ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സകല ആസക്തികളും ദ്വേഷങ്ങളും വിട്ട്, എല്ലാ ജീവികളോടും സമദർശനത്തോടെ, ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തിയോടെ, ആ മഹാത്മാവ് ഭഗവത്ഭക്തരുടെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയർന്നു. അവൻ കിരീടം, കൈക്കളുകൾ, മാലകൾ, കാൽക്കളുകൾ, ഉരസ്സിൽ കെട്ടിയ കച്ച, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം, പുഷ്പമാല, അത്യുത്തമ രത്നങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഭാസ്വരമായ ഭഗവാന്റെ രൂപം ദർശിച്ചു. കൌസ്തുഭം എന്ന മഹാരത്നം ഭാഗ്യപൂർണ്ണമായ കണ്ഠത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു; സിംഹത്തിന്റെ ഭുജങ്ങൾ പോലെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഭുജങ്ങൾ; അവന്റെ മഹത്വം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്തത്; അയാളുടെ രൂപം പാരദസമാനമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. അവന്റെ വയറിൽ മൂന്നു രേഖകൾ, ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിന്റെ ലയത്തിൽ ചലിക്കുന്നത് പോലെ; അതിന്റെ ഗഹനമായ നാഭിയിൽ സൃഷ്ടി മുഴുവനും ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും വിട്ടയക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന ഭാവം. കനകവർണ്ണമുള്ള കമർബാൻ ധരിച്ച, കൃഷ്ണവർണ്ണമായ കിടക്കുകളിൽ മഞ്ഞുതിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രം; അവന്റെ ഉരുക്കിയ കാലുകൾ, മുട്ടുകൾ, പുറങ്ങൾ—സമ്പൂർണ്ണ സൗന്ദര്യത്താൽ നിറഞ്ഞത്. അവന്റെ പാദങ്ങൾ ശരത്കാല പദ്മപ്പൂക്കളെപ്പോലെ, പാദനഖങ്ങൾ പ്രകാശം ചൊരിയുന്നു; ആ പ്രകാശം അകത്തുള്ള അജ്ഞാനാന്ധകാരം നീക്കുന്നു. ഗുരുവേ, ഈ പാദങ്ങൾ ദർശിപ്പിക്കണമേ; അജ്ഞാനാന്ധകാരം കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതാണ് മാർഗ്ഗം. ഈ ദിവ്യരൂപം ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കാണ് ആത്മശുദ്ധി ലഭിക്കുക; അതിനോടുള്ള ഭക്തി കൊണ്ടാണ് കർത്തവ്യം നിർവ്വഹിക്കുന്നവർക്ക് ഭയരഹിതത്വം ലഭിക്കുന്നത്. ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിച്ചവർക്കാണ് അയാളെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയുക; ശരീരധാരികൾക്ക് അത്യന്തം ദുഷ്കരം; ആത്മസമാധാനത്തിലേക്കുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും, ഭഗവത്ഭക്തിയിൽ ലഭിക്കുന്ന പരമാവസ്ഥയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ല. ഭഗവാനെ, അഗമ്യനുമായ, ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചവർക്ക്, അവന്റെ പാദങ്ങൾക്കു പുറത്തു വേറെ എന്തിനാണ് ആഗ്രഹം? ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനിപ്പിക്കാരനായ മരണം പോലും ഭഗവത്പാദങ്ങളിൽ അനുരക്തരായവരെ സമീപിക്കുകയില്ല, അവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡം നശിപ്പിച്ചാലും. ഭഗവത്ഭക്തരുടെ സാന്നിധ്യം അർഹിക്കുന്നവർക്ക് സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും പോലും തുല്യമായില്ല; പിന്നെ മറ്റെന്ത് അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കാണ് വില? അതിനാൽ, പാപരഹിതനായവരേ, മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയും സർവ്വജീവികളോടും ദയയും ഉള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യം എങ്കിൽ മാത്രം, അകത്തും പുറത്തും ഭഗവാന്റെ കീർത്തിയിൽ സ്നാനം ചെയ്‌തവരുടെ സാന്നിധ്യമാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യം. പ്രപഞ്ചത്തിലെ വിഷയം കൊണ്ടോ അജ്ഞാനാന്ധകാരത്തിലേക്ക് പോവുന്നതുകൊണ്ടോ മനസ്സു ചലിക്കാത്തവൻ, ഭക്തിയുടെയും യോഗത്തിന്റെയും അനുഗ്രഹത്തിൽ മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ളവൻ, ഭഗവത്പഥം കാണുന്നു. ഈ പ്രപഞ്ചം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും പ്രകാശം ലഭിക്കുന്നതും ആ പരബ്രഹ്മത്തിലാണ്; അതു വിശാലമായ ആകാശംപോലെയാണ്. ഭഗവാൻ തന്റെ മായാവലിയിൽ ഈ സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, നിലനിര്‍ത്തുകയും, ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മനസ്സിന്റെ ചഞ്ചലതയാൽ ഭേദബോധം ഉണ്ടാകുന്നു; ഭഗവാനേ, സ്വതന്ത്രനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ അറിയുന്നു. വിശ്വാസത്തോടെ യോഗികൾ വിവിധ യാഗങ്ങളിലൂടെ ഭഗവാനെ സാക്ഷാൽക്കരിക്കുന്നു; senses, mind, beings—എവിടെയും ഭഗവാനെ കാണുന്നു; വേദവും തന്ത്രവും പഠിച്ചവർ ഇങ്ങനെയാണ് അവനെ അറിയുന്നത്. ആദിപുരുഷനായ ഭഗവാന്റെ ശക്തി അനന്തമായിരിക്കുന്നു; അതിൽ നിന്നാണ് സത്ത്വ, രാജസ്, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്; അവനിൽ നിന്നാണ് മഹത്തത്ത്വം, ആകാശം, വായു, അഗ്‌നി, ജലം, ഭൂമി, ദേവന്മാർ, ഋഷികൾ, സർവ്വജീവികളും ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ഈ സൃഷ്ടിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഭഗവാൻ നാലു ഭാഗങ്ങളായ ശരീരങ്ങളിൽ ആത്മാവിന്റെ അംശമായി വസിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ തന്നെ, സെൻസുകളുടെ രസം ആസ്വദിക്കുന്ന ആന്തരിക പുരുഷനെ ജ്ഞാനികൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. കാലചക്രംപോലെ ഭഗവാൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെ അതിവേഗം ആകർഷിക്കുന്നു; പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ മേഘങ്ങൾപോലെയാണ്; ഭഗവാൻ അതിനെ ആകർഷിക്കുന്ന കാറ്റുപോലെയാണ്—ഭയങ്കരമായതും അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തതും. ലോകത്തിലെ പലരും, പ്രവൃത്തിയിലും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിലും മുഴുകി, അവയെക്കുറിച്ച് ആഗ്രഹംകൊണ്ട് ആകുലരാകുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ ജാഗ്രതയോടെ അവരെ പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചെടുക്കുന്നു—പാമ്പ് എലിയെ പിടിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ, മരണമെന്ന രൂപത്തിൽ. ഭഗവത്പാദങ്ങൾ, ആദരത്തിൻ്റെയും വിനയത്തിന്റെയും ആധാരമായതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആരാണ് കഴിവുള്ള ജ്ഞാനി? ഭയത്തിൽ പോലും, പതിനാലു മനുക്കൾ പോലും, ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചു, തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീഴാതിരിക്കാനായി. അതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മനേ, പരമാത്മാവേ, ജ്ഞാനികൾക്ക് നീയാണ് ആശ്രയം; പ്രപഞ്ചം രുദ്രഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുമ്പോൾ, ഭയരഹിതമായ ശരണം നീയാണു. രാജപുത്രന്മാരേ, ശുദ്ധരായി, സ്വധർമ്മം പാലിച്ച്, ഭഗവാനോടു മനസ്സു