ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യോഗം സംബന്ധിച്ചുള്ള ഉപദേശം ലഭിച്ച ശേഷം, സന്യാസികളുടെ വ്രതങ്ങൾ കാത്തു, ഏകാഗ്രചിത്തരായി, ഭക്ത്യാദരപൂർവ്വം നിങ്ങൾ ഈ ഉപദേശം ആചരിക്കണമെന്ന് അനുശാസനം ലഭിച്ചു. അനന്തകാലങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, സൃഷ്ടിയുടെ അധിപനായ ഭഗവാൻ ഈ ഉപദേശം ഞങ്ങൾക്ക് പ്രസ്താവിച്ചു; ഭൃഗു മുതലായവരുടെ പുത്രന്മാരെയും സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർക്കും അദ്ദേഹം ഇതേ ഉപദേശം നൽകിയിരുന്നു. നാം, സൃഷ്ടിയുടെ അധിപന്മാർ, സ്വതന്ത്രമായി ജീവികളുടെ സൃഷ്ടിയിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ ഈ ഉപദേശം വഴി അജ്ഞാനാന്ധകാരം അകറ്റപ്പെട്ടതോടെ, വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്കുണ്ടായി. ഈ ഉപദേശം ശ്രദ്ധയോടെ, നിരന്തരം ജപിക്കുന്നവർ വാസുദേവനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ ഉന്നതമായ പരമഗതി അതിവേഗം പ്രാപിക്കും. ഇവിടെ, ഈ പരമജ്ഞാനം സർവ്വജനങ്ങളുടെയും പരമക്ഷേമത്തിനായി ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; ജ്ഞാനത്തിന്റെ കപ്പലിൽ കയറി, ദുരിതസാഗരം എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാം. വിശ്വാസത്തോടെ, ഞാൻ പാടിയ ഈ ഭഗവത്പ്രശംസ ജപിക്കുന്നവൻ ഹരിയെ, സാധാരണപോലെ ആരാധിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനേ, ഭക്ത്യാ ആരാധിക്കുന്നു. നാന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവർക്ക്, ഞാൻ പാടിയ ഈ പരമക്ഷേമപ്രദമായ ഗാനം വഴി, തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അതിവേഗം ലഭിക്കും. വിശ്വാസത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി, പ്രഭാതത്തിൽ കൈകൾ കൂട്ടി ഈ ഗാനം കേൾക്കുന്നവനും ജപിക്കുന്നവനും കർമബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും. മാനവദേവപുത്രന്മാരേ, ഞാൻ പാടിയ ഈ പരമാത്മാവായ പുരുഷോത്തമന്റെ ഗാനം, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി മഹത്തായ തപസ്സായി ജപിക്കുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യുക; അങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച ലക്ഷ്യത്തിലെത്താം. അപ്പോൾ, ക്രോധഭരിതനായ ഇന്ദ്രൻ, വ്രജവാസികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഗോവർദ്ധനപർവ്വതം ഉയർത്തിയ കൃഷ്ണനെ വെല്ലുവിളിച്ച്, ദണ്ഡപോലുള്ള മഴയൊഴിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ, ഉഗ്രമായ സംവർത്തകമേഘങ്ങളെ ഉണർത്തി, ആജ്ഞാപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: “കൃഷ്ണനെ ആശ്രയിച്ച്, മരണമാനവനിൽ ആശ്രയമിട്ടു, വനവാസികളായ ഗോപന്മാർ ദൈവങ്ങളെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു; inquiry എന്ന ശാസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശക്തമായ കർമ്മങ്ങളും നാമങ്ങൾക്കുമുപരി, അവർ സാംസാരികസമുദ്രം കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ—a talks too much, childish, arrogant, ignorant fellow who thinks he is wise—ഇവരെ തെറ്റുവഴിപ്പിച്ചു. സ്വസമ്പത്തിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ഇവർ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രേരണയാൽ, സമൃദ്ധിയിൽ ജനിച്ച അഹംഭാവം നശിപ്പിച്ചു, കന്നുകാലികളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഞാൻ, എയർാവതത്തിൽ കയറി, ശക്തിയോടെ വായുദേവന്മാരോടൊപ്പം വ്രജയിലേക്കു പോകും; നന്ദന്റെ ഗോപുരവും ഗോവാസികളും നശിപ്പിക്കാനാണ് എന്റെ ഉദ്ദേശം.” മഘവാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മേഘങ്ങൾ തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ നന്ദന്റെ വസതിയിൽ ഉഗ്രമായ മഴയൊഴിയാൻ തുടങ്ങി. മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു, ഇടിമുഴക്കം മുഴങ്ങി, ഉഗ്രവായു ചുഴലിക്കൊണ്ട് വെള്ളവും കനലും ഒഴുകി. കുഴികളിലേക്കും താഴ്‌വരകളിലേക്കും തുടർച്ചയായി മഴ ഒഴുകി; ഭൂമി മുഴുവൻ വെള്ളം നിറഞ്ഞു, ഉയരം താഴ്വാരങ്ങൾ ഒന്നും കാണാനാവാതെ പോയി. അതിർബ്ബരമായ കാറ്റിൽ മൃഗങ്ങൾ വിറയച്ചു; ഗോപന്മാർക്കും ഗോപികകൾക്കും തണുപ്പിൽ വല്ല്യ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവർ രക്ഷ തേടി ഗോവിന്ദന്റെ അടുക്കലെത്തി. തലയും കുഞ്ഞുങ്ങളും ശരീരത്തോടെ മറച്ച്, വിറയച്ചും വിഷമിച്ചും അവർ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾക്കരികിൽ ചേർന്നു. “കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, ഭാഗ്യശാലിയായ ഭഗവാനേ! ഗോകുലം നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്; ദേവതകളുടെ ക്രോധത്തിൽ നിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ഭക്തജനപ്രിയനായവനേ!” മഴക്കല്ലുകളും വീശുന്ന കാറ്റും കൊണ്ട് ജീവികൾ ചത്തു വീഴുന്നത് കണ്ട്, ഭഗവാൻ ഹരി ഇത് ഇന്ദ്രന്റെ ക്രോധം മൂലമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. “നമ്മുടെ യാഗം നാം നിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ സംഹാരത്തിനായി ഈ അപൂർവ്വവും ഉഗ്രവുമായ മഴയും കാറ്റും അയച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിന് ഞാൻ എന്റെ യോഗശക്തിയാൽ ഉത്തമമായി പ്രതിരോധം നടത്തും; ലോകത്തിന്റെ അധിപതികളാണെന്ന ഭ്രമത്തിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നവരുടെ അഹംഭാവം ഞാൻ തകർക്കും. യഥാർത്ഥ ദൈവങ്ങൾക്ക് ഭഗവാനിൽ അത്ഭുതം ഒന്നുമില്ല; അയോഗ്യരായവരുടെ അഹംഭംഗം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവർ ശാന്തരാകും. അതിനാൽ, എന്നെ ആശ്രയിച്ചും, എന്നെ നാഥനായി കരുതിയും, ഞാൻ സ്വന്തം ആണെന്നു ഞാൻ സ്വീകരിച്ച ഈ ഗോപുരത്തെ എന്റെ യോഗശക്തിയാൽ സംരക്ഷിക്കും; ഇതാണ് ഞാൻ എടുത്ത വ്രതം.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് effortlessly ഗോവർദ്ധനപർവ്വതം ഒരു കുട്ടി കുടയുയർത്തുന്നതുപോലെ ഉയർത്തി. പിന്നെ ഭഗവാൻ ഗോപന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “അമ്മേ, അച്ഛനേ, വ്രജവാസികളേ, നിങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളുമായി പർവ്വതത്തിന്റെ അകത്തളത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എവിടെയുണ്ടാകാം അവിടെ പ്രവേശിക്കൂ. എന്റെ കൈയിൽ നിന്നു പർവ്വതം വീഴും എന്നോ, കാറ്റും മഴയും ബാധിക്കും എന്നോ ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ സംരക്ഷണം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.” കൃഷ്ണന്റെ ഈ ആശ്വാസവാക്കുകളിൽ മനസ്സുതുടങ്ങി വ്രജവാസികൾ കുടുംബത്തോടും സമ്പത്തോടും അനുഭവക്കാരോടും കൂടി പർവ്വതത്തിന്റെ അകത്തളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. വിശപ്പും ദാഹവും വേദനയും ആശ്വാസാഗ്രഹവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഏഴു ദിവസം കൃഷ്ണൻ ചലനമില്ലാതെ പർവ്വതം ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന അത്ഭുതം അവർ നോക്കി നിന്നു. കൃഷ്ണന്റെ ഈ അത്ഭുതയോഗശക്തി കേട്ട ഇന്ദ്രൻ അതിശയിച്ചു; അവൻ വിറച്ചു, തന്റെ തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറി, മേഘങ്ങളെ പിൻവലിച്ചു. ആകാശം തെളിഞ്ഞു, സൂര്യൻ തെളിഞ്ഞു, കാറ്റും മഴയും അവസാനിച്ചു. ഗോവർദ്ധനധാരിയായ കൃഷ്ണൻ ഗോപന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, ഗോപന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യകളും സമ്പത്തും കുട്ടികളും കൊണ്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങൂ; കാറ്റും മഴയും അവസാനിച്ചു, നദികൾ പിന്മാറി.” അപ്പോൾ ഗോപന്മാർ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കന്നുകാലികളെയും വണ്ടികളെയും സാമഗ്രികളെയും ഭാര്യകളെയും കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും പർവ്വതം മുൻപത്തെ സ്ഥാനത്ത്, എല്ലാ ജീവികളും നോക്കി നിൽക്കേ, കളിയോടെ വെച്ചു. വ്രജവാസികൾ അഗാധമായ സ്നേഹത്തോടെ കൃഷ്ണനോടടുത്തു, അവനെ അണച്ചു, embraced ചെയ്തു. സ്നേഹപൂർവം ഗോപികമാർ ദഹി, അക്ഷത എന്നിവയുമായി കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു, തങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകിയു. യശോദയും രോഹിണിയും നന്ദനും ബലരാമനും കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, സ്നേഹഭരിതരായി ഹൃദയപൂർവ്വം അനുഗ്രഹം നൽകി. ആകാശത്ത് ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും സാധ്യന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ചാരണന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു, ഭൂമിയിൽ പൂവിളം പെയ്യിച്ചു. ശംഖം, മൃദംഗം മുതലായ വാദ്യങ്ങൾ ദേവതകളാൽ ആകാശത്തിൽ മുഴങ്ങി; ഗന്ധർവന്മാരുടെ അധിപൻ തുമ്പുരുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർ ഗാനം പാടുകയും ചെയ്തു.