ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ദേവതകളുടെ അനേകം നേതാക്കൾ ആകാശ രഥങ്ങളിൽ കയറി, ആ മനോഹരമായ ചടങ്ങിൽ സന്നിഹിതരായവർക്കെല്ലാം കാമദേനു വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്ന് പുഷ്പങ്ങൾ വർഷിച്ചു. അപ്പോൾ, മനസ്സിൽ അശാന്തി ഇല്ലാതിരുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, അവർ ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹത്വം മഹാത്മാവായ നാരദനോട് വ്യക്തമാക്കിത്തുടങ്ങി. കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ശുകമുനിയുടെ ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച മഹിമയെ വിവരിക്കുന്നു. അതു കേൾക്കുന്നതു മാത്രം മുക്തി ഒരാളുടെ കൈയിൽ വിരാജിക്കുന്നു. ഈ ഭാവ്യമായ ഭാഗവതകഥയെ എപ്പോഴും സേവിക്കണം, എപ്പോഴും ശ്രവിക്കണം; കേൾക്കുന്നതു മാത്രം ഹരി ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവനാകുന്നു. ഈ ഗ്രന്ഥം പതിനെട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയതും, പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങളായി വിഭജിച്ചതും, പാർിക്ഷിതും ശുകനും തമ്മിലുള്ള സംവാദമായുമാണ്. ഈ ഭാഗവതം ശ്രവിക്കൂ. ഈ ഭവചക്രത്തിൽ ഒരാൾ അജ്ഞാനത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു, ഒരു നിമിഷം പോലും ശുകശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കാതിൽ കടക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ. അനേകം ശാസ്ത്രങ്ങളും പുരാണങ്ങളും കേൾക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അവയൊക്കെ മനസ്സിൽ സംശയം മാത്രം ഉണർത്തുന്നു. ഭാഗവതം എന്ന ഏകഗ്രന്ഥം മോക്ഷം നൽകുന്ന മേഘഗർജ്ജനമാണ്. എവിടെ ഭാഗവതകഥ ദിനംപ്രതി നടക്കുന്നുവോ, ആ വീട് തീർത്ഥസ്ഥലമായി മാറുന്നു, അവിടെ വസിക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ആയിരം അശ്വമേധയാഗവും നൂറ് വാജപേയയാഗവും കൂടി ചെയ്താലും, ശുകശാസ്ത്രകഥയുടെ ഒരു പാദം പോലും തുല്യമായി വരില്ല. ഭാഗവതം ശരിയായി കേൾക്കാതിരിക്കുന്നവരെ പാപങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഗംഗ, ഗയ, കാശി, പുഷ്കര, പ്രയാഗ—ഇവയൊന്നും ശുകശാസ്ത്രകഥയുടെ ഫലത്തെ തുല്യമായി വരില്ല. പരമഗതിക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പാദം പോലും, അർദ്ധപാദം പോലും, നിങ്ങളുടെ വായിലൂടെ ദിവസേന ജപിക്കൂ. വേദങ്ങൾ, വേദമാതാവ്, പുരുഷസൂക്തം, ത്രയീ, ഭാഗവതം, പന്ത്രണ്ടു അക്ഷരമന്ത്രം—പന്ത്രണ്ടു സ്വരൂപം, പ്രയാഗ, ഒരു വർഷം എന്ന കാലം, ബ്രാഹ്മണർ, അഗ്നിഹോത്രം, കാമധേനു, പന്ത്രണ്ടാം തിഥി, തുളസി, വസന്തകാലം, പരമപുരുഷൻ—ജ്ഞാനികൾ ഇതിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും കാണുന്നില്ല. ആർദ്രതയോടെ, ദിവസം-രാത്രി ശുകശാസ്ത്രം വായിക്കുന്നവൻ കോടിയാനായ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഭാഗവതത്തിന്റെ ഒരു പാദം പോലും ദിവസേന ജപിക്കുന്നവൻ രാജസൂയയാഗത്തിന്റെയും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെയും ഫലത്തിന് തുല്യമായ പുണ്യം നേടുന്നു. ഭാഗവതം ദിനംപ്രതി വായിക്കൽ, ഹരിയെ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കൽ, തുളസിയെ പോഷിപ്പിക്കൽ, പശുക്കൾക്ക് സേവനം—ഇവ എല്ലാം തുല്യമാണ്. മരണസമയത്ത് ഭക്തിയോടെ ശുകശാസ്ത്രത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവന് ഗോവിന്ദൻ വൈകുണ്ഠം സമ്മാനിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ അലങ്കരിച്ചു ഭാഗവതം ഒരു വൈഷ്ണവനു സമർപ്പിക്കുന്നവൻ കൃഷ്ണസാമീപ്യം നേടുന്നു. ജന്മത്തിൽ തന്നെ കപടചിത്തനായി, ഒരിക്കലും ശുകശാസ്ത്രകഥയുടെ രസം അനുഭവിക്കാത്തവൻ ചണ്ഡാളനായി, കഴുതയായി ജീവിക്കുന്നു; അഹോ, അവന്റെ ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്, അമ്മയുടെ പ്രസവവേദനയും പാഴായി. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ശവം എന്നാണവനെ വിളിക്കുക; പാപമുള്ള പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനും ശുകകഥയുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും കേൾക്കാത്തവനും മൃഗത്തേക്കാൾ മോശമായ മനുഷ്യനാണ്, ഭൂഭാരമായവനാണ്—സ്വർഗത്തിലെ ദേവസഭയിൽ മുൻനിരയിലുള്ളവർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു. ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിൽ നിന്നും ഉദിച്ച കഥ ലോകത്തിൽ അപൂർവമാണ്; കോടിയാനായ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യഫലത്താൽ മാത്രമേ അതിന് അർഹതയുണ്ടാകൂ. അതുകൊണ്ടു, ജ്ഞാനിയേ, ഈ യോഗധനം പരിശ്രമത്തോടെ ശ്രവിക്കണം; ദിവസങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം ഇല്ല—എപ്പോഴും കേൾക്കാൻ അനുയോജ്യമാണ്. സത്യവും ബ്രഹ്മചര്യവും പാലിച്ച് എപ്പോഴും ശ്രവിക്കാം; പക്ഷേ, കലിയുഗത്തിൽ അതിന് കഴിയാത്തവർക്കായി ഒരു പ്രത്യേക ഉപദേശം ശുകൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ ചഞ്ചലതയെ ജയിക്കുകയും, നിയമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കുകയും, ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്; അതിനാൽ ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാം. മാഗമാസത്തിൽ വിശ്വാസപൂർവ്വം ദിവസേന ശ്രവിക്കുന്നവൻ നേടുന്ന ഫലം, ശുകൻ ഏഴുദിവസം ശ്രവിച്ചതിലൂടെ ലഭിച്ചു. മനസ്സിനെ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടും, രോഗങ്ങൾ, ആയുസ്സിന്റെ കുറവ്, കലിയുഗത്തിലെ ദോഷങ്ങളുടെ അധിക്യം എന്നിവ മൂലവും ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാനാണ് ഉപദേശം. തപസ്സും യോഗവും ധ്യാനവും നൽകിയിട്ടില്ലാത്ത ഫലങ്ങൾ ഏഴുദിവസം ശ്രവിച്ചാൽ എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കും. ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കൽ യാഗത്തെയും വ്രതങ്ങളെയും തപസ്സിനെയും തീർത്ഥയാത്രയെയും അതിവിടെയും, എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്നു. ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കൽ യോഗത്തെയും, ധ്യാന-ജ്ഞാനങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു; ഇതിന്റെ മഹത്വം പറയാൻ എന്ത് വേറെ? വീണ്ടും വീണ്ടും ഇതിൽ എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: ഈ കഥ അതീവ അത്ഭുതകരമാണ്; ജ്ഞാനവും മറ്റും വിട്ട്, പരമശ്രേയസ്സിലേക്കും യോഗമാർഗ്ഗങ്ങളിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഭാഗവതപുരാണം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്ന് ദയവായി പറയൂ. സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ, ഭൂമിയിൽ നിന്നു തിരിച്ചു തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പതിനൊന്നു പ്രധാനഭക്തന്മാരുടെ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ചു; അപ്പോൾ ഉദ്ധവൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു. ഉദ്ധവൻ ചോദിച്ചു: ഗോവിന്ദാ, ഭക്തന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തീകരിച്ച് നീ യാത്രതിരിക്കും; എന്റെ മനസ്സിലെ വലിയ ആശങ്ക കേട്ട് ദയവായി ആശ്വാസം തരണമേ. ഇപ്പോൾ ഭയാനകമായ കലിയുഗം ആരംഭിച്ചു; ദുഷ്ടന്മാർ വീണ്ടും ഉയരും, നല്ലവരും അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ദുഷ്ടന്മാരാകും. ഭൂമി ഭാരമായി മാറി, പശുവിന്റെ രൂപത്തിൽ അഭയം തേടും; കമലനയനാ, നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരു രക്ഷകനെയും കാണുന്നില്ല. അതിനാൽ, ഭക്തജനങ്ങളെ കാത്തുകൊണ്ട്, ദയയോടെ, നീ വിശേഷഗുണങ്ങളോടെ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ദയവായി വിട്ടുപോകരുതേ. ഭക്തന്മാർക്ക് നീ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ അവർ എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും? നിർഗുണഭാവം ആരാധിക്കാൻ ദുഷ്കരമാണ്; അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും പരിഗണിക്കണം. ഉദ്ധവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹരി, പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ ആലോചിച്ചു: "എന്ത് ചെയ്യണം എന്റെ ഭക്തരുടെ ആശ്രയത്തിനായി?" അപ്പോൾ, തന്റെ ദിവ്യപ്രഭാവം ഭാഗവതത്തിൽ സംയോജിപ്പിച്ച്, സ്വയം മറച്ചു, ശ്രീമദ് ഭാഗവതസാഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.