സമർപ്പിച്ച്, ഈ വചനങ്ങൾ ജപിക്കുക; നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം മംഗളമായിരിക്കട്ടെ. സ്വയം ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ആ ആത്മാവിനെ, എല്ലാ ജീവികളിലും ഉള്ള ഹരിയെ, സദാ സ്തുതിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുക. യോഗോപദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, ഋഷികളുടെ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ഭക്തിയോടെ ഇത് ആചരിക്കണം. സൃഷ്ടിയുടെ അധിപനായ ഭഗവാൻ, ഭൃഗാദിമാരെ സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഈ ഉപദേശം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ആദിമം, നമ്മെല്ലാം സൃഷ്ടിപ്രവർത്തകരായപ്പോൾ, സൃഷ്ടിയിലേക്കുള്ള പ്രേരണയുണ്ടായിരുന്നില്ല; ഈ ഉപദേശത്താൽ അജ്ഞാനാന്ധകാരം നീങ്ങി, വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹം ജനിച്ചു. ആരെങ്കിലും ഈ ഉപദേശം ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ, വാസുദേവഭക്തനായവൻ ഉന്നതഗതിയിലേയ്ക്ക് ഉടൻ എത്തും. ഈ പരമജ്ഞാനം സർവ്വജനങ്ങൾക്കുമുള്ള പരമക്ഷേമമാണ്; ജ്ഞാനനൗകയിൽ ദുരിതസാഗരം എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാം. ഭഗവാന്റെ ഈ സ്തുതികൾ, ഞാൻ പാടിയവ, വിശ്വാസത്തോടെ ജപിക്കുന്നവൻ കഠിനമായി ആരാധിക്കേണ്ട ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു. ഞാൻ പാടിയ ഈ ഹിതപ്രദമായ ഗാനം ജപിക്കുന്നവൻ, തൻ്റെ ആഗ്രഹമൊന്നും ഉടൻ പ്രാപിക്കും. പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന്, ഭക്തിയോടെ, കൈകൂപ്പി, ഈ സ്തുതി കേൾക്കുന്നവനും ജപിക്കുന്നവനും കർമബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും. മനുഷ്യദേവപുത്രന്മാരേ, ഞാൻ പാടിയ ഈ പരമാത്മാവിന്റെ സ്തുതി, മഹാപ്രയത്നമായി മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ജപിക്കുക; അതിനെ ആചരിക്കുക; അവസാനം നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച ലക്ഷ്യം നേടും. ഇങ്ങനെയിരിക്കെ, ക്രോധംകൊണ്ടു ഇന്ദ്രൻ വൃജവാസികൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്നതിനും ഗോവർദ്ധനപർവതം ഉയർത്തുന്നതിനും ഗദാസമാനമായ മഴ പെയ്യിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ, കോപത്തിൽ, സംവർത്തകമേഘങ്ങളെ ഉണർത്തി, ശക്തിയോടെ ആജ്ഞാപിച്ചു: “അയ്യോ! കൃഷ്ണനെ ആശ്രയിച്ച്, ദേവന്മാരെ അവഗണിച്ച വനവാസികളായ ഗോപ്രജാക്കളുടെ അഹങ്കാരവും മഹത്വവും! enquiry എന്ന ശാസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശക്തമായ കർമ്മങ്ങൾക്കും നാമങ്ങൾക്കും ആശ്രയിച്ച്, അവർ സാംസാരികസമുദ്രം കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെപ്പോലെയാണ് ഇവർ. കൃഷ്ണൻ—a talks too much, childish, arrogant, ignorant, self-proclaimed wise—ഇവനെ ആശ്രയിച്ച്, അവർ എന്നോട് അപമാനം ചെയ്തു. സ്വസ്വകാര്യത്തിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ഇവർ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രേരണയിൽ, സമ്പത്ത് കൊണ്ടുള്ള ഗർവ്വം നശിപ്പിക്കുകയും പശുക്കളെ നാശത്തിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ, എയരാവതത്തിൽ കയറി, ശക്തിയോടെ വായുദേവന്മാരോടൊപ്പം, നന്ദന്റെ ഗോപ്രജങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ വൃജത്തിലേക്ക് പോകും.