ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ആകൃത്രുർ ഭഗവാന്റെ സാനിധ്യത്തിൽ തന്റെ ഹൃദയം സമർപ്പിച്ച്, "വാസുദേവാ, എല്ലായിരിപ്പുകളും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഹൃഷീകേശാ, നിനക്കു നമസ്കാരം! ഞാൻ സമർപ്പിച്ചവനാണ്, ദൈവമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ!" എന്നിങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഇതോടെ ഭഗവതം മഹാപുരാണത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ ആദ്യപാദത്തിലെ 'ആകൃത്രുവിന്റെ സ്തുതി' എന്ന നാല്പത്താം അദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു. ശ്രീശുകദേവൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞത്: ആകൃത്രുർ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നതോടെ, ഭഗവാൻ വെള്ളത്തിൽ തന്റെ ദിവ്യരൂപം കാണിച്ചു. അന്നവൻ, നാടകക്കാരൻ തന്റെ അവതരണം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ ആ ദിവ്യരൂപം വീണ്ടും മറച്ചു. ആ ദർശനം അപ്രത്യക്ഷമായതറിഞ്ഞ ആകൃത്രുർ വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു, തന്റെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, അതിശയത്തോടെ റഥത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: "ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ, നീ എന്താണ് അത്ഭുതം കണ്ടത്? നീ ഇത്ര അതിശയത്തോടെ കാണപ്പെടുന്നു!" ആകൃത്രുർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ഉള്ള എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങളും ഈ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ നിനക്കാണ്. ഞാൻ എന്താണ് കണ്ടത്, എനിക്ക് അറിയാത്തത്? ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ, എല്ലായിടത്തും അത്ഭുതങ്ങൾ നിനക്കാണ്. ബ്രഹ്മനേ, നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇവിടെ ഞാൻ എന്താണ് അത്ഭുതം കണ്ടതെന്ന് പറയാൻ?" ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ ഗാണ്ടിനിയുടെ പുത്രൻ, റഥം മുന്നോട്ടു ചലിപ്പിച്ചു. ദിവസാവസാനത്തിൽ രാമനും കൃഷ്ണനും മഥുരയിൽ എത്തിച്ചു. മാർഗത്തിൽ, രാജാവേ, ഗ്രാമവാസികൾ ഇവിടെ-അവിടെ സമാഗമിച്ചു. വാസുദേവന്റെ പുത്രന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി, കണ്ണുകൾ മാറ്റാൻ പോലും കഴിയാതെ നോക്കി. അതേസമയം, വ്രജവാസികൾ, നന്ദനും ഗോപുരന്മാരും മുന്നിൽ നിന്ന് നഗരത്തിലെ തോട്ടങ്ങളിൽ എത്തി, കാത്തുനിന്നു. അവരെ കണ്ട ഭഗവാൻ, ലോകത്തിന്റെ യജമാനൻ, ആകൃത്രുവിനെ ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിച്ച്, അവന്റെ നീട്ടിയ കൈ തന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു, ഹസിച്ച് സ്വാഗതം ചെയ്തു. "നീ റഥത്തോടൊപ്പം നഗരത്തിലേക്ക്, വീട്ടിലേക്ക് ആദ്യം പ്രവേശിക്കണം. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കും. പിന്നീട് നഗരത്തെ കാണാൻ വരാം," ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. ആകൃത്രുർ പറഞ്ഞു: "ദൈവമേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ കൂടാതെ മഥുരയിൽ പ്രവേശിക്കില്ല. എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ, യജമാനാ. ഞാൻ ഭക്തനാണ്; നിങ്ങൾ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനാണ്." "അച്യുതാ, നാം വീടുകളിലേക്ക് പോവാം. നിങ്ങളുടെ മൂത്ത സഹോദരനും, ഗോപുരന്മാരും, പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും കൂടെ, വീടുകൾ ഭാഗ്യമാക്കൂ." "നിന്റെ പാദധൂളി കൊണ്ട് നമ്മുടെ ഗൃഹങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കണം; അതിന്റെ വിശുദ്ധതയിൽ, പിതൃകൾ, യാഗങ്ങൾ, ദേവതകൾ പോലും പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരാവുന്നില്ല." "നിന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയശേഷം, മഹാബലി പ്രശംസനീയനായി, അപാര ഐശ്വര്യവും, പരമഭക്തിമാർഗവും നേടിയിരുന്നു." "നിന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയ വെള്ളം മൂന്നു ലോകങ്ങളും ശുദ്ധമാക്കി; ശിവൻ അതിനെ തലയിൽ വെച്ചു, സഗരപുത്രന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി." "ദേവദേവാ, ലോകത്തിന്റെ യജമാനാ, നിന്റെ ശ്രവണം, സ്തുതികൾ വിശുദ്ധമാണ്; യദുവിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരായണാ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു." ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്, മഹാത്മാക്കളോടൊപ്പം വരും. ദുഷ്ട യദു രാജാവിനെ കൊല്ലുകയും, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുകയും ചെയ്യും." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആകൃത്രുർ മനസ്സിൽ വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും, നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, കംസനോട് തന്റെ ദൗത്യം അറിയിച്ചു, പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അതിനുശേഷം, വൈകുന്നേരത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ, സങ്കർഷണനും, നഗരത്തെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഗോപുരന്മാരും കൂടെ, മഥുരയിൽ പ്രവേശിച്ചു. കൃഷ്ണൻ ആ നഗരത്തെ കണ്ടു: ഉയർന്ന ക്രിസ്റ്റൽ കവാടങ്ങൾ, പൊൻതലങ്ങളുള്ള വലിയ വാതിലുകൾ, ചെമ്പുപലകകളുള്ള മതിലുകൾ, കടക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ആഴമുള്ള കുളങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങളും, കാടുകളും നഗരത്തിന്റെ ഭംഗി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. പൊൻതലങ്ങളുള്ള കൊട്ടാരങ്ങൾ, ബാൽക്കണികൾ, നിരയിലുള്ള സഭാമന്ദിരങ്ങൾ, ഭവനങ്ങൾ, ബേരിൽ, വജ്രം, നിഷ്കളങ്ക നീലകല്ല്, കൊറൽ, മുത്ത്, പച്ചക്കല്ല് എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ബലൂസ്ട്രേഡുകളും, യാഗമണ്ഡപങ്ങളും നഗരത്തെ അലങ്കരിച്ചു. ജാലകങ്ങൾ, വാതിലുകൾ, നിലങ്ങൾ, പരവതാനികൾ, പാവകൾ, മയിലുകൾ എന്നിവയുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു. തെരുവുകളും, മാർക്കറ്റുകളും, ചതുരങ്ങൾക്കും വെള്ളം തളിച്ചും, പുഷ്പമാലകളും, ചന്ദനപ്പൊടിയും, അരി വിതറിയും അലങ്കരിച്ചു. വാതിലുകളും വീടുകളും, തൈർത്തും ചന്ദനപ്പൊടിയും പുരട്ടിയ പൂർണ്ണ കലശങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങളുടെ നിര, ദീപങ്ങൾ, ഇലകളുടെ വരികൾ, വാഴക്കുലകൾ, തൂക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് ഭംഗിയാർന്നു. വാസുദേവന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, രാജമാർഗം വഴിയായി നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ അവരെ കാണാൻ ഉത്സാഹത്തോടെ ഭവനങ്ങളുടെ മുകളിൽ കയറി. ഏതാനും സ്ത്രീകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ തെറ്റായി ധരിച്ചു; ചിലർ അർദ്ധം മാത്രം അലങ്കരിച്ച്, ചിലർ ഒരു കാതിലോ, ഒരു കാൽക്കൂട്ടിലോ മാത്രം ധരിച്ചു; മറ്റുള്ളവർ ഒരു കണ്ണിൽ മാത്രം കജൽ പുരട്ടി. ചിലർ ഭക്ഷണം പൂർണ്ണമാക്കാതെ, ഉത്സവം ഉപേക്ഷിച്ച്, കുളിക്കാതെ വന്നു; ചിലർ, ശബ്ദം കേട്ട് ഉണർന്നു, കുഞ്ഞുങ്ങളെ മുലകുടിക്കാൻ നൽകാതെ, അമ്മമാർ പോലും വേഗത്തിൽ പുറത്ത് വന്നു. കൃഷ്ണൻ, തന്റെ താമരക്കണ്ണുകളും, ധൈര്യപൂർവ്വമായ കാഴ്ചകളും, സ്നേഹപൂർവ്വമായ ഹസിയും കൊണ്ട്, ആ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സുകൾ കവർന്നു; ആനന്ദം നിറയിച്ച്, അവരുടെ കണ്ണുകൾക്കും ഹൃദയങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകി. അവരെ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ ഹസിയുള്ള കാഴ്ചകളിൽ അഭിമാനം ഉണർന്നു, ആ സ്ത്രീകൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആനന്ദത്തിന്റെ ദേഹത്തെ അണഞ്ഞു; അവരുടെ ചർമ്മം ആനന്ദത്തിൽ കുത്തി, ദുഃഖങ്ങൾ മറന്നു. ആ സ്ത്രീകൾ, മുഖം പുഷ്പിച്ച ആനന്ദത്തിൽ, ഭവനങ്ങളുടെ മുകളിൽ കയറി, കൃഷ്ണനും ബലരാമനും മുകളിലേക്കു സുമനസ്സുകൾ വിതറി. ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണർ, വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ, കർദം, അക്ഷത, കൽശങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, സുഗന്ധ വസ്തുക്കൾ, മറ്റു സമർപ്പണങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് കൃഷ്ണനും ബലരാമനും പൂജിച്ചു. നഗരവാസികൾ പറഞ്ഞത്: "വൃന്ദാവനത്തിലെ സ്ത്രീകൾ എത്ര വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തിരിക്കും! മനുഷ്യലോകത്തിലെ മഹോത്സവമായ ഈ രണ്ട് പേരെ കാണാൻ അവർക്കു സാധിച്ചു!" കൃഷ്ണൻ, ഗദാ സഹോദരനായി, മാർഗത്തിൽ ഒരു വസ്ത്രശുദ്ധിക്കാരൻ വരുന്നത് കണ്ടു. അവനോട്, "നല്ല, ശുദ്ധമായ വസ്ത്രങ്ങൾ തരിക," എന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു. "നമുക്ക് യോജ്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ തരിക; നിനക്ക് അതിലേറെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കും," കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, രാജാവിന്റെ സേവകൻ, അഹങ്കാരത്തിൽ, അവഹേളനത്തോടും കോപത്തോടും കൂടി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. "ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ കാട്ടിലും മലകളിലും താമസിക്കുന്നവർക്കാണ്; നിങ്ങൾ, ഇത്ര ധൈര്യത്തോടെ, രാജാവിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?" "വേഗം പോകൂ, കുട്ടികളേ; ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ ചോദിക്കരുത്. രാജകുടുംബങ്ങൾ, അഹങ്കാരത്തിൽ, ബന്ധിക്കുകയും, കൊലചെയ്യുകയും, ലൂറ്റികയിടുകയും ചെയ്യുന്നു." ഇങ്ങനെ അഹങ്കാരപൂർവ്വം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണൻ കോപം കൊണ്ടു, തന്റെ കൈകൊണ്ട് വസ്ത്രശുദ്ധിക്കാരന്റെ തല വേർപെടുത്തി. അവന്റെ സഹായികൾ, വസ്ത്രക്കെട്ടുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ ദിശകളിലെയും ഓടി. അച്യുതൻ ആ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു.