ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കിഴക്കോട്ട് ആകാശത്ത് പാറുന്ന ജ്യോതിസ്സുകളെപ്പോലെ, രണ്ട് കിഴക്കൻ കവാടങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയിലൂടെ ദ്യുമത്സഖൻ അതിന്റെ പ്രകാശം പടർത്തിക്കൊണ്ട് ദേശം കടന്നു പോയി. അതുപോലെ തന്നെ, നളിനി എന്ന പേരിൽ രണ്ടുചിത്രമായ കവാടങ്ങൾ കിഴക്കോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയിലൂടെ അവധൂതസഖൻ സുഗന്ധപൂരിതമായ ദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ മുൻവശത്ത് മുഖ്യാ എന്ന കവാടം നിലനിന്നിരുന്നു. അവിടത്ത് അനേകം കടകളും ഭക്ഷണക്കപ്പലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജാവും രുചിജ്ഞന്മാരായ വ്യാപാരികളും മുഖ്യാ കവാടം വഴി ആ പ്രദേശത്ത് പ്രവേശിച്ചു. ദക്ഷിണഭാഗത്തുള്ള പിതൃഹൂ എന്ന കവാടം വഴി പുരഞ്ജനൻ തന്റെ ജ്ഞാനസഹിതരോടൊപ്പം ദക്ഷിണ പഞ്ചാല ദേശത്തേക്ക് കടന്നു. അതുപോലെ, ദേവഹൂ എന്ന വടക്കൻ കവാടം വഴി, പുരഞ്ജനൻ ജ്ഞാനസഹിതരോടൊപ്പം വടക്കൻ പഞ്ചാല പ്രദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പശ്ചിമഭാഗത്തുള്ള ആസുരി എന്ന കവാടം വഴി പുരഞ്ജനൻ അഹങ്കാരത്തോടൊപ്പം ഗ്രാമക ദേശത്തേക്ക് കടന്നു. നിരൃതി എന്ന മറ്റൊരു പശ്ചിമ കവാടം വഴി അവൻ ലോഭത്തോടൊപ്പം വൈശസ പ്രദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അന്ധ, അവമീഷാ എന്ന പേരിൽ രണ്ട് നഗരകവാടങ്ങൾ മൗനവും നൈപുണ്യവും നിറഞ്ഞവയായിരുന്നു; അവയുടെ കർത്താവായ ദൃശ്യശക്തിയുള്ളവൻ അവയിലൂടെ കടന്നുപോയി പ്രവർത്തിച്ചു. അവൻ അകത്തെ മുറികളിലേക്ക് വിഷൂചിയോടൊപ്പം കടന്നാൽ, ഭാര്യയുടെയും മക്കളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ മോഹവും ആനന്ദവും അനുഭവിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, മായയാൽ മൂടപ്പെട്ടും അജ്ഞാനത്തിലും മുങ്ങി, അവൻ തന്റെ രാജ്ഞിയുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവളെ പിന്തുടർന്നു. കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ മദ്യം കുടിക്കുമ്പോൾ അവനും കുടിച്ചു, അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അവനും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, അവൾ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ അവളോടൊപ്പം അവനും ആസ്വദിച്ചു. അവൾ പാടുമ്പോൾ അവനും പാടി, അവൾ കരയുമ്പോൾ അവനും കരഞ്ഞു, അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളോടൊപ്പം ചിരിച്ചു, അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളെ പിന്തുടർന്നു സംസാരിച്ചു. അവൾ ഓടുമ്പോൾ അവൻ ഓടി, അവൾ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ നിൽക്കുകയും, അവൾ കിടക്കുമ്പോൾ അവളോടൊപ്പം കിടക്കുകയും, ചിലപ്പോൾ അവളോടൊപ്പം ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൻ കേൾക്കുകയും, അവൾ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ നോക്കുകയും, അവൾ വാസനയെടുക്കുമ്പോൾ അവൻ വാസനയെടുക്കുകയും, അവൾ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭാര്യ ദുഃഖിക്കുമ്പോൾ അവൻ ദുഃഖിച്ചു, അവൾ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ അവൻ സന്തോഷിച്ചു; അവളുടെ അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ പങ്കുവച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഭാര്യയുടെയും അവളുടെ ഗുണങ്ങളുടെയും മായയാൽ, മനസ്സില്ലാതെ പോലും, അവൻ അവളെ അനുകരിച്ച് കളിപ്പാട്ടംപോലെയായി മാറി, ദൗർബല്യത്തിൽ വീണു. അപ്പോൾ ശുകമുനി പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ അതിമനോഹരമായ അത്ഭുത പ്രവർത്തികൾ കണ്ടു, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം അറിയാതിരുന്ന ഗോപന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ ആലോചിച്ചു. അവർ നന്ദനെ സമീപിച്ചു, ഗർഗമുനിയുടെ വാക്കുകൾ ഓർത്തുപറഞ്ഞു: “ഈ ബാലന്റെ പ്രവർത്തികൾ അത്യന്തം അത്ഭുതകരമാണ്. സാധാരണയായി നിന്ദിതരായ ഗ്രാമവാസികളുടെ മക്കളിൽ ഇങ്ങനെ ജനിക്കുമോ? ഏഴുദിവസം മാത്രം പ്രായമുള്ള ഈ കുഞ്ഞ്, ഒരു കൈകൊണ്ട് മഹാ പർവതം എളുപ്പത്തിൽ ഉയർത്തിയത് എങ്ങനെയാണ്? ആനയുടെ രാജാവ് ഒരു താമരയെ എങ്ങനെ ഉയർത്തുമോ, അതുപോലെ! കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകൾ പൂർണ്ണമായി തുറന്നില്ലെങ്കിലും, ശക്തയുള്ള പൂതനയുടെ പാൽ കുടിച്ചു, അവളുടെ ജീവൻ തന്നെ ആഗിരണം ചെയ്തു, കാലം ജീവൻ അകറ്റുന്നതുപോലെ. ഒരു കാരത്തിൽ, കുഞ്ഞ് കിടക്കവേ പാദം തട്ടി തട്ടിൽ ചക്രം മറിച്ചുവീഴ്ത്തി. ഒരു വയസ്സുകാരനായപ്പോൾ, തൃണാവർത്തനെന്ന അസുരൻ അവനെ ആകാശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, കഴുത്ത് പിടിച്ചു, പക്ഷേ ആ വലിയ ദുരിതം അവൻ ജയിച്ചു. വെണ്ണം മോഷ്ടിച്ചതിന് അമ്മ അവനെ ഉരളിയിൽ കെട്ടിയപ്പോൾ, രണ്ടർജുനവൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ നടന്നു, കൈകൾകൊണ്ട് അവയെ വീഴ്ത്തി. കാട്ടിൽ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കാളകളെ മേയിച്ചപ്പോൾ, ബകാസുരനെ കൈകളാൽ കീറി കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. കാളകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ കാളവേഷം ധരിച്ച അസുരൻ കടന്നപ്പോൾ, അവനെ കൊന്നു, കളിയോടെ കപിത്തഫലങ്ങൾ ഇടിച്ചുവീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. കുഴിച്ചത്തയുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ ഉഗ്രശക്തിയുള്ള കഴുതാസുരനെ കൊന്നു, താലവനം സുരക്ഷിതമാക്കി, പഴങ്ങൾ നിറച്ചു. തന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രലംബാസുരനെ കൊന്നു, കാടുപിടിച്ച അഗ്നിയിൽ നിന്ന് പശുക്കളെയും ഗോപന്മാരെയും രക്ഷിച്ചു. മഹാസർപ്പരാജാവിനെ കീഴടക്കി, യമുനയുടെ ജലം വിഷമുക്തമാക്കി. വ്രജവാസികൾക്ക് അവനോടുള്ള ഈ പ്രസക്തമായ സ്നേഹം എങ്ങനെയാണ് ജനിച്ചത്, നമുക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തത്? നന്ദൻറെ മകനായ ഈ ബാലൻ ഏഴുദിവസം മാത്രം പ്രായമുള്ളപ്പോൾ പർവതം ഉയർത്തിയത് എങ്ങനെയാണ്? അതിനാൽ, വ്രജപതി, നമുക്ക് ഈ ബാലനെക്കുറിച്ച് സംശയങ്ങൾ ഉണ്ട്.” അപ്പോൾ ശ്രീനന്ദൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, ഗോപന്മാരേ, ഈ ബാലനെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ ഒഴിപ്പിക്കൂ. ഈ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് യദുകുലത്തിൽ പിറന്ന ഗർഗമുനി എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഓരോ യുഗത്തിലും അവൻ വെളുത്ത, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ നിറങ്ങളുമായി അവതരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, ഇപ്പോൾ കറുത്തവണ്ണത്തോടെയാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. മുന്പ് ഈ മഹാത്മാവ് വസുദേവന്റെ മകനായി ജനിച്ചു; ഇപ്പോൾ അവൻ നിങ്ങളുടെ മകനാണ്. ജ്ഞാനികൾ അവനെ വാസുദേവൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മകൻ അനേകം പേരുകളും രൂപങ്ങളും ഗുണങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തികൾക്കും അനുസരിച്ച് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ അത് അറിയുന്നു, പക്ഷേ പൊതുജനം അറിയുന്നില്ല. ഗോകുലത്തിന്റെയും ഗോപന്മാരുടെയും ആനന്ദമായ ഈ ബാലൻ നിങ്ങളെ സമൃദ്ധിയിലേക്കും ആനന്ദത്തിലേക്കും നയിക്കും; അവനാൽ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാ അപകടങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ അതിജയിക്കാം. പുരാതനകാലത്ത്, രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്തു ദുഷ്ടന്മാരാൽ പീഡിതരായ ധർമ്മജ്ഞന്മാരെ ഈ മഹാത്മാവ് സംരക്ഷിച്ചു, പിശാചുകളെ തോൽപ്പിച്ചു. ഈ മഹാത്മാവിനോടു സ്നേഹം പുലർത്തുന്ന ഭാഗ്യശാലികൾക്ക് ദുരിതം ബാധിക്കില്ല; വിഷ്ണുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവരെ ദാനവന്മാർ ജയിക്കാത്തതുപോലെ. അതിനാൽ, ഈ നന്ദപുത്രൻ നാരായണനോടു തുല്യനാണ് ഗുണത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും കീർത്തിയിലും പ്രഭാവത്തിലും; അതിനാൽ അവന്റെ പ്രവർത്തികളിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല. ഇങ്ങനെ നേരിട്ട് ഉപദേശിച്ചശേഷം, ഗർഗമുനി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. എളുപ്പത്തിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കൃഷ്ണൻ നാരായണന്റെ അംശമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.” നന്ദന്റെ വാക്കുകളും ഗർഗമുനിയുടെ ഉപദേശവും കേട്ടു, കൃഷ്ണന്റെ അതുല്യമായ മഹത്വം കണ്ടും കേട്ടും, വ്രജവാസികൾ സന്തോഷത്തോടെ നന്ദയെയും കൃഷ്ണനെയും ആദരിച്ചു; അത്ഭുതം ഇല്ലാതെ, ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ.