ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നാരദമുനി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "രാജൻ, നീ മൃഗങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള പെരുമാറ്റം നിരീക്ഷിക്കണേയും, സ്വന്തം മനസ്സിനെ ഹൃദയത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കണേയും, ഒരു ചാരിയോടിയൻ കുതിരയുടെ കയറുകൾ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ചെയ്യണം. സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടവും അവരുടെ പാട്ടുകളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ക്രമേണ ഹംസയുടെ ശരണത്തിൽ അഭയം തേടണം; സംതൃപ്തനായും, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പിന്മാറിയും ജീവിക്കണം." അതിനുശേഷം രാജാവ് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ ഈ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ടു, ആലോചിച്ചു. ഈ സത്യം ഗുരുക്കന്മാർ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ഇതിനെ എന്തുകൊണ്ട് വിശദീകരിക്കാറില്ല?" നാരദൻ മറുപടി നൽകി: "രാജൻ, നിന്റെ വലിയ സംശയം എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നീ തീർത്തിരിക്കുന്നു. ബുദ്ധിമാന്മാരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എത്താത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകാറുണ്ട്. ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ, ഓരോ മനുഷ്യനും താൻ ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ ഇടയിൽ, 'കർമ്മങ്ങൾ ലൂക്യമായിരിക്കുന്നു, പ്രകടമല്ല' എന്നുള്ള ഒരു വാദം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ, അതേ കർമ്മങ്ങളാൽ, തുടർച്ചയായി, സൂക്ഷ്മശരീരവും മനസ്സുമുപയോഗിച്ച്, അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു." "ഒരു മനുഷ്യൻ ഉറങ്ങുന്ന, ശ്വാസം എടുക്കുന്ന ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അതേ ശരീരത്തിലോ, മറ്റൊന്നിലോ, കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. 'ഞാൻ ഇതാണ്' എന്നതുപോലെ, മനസ്സിൽ എന്ത് ആകുന്നു, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; അതാണ് പുനർജന്മം. ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിനെ നമുക്ക് അനുമാനിക്കാം; അതുപോലെ, മുൻ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കർമ്മങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ചലനങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാം." "ഈ ശരീരത്തിൽ, നാം നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല, കണ്ടിട്ടില്ല, കേട്ടിട്ടില്ല; എങ്കിലും, ആ രൂപം ഒരിക്കൽ ഉൾക്കാഴ്ചയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. അതുകൊണ്ട്, രാജൻ, ജീവൻ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ രൂപം നേടുന്നു; നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ, മനസ്സിൽ അതിന്റെ അർത്ഥം പിടികൂടാൻ കഴിയില്ല. മനസ്സാണ് ഒരു വ്യക്തിക്ക് മുൻ രൂപങ്ങൾ, വരാനിരിക്കുന്നതും, വരാത്തതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്." "ഇവിടെ, കണ്ടതും കേട്ടതുമായതല്ലാത്തതും, ഒരിക്കൽ മനസ്സിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ, സ്ഥലം, സമയവും, കർമ്മവും അനുസരിച്ച് അനുമാനിക്കണം. മനസ്സും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും, ക്രമത്തിൽ, വീണ്ടും വീണ്ടും വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു; എല്ലാവർക്കും ഇത് അനുഭവപ്പെടുന്നു." "മനസ്സ് സത്ത്വത്തിൽ മാത്രം സ്ഥിരതയോടെ, ഭഗവാന്റെ അടുത്ത് നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, ഇരുട്ട്, ചന്ദ്രന്റെ നിഴൽപോലെ, അകറ്റപ്പെടുന്നു, പ്രകാശം വരുന്നു. 'ഞാൻ' എന്നതും 'എന്റെ' എന്നതും, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ആദി-അവസാനമില്ലാത്ത ക്രമം നിലനിൽക്കുന്നവരെ ബാധിക്കുന്നു." "ഉറക്കം, ബോധക്ഷയം, ദുഃഖം തുടങ്ങിയവയിൽ, ശ്വാസം തടസ്സപ്പെടുമ്പോൾ, 'ഞാൻ' എന്ന ബോധം ഉണരുന്നില്ല, മരണം വരെ. ഗർഭത്തിൽ, ബാല്യത്തിൽ, അപ്രാപ്തിയുടെ കാരണം, പതിനൊന്നംഗ സൂക്ഷ്മശരീരം പ്രകടമല്ല; പുതിയ ചന്ദ്രനിൽ ചന്ദ്രൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ." "വസ്തു ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ചക്രം നിൽക്കാറില്ല; വസ്തുക്കളെ ചിന്തിച്ചാൽ, സ്വപ്നത്തിൽ ദുഃഖം വരാം, അവ യാഥാർത്ഥ്യമല്ല. ഈ രീതിയിൽ, അഞ്ച് സൂക്ഷ്മശരീരം, മൂന്ന്, പതിനാറ് രീതിയിൽ വ്യാപിച്ചു, ചൈതന്യത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു, അതാണ് ജീവൻ." "ഇതുപയോഗിച്ച്, മനുഷ്യൻ ശരീരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതിലൂടെ സന്തോഷം, ദുഃഖം, ഭയം, വേദന, ആനന്ദം എന്നിവ അനുഭവിക്കുന്നു. പുല്ലിലും വെള്ളത്തിലും ഉള്ള ജലമാൻപോലെ, വിട്ടുപോകുകയോ, ചേർന്നിരിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതുപോലെ, മനുഷ്യൻ ശരീരത്തിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിയൽ ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല, മരണസമയത്തും." "അദൃശ്യമായത്, ദൃശ്യമായതുപോലെ നശിക്കാറില്ല, മറിച്ച് സ്വപ്നംപോലെ നിലനിൽക്കുന്നു; ഉണ്ടായതും, ഇപ്പോഴുള്ളതും, വരാനിരിക്കുന്നതും, എല്ലാം പകലും രാത്രിയും ഉറങ്ങുന്നു." "ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചാൽ, അജ്ഞാനം നിലനിൽക്കുന്നവരെ, അകയില്ലാത്തവരെ, ബന്ധനം വരുന്നു." "അതുകൊണ്ട്, മോക്ഷത്തിനായി, ഹരിയെ സർവതോ ഭാവത്തിൽ പൂജിക്കണം; സൃഷ്ടി, നിലനിൽപും, ലയവും അവനിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്; ലോകം അവന്റെതെന്നു കാണണം." മൈത്രേയൻ പറഞ്ഞു: "വിശിഷ്ട ഭക്തൻ, നാരായണൻ, ഹംസമാർക്കുള്ള പഥം കാണിച്ച്, വിടപറഞ്ഞ്, സിദ്ധലോകത്തേക്ക് പോയി. രാജാ പ്രാചീനബർഹി, തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് സൃഷ്ടിരക്ഷയുടെ ഉപദേശം നൽകി, കപിലമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തപസ്സിനായി പോയി." "അവിടെ, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രതയിൽ ഉറപ്പിച്ച്, ഗോവിന്ദന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിച്ചു; എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും വിട്ട്, ഭക്തിയിലൂടെ അവനോടു സമത്വം നേടി." "പാപരഹിതനായവേ, ഈ ആത്മതത്ത്വം ദിവ്യമുനി പാടിയതാണ്; ഇത് ആരെങ്കിലും ജപിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, ഭൗതികബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും." "മുകുന്ദന്റെ ഈ വിശുദ്ധ മഹത്വം, ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും, ആത്മശുദ്ധിയുള്ള ദിവ്യമുനിയുടെ വചനംകൊണ്ട് ഒഴുകിയതും, കേൾക്കുന്നവൻ പരമപദം നേടുകയും, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുകയും, ഈ സാംസാരികത്തിൽ വീണ്ടും ചുറ്റിക്കൊണ്ടു നടക്കുകയില്ല." "ഈ അത്ഭുതമായ ആത്മതത്ത്വം, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതും, സ്ത്രീ-പുരുഷരുടെ ചുമതലകളെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ സംശയങ്ങളും ഇവിടെ, മറവിലും, തീർക്കുന്നു." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാൻ അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, വ്രജയിലെ സ്ത്രീകൾ, അവനെ കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നതിൽ, അവരുടെ മനസ്സിൽ വേദനയുണ്ടായി; ഒരു കൂട്ടത്തിലെ നായകനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ആനപ്പെൺമാർപോലെയായിരുന്നു." "അവന്റെ ചലനങ്ങൾ, സ്‌നേഹം, പുഞ്ചിരി, കളികാഴ്ച, മനോഹരമായ വാക്കുകൾ, രസകരമായ വിനോദങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മുഴുമ്മായിരുന്ന സ്ത്രീകൾ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ മനസ്സിൽ ആകർഷിതരായി, അവന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി; ഓരോരുത്തരും, 'ഞാനാണ് അവൻ' എന്ന് മനസ്സിൽ വിശ്വസിച്ച്, അവനെ അനുകരിച്ചു." "നടക്കൽ, പുഞ്ചിരി, ദൃഷ്ടി, സംസാരിക്കൽ, മറ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ, അവന്റെ രൂപം ഉൾക്കൊണ്ട്, അവന്റെ കളികാഴ്ചകൾ അനുകരിച്ചു; ഓരോരുത്തരും, 'ഞാനാണ് കൃഷ്ണൻ' എന്നതിൽ ഉറപ്പോടെ." "അവരൊക്കെ ഒരുമിച്ചുകൂടി, കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ പാടുകയും, കാട്ടിൽ കാട്ടിൽ ഭ്രാന്തുപോലെ കറങ്ങുകയും, അവനെ തേടുകയും ചെയ്തു. അവർ വൃക്ഷങ്ങളോട് ചോദിച്ചു; വൃക്ഷങ്ങൾ അകത്തു നിന്നു നിന്നാലും, പരമപുരുഷനെ ഉള്ളിൽ ധാരണം ചെയ്യുന്നു; ആകാശത്തോട് ചോദിക്കുന്നതുപോലെ." "അശ്വത്ത, പ്ലക്ഷ, ന്യഗ്രോധവൃക്ഷങ്ങളേ, നന്ദന്റെ മകനായ കൃഷ്ണൻ ഈ വഴി കടന്നുവോ? അവന്റെ സ്നേഹദൃഷ്ടിയും, ഉജ്ജ്വലമായ പുഞ്ചിരിയും കൊണ്ടു ഞങ്ങളുടെ മനസ്സു മയക്കിയതുപോലെ." "കുരബക, അശോക, നാഗ, പുന്നാഗ, ചമ്പകവൃക്ഷങ്ങളേ, അഭിമാനികളായ യുവതികളിൽ, രാമന്റെ അനിയൻ, അവന്റെ പുഞ്ചിരി, അഭിമാനികളെ പോലും താഴ്ത്തുന്നതാണ്, ഈ വഴി കടന്നുവോ?" "പുണ്യവതിയായ തുളസീ, ഗോവിന്ദന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതും, തേൻചിതറുന്ന വണ്ടുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായതേ, അച്യുതൻ, നിന്നോടു അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ വഴി കടന്നുവോ?" "മാലതി, മല്ലിക, ജാതി, യൂതിക, മാധവൻ ഈ വഴി കടന്നുവോ? അവന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു നിങ്ങൾ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചുവോ?" "ചൂത, പ്രിയാല, പനസ, ആസന, കോവിദ, ജംബു, അർക്ക, ബില്വ, ബകുല, ആമ്ര, കടംബ, നീപ, യമുനയുടെ തീരത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളേ, ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം ശൂന്യമായിരിക്കുന്ന ഈ സമയത്ത്, കൃഷ്ണൻ എടുത്ത പഥം ദയവായി കാണിച്ചു തരൂ.