ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: സകല ആശയങ്ങളിൽ നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കുന്ന, സമ്പത്തുകളിൽ നിന്നും വിട്ടുപോകുന്ന, ക്ഷീണമില്ലാതെ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, ദുഷ്ടന്മാർ പോലും തള്ളിയാലും തന്റെ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന സന്യാസി ഒരു ശ്ലോകം ഉച്ചരിച്ചു. ആ ശ്ലോകത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഒരു വ്യക്തിക്ക് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാരണക്കാരൻ മറ്റാരുമല്ല, അതിന്റെ ആത്മാവാണ്; സുഹൃത്തുക്കളും, ശത്രുക്കളും, മധ്യസ്ഥരും—all are creations of worldly ignorance. അതിനാൽ, പ്രിയമേ, മനസ്സിനെ എന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചുള്ള ബുദ്ധിയാൽ നിയന്ത്രിക്കണം; ഇതാണ് യോഗത്തിന്റെ സാരം. ആരെങ്കിലും ഈ ശ്ലോകം മനസ്സിൽ ധരിച്ചു, ഉച്ചരിച്ചോ, കേട്ടോ, ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരമായ സന്യാസി പാടിയ ഈ ഗാനം കേട്ടാൽ ജീവിതത്തിലെ ദ്വന്ദങ്ങൾ അവരെ കീഴടക്കില്ല. ശുകദേവൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും ബാലരാമനും കൂടെ വ്രജത്തിൽ താമസിച്ചു. അവിടെ കാവൽക്കാരുകൾ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി യാഗം ഒരുക്കുന്നതു കണ്ടു. എല്ലാം അറിയുന്ന, സകല ജീവികളുടെ ആന്തരാത്മാവായ കൃഷ്ണൻ, വിനയത്തോടെ നന്ദനും മുതിർന്നവരും അടുത്ത് ചെന്നു ചോദിച്ചു: “പിതാവേ, ഈ വലിയ തിരക്കിന്റെ കാരണം എന്താണ്? ആരാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം? ആരാണ് ഈ യാഗം നടത്തുന്നത്?” “പിതാവേ, ഞാൻ അതിനായി വളരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി പറയൂ. നിഷ്കപടമായ ധർമത്തിൽ അർപ്പിതരായവർ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തികൾ മറയ്ക്കാറില്ല.” കൃഷ്ണൻ വീണ്ടും വ്യക്തമാക്കി: “സുഹൃത്തുക്കളും, ശത്രുക്കളും, മധ്യസ്ഥരും—all are creations of worldly ignorance. സകലർക്കും സമദർശിയായ, വൈരാഗ്യവും impartialityയും പുലർത്തുന്നവൻ സത്യസ്നേഹം കാണുന്നു; അതാണ് യഥാർത്ഥ സുഹൃത്ത്.” “ജനങ്ങൾ പ്രവർത്തികൾ അറിയാമോ അറിയാതെയോ ചെയ്യുന്നു; ജ്ഞാനികൾക്ക് പ്രവർത്തികൾ വിജയം നൽകുന്നു, അജ്ഞാനികൾക്ക് അങ്ങനെല്ല. ഈ യാഗത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണ്? അതോ പതിവ് ആണോ? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ.” നന്ദൻ പറഞ്ഞു: “ഇന്ദ്രൻ മഴയുടെ ദൈവമാണ്; മേഘങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം തന്നെ. അവർ വെള്ളം ചൂണ്ടുന്നു, അതാണ് സകല ജീവികൾക്ക് സന്തോഷവും പോഷണവും നൽകുന്നത്. അതിനാൽ ഞങ്ങളും മറ്റു കാവൽക്കാരും ആ മഴയുടെ ദൈവത്തെ, യാഗങ്ങൾക്കും clarified butter-ഉം ഉപയോഗിച്ച്, പൂജിക്കുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ശേഷിച്ച ഭക്ഷണത്തിൽ മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനഫലത്തിന് മഴദൈവം കാരണമാണ്.” “വംശപരമ്പരയായി വന്ന ഈ ധർമ്മം, ആഗ്രഹം, ദ്വേഷം, ഭയമോ, ലാഭം കൊണ്ടോ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് നല്ല ഫലം ലഭിക്കില്ല.” ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: നന്ദൻമാരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കേശവൻ (കൃഷ്ണൻ) ഇന്ദ്രന്റെ അഹംഭാവം ഉണർത്തി, പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ജീവികൾ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ജനിക്കുന്നു, പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ തന്നെ ലയിക്കുന്നു; സന്തോഷം, ദുഃഖം, ഭയം, സുരക്ഷ—all arise from action alone. മറ്റൊരാൾക്ക് ഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ദൈവം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവനും പ്രവർത്തനക്കാരനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവർത്തനമില്ലാത്തവനെ ബാധിക്കാൻ അവനു കഴിയില്ല. അതിനാൽ, പ്രവർത്തനത്തിൽ ആസ്ഥാ വച്ചുപോരുന്നവർക്കു ഇന്ദ്രൻ എന്തിനാണ് ആവശ്യമായത്? അവൻ അവരുടെ സ്വഭാവം നിർണയിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയില്ല.” “മനുഷ്യർ, ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ—എല്ലാവരും