ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നാരദർ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: "ഭൂമിയെ ഞാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതെന്ന് കരുതി, പുഷ്കര, പ്രയാഗ്, കാശി, ഗോദാവരി എന്നിവിടങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചു. ഹരിക്ഷേത്ര, കുരുക്ഷേത്ര, ശ്രീറംഗം, സെതുബന്ധം തുടങ്ങിയ വിശുദ്ധ സ്ഥലങ്ങൾക്കിടയിലും ഞാൻ അലയിച്ചു. എവിടെയും മനസ്സിന് സംതൃപ്തി നൽകുന്ന സന്തോഷം ഞാൻ കണ്ടില്ല; ഇപ്പോൾ ഭൂമി കലി എന്ന അധർമത്തിന്റെ സുഹൃത് മൂലം ദുഃഖിതയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. സത്യം, തപസ്, ശുദ്ധി, കാരുണ്യം, ദാനമൊന്നും ഇനി നിലനില്ക്കുന്നില്ല. ദുഃഖിതരായ ജീവികൾ വയറു നിറയ്ക്കാനാണ് മാത്രം ജീവിക്കുന്നത്; അവർ കപടമായി സംസാരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ബുദ്ധി കുറഞ്ഞവരും ദാരിദ്ര്യവും അനുഭവിക്കുന്നവരും ദുഃഖിതരും ആണ്. നല്ലവരൊടFew, അവർ കപടതയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; സന്ന്യാസികളും വീട്ടു ജീവിതം തുടരുന്നു. യുവതികൾ വീട്ടിൽ അധികാരം പിടിക്കുന്നു, ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരന്മാർ ഉപദേശം നൽകുന്നു, മക്കളെ ലാഭത്തിനായി വിൽക്കുന്നു, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിൽ കലഹം വരുന്നു. ആശ്രമങ്ങൾ വിദേശികൾ തടയുന്നു, വിശുദ്ധ നദികളും അങ്ങനെ തന്നെ; ദുഷ്ടന്മാർ ദേവതകളുടെ പല ക്ഷേത്രങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു. യോജികൾ, സിദ്ധന്മാർ, ജ്ഞാനികൾ, നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവർ ആരും ഇനി ഇല്ല; കലി എന്ന കാട്ടുതീയിൽ എല്ലാ ആത്മവിദ്യകളും കത്തിയിരിക്കുന്നു. ഗ്രാമങ്ങൾ കള്ളന്മാർ കയറി കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാർ ശിവന്റെ ത്രിശൂലിൽ അകപ്പെടുന്നു, സ്ത്രീകൾ കലി കാലത്ത് മോഹഭാവത്തിൽ, ചിതറിയ മുടിയോടെ നടക്കുന്നു. കലി യുഗത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭൂമിയിൽ അലയിച്ചു; അങ്ങനെ യമുനാ തീരത്തേക്ക് ഞാൻ എത്തി, അവിടെയാണ് ഭഗവാന്റെ ലീലകൾ നടന്നത്. അവിടെ ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടു; കേൾക്കൂ, മഹർഷിമാരേ: അവിടെ ഒരു യുവതിയായിരുന്നു, അവൾ വിഷണ്ണയും ദുഃഖിതയുമായിരുന്നു. അവളുടെ അടുത്ത് രണ്ട് വയോധികർ കിടന്നു, അവരെ ഉണർത്താൻ യുവതി ശ്രമിച്ചു, അവൾ അവര്ക്ക് മുന്നിൽ കരഞ്ഞു. അവൾ എല്ലാ ദിശകളിലും തന്റെ രക്ഷകൻ ആരാണെന്ന് നോക്കി, അവളുടെ രൂപം നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകൾ കാറ്റ് വീശി ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ ദൂരത്ത് നിന്ന് കണ്ട ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ സമീപിച്ചു; എന്നെ കണ്ട യുവതി ഉണർന്ന് ഉണർവ്വോടെ പറഞ്ഞു: 'മഹാനുഭവാ, ഒരു നിമിഷം ദയവായി നില്ക്കൂ, എന്റെ വിഷാദം നീക്കൂ; നിങ്ങളുടെ ദർശനം ലോകത്തിലെ പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ ദുഃഖത്തിൽ ആശ്വാസം ലഭിക്കും; ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കൂ.' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'ആരാണ് നീ? ഈ രണ്ട് പേർ ആരാണ്? ഈ കമലനയനങ്ങളായ സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? ദുഃഖത്തിന്റെ കാരണം വിശദമായി പറയൂ, ദേവി.' യുവതി പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് ഭക്തി എന്ന പേരാണ്; ഈ രണ്ട് പേർ എന്റെ മക്കൾ—ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം—കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വയോധികരായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഗംഗയെ മുൻനിർത്തി, ഇവർ എന്നെ സേവിക്കാൻ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്; ദേവതകളും എന്നെ സേവിച്ചിട്ടും എനിക്ക് യഥാർത്ഥ ഉത്തമം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, തപസിൽ സമ്പന്നനായ സന്യാസി; എന്റെ കഥ അറിയപ്പെടുന്നതാണ്, കേൾക്കുന്നതു സന്തോഷം നൽകും. ഞാൻ ദ്രാവിഡത്തിൽ ജനിച്ചു, കർണാടകയിൽ വളർന്നു, മഹാരാഷ്ട്രയും ഗുര്ജര പ്രദേശങ്ങളിലും വയോധികയായി. കലിയുടെ ഭയാനക സ്വാധീനത്തിൽ അവിടെയെരുപക്ഷികളെ ആക്രമിച്ചു, ഞാൻ ദുർബലയായി; എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം ദീർഘകാലം ദുർബലമായിരുന്നു. വൃന്ദാവനത്തിൽ വീണ്ടും എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ യുവതിയായി, മനോഹരമായ രൂപം കൈവരിച്ചു; എന്നാൽ എന്റെ മക്കൾ ക്ഷീണിതരായി കിടക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലം വിട്ട് മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോകാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. അവർ വയോധികരായി, ഞാൻ ഈ ദുഃഖത്തിൽ വേദനിക്കുന്നു; ഞാൻ യുവതിയായിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മക്കൾ ഇങ്ങനെ വയോധികരായി മാറുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? നമ്മൾ മൂവരും ഒരുമിച്ചാണ് എന്നും ജീവിച്ചത്, എങ്കിലും ഈ തിരിച്ചറിവ് എങ്ങനെ വന്നത്? സാധാരണയായി അമ്മ വയോധികയും മക്കൾ യുവതരായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു, മനസ്സിൽ അത്ഭുതം നിറയുന്നു; യോഗത്തിൽ സമ്പന്നനായോ, ജ്ഞാനിയുമായോ, ഈ കാരണത്തെ പറയൂ.' നാരദർ പറഞ്ഞു: 'ജ്ഞാനത്താൽ, പാപരഹിതയേ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം അകത്തെ ആത്മാവിൽ കാണുന്നു; നീ വിഷാദം കാണേണ്ട, ഹരി നിനക്ക് ഉത്തമം നൽകും.' സൂതൻ പറഞ്ഞു: നാരദർ ആ വാക്കുകൾ ഉടൻ മനസ്സിലാക്കി, മഹർഷി സംസാരിച്ചു. നാരദർ പറഞ്ഞു: 'ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, കുട്ടിയേ; ഈ യോഗവും കലി യുഗത്തിന്റെ ഭയാനകതയും നല്ല പെരുമാറ്റം, യോഗ മാർഗം, തപസ്സ് എന്നിവയുടെ നാശം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ അഘാസുരനെപ്പോലെയാണ്, കപടതയും ദുഷ്ടതയും ചെയ്യുന്നു; ഇവിടെ സത്പുരുഷന്മാർ ദുഃഖിക്കുന്നു, അധർമികൾ സന്തോഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ ധൈര്യത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ജ്ഞാനി യഥാർത്ഥ സത്പുരുഷനാണ്. ഈ ചണ്ഡാലന്മാരെ കണ്ടുകൊണ്ട് ഭൂമി ഭാരവാഹിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു; വർഷം വർഷം, ക്രമേണ, യാതൊരു ഉത്തമവും കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ, ആരും നിന്നെയും മക്കളെയും ഒരുമിച്ച് കാണുന്നില്ല, മോഹത്തിൽ അന്ധരായവർ അവഗണിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ ദുർബലാവസ്ഥയിലായി. വൃന്ദാവനത്തിൽ ചേർന്നതുകൊണ്ട് നീ വീണ്ടും യുവതിയായി, പുതുമയോടെ നിറയുന്നു; വൃന്ദാവനം ഭാഗ്യവതിയാണ്, അവിടെ ഭക്തിയും നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ, സ്വീകരിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ഈ രണ്ട് മക്കൾക്ക് വയോധികത വിട്ടുപോകുന്നില്ല; അല്പം സ്വയം സംതൃപ്തിയിൽ അവർ വിശ്രമം കണ്ടെത്തുന്നു.' ഭക്തി ചോദിച്ചു: 'കലി രാജാവ് പരീക്ഷിതിന്റെ കാലത്ത് എങ്ങനെ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു? കലി തുടങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാ ധർമത്തിന്റെ സാരവും എവിടേക്ക് പോയി? ഹരിയും കരുണയോടെ ഉണ്ടായിട്ടും, എങ്ങനെ അധർമ്മം കാണപ്പെടുന്നു? എന്റെ സംശയം വാക്കിലൂടെ നീക്കൂ; ഞാൻ സന്തോഷം നേടും.' നാരദർ പറഞ്ഞു: 'നീ ചോദിച്ചതുകൊണ്ട്, കുട്ടിയേ, സ്നേഹത്തോടെ കേൾക്കൂ; ഞാൻ എല്ലാം പറയാം, ഭാഗ്യവതിയേ, നിന്റെ സംശയം മാറും. മുകുന്ദൻ, ഭഗവാൻ, ഭൂമിയെ വിട്ട് തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് പോയ ദിവസം മുതൽ കലി വന്നതും എല്ലാ ധർമ്മ മാർഗങ്ങളും തടസ്സപ്പെട്ടതും ആണ്. രാജാവ് ദിശകളിൽ ജയിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, കലി ദുഃഖിതനായി അഭയം തേടിയപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ കൊല്ലില്ല, തേൻ ശേഖരിക്കുന്നവൻ തേനീച്ചയെ രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.