ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കംസന്റെ മനസ്സ് കൃഷ്ണനും രാമനും നടത്തിയBow-നു തകർച്ചയും, അവന്റെ കാവൽക്കാരുടെ നാശവും, ഗോവിന്ദനും രാമനും നടത്തിയ അതിശയകരമായ കളികളും കേട്ട് വളരെ കലവിലായിത്തുടങ്ങി. അർധരാത്രിയിൽ കംസൻ ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ, ഭയവും ദുഷ്പ്രഹരങ്ങളായ ശകുനങ്ങളും മനസ്സിൽ നിറയുന്നു; മരണത്തിന്റെ അടുക്കുവന്ന സൂചനകൾ, യഥാർത്ഥവും, ഭാവനാപ്രപഞ്ചവും, അവൻ വിവരിക്കുന്നു. തന്റെ പ്രതിബിംബത്തിൽ തല കാണാതിരിക്കുകയും, ചിലപ്പോൾ ഇരട്ടതല കാണുകയും, നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഇരട്ടത്വം കാണുകയും ചെയ്തു. തന്റെ നിഴലിൽ പൊട്ടലുകൾ, ശ്വാസം കേൾക്കാതിരിക്കൽ, മരങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം കാണൽ, തന്റെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ മറയൽ—ഇവയും അവൻ അനുഭവിച്ചു. സ്വപ്നങ്ങളിൽ, കംസൻ മരിച്ചവരെ ചേർത്ത് പിടിക്കുകയും, കഴുതയെ കയറി ദുഃഖം അനുഭവിക്കുകയും, നലദയുടെ മാലകൾ ധരിക്കുകയും, എണ്ണയിൽ പുരണ്ട Naked ആയി അലഞ്ഞു നടക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, ജാഗരണത്തിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും കണ്ട ശകുനങ്ങൾ കംസനെ മരണഭയത്തിൽ അകറ്റി, ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ, അവന്റെ മനസ്സ് ഉത്കണ്ഠയിൽ നിറയുന്നു. രാവിലെ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, കംസൻ ഒരു വലിയ മല്ല് കളി ഉത്സവം ഒരുക്കി. നഗരവും ഗ്രാമവും, ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ നേതാക്കളും, രാജാക്കന്മാരും, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനമനുസരിച്ച് അരങ്ങിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. മന്ത്രിമാരാൽ വളഞ്ഞു, കംസൻ രാജകീയ സിംഹാസനത്തിൽ, പ്രദേശാധിപന്മാരുടെ നടുവിൽ, ഭയത്തോടെ ഇരുന്നു. വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, മല്ലന്മാർ, തങ്ങളുടെ ഗുരുക്കന്മാരോടൊപ്പം, അർപ്പണയോടെ അരങ്ങിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ചാണൂര, മുഷ്ടിക, കൂത, ശാല, തോഷല—ഇവർ സുഖകരമായ സംഗീതത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ അരങ്ങിലേക്ക് എത്തി. നന്ദന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, കംസന്റെ ക്ഷണനപ്രകാരം, ഗോപന്മാർ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി, ഒരേ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ചേർന്ന് പ്രവേശിച്ചു. ഇതോടെ, 'മല്ല് കളിയുടെ അരങ്ങ്' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണനും രാമനും, ശുദ്ധീകരണങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, മല്ല് കളി വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതു കേട്ട്, അരങ്ങ് കാണാൻ എത്തി. അരങ്ങിന്റെ വാതിലിൽ കുവലൈയാപീഡയെ, അതിന്റെ കാവൽക്കാരന്റെ പ്രേരണയിൽ, കൃഷ്ണൻ കണ്ടു. ശൗരി, കട്ടികെട്ടി, കുരുള്‍ മുടി വെട്ടി, ഇടിമുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, കാവൽക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: "കാവൽക്കാരാ, ഞങ്ങൾ കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കണം; വൈകിയാൽ, ഇന്നെ, നിന്നെയും തൻ്റെ ആനയെയും യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും." കൃഷ്ണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കാവൽക്കാരൻ കോപത്തിൽ, മരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ആനയെ കൃഷ്ണനിൽ വിട്ടു. ആ ആന കൃഷ്ണനെ തൻ്റെ തുമ്പ കൊണ്ട് പിടിച്ചു; പക്ഷേ, കൃഷ്ണൻ അതിൽ നിന്ന് വഴുതി, ആനയെ അടിച്ച്, അതിന്റെ കാലുകൾക്കടിയിൽ ചെന്ന്. ആന, കോപത്തിൽ, കേശവനെ നോക്കി, തുമ്പ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു, പക്ഷേ കൃഷ്ണൻ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണൻ ആനയുടെ വാലിൽ പിടിച്ച്, ഗരുഡൻ പാമ്പിനെ കളിയാക്കുന്നപോലെ, ആനയെ ഇരുപത്തഞ്ച് ബാണളവിൽ വലിച്ചു. അച്യുതൻ, ആനയെ ഇടത്-വലതായി തിരിച്ചു, കുട്ടി കാളയെ കുട്ടി തിരിക്കുന്നപോലെ, ആനയെ ചുറ്റിച്ചു. നേരെ മുഖാമുഖം എത്തിയപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ തൻ്റെ കൈകൊണ്ട് ആനയെ അടിച്ചു, ആന വീണു; കൃഷ്ണൻ അതിനെ പടിപടി സ്പർശിച്ചു. ആന, കളിയിലാണ് വീണതെന്ന് കരുതി, ഉടൻ നിലത്തു എഴുന്നേറ്റു, കോപത്തിൽ തൻ്റെ കുരകളാൽ ഭൂമിയെ തല്ലി. കാവൽക്കാരൻ ആനയെ പ്രേരിപ്പിച്ച്, അതിന്റെ ശക്തി തടഞ്ഞപ്പോൾ, ആന വീണ്ടും കോപത്തിൽ കൃഷ്ണനിലേക്ക് ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. അപ്പോൾ, മധുസൂദനൻ തൻ്റെ കൈകൊണ്ട് ആനയുടെ തുമ്പ പിടിച്ച്, അതിനെ നിലത്തു വീഴ്ത്തി. കൃഷ്ണൻ, സിംഹം കളിയാക്കുന്നപോലെ, വീണ ആനയുടെ മേൽ കയറി, അതിന്റെ കുരയെടുത്ത്, അതുകൊണ്ട് കാവൽക്കാരനെ അടിച്ചു. മരിച്ച ആനയെ പിന്നിലാക്കി, കുര തൻ്റെ ഭുജത്തിൽ വച്ച്, രക്തവും ആനയുടെ കുരയുമാണ് ചിതറുന്ന, തൻ്റെ പദ്മമുഖം പത്മമണികൾ പോലെ തിളങ്ങി, കൃഷ്ണൻ അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. കുറച്ച് ഗോപന്മാരോടൊപ്പം, ബലരാമനും ജനാർദനനും, ആനയുടെ കുരകൾ ആയുധമായി എടുത്ത്, അരങ്ങിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. wrestlers-ന് കൃഷ്ണൻ വജ്രം പോലെ; മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഉത്തമൻ; സ്ത്രീകൾക്ക് മന്മഥൻ; ഗോപന്മാർക്ക് ബന്ധു; ദുഷ്ടരാജാക്കന്മാർക്ക് ശിക്ഷകൻ; മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുട്ടി; കംസന് മരണം; ജ്ഞാനികൾക്ക് വിശ്വരൂപം; യോഗികൾക്ക് പരമസത്യം; വൃശ്യന്മാർക്ക് പരമദേവത—ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണൻ തൻ്റെ അണ്ണൻ ബലരാമനോടൊപ്പം അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. കുവലൈയാപീഡയുടെ നാശം കണ്ടു, ആ ഇരുവരെയും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെന്നറിഞ്ഞു, കംസൻ അതിരുകടന്ന ഭയത്തിൽ ആകുന്നു. ആ ഇരുവരും, വസ്ത്രങ്ങൾ, ഭൂഷണങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, മികച്ച നടന്മാരായി, എല്ലാവരെയും ആകർഷിച്ചുകൊണ്ട്, മനസ്സുകൾ പിടിച്ചു, അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും, പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ഇരുന്നവരും, ആ ഇരുവരെയും കണ്ടു, കണ്ണുകളും മുഖവും ആഹ്ലാദത്തിൽ നിറഞ്ഞു; കൃഷ്ണനും രാമനും കാണാൻ കണ്ണുകൾ മതിയാവാതെ, കണ്ണുകൾകൊണ്ട് കുടിച്ചപോലെ, നാവുകൊണ്ട് ചുരണ്ടിയപോലെ, മൂക്കുകൊണ്ട് വാസനയെടുത്തപോലെ, കൈകളാൽ അമ്പരന്നപോലെ, അവരെ ആസ്വദിച്ചു. അവരിൽ, ചിലർ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു; കണ്ടത്, കേട്ടത്, കൃഷ്ണ-രാമൻ്റെ സൗന്ദര്യവും, ഗുണവും, മാധുര്യവും, ധൈര്യവും, വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മിച്ചു. "ഈ ഇരുവരും, ഹരി, നാരായണൻ, വസുദേവന്റെ വീട്ടിൽ ഭാഗികമായി അവതരിച്ചു വന്നവരാണ്," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ, ദേവകിയുടെ മകനായി ജനിച്ചു, പിന്നീട് ഗോകുലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, NANDAN്റെ വീട്ടിൽ, രഹസ്യത്തിൽ വളർന്നു. അവൻ, പൂതനയെ സംഹരിച്ചു; ചക്രവതിനെ, അർജുനഗുഹ്യകനെ, കേശിയെ, ധേനുകനെ, മറ്റ് അസുരന്മാരെയും നശിപ്പിച്ചു—ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ അവർ ഓർമ്മിച്ചു. ഈ രീതിയിൽ, കൃഷ്ണനും രാമനും, മല്ല് കളിയുടെ അരങ്ങിലേക്ക് തിളക്കത്തോടെ, മഹത്വത്തോടും, ആഹ്ലാദത്തോടും, അരങ്ങിൽ പ്രവേശിച്ചു.