ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണൻ, ഗർഡൻ ഒരു പാമ്പിനെ കളിച്ചു വലിച്ചുപിടിക്കുന്നതുപോലെ, കുവളയാപീഡ എന്ന മഹാ ആനയുടെ വാൽ പിടിച്ചു, അതിനെ ഇരുപത്തഞ്ച് ബാണത്തിന്റെ ദൂരം വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. അച്യുതൻ, ആ ആനയെ ഇടതും വലതും തിരിച്ചു, ഒരു കുട്ടി കன்றിനെ തിരിക്കുന്നതുപോലെ, അതിനെ ചുറ്റിച്ചു. പിന്നെ, കൃഷ്ണൻ ആനയുടെ നേരെ പോയി, തന്റെ കൈകൊണ്ട് അതിനെ അടിച്ചു, ആന തളർന്നു വീണു; കൃഷ്ണൻ അതിനെ തൊട്ടുകൊണ്ട്, അതിനെ വീഴ്ചയിലാക്കിയതുപോലെ. ആന, കളിയോടെ നിലത്ത് നിന്ന് വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു, താൻ വീണുവെന്ന തോന്നലിൽ, കോപത്തോടെ തന്റേതായ ദന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭൂമിയെ അടിച്ചു. അതിന്റെ ശക്തി തളർന്നപ്പോൾ, ആന അതിന്റെ കാവൽക്കാർ ഉണർത്തിയതുകൊണ്ട്, അതി ക്രോധത്തോടെ കൃഷ്ണന്റെ നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. അതിനിടെ, മധുസൂദനൻ ആനയുടെ തുമ്പ് കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു, അതിനെ നിലത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. വീണ ആനയുടെ മേൽ, ഒരു സിംഹം കളിയോടെ കയറുന്നതുപോലെ കൃഷ്ണൻ കയറി, അതിന്റെ ദന്തം പൊറിച്ചു, ആ ദന്തം കൊണ്ട് ആനയുടെ കാവൽക്കാരനെ അടിച്ചു. മരിച്ച ആനയെ പിന്നിൽവെച്ച്, ദന്തം കൈയിൽ പിടിച്ച്, അതു ചുമലിൽ ചുമന്ന്, രക്തവും ആനയുടെ മദവും അടയാളമായുള്ള കറുത്ത തുള്ളികളോടെ, കൃഷ്ണന്റെ താമരമുഖം വിയർപ്പിന്റെ തുള്ളികളാൽ ദീപ്തമായിരുന്നു. കുറച്ച് ഗോപന്മാർക്കൊപ്പം, ബാലദേവനും ജനാർദനനും ആനയുടെ ദന്തം ആയുധമായി പിടിച്ച് അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. അരങ്ങിൽ കൃഷ്ണൻ wrestlerമാർക്ക് വജ്രം, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സ്ത്രീകൾക്കു മന്മഥൻ, ഗോപന്മാർക്ക് ബന്ധു, ദുഷ്ട രാജാക്കന്മാർക്ക് ശിക്ഷകൻ, മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുഞ്ഞ്, ഭോജരാജാവിന് മരണദൂതൻ, ജ്ഞാനികൾക്ക് വിശ്വരൂപം, യോഗികൾക്ക് പരംതത്ത്വം, വൃഷ്ണികൾക്ക് പരംദേവത എന്നിങ്ങനെ, അദ്ധ്വിതീയമായ പരിമാണത്തിൽ, തന്റെ അണിയറ സഹോദരനൊപ്പം അരങ്ങിൽ പ്രവേശിച്ചു. കുവളയാപീഡയുടെ വധം കണ്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണനും ബാലദേവനും അജയന്മാർ എന്നറിഞ്ഞ കംസനും അതീവ ഭീതിയിലായി. ആ ഇരുവരും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും ധരിച്ചു, അർപ്പണരംഗത്ത് ഉന്നത കഥാപാത്രങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നാടകക്കാരെപ്പോലെ, അവരെ കണ്ട എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിനെ ആകർഷിച്ചു. അരങ്ങിൽ ഇരുന്ന നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും ആ ഇരുവരെയും കാണുമ്പോൾ, അവരുടെ മുഖവും കണ്ണുകളും ആനന്ദവേഗത്തിൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടു; അവരുടെയ്ക്കണ്ണുകൾ ആ മുഖം കാണുന്നതിൽ തൃപ്തിയുണ്ടായില്ല. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കുടിച്ചു, നാവുകൊണ്ട് ചുരണ്ടി, മൂക്കുകൊണ്ട് വാസനയെടുത്ത്, കൈകൾ കൊണ്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ചുപോലെ അവരെ അനുഭവിച്ചു. അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു, കണ്ടും കേട്ടും ഓർത്തു, കൃഷ്ണന്റെ സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും മാധുര്യവും ധൈര്യവും വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മിച്ചു. “ഈ രണ്ടു പേർ ഹരി, നാരായണൻ തന്നെയാണ്, വസുദേവന്റെ വീട്ടിൽ ഭാഗികമായി അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു,” എന്നിങ്ങനെ അവർ പറഞ്ഞു. ദേവകിയിൽ ജനിച്ച കൃഷ്ണൻ, ഗോകുലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, നന്ദന്റെ വീട്ടിൽ രഹസ്യമായി വളർന്നു. കൃഷ്ണൻ, പൂതനയെ വധിച്ചു, ചക്രവാത്, അർജുനൻ ഗുഹ്യക, കേശി, ധേനുക തുടങ്ങിയ ദാനവന്മാരെയും നശിപ്പിച്ചു. കൃഷ്‌ണൻ, പശുക്കളെയും ഗോപന്മാരെയും കാടിലെ തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു; കാളിയ പാമ്പിനെ കീഴടക്കി, ഇന്ദ്രൻ്റെ അഭിമാനം തകർത്തു. ഏഴ് ദിവസങ്ങൾ, ഒരുകൈ കൊണ്ട് വലിയ മല ഉയർത്തി, ഗോകുലത്തെ മഴയും കാറ്റും ഇടിമിന്നലും നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. ഗോപികകൾ, കൃഷ്ണന്റെ ചിരിച്ച മുഖം കാണുമ്പോൾ, എല്ലാ കഷ്ടതകളും സന്തോഷത്തോടെ മറികടന്നു. കൃഷ്ണൻ്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, പ്രശസ്തമായ യദു വംശം കൂടുതൽ മഹത്വവും വളർച്ചയും നേടും എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അവന്റെ അണിയറ സഹോദരൻ രാമൻ, താമരകണ്ണൻ, പ്രലമ്പൻ, വത്സക, ബക തുടങ്ങിയവരെ വധിച്ച മഹത്വം ഉള്ളവൻ. ജനങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ചാണൂരൻ കൃഷ്ണനെയും രാമനെയും അഭിസംബോധന ചെയ്തു: “നന്ദന്റെ പുത്രന്മാരേ, രാമാ, നിങ്ങൾ വീരന്മാരായി പ്രശസ്തരാണ്, കുരു കളിയിൽ നിപുണരാണ്, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം കണ്ടു നിങ്ങളെ വിളിച്ചു.” “രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾക്കും ഭദ്രത ലഭിക്കും; അതിന്റെ വിപരീതം അപ്രതീക്ഷിതമാണ്.” “ഗോപന്മാർക്കും ഗോപികകൾക്കും സന്തോഷത്തോടെ കാട്ടിൽ പശു കാവൽക്കിടയിൽ കുരു കളി കളിച്ചു.” “അതിനാൽ, സുഹൃത്തുക്കളേ, രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാകണം; രാജാവ് സർവജനം ആകുമ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളും നമ്മോട് സന്തോഷിക്കും.” ഇതു കേട്ട കൃഷ്ണൻ, സമയത്തിനും സ്ഥലത്തിനും യോജിച്ച വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, കുരു കളി ഏറ്റെടുക്കാൻ താൻ തയാറാണ് എന്ന് അറിയിച്ചു. “ഞങ്ങൾ, ഭോജരാജാവിന്റെ പ്രജകളും കാട്ടിലെ വാസികളും, എപ്പോഴും അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കും; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ നല്ലത്. ഞങ്ങൾ ബാലന്മാരാണ്, സമശക്തികൾക്കൊപ്പം കളിക്കാം; മത്സരം സമതുല്യമായിരിക്കണം, കുരു കളിക്കാർക്കു കുറ്റം പറയാൻ അവസരം ഉണ്ടാകരുത്.” ചാണൂരൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ബാലനും യുവാവുമല്ല; ശക്തികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്, കാരണം നിങ്ങളുടെ കളിയിൽ ആയിരം ആനയുടെ ശക്തിയുള്ള കുവളയാപീഡയെ വധിച്ചു. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ശക്തരോടു കുരു കളി ചെയ്യണം; ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല. മുഷ്ടികൻ ബാലരാമനോട്, ഞാൻ, വൃഷ്ണി വംശജനായ കൃഷ്ണനോട് ശക്തി പരീക്ഷിക്കും.” ഇങ്ങനെ, കുവളയാപീഡൻ്റെ വധം എന്ന അദ്ധ്യായം, ഭാഗവതത്തിലെ പത്താമത്തെ സ്കന്ധത്തിലെ ആദ്യപാദത്തിൽ, പരമഹംസന്മാർക്കുള്ള മഹാപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട്, മധുസൂദനനും രോഹിണി പുത്രനും, ചാണൂരനും മുഷ്ടികനും സമീപിച്ചു. കൈകൈയും കാല്കാലും പിടിച്ചു, ശക്തിയായി ഒരേറെ വലിച്ചുകൊണ്ടു, വിജയത്തിനായി ഓരോരുത്തരും ശ്രമിച്ചു. അവർ തമ്മിൽ കൈയും മുട്ടും തലയും, നെഞ്ചും ഭുജവും കൊണ്ട് അടിച്ചു. ചുറ്റി, കബളിപ്പിച്ച്, ചേർത്ത് പിടിച്ച്, തള്ളിയും മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും നീങ്ങി, പരസ്പരം പ്രതിരോധിച്ചു. ഉയർത്തി, ഉയർത്തി, ചലിപ്പിച്ചു, പിടിച്ചു, ഓരോരുത്തരും പരസ്പരം കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, മുഴുവൻ ശക്തിയും പ്രയോഗിച്ചു. ഈ ശക്തി-ദൗർബല്യത്തിന്റെ മത്സരം കണ്ട സ്ത്രീകൾ, രാജാവേ, കൂട്ടങ്ങളായി, കരുണയോടെ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു.