മറ്റുള്ളവരോടുള്ള സൗഹൃദം ഏതോ ആവശ്യത്തിനായി മാത്രം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്; ആ ആവശ്യങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ അത് അവസാനിക്കും—പുരുഷന്മാർക്ക് സ്ത്രീകളോടുള്ളതുപോലെയും, തേനീച്ചകൾക്ക് പുഷ്പങ്ങളോടുള്ളതുപോലെയും. ദരിദ്രരായാൽ വേശ്യകൾ ഉപേക്ഷിക്കും; അധികാരശൂന്യനായ രാജാവിനെ പ്രജകൾ ഉപേക്ഷിക്കും; വിദ്യാർഥികൾ വിദ്യയടഞ്ഞാൽ ഗുരുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കും; ദക്ഷിണ ലഭിച്ചാൽ പുരോഹിതരും പോകും. കായ്പ്പൊറ്റാൽ പക്ഷികൾ വൃക്ഷം ഉപേക്ഷിക്കും; അത്തിഥികൾ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാൽ വീടും ഉപേക്ഷിക്കും; കാട്ടു കത്തിയാൽ മാൻ കാടും ഉപേക്ഷിക്കും; ഭോഗം കഴിഞ്ഞാൽ പ്രേമികൾ സ്ത്രീയെയും ഉപേക്ഷിക്കും.” “ഇങ്ങനെ, വാക്കും ശരീരവും മനസ്സും മുഴുവനും ഗോവിന്ദനിൽ ലയിച്ചിരുന്ന ഗോപികൾ ലോകകാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു, കൃഷ്ണന്റെ ദൂതനായ ഉദ്ധവൻ എത്തിയപ്പോൾ. അവർ അവന്റെ ബാല്യവും യൗവനവും അനുസ്മരിച്ചു, അവന്റെ പ്രിയകൃത്യങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട്, ലജ്ജയില്ലാതെ കരയുകയും ചെയ്തു.” അപ്പോൾ ഒരു ഗോപിക, ഒരു തേനീച്ചയെ കണ്ടു, കൃഷ്ണനുമായി ഐക്യമായ ചിന്തയിൽ മുങ്ങി, അതിനെ പ്രിയതന്റെ ദൂതനായി കരുതി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “തന്ത്രക്കാരനായവന്റെ സഖാവായ തേനീച്ചേ, എന്റെ എതിരാളിയുടെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിക്കരുത്. അവളുടെ കുരുങ്ങിയ കാന്താരാഗം നിന്നെ മലിനമാക്കിയിരിക്കുന്നു. തേനീച്ചകളുടെ പ്രഭു അവൾപോലുള്ള അഭിമാനിനികൾക്ക് അനുകൂലത കാണട്ടെ; നീ അവന്റെ ദൂതനാണ്, യദുക്കളുടെ സഭയിൽ പരിഹാസത്തിന് അർഹൻ.” “ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം അവൻ തന്റെ അധരാമൃതം കൊടുത്ത് ഞങ്ങളെ ആകർഷിച്ചു, പിന്നെ പുഷ്പം ഉപേക്ഷിക്കുന്നപോലെ ഞങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. പദ്മാവതി എങ്ങനെയാണ് അവന്റെ പാദസേവനം ചെയ്യുന്നത്, അവന്റെ മനസ്സു പുണ്യശ്ലോകന്റെ സ്തുതികളാൽ അപഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ?” “ഏഴ് കാലങ്ങളിലോ ഭൂമിയിലോ പാതാളത്തിലോ അവനെ പ്രാപിക്കാനാവാത്ത സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? അവന്റെ സ്മിതവും കണ്മുട്ടുകളിലെ കളിയും ആരെയും വഞ്ചിക്കും. അവന്റെ പാദധൂളി സേവിക്കാൻ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച ഞങ്ങൾ അത്യന്തം ദരിദ്രരാണ്; ദീനരിൽ പോലും അവന്റെ നാമം കേൾക്കപ്പെടുന്നു.” “അവന്റെ പാദം നിന്നെ തലയിലിടേണ്ട; അവന്റെ മധുരവാക്കുകൾ എനിക്ക് അറിയാം. നീ, പ്രഭുവിന്റെ ചാതുര്യത്തിൽ ദക്ഷനായ ദൂതൻ, അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഭാര്യകളും മക്കളും സൃഷ്ടിച്ച് അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവനിൽ വിശ്വാസം വെക്കാൻ എന്ത് കാര്യം?” “വാനരരാജാവിനെ വേട്ടക്കാർ വേട്ടയാടുന്നതുപോലെ, കാമത്തിൽ കീഴടങ്ങിയ, സംരക്ഷണരഹിതരായ സ്ത്രീകളെ അവൻ വഞ്ചിച്ചു. ബലിപോലെയുള്ള ശക്തന്മാരെയും പക്ഷിയെപ്പോലെ ബന്ധിച്ചു. കൃഷ്ണനോടുള്ള സൗഹൃദം മതിയായിരിക്കുന്നു; അവന്റെ കഥകൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എളുപ്പമല്ല.” “അവന്റെ കായികലീലകളുടെ അമൃതം ഒരിക്കൽ കേട്ടവർ, സകലദ്വന്ദങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, വീടും ബന്ധുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ച്, പക്ഷികളെപ്പോലെ ഭിക്ഷാടനജീവിതം നയിക്കുന്നു.” “അവന്റെ വഞ്ചനാപരമായ വാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ അമൃതംപോലെ വിശ്വസിച്ചു, അമ്മയുടെ വിളി കേൾക്കുന്ന കുഞ്ഞുപോലെയാണ് ഞങ്ങൾ. കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരാണ് ഞങ്ങൾ, മാൻപോലെ. അവന്റെ നഖസ്പർശത്തിന്റെ വേദന വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നു. ദൂതനേ, മറ്റൊന്നും പറയൂ.” “സുഹൃത്തേ, പ്രിയതന്റെ ദൂതനായി നീ തിരിച്ചു വന്നു. എന്തിനാണ് വരവ്? നീ ആദരണാർഹൻ. ലക്ഷ്മി എന്നും അവന്റെ വക്ഷസ്സിൽ പാർക്കുന്നവളായപ്പോൾ, അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവളെ അവനടുത്തേക്ക് നീ എങ്ങനെയാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്?” “പ്രിയൻ ഇപ്പോൾ മഥുരയിൽ തന്നെയാണോ? അവൻ അച്ഛന്റെ വീട്, ബന്ധുക്കൾ, ഗോപന്മാർ എന്നിവയെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഞങ്ങളെ, അവന്റെ ദാസിമാരെ, അവൻ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? അവന്റെ ശക്തമായ സുഗന്ധമുള്ള ഭുജം നമ്മുടെ തലയിൽ വെക്കുന്ന ദിവസം എപ്പഴാകും?” ഇങ്ങനെ ഗോപികളുടെ കൃഷ്ണസ്മരണയാൽ നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉദ്ധവൻ, അവരെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി, സ്നേഹപൂർവം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും പൂർണ്ണവും മഹത്വവുമുള്ളവരാണ്, കാരണം നിങ്ങളുടെ മനസ്സൊക്കെയും വാസുദേവനിൽ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. വ്രതം, തപസ്, യജ്ഞം, ജപം, സ്വാധ്യായം, ആത്മനിയമനം, ഇങ്ങനെയുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾക്കൊണ്ട് മാത്രമേ കൃഷ്ണഭക്തി പ്രാപിക്കാവൂ. എന്നാൽ, ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങൾക്ക് മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണനിൽ പ്രാപ്തമായ പരമഭക്തി ലഭിച്ചു; മഹർഷിമാർക്കും അതിലഭ്യമല്ല.” “ദൈവവിഭവത്താൽ നിങ്ങൾ പുത്രന്മാരെയും ഭർത്താക്കളെയും ശരീരത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും വീടിനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, കൃഷ്ണനെന്ന പരമപുരുഷനെ സ്വീകരിച്ചു. ഈ പരമാവസ്ഥ, അർത്ഥമായിരിക്കുന്നു—വിശുദ്ധമായ ആത്മാവിൽ, വേർപാടിലൂടെ, നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതിലൂടെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് വലിയ അനുഗ്രഹം തന്നിരിക്കുന്നു.” “നിങ്ങളുടെ പ്രിയഭർത്താവിന്റെ രഹസ്യസന്ദേശം ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ നിങ്ങള്ക്കായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു, കേൾക്കൂ:” “ഞാനിങ്ങനെയൊരു വേർപാടിൽ നിന്നിരുന്നാലും, ഞാൻ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനാണ്. ആകാശം, വായു, അഗ്‌നി, ജലം, ഭൂമി എന്നിവ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളതുപോലെ, ഞാൻ മനസ്സിന്റെയും പ്രാണന്റെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും ഗുണങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനവുമാണ്. ഞാൻ തന്നെ, എന്റെ ശക്തിയാൽ, സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആത്മാവ് ജ്ഞാനസ്വരൂപിയാണു, ശുദ്ധവും സ്വതന്ത്രവുമായതും ഗുണങ്ങളിൽ പറ്റിയതുമല്ല; എങ്കിലും മായയാൽ, സുഷുപ്തി, സ്വപ്നം, ജാഗ്രത എന്നീ അവസ്ഥകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.” “ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു വിഷയങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നതും സ്വപ്നംപോലെ അസത്യമാണു; അതിനാൽ, ഒരാൾ ജാഗ്രതയോടെ, ആത്മസംയമനത്തോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം. ഈ അന്ത്യോപദേശം, യോഗവും വിവേകവും, സത്യവും ത്യാഗവും തപസ്സും ആത്മനിയമനവും മഹാത്മാക്കളുടെ മാർഗ്ഗമാണ്—നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ.” “നിങ്ങളുടെ പ്രിയൻ ദൂരെയാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴും, അതു നിങ്ങളുടെ മനസ്സു എനിക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്; അനുസ്മരണത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ എന്നെ സ്മരിക്കട്ടെ. പ്രിയൻ ദൂരെയാണെങ്കിൽ മനസ്സു അവനിൽ കൂടുതൽ ലയിക്കുന്നു; സമീപത്തുണ്ടെങ്കിൽ, സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയം അത്ര ലയിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, മനസ്സിനെ എനിക്ക് സമർപ്പിച്ച്, എപ്പോഴും എന്നെ സ്മരിച്ചാൽ, ഉടൻ തന്നെ നിങ്ങൾ എന്നെ പ്രാപിക്കും.” “വ്രജവനത്തിൽ ഞാൻ രസലീലയിൽ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ, അപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വരാൻ കഴിയാത്ത ഗോപികൾ പോലും എന്റെ വീര്യകൃത്യങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചു, അവർ എന്നെ പ്രാപിച്ചു.” ഇങ്ങനെ പ്രിയതന്റെ സന്ദേശം ഉദ്ധവനിലൂടെ കേട്ട ഗോപികൾ സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു, ആ സന്ദേശം ഓർത്തുകൊണ്ട് ഉദ്ധവനോടു പറഞ്ഞു: “ഭാഗ്യവശാൽ, യദുക്കളുടെ ശത്രുവായ കംസൻ നശിച്ചിരിക്കുന്നു; അച്യുതൻ സുരക്ഷിതനായി, തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നു. സുമുഖനായ ഗദയുടെ സഹോദരൻ നഗരത്തിലെ സുന്ദരികളുടെയും ലജ്ജാശീലമായ സ്നേഹപൂർവം ചിരിച്ചുനോക്കുന്നവരുടെയും സ്നേഹാഭിമുഖ്യത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടോ? പ്രണയരഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനും നഗരസ്ത്രീകളുടെ പ്രിയനുമായ അവൻ അവരുടെ വാക്കുകളിലും കളിപ്പൊരുളുകളിലും ആകർഷിക്കപ്പെടാതെ എങ്ങനെയാകും?