ഏകാഗ്രതയോടെ ശ്രവിച്ചാല് ഏഴ് ദിവസത്തിനുള്ളില് തന്നെ, തപസ്സും യോഗവും ധ്യാനവും കൊണ്ടും ലഭിക്കാനാവാത്ത ഫലങ്ങള് പൂര്ണ്ണമായി ലഭിക്കാമെന്ന് ഭാരതത്തിലെ മഹര്ഷിമാര് പ്രസ്താവിച്ചു. ഈ ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവത ശ്രവണം യാഗങ്ങളെക്കാള് ഉന്നതമാണ്, വ്രതങ്ങളെയും തപസ്സിനെയും അതിവിട്ടാണ്, തീര്ത്ഥാടനങ്ങള് പോലും അതിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ല. യോഗം, ധ്യാനം, ജ്ഞാനം — ഇവയൊക്കെയും ഈ ശ്രവണം പിന്നിടുന്നു; അതിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കാന് വാക്കുകള് പോരാ. എല്ലാം പിന്നിട്ടു, എല്ലാം അതിജീവിച്ചു, ഈ ഭാഗവത ശ്രവണം തന്നെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ്, ശൗനകന് ചോദിച്ചു: “ഇത്ര അത്ഭുതകരമായ ഈ കഥ എങ്ങനെയാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്? ജ്ഞാനവും മറ്റു ധര്മ്മങ്ങളും വിട്ട്, പരമശ്രേയസ്സിലേക്കും യോഗാദി മാര്ഗങ്ങള്ക്കുമുള്ള ദിശ കാണിക്കുന്ന ഭാഗവതപുരാണം എങ്ങനെ ജനിച്ചു?” സൂതന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണന് ഭൂമിയെ വിടാന് ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോള്, തന്റെ പ്രധാനഭക്തന്മാരായ പതിനൊന്നുപേരുടെ ഉപദേശങ്ങള് കേട്ടു. അപ്പോള് ഉദ്ധവന് കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: “ഭക്തന്മാരുടെ കാര്യം പൂര്ത്തിയാക്കി നീ പോകും, എങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ വലിയ ആശങ്ക കേട്ടു ദയവായി ആശ്വാസം നല്കണം. ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം ഇപ്പോള് ആരംഭിച്ചു; ദുഷ്ടര് വീണ്ടും ഉയര്ന്നുവരും, സദ്പുരുഷന്മാരും അവരുടെ കൂടെ ചേരുമ്പോള് ക്രൂരരാകും. ഭൂമി ഭാരംകൂടിയവളായി, പശുവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, രക്ഷയാര്ക്കുമില്ലാതെ നിന്നെ ആശ്രയിക്കും. ഭക്തന്മാരുടെ പ്രിയനേ, ദയവായി കരുണ കാണിച്ച് നീ പോകരുത്; ഭക്തന്മാരുടെ خاطرത്തിനായി, നിര്ഗുണനാണെങ്കിലും സഗുണരൂപം എടുത്തു വന്നതല്ലേ? നീ ഇല്ലാതായാല് ഭക്തന്മാര് ഭൂമിയില് എങ്ങനെ നിലനില്ക്കും? നിര്ഗുണനാരായണനായി ആരാധിക്കുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്; എന്തെങ്കിലും പരിഗണിക്കണം.” ഉദ്ധവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട്, പ്രഭാസതീര്ത്ഥത്തില് കൃഷ്ണന് ആലോചിച്ചു: “എന്ത് ചെയ്താല് ഭക്തന്മാര്ക്ക് ആശ്രയം ലഭിക്കും?” അപ്പോള് തന്റെ ദിവ്യതേജസ് ഭാഗവതത്തിലേക്ക് സമര്പ്പിച്ചു, സ്വയം മറച്ചു, ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിലെ വിശുദ്ധസാഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ്, വാക്കുകളാല് നിര്മ്മിതമായ ഈ ഭാഗവതം തന്നെയാണ് ഹരിയുടെ സാക്ഷാത്സ്വരൂപം. അതിനെ സേവിച്ചാലോ, ശ്രവിച്ചാലോ, പാരായണം ചെയ്താലോ, ദര്ശിച്ചാലോ, പാപങ്ങള് നശിക്കും. അങ്ങനെയാണ്, ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവത ശ്രവണം എല്ലാ അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും വെച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ധര്മ്മമായി കലിയുഗത്തിന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ ധര്മ്മം കലിയില് ദു:ഖം, ദാരിദ്ര്യം, ദുർഭാഗ്യം, പാപം എന്നിവ നീക്കാനും, കാമക്രോധാദികളെ ജയിക്കാനും ആണ് നിര്ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത്. അല്ലെങ്കില്, ദേവന്മാര്ക്കു പോലും വൈഷ്ണവമായ മായയെ വിട്ടൊഴിയാന് വളരെ ദുഷ്കരമാണ്; എങ്ങനെയാണ് സാധാരണ മനുഷ്യര്ക്ക് അതിന് കഴിയുക? അതിനാലാണ് ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതപാരായണം നിര്ദ്ദേശിച്ചത്. സൂതന് പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, നാഗശ്രവണയുടെ സഭയില് മഹര്ഷിമാര് ഈ ധര്മം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോള് അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു. ഭക്തി, തന്റെ രണ്ട് യുവപുത്രന്മാരെ കൈപിടിച്ച്, പാവനമായ പ്രേമത്തിന്റെ രൂപമായി, “ശ്രീകൃഷ്ണ, ഗോവിന്ദ, ഹരേ, മുരാരി, നാഥാ” എന്നിങ്ങനെ നാമങ്ങള് ആവര്ത്തിച്ച് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭക്തി ഭാഗവതത്തിന്റെ അര്ത്ഥഭൂഷണങ്ങള് അണിഞ്ഞ്, മനോഹരവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ആ സഭയില് എത്തിയത് കണ്ടു, മഹര്ഷിമാര് അവള് എങ്ങനെയാണ് വന്നതെന്നും എവിടുനിന്നാണ് വന്നതെന്നും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. അപ്പോള് കുമാരന്മാര് പറഞ്ഞു: “ഇവള് ഇപ്പോള് ഈ കഥയുടെ സാരത്തില് നിന്നാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.” ഈ വാക്കുകള് കേട്ട്, ഭക്തി തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വിനയപൂര്വ്വം സനത്കുമാരനോട് ചോദിച്ചു: “ഇന്ന് നിങ്ങളെല്ലാവരും ഈ അമൃതസ്വരൂപിയായ കഥകൊണ്ട് എന്നെ പോഷിച്ചു; കലിയില് ഞാന് നഷ്ടമായിരുന്നു. ഇനി എവിടെയാണ് ഞാന് വസിക്കേണ്ടത്? ബ്രാഹ്മണന്മാര് പറയട്ടെ.” അവരോട് മറുപടി: “ഭക്തേ, ഭക്തന്മാരുടെ ഇടയില് നീ ഗോവിന്ദന്റെ രൂപങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പ്രേമം നിലനിര്ത്തുന്നത് നീയത്രേ; ഭവരോഗം നശിപ്പിക്കുന്നത് നീയത്രേ. അതിനാല് സ്ഥിരനിശ്ചയത്തോടെ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് എപ്പോഴും വസിക്ക.” അതിനുശേഷം കലിയുടെ ദോഷങ്ങള് ഭക്തിയെ കാണാനും അതിന്റെ ശക്തി ലോകത്ത് വിജയിക്കാനും കഴിയില്ല; അങ്ങനെ, മഹര്ഷിമാര് കല്പിച്ച പ്രകാരം, ഭക്തി ഹരിയുടെ ഭൃത്യന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് വസിച്ചു. സകലലോകങ്ങളിലും ദരിദ്രരായിരുന്നാലും, ഹൃദയത്തില് ശ്രീഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി മാത്രം ഉള്ളവര് ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്. കാരണം ഹരി സ്വയം തന്റെ വാസസ്ഥലമായ വൈകുണ്ഠം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്തിയുടെ ബന്ധനത്തില് അവരെ ആശ്രയിച്ച് അവരുടേയും ഹൃദയങ്ങളില് പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇനി, ഭൂമിയില് ‘ഭാഗവത’ന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നവന്റെ മഹത്വം എന്ത് പറയാം? അവന്റെ അടുക്കല് അഭയം പ്രാപിച്ചാല് അവന് പറയുന്നവനും കേള്ക്കുന്നവനും കൃഷ്ണനോടു സമത്വം പ്രാപിക്കും; മറ്റെന്ത് ധര്മം കൊണ്ടും അതിന് സാധിക്കില്ല. അപ്പോള് സൂതന് പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് അത്യന്തം ഭക്തി കണ്ടു, ഭക്തജനപ്രിയനായ ഭഗവാന് തന്റെ സ്വലോകം ഉപേക്ഷിച്ചു. കാട്ടുപൂക്കളുടെ ഹാരവും, മേഘസമാനമായ കാഴ്ചയും, പീതാംബരം, മനോഹരമായ രൂപം, പൊന്നുപട്ടയും, കിരീടവും കുണ്ടലവും അണിഞ്ഞു, കൌസ്തുഭമണിയും അണിഞ്ഞ്, മുക്കുരുമ്പ് ഭംഗിയോടെ, ദശകോടി മന്മഥരൂപസൗന്ദര്യത്തോടെയും, ചന്ദനസുരഭിയോടെയും, വേദനന്ദസ്വരൂപനായും, വാംശീധരനായും, ഭഗവാന് ഭക്തരുടെ വിശുദ്ധഹൃദയങ്ങളില് പ്രവേശിച്ചു. വൈകുണ്ഠത്തില് വസിക്കുന്ന ഉദ്ധവാദി വൈഷ്ണവന്മാരും, ഈ കഥകള് കേള്ക്കാനായി രഹസ്യരൂപങ്ങള് എടുത്ത് ഇവിടെ വന്നു. അപ്പോള് ജയം എന്നുള്ള വിളികള് മുഴങ്ങുകയും, അതുല്യമായ രസാനുഭവം എല്ലാവര്ക്കും അനുഭവപ്പെടുകയും, പുഷ്പചൂര്ണ്ണവൃഷ്ടി ആവര്ത്തിച്ച് പെയ്യുകയും, ശംഖനാദം മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ സഭയിലെ എല്ലാവരും ശരീരവും വീട് പോലും മറന്ന്, ആത്മാവില് ലയിച്ച അവസ്ഥയില് ആയപ്പോള്, നാരദന് പറഞ്ഞു: “ഏ സദ്ഗുരുക്കള്! ഈ അത്ഭുതകരമായ മഹിമ ഇന്ന് ഞാന് കണ്ടു; ഏഴ് ദിവസത്തെ ഈ ഭാഗവതശ്രവണത്തില് അജ്ഞര്, കപടന്മാര്, മൃഗങ്ങള്, പക്ഷികള് പോലും പാപരഹിതരാവുന്നു. അതിനാല് കലിയുഗത്തില് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും, പാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതിലും, ഭൂമിയില് ഇതുപോലെയുള്ള മറ്റൊരു മാര്ഗ്ഗമില്ല. ഏഴ് ദിവസത്തെ കഥാപാരായണം കൊണ്ട് ആര് ആര് ശുദ്ധരാകുന്നു? ലോകക്ഷേമം ആലോചിച്ചുള്ള പുതിയ മാര്ഗ്ഗം ആര്ക്കെങ്കിലും വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?” കുമാരന്മാര് പറഞ്ഞു: “എപ്പോഴും പാപം ചെയ്യുന്ന, ദുഷ്പ്രവര്ത്തികളില് ഏര്പ്പെടുന്ന, വഴിതെറ്റിയ, ക്രോധാഗ്നിയില് കത്തുന്ന, കപടരും കാമുകരുമായ മനുഷ്യര് കലിയുഗത്തില് ഈ ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതയാഗം കൊണ്ട് ശുദ്ധരാകും. സത്യരഹിതരും മാതാപിതാക്കളെ അപമാനിക്കുന്നവരും, ആശയാല് ആകുലരായവരും, ആശ്രമധര്മം ഇല്ലാത്തവരും, കപടരും അസൂയയും ക്രൂരതയും ഉള്ളവരും — ഇവരും ഈ ഭാഗവതയാഗം കൊണ്ടു ശുദ്ധരാകും. അഞ്ചു മഹാപാതകങ്ങള് ചെയ്യുന്നവരും കപടരും, അസുരപ്രകൃതിയുള്ള ക്രൂരന്മാരും, ബ്രഹ്മസ്വം ഉപജീവിക്കുന്നവരും പരസ്ത്രീഗാമികളും — ഇവരും ഈ യാഗം കൊണ്ടു ശുദ്ധരാകും. ശരീരവാക്ക് മനസ്സുകളാല് പാപം ചെയ്യുന്നവരും, കപടരും, ദുഷ്ടശീലമുള്ളവരും, അന്യരുടേം സമ്പത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നവരും, അശുദ്ധരും, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരും — ഇവരും കലിയില് ഈ ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവതയാഗം കൊണ്ട് ശുദ്ധരാകും. ഇനി, ഞാന് നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു പുരാതനകഥ പറയാം; അതു കേള്ക്കുന്നതുമാത്രം കൊണ്ടും പാപം നശിക്കും.