ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഉദ്ധവൻ ഭഗവാനോടു പറഞ്ഞു: "ഗോവിന്ദാ, ഭക്തന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി നീ ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പോകും എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയ ആശങ്കയുണ്ട്; ദയവായി അതിന് ആശ്വാസം തരണമേ." "ഇപ്പോൾ ഭയാനകമായ കലിയുഗം എത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർ വീണ്ടും ഉയർന്നുവരും, സദാചാരികൾ പോലും അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുമ്പോൾ ക്രൂരരാകും. ഭൂമി ഭാരംകൂടി ക്ഷീണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവൾ ഒരു പശുവിന്റെ രൂപത്തിൽ രക്ഷയ്ക്കായി ഓടിവന്ന് നിന്നിരിക്കുന്നു. കമലനയനനായ ഭഗവാനേ, നിന്നെക്കൊണ്ടല്ലാതെ മറ്റൊരു രക്ഷാധികാരി എവിടെയും കാണുന്നില്ല." "അതിനാൽ, ഭക്തജനങ്ങളെ പ്രീതിയോടെ കാണുന്നവനേ, ദയവായി ഈ ലോകം വിടരുതേ. ഭക്തന്മാർക്കായി തന്നെ നീ ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു രൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, യഥാർത്ഥത്തിൽ നീ നിർഗുണനും ചൈതന്യസ്വരൂപനുമാണല്ലോ." "നിന്റെ അഭാവത്തിൽ ഭക്തന്മാർ ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ തുടരാൻ കഴിയും? നിർഗുണഭക്തി വളരെ ദുഷ്കരമാണ്; അതിനാൽ, ദയവായി എന്തെങ്കിലും പരിഗണിക്കണമേ." ഉദ്ധവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പ്രഭാസത്തിൽ ഹരിചിന്തിച്ചു: "എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ആശ്രയത്തിനായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" അപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്റെ ദിവ്യമായ തേജസ് ഭാഗവതത്തിൽ സംയോജിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ താൻ അദൃശ്യനായി, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ പവിത്രസാഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഇതിനാൽ, വാക്കുകളിൽ രൂപംകൊണ്ട ഈ ഭാഗവതം ഹരിയുടെ തന്നെ സാക്ഷാത് സാന്നിധ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനെ സേവിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, പാരായണം ചെയ്താലോ, ദർശിച്ചാലോ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസത്തേക്ക് ശ്രവിക്കുന്നത് എല്ലാ അനുഷ്ഠാനങ്ങളേക്കാളും ഉത്തമമാണ്; മറ്റുള്ള എല്ലാ വിധാനങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, കലിയുഗത്തിനായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മം ഇതുതന്നെയാണ്. ഈ കലിദോഷങ്ങൾ, ദാരിദ്ര്യം, ദുർഭാഗ്യം, പാപം എന്നിവയെ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനും, തൃഷ്ണയും ക്രോധവും ജയിക്കുന്നതിനും ഈ ഭാഗവതധർമ്മം കലിയുഗത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതല്ലാതെ, ദേവന്മാർക്കുപോലും വൈഷ്ണവമായ മായയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടാണ്; സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നോ? അതിനാൽ, ഏഴ് ദിവസത്തെ പാരായണം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, നാഗശ്രവണയുടെ സഭയിൽ മഹർഷികൾ ഈ ധർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അതി അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം സംഭവിച്ചു. ശൗനകാ, ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ. ഭക്തി, തന്റെ രണ്ടു യുവകുമാരന്മാരുടെ കൈ പിടിച്ച്, ശുദ്ധപ്രേമത്തിന്റെ ദേഹം ധരിച്ച്, "ശ്രീകൃഷ്ണ, ഗോവിന്ദ, ഹരേ, മുരാരി, നാഥ" എന്നിങ്ങനെ നാമങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് അതിക്രമമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭാഗവതത്തിന്റെ അർത്ഥാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച്, ഭക്തി സഭയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, മഹർഷികൾ അവളെ കണ്ടു, എവിടുനിന്നാണ് ഇവർ വന്നതെന്നും എങ്ങനെ ഇവർ പ്രവേശിച്ചുവെന്നും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഇവൾ ഇപ്പോൾ ഈ കഥയുടെ സാരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭക്തി, തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വിനീതമായി സനത്കുമാരനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ഇന്ന്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരാലും, ഞാൻ കലിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്ന ഞാൻ, ഈ കഥയുടെ അമൃതത്തിൽ പുനരുജ്ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി എവിടെയാണ് ഞാൻ വസിക്കേണ്ടത്? ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് പറയട്ടെ." അപ്പോൾ മഹർഷികൾ പറഞ്ഞു: "ഭക്തിയേ, നീ ഭക്തന്മാരിൽ ഗോവിന്ദന്റെ രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പ്രേമം നിലനിർത്തുന്നത് നീയാണു്; ഭവരോഗം നശിപ്പിക്കുന്നത് നീയാണു്; അതിനാൽ, ഉറച്ച മനസ്സോടെ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എപ്പോഴും വസിച്ചുകൊള്ളണം." അതുകൊണ്ട്, കലിയുടെ ദോഷങ്ങൾ പോലും നിന്നെ കാണാൻ കഴിയില്ല, അവരുടെ ശക്തി ലോകത്ത് വിജയിക്കാനും കഴിയില്ല. അങ്ങനെ മഹർഷികളുടെ കല്പനപ്രകാരം, ഭക്തി ഹരിയുടെ സേവകരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വസിച്ചു. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ഭവനാശങ്ങളോടും ദാരിദ്ര്യത്തോടും കഷ്ടങ്ങളോടും കുരിശുമായി കഴിയുന്നവർക്കും ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; കാരണം, ഭഗവാൻ സ്വയം തന്റെ ഭവനം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്തിയുടെ ബന്ധത്തിൽ അവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഭാഗവതനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; അവൻ ഭൂമിയിലെ ബ്രഹ്മസ്വരൂപനാണ്. അവന്റെ ശരണം സ്വീകരിക്കുന്നവനും അവന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവനും ശ്രീകൃഷ്ണനോടുള്ള സമത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; മറ്റൊരു ധർമ്മം അത്തരം ഫലം നൽകുന്നില്ല. സൂതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അതിശയഭക്തി കണ്ടു, ഭക്തജനപ്രിയനായ ഭഗവാൻ തന്റെ സ്വലോകം ഉപേക്ഷിച്ചു. കാട്ടുപൂക്കളുടെ മാല അണിഞ്ഞ്, മേഘശ്യാമളമായ കാന്തിയോടെ, പീതാംബരം ധരിച്ച്, മനോഹരരൂപത്തോടെ, പൊന്നിന്റെ കച്ചയും തിളങ്ങുന്ന മുടിയും കുന്ദലങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, മൂന്നു മടക്കം ഉള്ള മനോഹരമായ ഭംഗിയോടെ, കൗസ്തുഭമണിയാലങ്കരിച്ച്, പതിനായിരം മന്മഥന്മാരുടെ സൗന്ദര്യത്തോടുകൂടി, സാന്ദ്രചന്ദനം അണിഞ്ഞ്, പരമാനന്ദം, പരമചൈതന്യം, മധുരത്വം, വംശി കൈവശം വെച്ച്, ഭഗവാൻ ഭക്തന്മാരുടെ ശുദ്ധഹൃദയങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു. വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഉദ്ധവാദി വൈഷ്ണവന്മാർ ഇവിടേക്ക് രഹസ്യരൂപത്തിൽ ഈ കഥകൾ കേൾക്കാനായി വന്നിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ജയഘോഷം മുഴങ്ങി, അതിക്രമമായ രസാനുഭൂതി പരവശ്യമായി, പുഷ്പചൂർണ്ണം മഴപോലെ വീണു, ശംഖനാദവും ഉയർന്നു. ആ സഭയിൽ ഇരുന്നവർക്കു ശരീരവും വീടും സ്വയവും മറന്നുപോയി; അവരിലെ ആ സമാധിസ്ഥിതിയെ കണ്ടു നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "മഹർഷിമാരേ, ഇന്ന് ഈ അത്ഭുതമഹത്വം ഞാൻ കണ്ടു; ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതശ്രവണത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നതാണ് ഇത്. ഇവിടെ ഇരിക്കുന്ന അജ്ഞാനികളും കപടന്മാരും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും പോലും പാപമുക്തരാവുന്നു." "അതിനാൽ, മനുഷ്യലോകത്തും ഭൂമിയിലും കലിയുഗത്തിൽ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും, പാപങ്ങളുടെ പർവ്വതങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിലും, ഈ കഥകളുടെ ശ്രവണത്തേക്കാൾ ഉത്തമമായ മറ്റൊന്നുമില്ല." "ആറ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതയാഗത്തിൽ ആരാണ് ശുദ്ധരാകുന്നത്? ലോകക്ഷേമം കരുതുന്ന കാരുണ്യപൂർവം ആരെങ്കിലും ഒരു പുതിയ മാർഗം വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?" കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: "എല്ലായ്പ്പോഴും പാപം ചെയ്യുന്നവരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും, സദാചാരപഥം വിട്ടുപോകുന്നവരും, ക്രോധാഗ്നിയിൽ കത്തുന്നവരും, വഞ്ചകരും കാമരാഗികൾക്കുമാണ് കലിയിൽ ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതയാഗം ശുദ്ധികരിക്കുന്നു." "സത്യരഹിതരും, മാതാപിതാക്കൾക്ക് അപമാനകരമായ പെരുമാറ്റമുള്ളവരും, തൃഷ്ണയിൽ മുങ്ങിയവരും, ആശ്രമധർമ്മം ഇല്ലാത്തവരും, കപടന്മാരും അസൂയക്കാരും ക്രൂരവുമാണ് എങ്കിലും, അവരെ കലിയിൽ ഭാഗവതയാഗം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു." "അഞ്ച് മഹാപാതകങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, വഞ്ചനയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും, അസുരന്മാരെപ്പോലെ ക്രൂരരും ദയയില്ലാത്തവരും, ബ്രഹ്മസ്വത്തുകൊണ്ടു ജീവിക്കുന്നവരും പരസ്ത്രീഗമനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരുമാണ് എങ്കിലും, അവരെ കലിയിൽ ഭാഗവതയാഗം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു." "ശരീരത്താലോ, വാക്കിനാലോ, മനസ്സിനാലോ പാപം ചെയ്യുന്നവരും, കപടവും ദുർദ്ദമവുമാണ് എങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് സമ്പന്നരായവരും, അശുദ്ധരും, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരുമാണ് എങ്കിലും, അവരെ കലിയിൽ ഭാഗവതയാഗം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു." "ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു പുരാതനകഥ നിങ്ങളോട് പറയാം; അതു കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ പാപനാശം സംഭവിക്കും." "തുങ്ഗഭദ്രയുടെ തീരത്ത് ഒരിക്കൽ ഒരു മനോഹരമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നാലാം വർണ്ണത്തിലെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ ധർമ്മത്തിൽ നിഷ്ഠയോടെ സത്യം പാലിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു." "ആ നഗരത്തിൽ ആത്മദേവൻ എന്ന ഒരു മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ വസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ വേദങ്ങളിലും പണ്ഡിതനും, ശ്രുതിസ്മൃതികളിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവൻ, രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചവൻ." "ആയിരം സമ്പത്തുള്ളവൻ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, അവന്റെ ഭാര്യ ധുന്ധുലി എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവൾ തന്റെ വാക്കുകളിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവളും, സുന്ദരിയും, ഉത്തമകുലജാതയുമായിരുന്നു." "അവൾ ലോകികകാര്യങ്ങളിൽ മതിർത്തവളും, ക്രൂരവളും, കൂടുതലായി സംസാരിക്കുന്നവളും, ഗൃഹകാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവുമുള്ളവളും, കഞ്ചാവളും, വഴക്കുപിടിക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവളുമായിരുന്നു." "ഇങ്ങനെ, ആ dampathikal പ്രണയത്തോടെ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുകയും, ആനന്ദം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും, സമ്പത്തും ഇച്ഛകളും വീട്ടിലും മറ്റും സന്തോഷം നൽകുന്നില്ലായിരുന്നു.