ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭൗതിക ഘടകങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ, രസം എങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ആദ്യം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒരേ രസം, വാസ്തവത്തിൽ, കഷായം, മധുരം, കഠിനം, കിടിലം, അമ്ലം എന്നിങ്ങനെ പല തരത്തിലായിരിക്കുന്നു; ഇതിന് കാരണമായത് ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യസ്ത സംയോജനങ്ങളാണ്. ജലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ അനേകം: ജലം ഈർപ്പം നൽകുന്നു, ദ്രവ്യങ്ങളെ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നു, സംതൃപ്തി നൽകുന്നു, ജീവനെ നിലനിർത്തുന്നു, പോഷണം നൽകുന്നു, ആനന്ദം നൽകുന്നു, ഉഷ്ണം ദൂരീകരിക്കുന്നു, സമൃദ്ധി നൽകുന്നു—ഇങ്ങനെ ജലത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ. ശുദ്ധമായ രസം, ജലത്തിൽ 의해 രൂപംകൊണ്ടു, ദൈവിക ശക്തിയാൽ പ്രേരിതമായി, ശുദ്ധമായ ഗന്ധം ഉത്ഭവിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് ഭൂമി ഉത്ഭവിച്ചു; ഗന്ധം തിരിച്ചറിയാനുള്ള അവയവം മൂക്കാണ്. ഭൗതിക ഘടകങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത സംയോജനങ്ങളാൽ, ഒരേ ഗന്ധം പലതരത്തിലായിരിക്കുന്നു: മണ്ണായ, പുഴുക്കായ, സുഗന്ധമായ, മൃദുവായ, ശക്തമായ, അമ്ലമായ, തുടങ്ങിയവ. ഭൂമിയുടെ ഗുണങ്ങൾ: രൂപം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാനമാകുന്നു, ബ്രഹ്മന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്, ആധാരമാണ്, യഥാർത്ഥ വ്യത്യാസം നൽകുന്നു, ജീവികളിൽ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉദയിപ്പിക്കുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം കേൾവിയുടെ വസ്തുവാണ്; വായുവിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം സ്പർശത്തിന്റെ വസ്തുവാണ്. അഗ്നിയുടെ പ്രത്യേക ഗുണം ദൃശ്യത്തിന്റെ വസ്തുവാണ്; ജലത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം രസം; ഭൂമിയുടെ പ്രത്യേക ഗുണം ഗന്ധം. ഒരു വസ്തുവിൽ ഒരു ഗുണം കാണപ്പെടുന്നു, മറ്റൊന്നിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല; ഈ വ്യത്യാസം ഭൂമിയിലാണ് ഏറ്റവും വ്യക്തം. ഈ ഏഴു ഘടകങ്ങൾ—മഹത്പ്രിൻസിപ്പൽ മുതൽ—കാലം, കർമ്മം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം സംയോജിച്ച്, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദി രൂപത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവ ചേർന്ന്, അതിൽ ചൂഷണം കൊണ്ടും സംയോജിച്ചും, അജഡമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ഉദയിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് കോസ്മിക് പേഴ്സൺ, അതായത് വിരാട്, ഉദയിച്ചു. ഈ പ്രത്യേക ബ്രഹ്മാണ്ഡം, ജലം മുതലായ പത്തു ഘടകങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പുറത്ത് ആദി പ്രക്രിതിയിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ ഈ ലോകങ്ങളുടെ വിശാലത നിലകൊള്ളുന്നു—ഇത് ഭാഗവത ഹരിയുടെ രൂപമാണ്. വിരാട് സ്വർണ്ണൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, ജലത്തിൽ കിടന്നു, അതിൽ പ്രവേശിച്ചു, അനേകം വഴികളിൽ ആകാശം പിളർത്തി. ആദ്യം, അവന്റെ വായ് തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് വാക്ക് ഉദയിച്ചു. വാക്കിൽ നിന്ന് അഗ്നി, പിന്നെ നാസിക, അതിൽ നിന്ന് ശ്വാസം, അതിൽ നിന്ന് ഗന്ധം. ഗന്ധത്തിൽ നിന്ന് വായു; പിന്നെ കണ്ണുകൾ, അവയിൽ നിന്ന് ദൃശ്യം; അതിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ; പിന്നെ ചെവി, അവയിൽ നിന്ന് ശ്രുതി; അതിൽ നിന്ന് ദിശകൾ. വിരാട് ചർമ്മം പിളർത്തി; അതിൽ നിന്ന് മുടി, ശരീരം, മുതലായവ ഉദയിച്ചു; പിന്നെ ഔഷധികൾ ഉത്ഭവിച്ചു; അതിനുശേഷം ജനനേന്ദ്രിയം രൂപംകൊണ്ടു. ശുക്ലത്തിൽ നിന്ന് ജലം; അനുസ് രൂപംകൊണ്ടു തുറന്നു. അനുസിൽ നിന്ന് അപാന, അതിൽ നിന്ന് മരണവും, ലോകത്തിന്റെ ഭയവും. കൈകൾ രൂപംകൊണ്ടു, തുറന്നു; അവയിൽ നിന്ന് ശക്തി, അതിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രൻ. കാൽ രൂപംകൊണ്ടു, തുറന്നു; അവയിൽ നിന്ന് ചലനം, അതിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു. അവന്റെ രക്തനാളികൾ തുറന്നു; അവയിൽ നിന്ന് രക്തം നിറഞ്ഞു. നദികൾ ഉത്ഭവിച്ചു; വയറു തുറന്നു. അതിനുശേഷം, വിശപ്പും ദാഹവും ഉദയിച്ചു; സമുദ്രം അവയുടെ ആധാരമായി. ഹൃദയം പിളർന്ന്, അതിൽ നിന്ന് മനസ്സ് ഉദയിച്ചു. മനസ്സിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് വാഗാധിപതി. അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രൻ; ചേതനയിൽ നിന്ന് അന്തർയാമി. ഈ ദേവതകൾ ഉദയിച്ചെങ്കിലും, അവൻ ഉയരാൻ സാധിച്ചില്ല. ഓരോ ദേവതയും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവനെ ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. അഗ്നി വായിൽ വാക്കായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ഉയരില്ല. വായു മൂക്കിൽ ഗന്ധമായി, പക്ഷേ ഉയരില്ല. സൂര്യൻ കണ്ണിൽ ദൃശ്യമായി, പക്ഷേ ഉയരില്ല. ദിശകൾ ചെവിയിൽ ശ്രുതിയായി, പക്ഷേ ഉയരില്ല. ഔഷധികൾ ചർമ്മത്തിൽ മുടിയായി, ജലങ്ങൾ ജനനേന്ദ്രിയത്തിൽ ശുക്ലമായി, പക്ഷേ ഉയരില്ല. മരണം അനുസിൽ അപാനയായി, ഇന്ദ്രൻ കൈയിൽ ശക്തിയായി, വിഷ്ണു കാൽത്തിൽ ചലനമായി, നദികൾ രക്തനാളിയിൽ രക്തമായി, പക്ഷേ കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ഉയരില്ല. സമുദ്രം വയറിൽ വിശപ്പും ദാഹവും ആയി, ചന്ദ്രൻ ഹൃദയത്തിൽ മനസ്സായി, ബ്രഹ്മാ ഹൃദയത്തിൽ ബുദ്ധിയായി, രുദ്രൻ ഹൃദയത്തിൽ അഹങ്കാരമായി, പക്ഷേ കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ഉയരില്ല. അന്തർയാമി, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ, ഹൃദയത്തിൽ ചേതനയോടെ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോഴാണ് കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നത്. ഉറങ്ങുന്ന ഒരാളിൽ, പ്രാണങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവ ഉണ്ടെങ്കിലും, ജീവശക്തിയില്ലാതെ അവൻ ഉണരില്ല. അങ്ങനെ, യോഗത്തിൽ ലയിച്ച മനസ്സോടെ, അളവില്ലാത്ത ഭക്തി, വൈരാഗ്യം, ജ്ഞാനം എന്നിവയാൽ, അഗാധമായ ആത്മാവിനെ അകത്ത് തിരിച്ചറിയണം, ധ്യാനിക്കണം. ഇതിനു ശേഷം, ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഗിരി കയറ്റി, വ്രജവാസികളെ മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചപ്പോൾ, സുരഭിയും ഇന്ദ്രനും ഗോളോകത്തിൽ കൃഷ്ണനെ സമീപിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ, തന്റെ കുറ്റത്തിന് ലജ്ജിച്ചു, കൃഷ്ണന്റെ പാദം സൂര്യനെ പോലെ തിളങ്ങുന്ന കിരീടം കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ അതിശക്തിയും, അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടും കേട്ടും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാരായവരുടെ അഭിമാനം നശിച്ച ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ ചേർന്ന കൈകളോടെ സംസാരിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം ശുദ്ധമായ സത്ത്വം, ശാന്തം, തപസ്സിൽ നിന്നുള്ളത്, രാഗം-അന്ധകാരങ്ങൾ ഇല്ല. മായയാൽ രൂപംകൊണ്ട ഗുണങ്ങൾ നിങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നില്ല; നിങ്ങള്ക്ക് യാതൊരു ആസക്തിയും ഇല്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുള്ള മോഹം, ലോഭം മുതലായ കാരണങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? എങ്കിലും, ഭഗവാൻ വൃത്തികേടുള്ളവരെ നിയന്ത്രിച്ച്, ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കാൻ ശിക്ഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ പിതാവും, ഗുരുവും, അധിപനും, അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാലവും, ശിക്ഷയുടെ ദണ്ഡം എടുത്തവനും. എല്ലാവർക്കും ക്ഷേമം നൽകാൻ, ലോകാധിപത്വം അഭിമാനിക്കുന്നവരുടെ അഭിമാനം നീക്കാൻ, സ്വമതിയായ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എനിക്ക് പോലുള്ളവർ, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയെ അവഗണിച്ച്, സ്വയം ലോകാധിപത്വം ഭാവിച്ച്, ശരിയായ സമയത്ത് നിങ്ങളെ കണ്ടാൽ, ഉടൻ തന്നെ അഭിമാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഉചിതമായ മാർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, അനാദരത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ദുഷ്ടർക്കും നിങ്ങളുടെ ഉപദേശം ഫലപ്രദമാണ്. അതുകൊണ്ട്, പ്രഭോ, എന്റെ അജ്ഞാനത്തിലും, ശക്തിയിലുമുള്ള അഭിമാനത്തിലും നിന്നുള്ള കുറ്റം ക്ഷമിക്കണമേ. സ്വാമി, എന്റെ മനസ്സ് മായ്ച്ചുപോയിരുന്നു; ഇനിയും അങ്ങനെയുള്ള മോശം ചിന്തകൾ വരരുതേ. ഭൂഭാരമായി ശക്തരായ രാജാക്കന്മാർ കാരണം, ഈ അവതരണം, അധോക്ഷജൻ, സൈന്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനും, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവരുടെ ക്ഷേമത്തിനും, ഭഗവാൻ, ഭൂമിയുടെ ഭാരമൊഴിയാനും ആണ്.