ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മരണസമയത്ത് ഭക്തിപൂർവ്വം ശുകമുനിയുടെ ശാസ്ത്രവാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവർക്കു, ഭഗവാൻ ഗോവിന്ദൻ വൈകുണ്ഠം നൽകുന്നു. ഭഗവതം സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ അലങ്കരിച്ച് ഒരു വൈഷ്ണവനു സമർപ്പിക്കുന്നവർക്ക്, അവർക്ക് കൃഷ്ണസായുജ്യവും ലഭിക്കും. ജന്മം മുതൽ കപടമായ മനസ്സോടെ ശുകമുനിയുടെ കഥ ഒരിക്കലും ആസ്വദിക്കാത്തവർ, ചണ്ഡാളനോ കഴുതയോ പോലെ ജീവിക്കുന്നു; അഹോ, അവരുടെ ജനനം വ്യർഥമാണ്, അമ്മയുടെ പ്രസവവേദനയും അപ്രയോജനമാണ്. ശുകന്റെ കഥയിലൊന്നും ചെവി കൊടുക്കാത്തവൻ, പാപകർമികളായ ജീവശവം ആണെന്നും, അവൻ ഒരു മൃഗംപോലെയാണെന്നും, ഭൂഭാരമായ മനുഷ്യനാണെന്നും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവസഭയിലെ പ്രധാനഗണങ്ങൾ പറയുന്നു. ഈ ഭഗവതകഥ ലോകത്തിൽ അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; കോടികൾ ജന്മങ്ങളിൽ സഞ്ചയിച്ച പുണ്യഫലത്താൽ മാത്രമേ അതു ലഭിക്കൂ. അതിനാൽ, ജ്ഞാനിയേ, ഈ യോഗനിധി പരിശ്രമപൂർവ്വം ശ്രവിക്കണം; ദിവസങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണമില്ല—എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നതാണ് ശ്രേഷ്ഠം. സത്യനിഷ്ഠയോടെയും ബ്രഹ്മചര്യത്തോടെയും എല്ലായ്പ്പോഴും കേൾക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ അശക്തിയാൽ, ശുകൻ നൽകിയ പ്രത്യേകോപദേശം ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കണം. മനസ്സിന്റെ ചഞ്ചലതയെ നിയന്ത്രിക്കുകയും നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുകയും ദുർലഭമായ ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്; അതുകൊണ്ട് ഏഴു ദിവസത്തേക്ക് ശ്രവിക്കാനാണ് ശുപാർശ. വിശ്വാസത്തോടെ ദിവസേന കേൾക്കുന്നവൻ, പ്രത്യേകിച്ച് മാഘമാസത്തിൽ, ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ശുകൻ ഏഴു ദിവസത്തേക്ക് ശ്രവിച്ച് നേടിയതുതന്നെയാണ്. മനസ്സിനെ ജയിക്കാനാവാത്തത്, രോഗങ്ങൾ, അതിനൊപ്പം ജനങ്ങളുടെ ആയുസ്സിന്റെ കുറവ്, കലിദോഷങ്ങളുടെ അധിക്യം—ഇതെല്ലാം കാരണം ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണം ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു. തപസ്സ്, യോഗം, ധ്യാനം എന്നിവയാൽ കിട്ടാനാവാത്ത ഫലം, ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ എളുപ്പത്തിൽ മുഴുവനായും ലഭിക്കും. ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണം യാഗത്തെയും, വ്രതത്തെയും, തപസ്സിനെയും, തീർത്ഥയാത്രയെയും അതിവിടുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, യോഗത്തെയും, ധ്യാനത്തെയും, ജ്ഞാനത്തെയും അതിവിടുന്നു; അതിന്റെ മഹത്വം എന്ത് പറയണം? വീണ്ടും വീണ്ടും എല്ലാറ്റിനുമപ്പുറമാണ്. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: ഈ കഥ അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായതാണ്; ജ്ഞാനത്തെയും മറ്റു ധർമങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമശ്രേയസ്സിലേക്കും യോഗാദിമാർഗ്ഗങ്ങളിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഭഗവതപുരാണം എങ്ങനെയാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്? സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ ഭൂമിയിൽ ചെയ്ത ദൈവികകാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി തൻ്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, പ്രധാനപ്പെട്ട പതിനൊന്ന് ഭക്തന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഉദ്ധവൻ അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു. ഉദ്ധവൻ പറഞ്ഞു: "ഗോവിന്ദാ, ഭക്തന്മാർക്കായി പ്രവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കി നീ പോകും; എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ വലിയ ആശങ്ക കേൾക്കൂ, ദയവായി ആശ്വാസം നൽകൂ. ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം ഇപ്പോൾ എത്തി; ദുഷ്ടർ വീണ്ടും ഉയരും, നല്ലവരും അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ക്രൂരരാകും. ഭൂമി ഭാരമായി കിടക്കുമ്പോൾ, കാളിയായി അഭയം തേടും; കമലനയനാ, നിന്നെക്കാൾ രക്ഷകൻ ആരുമില്ല. അതിനാൽ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിനായി, ദയവായി ദയ കാണിച്ച് നീ പോകരുതേ; ഭക്തന്മാർക്കായി, ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ രൂപം സ്വീകരിച്ചിട്ടുമെങ്കിലും, നീ സ്വരൂപത്തിൽ നിർഗുണനും ചൈതന്യസ്വരൂപനുമാണ്. നിന്റെ അഭാവത്തിൽ ഭക്തന്മാർ ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും? നിർഗുണഭാവത്തിൽ ആരാധന ദുർലഭമാണ്; അതിനാൽ, ദയവായി എന്തെങ്കിലും പരിഗണിക്കൂ." ഉദ്ധവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹരിഃ, പ്രഭാസത്തിൽ ആലോചിച്ചു: "എന്ത് ചെയ്യണം ഭക്തന്മാർക്ക് പിന്തുണ നൽകാൻ?" തന്റെ ദിവ്യപ്രഭ ഭഗവതത്തിൽ സംയോജിപ്പിച്ചു, സ്വയം മറച്ചു, ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ സാഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അതിനാൽ, ഈ വാചകരൂപമായ ഭഗവതം തന്നെയാണ് ഹരിയുടെ സാക്ഷാത്കാരം; അതിനെ സേവിച്ചാൽ, കേട്ടാൽ, പാരായണം ചെയ്താൽ, ദർശിച്ചാൽ പോലും പാപങ്ങൾ നശിക്കും. അതുകൊണ്ട്, ഏഴു ദിവസത്തെ ഭഗവതശ്രവണം എല്ലാ മറ്റു ആചാരങ്ങളെയും അതിവിടുന്നു; ഇത് കലിയുഗത്തിനുള്ള ധർമ്മം എന്നാണ് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ധർമ്മം കലിയിൽ ദു:ഖം, ദാരിദ്ര്യം, ദുരിതം, പാപം എന്നിവ നീക്കുന്നതിനും, കാമക്രോധാദികളെ ജയിക്കുന്നതിനുമാണ് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. അല്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാർക്കുതന്നെ വൈഷ്ണവമായ മായയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു പറയാൻ ആവില്ല. അതിനാൽ, ഏഴു ദിവസത്തെ പാരായണമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, മഹർഷിമാർ നാഗശ്രവണസഭയിൽ ഈ ധർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അതിമനോഹരമായ ഒരു അത്ഭുതം അന്ന് സംഭവിച്ചു—ശൗനകാ, ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം കേൾക്കൂ. ഭക്തി, തന്റെ രണ്ടു യുവമക്കളെ കൈപിടിച്ചു, അപ്രത്യക്ഷമായ് പ്രത്യക്ഷമായി. അവൾ ശുദ്ധമായ പ്രേമയുടെ രൂപമായ്, വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രീകൃഷ്ണ, ഗോവിന്ദ, ഹരേ, മുരാരി, നാഥാ എന്നിങ്ങനെ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു. സഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവർ അവളെ ഭഗവതത്തിന്റെ അർത്ഥാലങ്കാരങ്ങളിൽ അലങ്കരിച്ചും മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചുമാണ് വരുന്നത് കണ്ടത്; അവൾ എങ്ങനെയാണ് വന്നു, എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: "കഥയുടെ സാരത്തിൽ നിന്ന് ഇവൾ ഇപ്പോൾ ഉദിച്ചുവന്നതാണ്." