ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഈ ലോകത്തിൽ മനുഷ്യർക്കായി ഏറ്റവും ഉന്നതമായ നല്ലത് ഒന്നാണ്: അതീവ ഭക്തിയോടെ മനസ്സിനെ എപ്പോഴും എന്നിലേയ്ക്ക് ആകർഷിച്ച് നിലനിർത്തുക. രാജാവേ, ഈ മനസ്സിന്റെ നഗരത്തിൽ ഏഴ് ദ്വാരങ്ങൾ മുകളിലായി, രണ്ട് മുന്നിലായി, രണ്ട് താഴെവായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദ്വാരവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിനായി, അവയുടെ അകത്ത് ഓരോ ദ്വാരാധിപനും വസിക്കുന്നു. ഇവയിൽ, അഞ്ചു ദ്വാരങ്ങൾ കിഴക്കോട്ട്, ഒന്നൊന്നായി തെക്കിലും വടക്കിലും, രണ്ടെണ്ണം പടിഞ്ഞാറ് നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവയുടെ പേര് ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. കിഴക്കോട്ട്, ഇരട്ട ദ്വാരങ്ങൾ പാടലങ്ങൾ പോലെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവയിലൂടെ ദ്യുമത്സഖൻ യാത്രചെയ്യുന്നു, ദേശത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. കിഴക്കോട്ട്, നളിനി എന്ന പേരിൽ രണ്ടു ദ്വാരങ്ങൾ കൂടി നിർമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവയിലൂടെ അവധൂതസഖൻ സുഗന്ധമുള്ള പ്രദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. മുൻവശത്ത് മുഖ്യ എന്ന പേരിൽ ഒരു ദ്വാരമുണ്ട്, അകത്ത് പല കടകളും ഭക്ഷ്യനാവകളും; അവയിലൂടെ നഗരത്തിന്റെ രാജാവ്, രുചിയെ അറിയുന്ന വ്യാപാരികളോടൊപ്പം അതിലെത്തുന്നു. രാജാവേ, തെക്കൻ പിതൃഹൂ എന്ന ദ്വാരത്തിലൂടെ പുരഞ്ജനൻ തെക്കൻ പഞ്ചാല പ്രദേശത്തേക്ക്, ജ്ഞാനമെടുത്തവരോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്നു. വടക്കൻ ദേവഹൂ എന്ന ദ്വാരത്തിലൂടെ പുരഞ്ജനൻ വടക്കൻ പഞ്ചാല പ്രദേശത്തേക്ക്, ജ്ഞാനമെടുത്തവരോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറ്, അസുരി എന്ന ദ്വാരത്തിലൂടെ പുരഞ്ജനൻ ഗ്രാമക എന്ന പ്രദേശത്തേക്ക്, അഹംഭാവത്തോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറ്, നിരൃതി എന്ന ദ്വാരത്തിലൂടെ പുരഞ്ജനൻ വൈശസ പ്രദേശത്തേക്ക്, ലോഭത്തോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ ഇരട്ട ദ്വാരങ്ങൾ—അന്ധ, അവമീഷാ—നിശബ്ദവും നൈപുണ്യവുമാണ്; അവയുടെ ദ്വാരാധിപൻ, ദർശനശക്തിയുള്ളവൻ, അവയിലൂടെ കടന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവൻ വിശൂചിയോടൊപ്പം അകത്തെ കിടപ്പറകളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഭാര്യയും മക്കളും നൽകുന്ന മോഹം, ആനന്ദം, സുഖം എന്നിവ അനുഭവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, പ്രവൃത്തിയിൽ മുഴുകി, ഇച്ഛയാൽ പ്രേരിതനായി, വഞ്ചനയും അജ്ഞാനവും കൊണ്ട്, അവൻ തന്റെ രാജ്ഞിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ അവൾ പാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ മദ്യം കുടിക്കുന്നു; അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; അവൾ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. അവൾ പാടുമ്പോൾ, അവൻ പാടുന്നു; അവൾ കരയുമ്പോൾ, അവൻ കരയുന്നു; അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ചിരിക്കുന്നു; അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ മറുപടി പറയുന്നു. അവൾ ഓടുമ്പോൾ, അവൻ ഓടുന്നു; അവൾ നില്ക്കുമ്പോൾ, അവൻ നില്ക്കുന്നു; അവൾ കിടക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം കിടക്കുന്നു; അവൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു. അവൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അവൻ കേൾക്കുന്നു; അവൾ കാണുമ്പോൾ, അവൻ കാണുന്നു; അവൾ വാസനയെടുക്കുമ്പോൾ, അവൻ വാസനയെടുക്കുന്നു; അവൾ സ്പർശിച്ചാൽ, അവൻ സ്പർശിക്കുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ദു:ഖിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം ദു:ഖിക്കുന്നു; അവൾ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഭാര്യയും അവളുടെ ഗുണങ്ങളും കൊണ്ട് വഞ്ചിതനായി, അജ്ഞാനിയായ മനുഷ്യൻ, ആഗ്രഹിക്കാത്തപ്പോഴും, അവളെ അനുകരിക്കുന്നു—ബലഹീനത കൊണ്ട് ഒരു കളിപ്പാട്ടം പോലെ. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ അതിശയകരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട കാവൽക്കാരും, അവന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി അറിയാതെ, ഗർഗാചാര്യന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത്, നന്ദനെ സമീപിച്ചു സംസാരിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു: ഈ ബാലന്റെ പ്രവർത്തികൾ അത്ഭുതകരമാണ്; സാധാരണ കാവൽക്കാരുടെ മക്കൾ നിരസിക്കപ്പെടാറാണ്, എങ്ങിനെയാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചത്? ഏഴു ദിവസം മാത്രം പ്രായമുള്ള ഈ ബാലൻ, എങ്ങിനെയാണ് ഒരു കൈകൊണ്ട് വലിയ പർവതം എളുപ്പത്തിൽ ഉയർത്തിയത്, ആനയുടെ രാജാവ് താമരയുയർത്തുന്നത് പോലെ? കുഞ്ഞ്, പൂർണ്ണമായി കണ്ണ് തുറക്കാത്ത അവസ്ഥയിൽ, ഭയങ്കരമായ പൂതനയുടെ മുല് പാൽ കുടിച്ചു, അവളുടെ ജീവൻ തന്നെ എടുത്തു; അതുപോലെ, കാലം എല്ലാവരുടെയും ജീവൻ എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ കിടന്നിരിക്കുമ്പോൾ, കാറിന്റെ ചക്രം അവന്റെ കാലിൽ തട്ടി, അവൻ കരഞ്ഞ് കുത്തുമ്പോൾ, ചക്രം മറിഞ്ഞു വീണു. ഒരു വയസ്സായിരുന്നപ്പോൾ, തൃണാവർത്തൻ എന്ന അസുരൻ അവനെ ആകാശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, കഴുത്ത് പിടിച്ചു; എന്നാൽ, ആ വലിയ ദുരിതം അവൻ അതിജീവിച്ചു. ഒരു ദിവസം, അമ്മ വെണ്ണ കവർന്നതുകൊണ്ട് അവനെ ഉരുളയിൽ കെട്ടിയപ്പോൾ, അവൻ രണ്ടു അർജുന വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ നടന്നു, കൈകൊണ്ട് അവയെ വീഴ്ത്തി. കാടിൽ, കാളകുട്ടികളെ കാണിക്കുന്നതിൽ, മറ്റു ബാലരോടൊപ്പം, അവൻ ബകാസുരന്റെ വായ് കീറി, ബകാസുരൻ അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും. അസുരൻ, കാളകുട്ടിയായി വേഷം മാറി, കാളകുട്ടികളിൽ കടന്നപ്പോൾ, അവൻ അവനെ കൊല്ലുകയും, കപിത്തഫലങ്ങൾ കളിച്ചുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. കഴുതാസുരനും, അവന്റെ ശക്തിയുള്ള കൂട്ടുകാരെയും കൊന്നു, താലവനം സുരക്ഷിതമാക്കി, പാകമായ ഫലങ്ങൾ നിറച്ചു. അവന്റെ ശക്തിയിൽ, പ്രകോപിതനായ പ്രലമ്പാസുരനെ കൊന്നു, കാടിലെ കാളകളും കാവൽക്കാരും അഗ്നിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. മഹാസർപ്പന്റെ অহങ്കാരം തളർത്തി, അവനെ കുളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി; യമുനയുടെ വെള്ളം വിഷംമുക്തമാക്കി. വ്രജവാസികൾക്ക് അവനോട് ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹമുണ്ട്; നന്ദാ, എങ്ങിനെയാണ് ഈ സ്വാഭാവിക സ്നേഹം നമുക്കുണ്ടായത്? ഏഴു ദിവസം പ്രായമുള്ള കുട്ടി എങ്ങിനാണ് വലിയ പർവതം ഉയർത്തിയത്? അതുകൊണ്ട്, വ്രജയുടെ നേതാവേ, നമുക്ക് ഈ ബാലനെക്കുറിച്ച് സംശയമുണ്ട്. ശ്രീനന്ദൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, കാവൽക്കാരേ, ഈ ബാലനേക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ ദൂരവാക്കുക. ഗർഗാചാര്യൻ എന്ന യദു വംശത്തിലെ ജ്ഞാനി, ഈ ബാലനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ വിവിധ യುಗങ്ങളിൽ മൂന്നു നിറങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്: വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ; ഇപ്പോൾ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ളവനാണ്. മുൻകാലങ്ങളിൽ, ഈ മഹത്വമുള്ളവൻ വസുദേവന്റെ മകനായി ജനിച്ചു; ഇപ്പോൾ, അവൻ നിങ്ങളുടെ മകനാണ്. ജ്ഞാനികൾ അവനെ വാസുദേവൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മകനിന് അവന്റെ ഗുണങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പല പേരുകളും രൂപങ്ങളും ഉണ്ട്; ഞാൻ അവയെ അറിയുന്നു, എന്നാൽ ജനങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. കാവൽക്കാരും ഗോകുലവും ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്ന ഈ ബാലൻ നിങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും സൗഭാഗ്യവും നൽകും; അവന്റെ സഹായത്തോടെ നിങ്ങൾ എല്ലാ അപകടങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ അതിജീവിക്കും. പണ്ടൊരു കാലത്ത്, വ്രജയുടെ നേതാവേ, ധർമ്മജ്ഞരായവർ രാജാവില്ലാത്ത ദേശത്തിൽ കള്ളന്മാർക്ക 의해 പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ അവരെ സംരക്ഷിച്ച് കള്ളന്മാരെ തോൽപ്പിച്ചു, ഒരുമിച്ച്. ഈ ഭാഗ്യശാലികൾ, ഈ ബാലനോട് സ്നേഹം വളർത്തുന്നവർ, ദുഃഖത്തിൽ കീഴടക്കപ്പെടുന്നില്ല; വിഷ്ണുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവർക്ക് അസുരന്മാർ യാതൊരു ദോഷവും വരുത്തില്ല.