ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണനും ബലരാമനും മത്തുരയിലെ arenayil pravēśikkunnu ennoru divya sandarbham. ആ സമയത്ത്, വലിയ കുവലയാപീഡ എന്ന ആന കളിയിലായി നിലത്ത് വീണു എന്ന് കരുതി, ദുഷ്പ്രഭാവത്തിൽ ദന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭൂമിയെ തട്ടി. അതിന്റെ ശക്തി തടഞ്ഞപ്പോൾ, ആ ആന, അതിന്റെ മേൽക്കാർകൾ പ്രേരിപ്പിച്ച്, കോപത്തോടെ കൃഷ്ണനെ നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് മധുസൂദനൻ, ആനയുടെ തുമ്പ് കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച്, അതിനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തിയത്. വീണ ആനയുടെ മേൽ സിംഹം കളിയിലാവുന്ന പോലെ കൃഷ്ണൻ ചവിട്ടി, അതിന്റെ ദന്തം പൊറിച്ചെടുത്തു, ആ ദന്തം കൊണ്ട് ആനയുടെ മേൽക്കാർയെ അടിച്ചു. ശവമായ ആനയെ വിട്ടുവിട്ട്, ദന്തം ചുമലിൽ വെച്ച്, രക്തവും ആനയുടെ മദവും ചിതറുന്ന ദന്തം കൈയിൽ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ തളിരും മുഖം വിയർപ്പിന്റെ തുള്ളികളാൽ തിളങ്ങി, arenayil pravēśikkunnu. കുറച്ച് ഗോപന്മാരും, ബലദേവനും, ജനാർദ്ദനനും ആനയുടെ ദന്തങ്ങൾ ആയുധമായി എടുത്ത് arenayil pravēśikkunnu. wrestlers-നു thunderbolt പോലെ, പുരുഷന്മാരിൽ പ്രധാനൻ, സ്ത്രീകൾക്ക് മന്മഥൻ, ഗോപന്മാർക്ക് ബന്ധു, ദുഷ്ട രാജാക്കന്മാർക്ക് ശിക്ഷകൻ, മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുഞ്ഞ്, bhoja-രാജാവിന് മരണൻ, ജ്ഞാനികൾക്ക് വിശ്വരൂപം, യോഗികൾക്ക് പരമതത്വം, വൃശ്ണികൾക്ക് പരമദേവത — ഇങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്ന കൃഷ്ണനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനും arenayil pravēśikkunnu. കുവലയാപീഡയെ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു, കംസനും അത്ര ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവനുമായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൻ അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടുപോയി. ആ രണ്ട് ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവർ, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, പൂക്കല, വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, arenayil pravēśikkുമ്പോൾ, പ്രഗൽഭ നടന്മാർ പോലെയാണ്, എല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് ആകർഷിപ്പിച്ചു. നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും, arenayil ഇരുന്നവരും, ആ രണ്ട് പരമപുരുഷന്മാരെ കാണുമ്പോൾ, ആനന്ദത്തിന്റെ തിരമാലയിൽ കണ്ണുകളും മുഖവും ഉണർന്നുപോയി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാൻ മതിയാവില്ല; കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കുടിച്ചുവോ, നാവുകൊണ്ട് നക്കുവോ, മൂക്കുകൊണ്ട് വാസനയെടുത്തുവോ, കൈകൊണ്ട് അണഞ്ഞുവോ എന്നപോലെ. അവരൊരുമിച്ചു സംസാരിച്ചു; കണ്ടും കേട്ടും ഓർമ്മപ്പെടുത്തി, അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും ഗുണവും മാധുര്യവും ധൈര്യവും വീണ്ടും ഓർത്തു. "ഈ രണ്ടു പേർ, ദൈവം ഹരി, നാരായണൻ തന്നെ, വസുദേവന്റെ വീട്ടിൽ ഭാഗികമായി അവതരിച്ചവരാണ്," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. "ദേവകിയിൽ ജനിച്ചു, ഗോകുലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, നന്ദന്റെ വീട്ടിൽ രഹസ്യമായി വളർന്നു. പൂതനയെ സംഹരിച്ചവൻ, ചക്രവതും, അർജുന ഗുഹ്യകയും, കേശിയും, ധേനുകനും, മറ്റു ദാനവന്മാരെയും നശിപ്പിച്ചു. കാളിയയെ കീഴടക്കി, ഇന്ദ്രന്റെ അഭിമാനം തകർത്തു. ഏഴു ദിവസം, ഒരു കൈ കൊണ്ട് വലിയ പർവതം ഉയർത്തി, ഗോകുലത്തെ മഴ, കാറ്റ്, ഇടിമിന്നൽ എന്നിവയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി. ഗോപികമാർ, അവന്റെ ചിരിച്ചുനോക്കുന്ന മുഖം കാണുമ്പോൾ, എല്ലാ കഷ്ടതകളും ആനന്ദത്തോടെ തരണം ചെയ്തു. ഈ യദു വംശം, കൃഷ്ണന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, മഹത്വവും പ്രശസ്തിയും സമ്പത്തും നേടും." "ഇതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഗ്നി സഹോദരൻ, രാമൻ, കമലനയനൻ; പ്രലമ്പൻ, വത്സക, ബക, മറ്റു ദാനവന്മാരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു." അവരിങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, arenayil വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ചാണൂറ് കൃഷ്ണനും രാമനുമായ് സംസാരിച്ചു: "നന്ദന്റെ മക്കളേ, രാമാ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും വീരന്മാരായി പ്രശസ്തരാണ്, മല്ലയുദ്ധത്തിൽ നിപുണരാണ്, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു." "രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ലഭിക്കും; എതിര്‍ വശം അപ്രിയമാകും. ഗോപന്മാരും, പശുപാലകരും, എപ്പോഴും ആനന്ദത്തോടെ കാടിൽ പശുക്കളെ കാത്തു കളിയിലായി മല്ലയുദ്ധം ചെയ്തു." "അതിനാൽ, രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാം; രാജാവ് സന്തുഷ്ടനാകുമ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളും ഞങ്ങളോട് സന്തോഷം കാണിക്കും." കൃഷ്ണൻ, ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സമയത്തിനും സ്ഥലത്തിനും അനുയോജ്യമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, മല്ലയുദ്ധം ഏറ്റെടുത്തു. "ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ പ്രജകളും കാടിൽ വളർന്നവരുമാണ്; അവന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം. ഞങ്ങൾ ബാലരാണ്, സമാന ശക്തിയുള്ളവരുമായി കളിക്കും; മല്ലയുദ്ധം നീതിയോടെ നടക്കട്ടെ, മല്ലന്മാരുടെ സഭയിൽ ആരും കുറ്റം പറയരുത്." ചാണൂറ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ neither ബാല nor യുവാവാണ്; ശക്തിയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരാണ്, നിങ്ങളുടെ കളിയിലൂടെ ആയിരം ആനയുടെ ശക്തിയുള്ള കുവലയാപീഡയെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ശക്തരുമായി മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യണം; പിന്മാറാൻ വഴിയില്ല. മുഷ്ടികൻ ബലരാമനുമായി, ഞാൻ, വൃശ്ണി വംശജനായ കൃഷ്ണനുമായി." ഇതോടെ, കുവലയാപീഡ സംഹാരത്തിന്റെ അദ്ധ്യായം ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ മധ്യഭാഗം അവസാനിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണന്റെ തീരുമാനത്തിന് ആദരവ് നൽകി, മധുസൂദനനും രോഹിണിയുടെ മകനും ചാണൂറും മുഷ്ടികനും സമീപിച്ചു. കൈയും കാലും ചേർത്ത്, ശക്തിയോടെ പരസ്പരം വലിച്ചു, വിജയത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചു. കൈ, കാൽ, മുട്ട, തല, നെഞ്ച്, തോളുകൾ കൊണ്ട് പരസ്പരം അടിച്ചു. ചുറ്റി, വ്യാജം, അണയൽ, എറിക്കൽ, മുന്നോട്ട്, പിൻവാങ്ങൽ — ഇങ്ങനെ പല രീതിയിൽ പരസ്പരം മറുപടി നൽകി. ഉയർത്തി, ഉയർത്തി, ചലിപ്പിച്ചു, പിടിച്ചു, പരസ്പരം കീഴടക്കാൻ മുഴുവൻ ശക്തി ഉപയോഗിച്ചു. ഈ ശക്തി-ദൗർബല്യത്തിന്റെ മത്സരം കണ്ടു, അവിടുത്തെ സ്ത്രീകൾ കൂട്ടമായി, ദയയോടെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു: "അയ്യോ, എത്ര വലിയ അന്യായം ആണ് രാജാവിന്റെ സഭയിൽ! ശക്തിയും ദൗർബല്യവും തമ്മിൽ, രാജാവ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇത്തരമൊരു മത്സരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു!" "മല്ലന്മാർ, ഇടിമിന്നൽ പോലെ കഠിനമായ ശരീരവും, പർവതശിഖരങ്ങൾ പോലെ, ഇവരുമായി, ബാല്യത്തിൽ, പൂർത്തിയായി വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഈ രണ്ടു യുവാക്കളുമായി, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് എങ്ങനെ നീതിയാവും?" "നീതിയില്ലായ്മ കാണുന്നിടത്ത്, അവിടെ ആരും നിലനിൽക്കരുത്; ഈ സഭയ്ക്ക് നീതിയില്ലായ്മ വരും." ഇങ്ങനെ arenayil കൃഷ്ണനും ബലരാമനും, ആനയെ സംഹരിച്ച ശേഷം, മല്ലയുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി, ജനങ്ങൾ അവരെ ആരാധിച്ചു, സഭയിൽ നീതിയില്ലായ്മയെ സ്ത്രീകൾ കുറ്റപ്പെടുത്തി — ഈ ദിവ്യസംഭവം മധുരയിൽ നടന്നത്.