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭക്തി തന്റെ മക്കളുമായി വിനയപൂർവ്വം സനത്കുമാരനോട് പറഞ്ഞു. ഭക്തി ചോദിച്ചു: "ഇന്ന്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നെ പോഷിപ്പിച്ചു; കലിയിൽ ഞാൻ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്നെങ്കിലും ഈ കഥയുടെ അമൃതംകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിച്ചു. ഇനി ഞാൻ എവിടെ വസിക്കണം? ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദയവായി അറിയിക്കണം." അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: "ഭക്തിയേ, ഭക്തന്മാരിൽ നീ ഗോവിന്ദന്റെ രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; നീയല്ലേ പ്രേമം നിലനിർത്തുന്നത്, സംസാരരോഗം നശിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ഉറച്ച പ്രതിജ്ഞയോടെ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി വസിച്ചുകൊൾക." അതിനാൽ, കലിദോഷങ്ങൾക്കു പോലും നിന്നെ കാണാനാവില്ല; അവയുടെ ശക്തിയും ലോകത്ത് വിജയിക്കില്ല. മഹർഷിമാരുടെ ആജ്ഞാനുസരിച്ച്, ഭക്തി പിന്നീട് ഹരിയുടെ ഭൃത്യന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വസിച്ചു. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ദാരിദ്ര്യങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും ഹൃദയത്തിൽ ശ്രീഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി മാത്രം ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; കാരണം, ഹരി തന്നെ തന്റെ സ്വലോകം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്തിയുടെ ബന്ധത്തിൽ ആ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഭാഗവതനെന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവന്റെ മഹത്വം എന്താണ് പറയാൻ ബാക്കി? അവനിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവരായ വക്താവും ശ്രോതാവും പോലും കൃഷ്ണസമത്വം നേടുന്നു; മറ്റൊരു ധർമ്മത്താൽ പോലും ഇതു ലഭ്യമല്ല. സൂതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, വൈഷ്ണവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അത്യുജ്വലമായ ഭക്തി കണ്ട കൃഷ്ണൻ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള അനുരാഗത്തിൽ തന്റെ സ്വലോകം ഉപേക്ഷിച്ചു. വനപുഷ്പമാലയാലങ്കൃതനായും, മേഘശ്യാമളനായും, പിതാംബരം ധരിച്ചും, മനോഹരരൂപനും, പൊൻകച്ചയും, കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ചും അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മൂന്നു വളവുകളുള്ള ഭംഗിയോടെ നിന്നു, കൗസ്തുഭമണിയാലങ്കൃതനായും, പതിനായിരം മന്മഥന്മാരെക്കാൾ മനോഹരനായും, സുഗന്ധമായ ചന്ദനപ്പൂവിടലാൽ അഭിഷിക്തനുമായും അദ്ദേഹം ദൃശ്യനായി. പരമാനന്ദസ്വരൂപനും ചൈതന്യസ്വരൂപനും, മധുരനാദമുളള വംശി കൈവശം വച്ചും, ഭക്തരുടെ ശുദ്ധഹൃദയങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു. വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഉദ്‌ധവൻമാരും മറ്റ് വൈഷ്ണവന്മാരും ഈ കഥകൾ കേൾക്കാനായി ഭൂമിയിൽ രഹസ്യരൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.