ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാന്റെ ഭയത്താൽ തന്നെയാണ് കാറ്റ് വീശുന്നതും സൂര്യൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതും ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതും അഗ്‌നി ദഹിക്കുന്നതും മരണൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതും. ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും ഉള്ള യോഗികൾ ഭക്തിയോഗം വഴി എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും രഹിതമായ എന്റെ പാദങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച് ക്ഷേമം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യർക്കുള്ള പരമോന്നതമായ ക്ഷേമം ഒന്നേത് ആണെന്നാൽ, അഗാധമായ ഭക്തിയോടെ മനസ്സിനെ എനിക്ക് അചഞ്ചലമായി ഏകാഗ്രമാക്കുക എന്നതാണ്. മനുഷ്യ ശരീരത്തിൽ ഏഴ് വാതിലുകൾ മുകളിലും, രണ്ട് മുന്നിലും, രണ്ട് താഴെക്കൂടി ഉണ്ടാക്കി; ഓരോ വാതിലും ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തിനായാണ്, അവയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രഭു വസിക്കുന്നു, രാജാവേ. ഇവയിൽ അഞ്ചു വാതിലുകൾ കിഴക്കേയ്‌ക്കാണ്, ഒന്ന് തെക്കേയും ഒന്ന് വടക്കേയും, രണ്ട് പടിഞ്ഞാറേയും. ഇവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. കിഴക്കേ വശത്ത് പുഴുക്കളെപ്പോലെ രണ്ട് വാതിലുകൾ ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയിലൂടെ ദ്യുമത്സഖൻ ദേശത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. നളിനി, നാളിനി എന്ന രണ്ട് വാതിലുകൾ കൂടി കിഴക്കോട്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവയിലൂടെ അവധൂതസഖൻ സുഗന്ധമുള്ള പ്രദേശത്തേക്ക് കടക്കുന്നു. മുന്നിൽ മുഖ്യ എന്നൊരു വാതിലുണ്ട്, അവിടം പല കടകളും ഭക്ഷ്യവാഹനങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവിടിലൂടെ നഗരാധിപൻ രുചികൾ അറിയുന്ന വ്യാപാരികളോടൊപ്പം നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. രാജാവേ, തെക്കേ വാതിൽ പിതൃഹു വഴി പുരഞ്ജനൻ തെക്കേ പഞ്ചാല പ്രദേശത്തേക്ക് ജ്ഞാനവാഹികളോടൊപ്പം കടക്കുന്നു. വടക്കേ ദേവഹു വാതിൽ വഴി പുരഞ്ജനൻ വടക്കേ പഞ്ചാല പ്രദേശത്തേക്ക് ജ്ഞാനവാഹികളോടൊപ്പം കടക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറേ ആസുരി വാതിൽ വഴി പുരഞ്ജനൻ ഗ്രാമക പ്രദേശത്തേക്ക് അഹങ്കാരത്തോടൊപ്പം കടക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറേ നിരൃതി വാതിൽ വഴി പുരഞ്ജനൻ വൈശസ പ്രദേശത്തേക്ക് ലോഭത്തോടൊപ്പം കടക്കുന്നു. അന്ധ, അവമീഷാ എന്ന രണ്ടു നഗരവാതിലുകൾ ശാന്തവും ചതുരവുമാണ്; അവയുടെ ദൃഷ്ടിയുള്ള പ്രഭു അവയിലൂടെ കടന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവൻ വിഷൂചിയോടൊപ്പം അന്തർഗൃഹത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ഭാര്യയും മക്കളും വരുത്തുന്ന മോഹം, ആനന്ദം, സന്തോഷം എന്നിവ അനുഭവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കർമ്മങ്ങളിൽ മുഴുകി, കാമം കൊണ്ട് പ്രേരിതനായി, മോഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും അജ്ഞാനിയായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ ഭാര്യയുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം നടക്കുന്നു. ചിലപ്പോഴാകുമ്പോൾ ഭാര്യ മദ്യം കുടിക്കുമ്പോൾ അവനും കുടിക്കുന്നു; അവൾ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവനും ഭക്ഷിക്കുന്നു; അവൾ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ അവനും ആസ്വദിക്കുന്നു. അവൾ പാടുമ്പോൾ അവൻ പാടുന്നു; അവൾ കരയുമ്പോൾ അവൻ കരയുന്നു; അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചിരിക്കുന്നു; അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൻ മറുപടി പറയുന്നു. അവൾ ഓടുമ്പോൾ അവൻ ഓടുന്നു; അവൾ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ നിൽക്കുന്നു; അവൾ കിടക്കുമ്പോൾ അവൻ കൂടെ കിടക്കുന്നു; അവൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ കൂടെ ഇരിക്കുന്നു. അവൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൻ കേൾക്കുന്നു; അവൾ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ നോക്കുന്നു; അവൾ നക്കുമ്പോൾ അവൻ നക്കുന്നു; അവൾ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്പർശിക്കുന്നു. ഭാര്യ ദുഃഖിക്കുമ്പോൾ അവനും ദുഃഖിക്കുന്നു; അവൾ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ അവനും സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഭാര്യയുടെയും അവളുടെ ഗുണങ്ങളുടെയും വശംവദനായി, ആഗ്രഹമില്ലെങ്കിലും അജ്ഞാനിയായ മനുഷ്യൻ അവളെ അനുകരിക്കുന്നു, ഒരു കളിപ്പാട്ടംപോലെ, ദൗർബല്യത്തിൽ നിന്ന്. ഇതിന്റെ തുടർച്ചയായി, ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികൾ കണ്ടു, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാതിരുന്ന ഗോപുരവാസികൾ അത്ഭുതത്തോടെ നന്ദനോടു സമീപിച്ചു, ഗർഗ്ഗമുനിയുടെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: ഈ ബാലന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അത്യന്തം അത്ഭുതകരമാണ്; ഗ്രാമവാസികൾക്കു സാധാരണയായി അവശേഷിക്കുന്ന സങ്കടം അറിയാവുന്നവരുടെ മക്കളിൽ എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയൊരു ബാലൻ ജനിക്കാമായിരുന്നു? ഏഴു ദിവസം മാത്രം പ്രായമുള്ള ഈ ബാലൻ എങ്ങനെ ഒരു കൈകൊണ്ട് മഹാപർവതം എളുപ്പത്തിൽ ഉയർത്തി പിടിച്ചു, ഗജരാജൻ കുമുദം ഉയർത്തുന്നതുപോലെ? കുട്ടിയായിരിക്കെ, കൺപാതി മാത്രമേ തുറന്നിരുന്നുള്ളൂ, എന്നാൽ ശക്തിയുള്ള പൂതനയുടെ പാൽ കുടിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ജീവനും കുടിച്ചു, കാലം ജീവരെ ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെ. ഒരിക്കൽ, പിറകിൽ കിടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവന്റെ കാലുകൾ വണ്ടിയിലേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ ചക്രം വീണു മറിഞ്ഞു. ഒരുവർഷ പ്രായമുള്ളപ്പോൾ തൃണാവർത്തനാമക അസുരൻ അവനെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; എന്നാൽ ആ വലിയ ദുരിതം അവൻ ജയിച്ചു. ഒരിക്കൽ, അമ്മ മക്കൻ വെണ്ണ മോഷ്ടിച്ചതിനാൽ അവനെ ഉരളിയിൽ കെട്ടിയപ്പോൾ, അവൻ രണ്ട് അർജുനവൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ നടന്ന് അവയെ കൈകൊണ്ട് തകർത്തു. കാടിൽ, പശുക്കളെ മേയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, കൂട്ടുകാരോട് ചുറ്റപ്പെട്ട്, ബകാസുരന്റെ വായ് കൈകൊണ്ട് കീറി, അവൻ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവനെ തകർത്തു. കാളവേഷം ധരിച്ച അസുരൻ പശുക്കളിൽ ഇടപെട്ടപ്പോൾ, അവനെ കൊല്ലുകയും കപിത്തഫലങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ തട്ടി വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. കഴുതാസുരനും അവന്റെ ശക്തിയുള്ള കൂട്ടുകാരെയും വധിച്ച്, താലവനം സുരക്ഷിതമാക്കി, പഴുത്ത ഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാക്കി. തന്റെ ശക്തിയാൽ ക്രൂരനായ പ്രലമ്പാസുരനെ സംഹരിച്ചു; കാടുപിടിച്ച തീയിൽ നിന്ന് പശുക്കളെയും ഗോവിന്ദന്മാരെയും രക്ഷിച്ചു. അഹങ്കാരം വിട്ട വലിയ പാമ്പരാജാവിനെ കീഴടക്കി, കുളത്തിൽ നിന്ന് തള്ളിയൊഴിച്ചു; അങ്ങനെ യമുനയുടെ ജലം വിഷരഹിതമാക്കി. വ്രജവാസികൾക്ക് അവനോടുള്ള പ്രേമം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ്; നന്ദ, നിന്റെ മകനോടു നമ്മിൽ ഇങ്ങനെയൊരു സ്വാഭാവികമായ സ്നേഹം എങ്ങനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു? ഏഴുദിവസം പ്രായമുള്ള ബാലൻ എങ്ങനെ മഹാപർവതം ഉയർത്താൻ കഴിയും? അതിനാൽ, വ്രജാധിപതിയായ നീ, നിന്റെ മകനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് സംശയമുണ്ട്. അപ്പോൾ ശ്രീനന്ദൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ, ഗോവിന്ദന്മാരേ, ഈ ബാലനെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ വിട്ടുകളയൂ. ഈ ബാലനെക്കുറിച്ച് ഗർഗ്ഗമുനി എന്ന യദു വംശജൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ മഹാത്മാവ് മൂന്ന് യുകങ്ങളിൽ വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ എന്നീ വർണങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ കൃഷ്ണവർണ്ണമായാണ് ജനിച്ചത്. മുമ്പ്, വസുദേവന്റെ മകനായി ജനിച്ചവൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മകനാണ്; ജ്ഞാനികൾ അവനെ വാസുദേവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. നിന്റെ മകനിന് ഗുണങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും അനുസരിച്ച് അനേകം നാമങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഉണ്ട്; അവയെ ഞാൻ അറിയുന്നു, എന്നാൽ പൊതുജനം അറിയുന്നില്ല. ഈ ഗോവിന്ദന്മാരുടെയും ഗോകുലത്തിന്റെയും പ്രിയതൻ നിങ്ങൾക്കു സമൃദ്ധി നൽകും; അവനെ ആശ്രയിച്ച് നിങ്ങൾ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കും.