സ്വഭാവത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ജീവികൾ, ഉയർന്നതോ താഴ്ന്നതോ ആയ ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും, പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; സുഹൃത്ത്, ശത്രു, മധ്യസ്ഥം—പ്രവർത്തനമാണ് ഗുരു, ഭരണാധികാരി.” “ആത്മസ്വഭാവത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ തന്നെ ആരാധന നടത്തണം; അതാണ് സത്യദേവത. മറ്റൊരു മാർഗത്തിൽ ജീവിക്കാൻ സാധ്യമായവൻ മറ്റൊന്നിൽ ആശ്രയിച്ചാൽ, അതിൽ നിന്നും നല്ല ഫലം ലഭിക്കില്ല; വിധവയുടെ അന്യപുരുഷനിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നതുപോലെയാണു.” “ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്ന്, ക്ഷത്രിയൻ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ച്, വൈശ്യൻ വാണിജ്യത്തിൽ നിന്ന്, ശൂദ്രൻ ദ്വിജന്മാരെ സേവിച്ച് ജീവിക്കണം. കൃഷി, വാണിജ്യം, കാവൽ, വായ്പയും സംഗീതവും—ഇവ livelihood-ന്റെ നാല് മാർഗങ്ങൾ; നമ്മൾ എപ്പോഴും പശുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലാണ്.” “സത്ത്വം, രാജസ്, തമസ്—maintenance, creation, destruction—ഇവയുടെ കാരണങ്ങൾ. രാജസ്സിൽ നിന്ന് ലോകം, അതിൽ നിന്ന് വിവിധത്വം—all arise from each other. രാജസ്സിൽ പ്രേരിപ്പിച്ച മേഘങ്ങൾ വെള്ളം ചൂണ്ടുന്നു; അതിൽ നിന്നാണ് ജീവികൾ വളരുന്നത്; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ എന്ത് ചെയ്യാനാകും?” “നമുക്ക് നഗരങ്ങൾ, പട്ടണങ്ങൾ, വീടുകൾ ഇല്ല; കാടിലും മലകളും ഇടയിൽ ജീവിക്കുന്നു. അതിനാൽ, പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും മലയും—all should be worshipped. ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒരുക്കിയ യാഗം ഇവർക്കായി നടത്തണം.” “വിവിധ വിഭവങ്ങൾ—പയസം, കഞ്ഞി, പലഹാരങ്ങൾ, പാലിൽ നിന്നുള്ള വിഭവങ്ങൾ—തയ്യാറാക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ വേദപഠനം ചെയ്തവരും യാഗത്തിൽ അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തണം; ഉത്തമമായ ഭക്ഷണവും, പശുക്കളും ദാനമായി നൽകണം. കുതിരക്കാരും, ചണ്ഡാളരും, പാതകികളും—all should be given gifts as appropriate. പശുക്കൾക്ക് ജാവം നൽകണം; മലയിൽ അർപ്പണം നടത്തണം.” “അലങ്കരിച്ച്, ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, തൈലം പുരട്ടി, നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ചു, പശുക്കളും, ബ്രാഹ്മണന്മാരും, അഗ്നികളും, മലയും—all should be circumambulated. ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ചെയ്യുക. ഈ യാഗം പശുക്കളും, ബ്രാഹ്മണന്മാരും, മലയും, എന്നെയും പ്രിയമാണ്.” ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കാളക്ഷ്യപമായ ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രന്റെ അഹംഭാവം താഴ്ത്താൻ ഇച്ഛിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ നന്ദനും മറ്റു വ്രജവാസികളും സ്വീകരിച്ചു. മധുസൂദനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആശീർവാദങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, യാഗസാമഗ്രികൾ മലക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചു. ദാനങ്ങൾ ശരിയായി നൽകി, പശുക്കൾക്ക് ജാവം നൽകി, കാളകളെ മുന്നിൽ വെച്ച് മല ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു. നല്ലതരത്തിലുള്ള കാളവണ്ടികൾക്കു കാളകൾ കൂട്ടി, സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണന്റെ കൃത്യങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, ഗോവിന്ദൻ, മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ച്, കാവൽക്കാരിൽ ആത്മവിശ്വാസം ഉണർത്തി, “ഞാനാണ് ഈ മല” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു; വലിയ രൂപത്തിൽ, സമൃദ്ധമായ അർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. വ്രജവാസികളോടൊപ്പം കൃഷ്ണൻ, “ഈ മല രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ്, ആത്മാവിന് ആത്മാവായി വന്ദന നടത്തി. അവൻ, ഇച്ഛാനുസരണം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, കാടിൽ വസിക്കുന്നു; അവനെ അവഗണിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഞങ്ങൾ അവനെ വന്ദിക്കുന്നു—പശുക്കളുടെയും, നമ്മുടെ സംരക്ഷണത്തിനും.