ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് ഉപദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു: യോഗ പരിശീലനം തുടരുമ്പോൾ, ശരീരത്തിന് ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ, ബുദ്ധിമാന്മാർ അതിൽ വിശ്വാസം വെക്കരുത്; യോഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ തന്നെ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കണം. ഈ യോഗം കൃത്യമായി അഭ്യസിക്കുന്ന യോഗി, കൃഷ്ണനിൽ അഭയം കണ്ടെത്തി, ബാധകളാൽ അലറാത്തവനും, ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവനും, തന്റെ ആന്തർസുഖത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിന്റെ വിടവാങ്ങൽ അറിയാതെ, ഭാര്യ തന്റെ സ്ഥിരമായ ഇരിപ്പിൽ ഇരുന്നു, പഴയപോലെ തന്നെ പെരുമാറുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പൂജ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടെ ചൂട് അനുഭവപ്പെടാത്തതോടെ, അവൾ കാട്ടിൽ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട മാൻപോലെ, ഉത്കണ്ഠയോടെ ഇരുന്നു. അവൾ, തനിക്കു തന്നെ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച്, ആരുമില്ലാതെ, കരഞ്ഞ്, കാട്ടിൽ തന്റെ മുലകൾ അമർത്തി, ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു: "ഉയിരേ, രാജരിഷി!