ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണൻ അരിഷ്ടനെന്ന കാളദാനവനെ കുത്തിപ്പിടിച്ച്, അവന്റെ കൊമ്പുകൾ പിടിച്ച്, തന്റെ കാലിൽ അമർത്തി നിലത്തു തള്ളിയതായിരുന്നു. കുളിരിൽ കുളിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ ചുരുക്കുന്നതുപോലെ അവനെ ചുരുക്കി, അവന്റെ കൊമ്പിൽ അടിച്ചു, അരിഷ്ടൻ നിലത്തു വീണു. രക്തം, മൂത്രം, മല എന്നിവ പുറത്തുവിട്ട്, കാൽ ചിതറിച്ച്, കണ്ണുകൾ വിറയുന്നവണ്ണം, അരിഷ്ടൻ വലിയ വേദന അനുഭവിച്ച്, നിരൃതി ദേവിയുടെ കൈകളിൽ മരണപ്പെട്ടു. ദേവതകൾ കൃഷ്ണനിൽ പുഷ്പങ്ങൾ ചിതറിച്ചു, അവനെ സ്തുതിച്ചു. കుకുദ്മിൻ എന്ന കാളദാനവനെ അങ്ങനെ വധിച്ച ശേഷം, ദ്വിജന്മാർ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു. കൃഷ്ണനും ബാലരാമനും ഗോപുരങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഗോപികൾക്ക് അതൊരു കണ്ണുകാഴ്ച ഉത്സവമായിരുന്നു. അരിഷ്ടൻ കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുത പ്രവർത്തനങ്ങൾകൊണ്ട് വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദൈവങ്ങൾക്കു കാണുന്ന ദിവ്യശ്രേഷ്ഠ നാരദമുനി കംസനെ അറിയിക്കാൻ പോയി. യശോദയുടെ മകൾ, ദേവകിയുടെ മകനായ കൃഷ്ണൻ, രോഹിണിയുടെ മകനായ രാമൻ—ഈ മൂന്നെയും ഭയപ്പെട്ട വസുദേവൻ നന്ദന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചതായി നാരദൻ കംസനോട് പറഞ്ഞു. നന്ദൻ എന്ന സുഹൃത്തിനായി വസുദേവൻ ഈ രണ്ടുമക്കളെ ഏല്പിച്ചുവെന്ന്, അവരാൽ കംസന്റെ ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നും നാരദൻ പറഞ്ഞു. കേട്ട കംസൻ, ഉഗ്രമായ കോപത്തിൽ, വസുദേവനെ കൊല്ലാൻ കുത്തിയ വാൾ എടുത്തു. എന്നാൽ നാരദൻ തടഞ്ഞു, ഈ രണ്ടുമക്കൾ തന്നെയാണ് കംസന്റെ മരണകാരണമെന്നും വെളിപ്പെടുത്തി. ഇതു മനസ്സിലാക്കിയ കംസൻ, വസുദേവനും ഭാര്യയെയും ഇരുമ്പ് കെട്ടിൽ കെട്ടി. ദിവ്യശ്രേഷ്ഠൻ പുറത്ത് പോയതോടെ, കംസൻ കെശിനെ വിളിച്ചു. "രാമനും കേശവനെയും കൊല്ലാൻ നീ പോകണം. ശേഷം മുഷ്ടിക, ചാണൂര, ശാല, തോഷല എന്നിവരെയും അയയ്ക്കണം." എന്നുപറഞ്ഞു. മന്ത്രിമാരെയും ആനക്കാരെയും വിളിച്ച്, "ഇവരാണ് ശക്തരായ ചാണൂരയും മുഷ്ടികയും. നന്ദന്റെ ഗോപുരത്തിൽ അനകദുണ്ടുഭിയുടെ മക്കളായ രാമനും കൃഷ്ണനും ഉണ്ട്; എന്റെ മരണമാണ് അവരുടെ കൈകളിൽ നിശ്ചയിച്ചതെന്ന് പ്രവചനം ഉണ്ട്." എന്നുപറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഇവരെ ഇവിടെ കളിമുറിയിൽ കൊല്ലണം; വിവിധ വേദികൾ ഒരുക്കണം, കളിമുറിയെ ചുറ്റി, ώστε എല്ലാ ജനങ്ങളും ഗ്രാമവാസികളും അവരുടെ പോരാട്ടം കാണണം." "മന്ത്രിമാരുടെ തലവനേ, ആനയായ കുവലയാപീടയെ കളിമുറിയുടെ വാതിലിൽ കൊണ്ടുവരിക; അവൻ എന്റെ ശത്രുക്കളെ അവിടെ കൊല്ലട്ടെ." "പതിനാലാം തീയതി, നിശ്ചിത ക്രമത്തിൽ, ധനുസ് യാഗം ആരംഭിക്കണം; ശുദ്ധമായ മൃഗങ്ങളെ യാഗത്തിനായി കൊണ്ടുവരണം." പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങളിൽ വിദഗ്ദ്ധനായവനെ അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ച ശേഷം, യദു വർഗത്തിൽ പ്രഗത്ഭനായ അക്രൂരനെ വിളിച്ചു, കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു: "ദാനശീലനായ പ്രഭു, ദയവായി, ആദരത്തോടെ എന്നോട് സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കണം; ബോജന്മാരിലും വൃഷ്ണിമാരിലും, നിന്നേക്കാൾ നല്ലവൻ ആരുമില്ല." "ഇതിനാൽ, സ്നേഹമുള്ളവനേ, ഞാൻ നിന്നിൽ ആശ്രയമെടുക്കുന്നു; നീ പ്രധാനമായ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്, ഇന്ദ്രൻ വിഷ്ണുവിൽ ആശ്രയിച്ചപോലെ." "നന്ദന്റെ വ്രജയിലേക്ക് പോവുക; അവിടെ അനകദുണ്ടുഭിയുടെ രണ്ടു മക്കളും ഉണ്ട്. അവരെ ഈ രഥത്തിൽ ഉടൻ കൊണ്ടുവരണം." "വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവതകൾ എന്റെ മരണത്തെ നിശ്ചയിച്ചതായി പറയുന്നു; ആ രണ്ടുപേരെയും, നന്ദന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആഗോളരെയും, അവരുടെയുമായി കൊണ്ടുവരണം." "അവരെ കൊണ്ടുവന്നാൽ, ആനകൊണ്ടു ഞാൻ അവരെ കൊല്ലും; അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നെങ്കിൽ, മിന്നൽപോലുള്ള കളിമുറി പോരാളികളാൽ കൊല്ലും." "അവരെ കൊല്ലുമ്പോൾ, വസുദേവനും മറ്റു കഷ്ടപ്പെടുന്നവരും, അവരുടെ ബന്ധുക്കളായ വൃഷ്ണി, ബോജ, ദശാർഹ എന്നിവരെയും ഞാൻ നശിപ്പിക്കും." "ഉഗ്രസേന, സിംഹാസനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്റെ വയസ്സായ പിതാവും, അവന്റെ സഹോദരൻ ദേവകയും, എനിക്ക് വിരുദ്ധമായ എല്ലാവരെയും ഞാൻ കൊല്ലും." "അപ്പോൾ, സുഹൃത്തേ, ഭൂമി കഷ്ടങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ശുദ്ധമാകും; ജരാസന്ധൻ എന്റെ ഗുരു, ദ്വിവിദ എന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത്." "ശംബർ, നരക, ബാണ—ഇവരൊക്കെ എന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ അർപ്പിതരാണ്; ഇവരോടൊപ്പം ദേവതകളോട് കൂട്ടുകൂടുന്ന രാജാക്കന്മാരെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും, ഭൂമിയിൽ ആസ്വദിക്കും." "ഇവറൊക്കെ അറിഞ്ഞ്, രാമനും കൃഷ്ണനും, കളിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരെ, ധനുസ് യാഗം കാണാനും യദു നഗരത്തിന്റെ ഭംഗി കാണാനും ഉടൻ കൊണ്ടുവരണം." അക്രൂരൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ ശരിയാണ്; ശത്രുക്കളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങളുടെ കർത്തവ്യമാണ്. വിജയമോ പരാജയമോ, അതിന്റെ ഫലം ഭാഗ്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭാഗ്യമാണ് ഫലത്തിന് കാരണമായത്." "ജനങ്ങൾ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കായി വളരെ പരിശ്രമിക്കുന്നു, ഭാഗ്യത്തിൽ തടസ്സം വന്നാലും; അവർ സന്തോഷത്തിനും ദുഃഖത്തിനും വിധേയരാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പാലിക്കും." ശ്രീ ശുകദേവൻ പറയുന്നു: അക്രൂരനെ നിർദ്ദേശിച്ച്, മന്ത്രിമാരെ വിട്ട്, കംസൻ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അക്രൂരനും തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അതിനുശേഷം, കംസൻ അയച്ച കെശി എന്ന ശക്തിയുള്ള കുതിര, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, തന്റെ കാൽകൊണ്ടു ഭൂമിയെ ചിതറിച്ചു, ക mane ആകാശം വിറയുന്നു, ഉച്ചത്തിൽ കുത്തിവിളിച്ച് എല്ലാവരെയും ഭയപ്പെടുത്തി. വലിയ കണ്ണുകൾ, ഭയാനകമായ വായ, വലിയ കഴുത്ത്, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള രൂപം, ദുഷ്ടതയിൽ കംസനെ സഹായിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, നന്ദന്റെ വ്രജയിലേക്ക് പോയി, അതിനെ വിറയിപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ ഗോപുരം, കുതിരയുടെ കുത്തിവിളിയും, വാൽകൊണ്ടു മേഘങ്ങൾ ചിതറുന്നതും, ഭയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഗോപന്മാരുടെ നേതാവായ കൃഷ്ണൻ, സിംഹംപോലെ ചൊല്ലി, കെശിയെ വിളിച്ചു. കൃഷ്ണൻ യാഗം ചെയ്യുമ്പോൾ, കെശി കൃദ്ധത്തിൽ ആകാശം വിഴുങ്ങാൻ പോകുന്നതുപോലെ മുന്നോട്ടു ചാടിയപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ കാൽക്കു അടിച്ചു; അതിന്റെ വേഗം അതിമനോഹരമായിരുന്നു. അവ്യക്തനായ പ്രഭു, ക്രുദ്ധത്തിൽ കെശിയെ വഞ്ചിച്ച്, രണ്ട് കൈകൊണ്ടു പിടിച്ചു, പാദംകൊണ്ടു പിടിച്ച്, ഒരു നൂറ്റി ധനുസ് ദൂരത്തിൽ അവനെ ഫling ചെയ്തു, ഗരുഡൻ പാമ്പിനെ എറിയുന്നതുപോലെ. ബോധം തിരിച്ച കെശി, വീണ്ടും ക്രുദ്ധത്തിൽ കൃഷ്ണനെ തുറന്ന വായകൊണ്ടു ആക്രമിച്ചു; കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു, തന്റെ കൈ അവന്റെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് snake പോലെ കയറ്റി. കൃഷ്ണന്റെ കൈ അവന്റെ പല്ലിൽ碰ുമ്പോൾ, ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് പല്ല് പൊട്ടുന്നതുപോലെ, പല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞു. കൃഷ്ണന്റെ ശക്തമായ കൈ, ദാനവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇരുമ്പ് ദണ്ടംപോലെ വിസ്താരമായി. കൃഷ്ണന്റെ കൈ അകത്തു വലുതായി, ശ്വാസം തടഞ്ഞു, കൈകളും ചിതറിച്ചു, കെശി, ശരീരം വിയർപ്പിൽ മാഞ്ഞ്, കണ്ണുകൾ ചിതറിച്ച്, നിലത്തു വീണു, രക്തം ഛർദിച്ചു, ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പച്ചപ്പഴംപോലെയുള്ള ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, കൃഷ്ണൻ തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചു; effortlessly ശത്രുവിനെ കൊല്ലിയതിൽ, അഹങ്കാരമോ അത്ഭുതമോ കാണിച്ചില്ല. ദേവതകൾ പുഷ്പമഴ ചിതറിച്ചു, കൃഷ്ണനെ ആദരിച്ചു. അപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരിൽ പ്രഗത്ഭനായ ദിവ്യശ്രേഷ്ഠൻ കൃഷ്ണനോടു സമീപിച്ചു, രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, അഗാധമായ സ്വരൂപമേ, യോഗത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, വാസുദേവാ, സാത്വതന്മാരിൽ പ്രഥമനായ പ്രഭുവേ!" "നീ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ആത്മാവാണ്, ജ്ഞാനികളിൽ ഏക പ്രകാശമായ്, ഹൃദയത്തിന്റെ ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞ്, സാക്ഷിയായി, മഹാപുരുഷനായ്, പ്രഭുവായാണ്.