ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം മഹാപുരാണത്തിലെ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ ആദ്യ ഭാഗത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായം ഇവിടെ സമാപിക്കുന്നു. ഈ മഹാപുരാണം പരമവൈരാഗ്യശാലികളായ മഹാത്മാക്കളുടെ ശാസ്ത്രമാണ്. മഹാത്മാക്കൾ, അഹംഭാവവും അസ്ത്യഭാവവും വിട്ട്, സമദർശികളായി, സാന്ത്വനത്തോടെ, സകലത്തിൽ തുല്യമായ ദൃഷ്ടിയോടെ, ലോഹഭാവമില്ലാതെ, ഇരട്ടത്വങ്ങളാൽ അലക്ഷിതരായി, ആഗ്രഹമില്ലാതെ, എന്റെ സ്മരണയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഇടയിൽ, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, എന്റെ കഥകൾ എല്ലായ്പോഴും ഉന്മേഷത്തോടെ ഉയിരെടുക്കുന്നു; അതിവൈഭവമുള്ളവരാണ് അതിൽ പങ്കാളികളാകുന്നത്. ഈ കഥകൾ കേൾക്കുന്നവർക്കും, പാടുന്നവർക്കും, ആദരവോടെ അംഗീകരിക്കുന്നവർക്കും, എന്റെ ഭക്തിയിൽ സ്നേഹമുള്ളവർക്കും, ആ വിശ്വാസത്തിൽ ദൃഢമായവർക്കും, അവ പാപം നീക്കി, ആത്മഭക്തി വളരാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഭക്തി നേടിയ സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക്, അനന്തമായ ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, മറ്റെന്താണ് നേടേണ്ടത്? അവർക്ക് മറ്റൊന്നും ലഭിക്കേണ്ടതില്ല. ഒരു blazing fire-നടുത്ത് ചെന്നാൽ, തണുപ്പ്, ഭയം, അന്ധകാരങ്ങൾ മാറുന്നതുപോലെ, സന്മാർഗ്ഗികൾക്കൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ ജീവിതത്തിലെ ഭയങ്ങളും അശാന്തിയും മാറുന്നു. ഭയാനകമായ സാംസാരിക സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി ഉയരുന്നവർക്ക്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, സാന്ത്വനമുള്ളവർ, ഒരു ശക്തമായ വഞ്ചം പോലെയാണ്. ജീവജാലങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം ജീവമാണ്; distressed-കാർക്ക് ഞാൻ അഭയമാണ്; മരണത്തിന് ശേഷം, ധർമ്മം ആളുകളുടെ സമ്പത്താണ്; ഭയപ്പെടുന്നവർക്കു, സന്മാർഗ്ഗികൾ ഈ ലോകത്തിൽ അഭയകൂടാരമാണ്. സന്മാർഗ്ഗികൾ, പുറത്ത് ഉദിക്കുന്ന സൂര്യൻ പോലെ, ദൃഷ്ടി നൽകുന്നു. ദേവതകൾ, ബന്ധുക്കൾ, സന്മാർഗ്ഗികൾ, ഞാൻ തന്നെ — ഇവർ എല്ലാവരും സന്മാർഗ്ഗികളാണ്. വൈതസേനേ, ഉർവശി ലോകസമ്പത്തുകളോട് അസക്തയായിരുന്നു; അറ്റachment ഇല്ലാതെ, ആത്മാനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. സ്പർശത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ — മൃദുത്വം, കഠിനത്വം, തണുപ്പ്, ചൂട് — ഇവ വായുവിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വം. ചലനം, കൂട്ടം, സമാഹാരം, വസ്തുക്കളിൽ നേതൃസ്ഥാനം, ശബ്ദങ്ങളിൽ മേല്പ്പാട്, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും സാരഭാവം — ഇവ വായുവിന്റെ പ്രവർത്തികൾ. വായുവിന്റെ സ്പർശഗുണത്തിൽ നിന്നു, ദൈവികമായ പ്രേരണയാൽ, രൂപം ഉണ്ടായി; അതിൽ നിന്ന് പ്രകാശം, കണ്ണ് രൂപം, രൂപം കാണാനുള്ള ഉപാധിയായി. ശുദ്ധരൂപത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ — വസ്തുത്വം, ഗുണഭാവം, വ്യക്തിത്വം — ഇവ അഗ്നിക്ക്. അഗ്നിയുടെ പ്രവർത്തികൾ — പ്രകാശനം, പാചകം, ചൂടാക്കൽ, കത്തിക്കൽ, തണുപ്പ് നീക്കൽ, ഉണക്കൽ, വിശപ്പും ദാഹവും സൃഷ്ടിക്കൽ. ശുദ്ധരൂപം അഗ്നിയിൽ പരിവർത്തനം ചെയ്ത്, ദൈവിക പ്രേരണയാൽ, ശുദ്ധരുചി ഉണ്ടായി; അതിൽ നിന്ന് വെള്ളം, രുചി ഗ്രഹിക്കാൻ നാവും. രുചി — കഷായം, മധുരം, കയ്പ്പ്, കട്ട, പുളി — ഇങ്ങനെ, ഭൗതിക ഘടകങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ, ഏകരുചി ഭിന്നതയിലായി. വെള്ളത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ — നനച്ചൽ, കട്ടിയാക്കൽ, തൃപ്തി, ജീവസംരക്ഷണം, പോഷണം, സന്തോഷം, ചൂട് ശമിപ്പിക്കൽ, സമൃദ്ധി. ശുദ്ധരുചി വെള്ളത്തിൽ പരിവർത്തനം ചെയ്ത്, ദൈവിക പ്രേരണയാൽ, ശുദ്ധഗന്ധം ഉണ്ടായി; അതിൽ നിന്ന് ഭൂമി, ഗന്ധം ഗ്രഹിക്കാൻ മൂക്കു. ഗന്ധം ഭൗതിക ഘടകങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ — പാറ, ദുർഗന്ധം, സുഗന്ധം, മൃദുത്വം, ശക്തി, പുളി തുടങ്ങിയവ. ഭൂമിയുടെ പ്രവർത്തികൾ — രൂപനിർമ്മാണത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ സ്ഥലം, ബ്രഹ്മന്റെ ആധാരം, ആധാരഭാവം, സത്യമായ വ്യത്യാസം, ജീവജാലങ്ങളിൽ ഗുണങ്ങളുടെ ഉദയം. ആകാശത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം കേൾവിനാണ്; വായുവിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം സ്പർശത്തിന്; അഗ്നിയുടെ പ്രത്യേക ഗുണം ദൃഷ്ടിക്ക്; വെള്ളത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണം രുചിക്ക്; ഭൂമിയുടെ പ്രത്യേക ഗുണം ഗന്ധത്തിന്. ഒരു ഗുണം ഒരു വസ്തുവിൽ കാണപ്പെടുന്നു, മറ്റൊന്നിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല; അതിന്റെ ഘടനയിൽ, ഭൂമിയിൽ മാത്രമാണ് വ്യക്തിത്വം സാക്ഷാൽക്കരിക്കുന്നത്. മഹതത്ത്വം തുടങ്ങിയ ഏഴ് ഘടകങ്ങൾ, കാലം, പ്രവർത്തി, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയോടെ സംയുക്തമായി, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദി രൂപത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവയിൽ നിന്ന്, അങ്ങനെ സംയുക്തമായി, ജഡമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ഉദിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് കോസ്മിക് പേഴ്സൺ (Virāṭ) ഉദിച്ചു. ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം, പത്ത് ഘടകങ്ങളാൽ — വെള്ളം മുതലായവ — ക്രമത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പുറത്ത് പ്രാധാനിക ഭൗതികത്വം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഈ ലോകങ്ങൾ അതിൽ നിലകൊള്ളുന്നു — ഹരിയുടെ രൂപത്തിൽ. സ്വർണ്ണം നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, ജലത്തിൽ കിടന്ന മഹാദേവൻ അതിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവൻ പലതരത്തിൽ ആകാശം പിളർത്തി. ആദ്യം, അവന്റെ വായ് തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് വാക്ക് ഉദിച്ചു; വാക്കിൽ നിന്ന് അഗ്നി; പിന്നെ മൂക്കുകൾ, അവയിൽ നിന്ന് ശ്വാസം; അതിൽ നിന്ന് ഗന്ധം. ഗന്ധത്തിൽ നിന്ന് വായു; കണ്ണുകൾ, അവയിൽ നിന്ന് ദൃഷ്ടി; അതിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ; ചെവികൾ, അവയിൽ നിന്ന് ശ്രവണശക്തി; അതിൽ നിന്ന് ദിശകൾ. വിരാജ് ചർമ്മം പിളർത്തി; അതിൽ നിന്ന് മുടി, ശരീരമുടി തുടങ്ങിയവ; ആനന്തരം ഔഷധികൾ; പിന്നെ ജനനേന്ദ്രിയം രൂപപ്പെട്ടു. ശുക്ലത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം; മലദ്വാരം രൂപപ്പെട്ടു തുറന്നു; മലദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് അപാനവായു; അപാനത്തിൽ നിന്ന് മരണവും ലോകത്തിന്റെ ഭയവും. കൈകൾ രൂപപ്പെട്ടു തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് ശക്തി; അതിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രൻ; കാലുകൾ രൂപപ്പെട്ടു തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് ചലനം; അതിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു. വീണുകൾ തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് രക്തം നിറഞ്ഞു; നദികൾ അതിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു; വയറു തുറന്നു. പിന്നെ വിശപ്പും ദാഹവും ഉദിച്ചു; സമുദ്രം അതിന്റെ ആധാരമായി. ഹൃദയം പിളർത്തി; ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സ്. മനസ്സിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് വാക്പതിക്കും; അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രൻ; ചൈതന്യത്തിൽ നിന്ന് അന്തർദൃക്. ഈ ദേവതകൾ ഉദിച്ചെങ്കിലും, അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഓരോ ദേവതയും തനതുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവനെ ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. അഗ്നി വായിൽ വാക്കായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരുഷൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. വായു മൂക്കിൽ ഗന്ധമായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. സൂര്യൻ കണ്ണിൽ ദൃഷ്ടിയായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. ദിശകൾ ചെവിയിൽ ശ്രവണമായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. ഔഷധികൾ ചർമ്മത്തിൽ മുടിയുമായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. വെള്ളം ജനനേന്ദ്രിയത്തിൽ ശുക്ലമായി പ്രവേശിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല.