ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അവിടുത്തെ സ്വരൂപം തിരിച്ചറിയാതെ, അവന്റെ മായയാൽ മനസ്സു കുഴഞ്ഞുപോയവർ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ അവൻ, ആദിപുരുഷൻ, ക്ഷമിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, കൃഷ്ണനെ അവഗണിച്ചുവെന്ന തന്റെ കുറ്റം ഓർത്തു, കംസന്റെ ഭയത്തിൽ വിറയാതെ, അപ്രതിഭാതരായവരെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ അവർ ഉറച്ചുനിന്നു. ജീവിക്ക് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഗ്രഹങ്ങൾ കാരണം വരുന്നു എന്നാണെങ്കിൽ, അതിൽ ജന്മമില്ലാത്ത ആത്മാവിന് എന്ത് കാര്യം? ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു, ഗ്രഹങ്ങൾ മറ്റുള്ള ഗ്രഹങ്ങളേ ബാധിക്കുന്നത്; അതിനാൽ, ആരോടാണ് കോപം കാണിക്കേണ്ടത്? കർമ്മം സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നാണെങ്കിൽ, അതിൽ ആത്മാവിന് എന്ത് കാര്യം? കർമ്മം ജഡവും ചൈതന്യവും ബാധിക്കുന്നു. ഈ ശരീരം വെറും ചർമ്മം മാത്രമാണ്, എന്നാൽ വ്യക്തി ചൈതന്യസ്വരൂപനാണ്, സൂപര്ണൻ; അതിനാൽ, ആരോടാണ് കോപം കാണിക്കേണ്ടത്? കർമ്മം തന്നെ മൂലകാരണമല്ല. കാലം സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നാണെങ്കിൽ, അതിൽ ആത്മാവിന് എന്ത് കാര്യം? കാരണം, കാലം ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവത്തോടു സമാനമാണ്. തീയുടെ സ്വഭാവം ചൂട് അല്ല, മഞ്ഞിന്റെ സ്വഭാവം തണുപ്പ് അല്ല; അതിനാൽ, ആരോടാണ് കോപം കാണിക്കേണ്ടത്? ദ്വന്ദ്വം മറ്റൊരാളുടെ സ്വഭാവമല്ല. യാതൊരു വിധത്തിൽ, യാതൊരിടത്തും, യാതൊരാളാലും, പരമാത്മാവിന് ദ്വന്ദ്വം ഉണ്ടാവുന്നില്ല; അവൻ എല്ലാത്തിനും അതീതനാണ്. ഞാൻ എങ്ങിനെയാണ്, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ജനന-മരണ ചക്രവും; അതിനാൽ, ഉണർന്നവൻ ഭൗതിക ഘടകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ഈ പരമഭക്തിയെ ആശ്രയിച്ച്, അതീതസ്വരൂപത്തോടുള്ള, പുരാതന സന്യാസികൾ ആചരിച്ച, മുകുന്ദന്റെ പാദസേവനത്തിലൂടെ, ഞാൻ അതിരുകളില്ലാത്ത, കടക്കാൻ കഴിയാത്ത അന്ധകാരത്തെ കടക്കുമെന്ന് ഉറപ്പു പറയുന്നു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സമ്പത്തും തളർന്നതും ഇല്ലാതെ, തളർച്ചയില്ലാതെ, സന്യാസിയായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ദുഷ്ടന്മാർ ഉപേക്ഷിച്ചാലും, സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ജ്ഞാനി ഈ ശ്ലോകം ഉച്ചരിച്ചുവെന്നു. ആത്മാവിനെ കൂടാതെ, മറ്റൊരാളും ജീവിക്ക് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല; സുഹൃത്തുക്കളും, സമവായികളും, ശത്രുക്കളും എല്ലാം ലോകീയ അജ്ഞാനത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്. അതിനാൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, പൂർണ്ണമായും, ബുദ്ധിയാൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച്, എന്നിൽ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുക; ഇതാണ് യോഗത്തിന്റെ സാരഭാഗം. ആ ജ്ഞാനി ബ്രഹ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഈ ഗാനം, ആരെങ്കിലും മനസ്സോടെ കൈവശമാക്കുകയോ, ഉച്ചരിക്കുകയോ, കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ജീവിതത്തിലെ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ അവനെ ബാധിക്കില്ല. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ, ബാലരാമനോടൊപ്പം അവിടുത്തെ വസിച്ചു, ഗോപന്മാർ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി യാഗം ഒരുക്കുന്നത് കണ്ടു. സർവ്വതും അറിയുന്ന, സകലത്തിനും ആത്മാവായ, ഭഗവാൻ, വിനയപൂർവ്വം, നന്ദനെ മുഖ്യമായി കാണിച്ച് മുതിർന്നവരോടു സമീപിച്ചു, ചോദിച്ചു. “പിതാവേ, ഈ കലഹം എന്താണ്, എന്തിനാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ആര്ക്കാണ് ഇത്, ആരാണ് ഈ യാഗം നടത്തുന്നത്?” “പിതാവേ, ഞാൻ ഇതു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി പറയൂ, ഞാൻ ഉത്സുകനാണ്. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഭക്തരായ ധർമ്മവാന്മാർ തന്റെ പ്രവർത്തികൾ മറച്ചു വയ്ക്കാറില്ല.” “സുഹൃത്തുക്കളെയും, സമവായികളെയും, ശത്രുക്കളെയും അവഗണിച്ച്, ഭേദം കാണാതെ, വൈരാഗ്യം പുലർത്തുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരെ സ്വയം പോലെ കാണുന്നവൻ, യഥാർത്ഥ സുഹൃത്താണ്.” “ജനങ്ങൾ അറിയാതെ, അറിയിച്ചും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികൾക്ക് പ്രവർത്തികൾ വിജയം നൽകുന്നു, അജ്ഞാനികൾക്ക് അങ്ങനെ അല്ല.” “അതിനാൽ, ഈ യാഗം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണ്? അല്ലെങ്കിൽ, ഇത് പാരമ്പര്യമാണ്? ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ, ദയവായി വിശദമായി പറയുക.” നന്ദൻ പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രൻ മഴയുടെ ദേവനാണ്; മേഘങ്ങൾ അവന്റെ രൂപമാണ്. അവ ജലമൊഴിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളും സന്തോഷവും പോഷണവും നൽകുന്നു." “പ്രിയവളേ, ഞങ്ങളും മറ്റുള്ളവരും ആ മഴയുടെ ദേവനെ, യാഗത്തിനും, clarified butter ഉം, മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു.” “ആ യാഗത്തിൽ ശേഷിക്കുന്നതിലൂടെ, ജനങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്ന് ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ജീവിക്കുന്നു; മനുഷ്യന്റെ ശ്രമങ്ങൾക്ക്, മഴദേവൻ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണ്.” “പാരമ്പര്യമായി വരുന്ന ഈ ധർമ്മം, ആഗ്രഹം, മോഹം, ഭയം, ദ്വേഷം എന്നിവ കൊണ്ടു ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, നല്ല ഫലങ്ങൾ നേടുന്നില്ല.” ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: നന്ദനും, വ്രജവാസികളും പറഞ്ഞത് കേട്ട്, കേശവൻ, ഇന്ദ്രന്റെ മേൽ കോപം ഉണർത്തി, പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “ജീവൻ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ജനിക്കുന്നു, പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ലയിക്കുന്നു; സന്തോഷം, ദു:ഖം, ഭയം, സുരക്ഷ – എല്ലാം പ്രവർത്തനംകൊണ്ടാണ്.” “മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവർത്തനഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന യാതൊരു ദേവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രവർത്തനം ഇല്ലാത്തവനെ അവൻ ബാധിക്കില്ല.” “സ്വകാര്യ പ്രവർത്തനം അനുസരിക്കുന്ന ജീവികൾക്കിടയിൽ, ഇന്ദ്രൻ എന്തിന്? അവൻ അവരുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിർണയിച്ച കാര്യങ്ങൾ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.” “ജനങ്ങൾ അവരുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അതിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.” “ജീവൻ, ഉയർന്നതോ താഴ്ന്നതോ ശരീരം നേടിയാൽ, പ്രവർത്തനംകൊണ്ടാണ് ചെയ്യുന്നതും ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും; സുഹൃത്ത്, ശത്രു, സമവായി – പ്രവർത്തനമേ ഗുരു, അധിപൻ.” “അതിനാൽ, പ്രവർത്തനംകൊണ്ടു തന്നെ, സ്വഭാവത്തിൽ നിലനിൽക്കണം, സ്വന്തം ധർമ്മം ചെയ്യണം; അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നതേ, അതാണ് യഥാർത്ഥ ദേവത.” “ഒരാൾക്ക് ഒരു മാർഗ്ഗം വഴി ജീവിക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ, മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ആശ്രയിച്ചാൽ, അതിൽ ശുഭം ലഭിക്കില്ല; വ്യഭിചാരിണിക്ക് പരപുരുഷനിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നതുപോലെ.” “ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ, ക്ഷത്രിയൻ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചു, വൈശ്യൻ വ്യാപാരത്തിൽ, ശൂദ്രൻ ദ്വിജന്മാരെ സേവിച്ചാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്.” “വളമിടൽ, വ്യാപാരം, പശു സംരക്ഷണം, പലിശയ്ക്കു കടം നൽകൽ, സംഗീതം – ഇവ livelihood മാർഗ്ഗങ്ങൾ; ഇവയിൽ നമ്മൾ എപ്പോഴും പശു സംരക്ഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു.” “സത്ത്വം, രാജസ്സ്, തമസ് – ഇവ സംരക്ഷണം, സൃഷ്ടി, നാശം എന്നിവയുടെ കാരണങ്ങൾ; രാജസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടി, ഭിന്നമായ ലോകം, ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിൽ നിന്ന്.” “രാജസ്സിന്റെ പ്രേരണയാൽ മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നു; അതിൽ ജീവികൾ വളരുന്നു – ഇന്ദ്രൻ എന്താണ് ചെയ്യുക?” “നമുക്ക് നഗരങ്ങൾ, പട്ടണങ്ങൾ, വീടുകൾ ഇല്ല; നാം എപ്പോഴും കാടിൽ, കുന്നുകളിൽ, വനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു, പ്രിയവളേ. അതിനാൽ, പശുക്കൾക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, കുന്നിനും യാഗം നടത്തുക; ഇന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിനുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ ഇതിന് ഉപയോഗിക്കുക.” “പലതരം പാചകങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുക, സൂപ്, പായസം, അങ്ങനെ; കേക്ക്, പൊട്ടി, പാൽപൊതിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക.” “വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ അഗ്നിയിൽ യഥാവിധി ഹോമം നടത്തണം; മികച്ച ഭക്ഷണം അവർക്കും, പശുക്കളും ദാനമായി നൽകണം.” “കുതിരക്കാരും, ചണ്ഡാളന്മാരും, पतിതന്മാരും, അർഹത അനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം; പശുക്കൾക്ക് ജൗവം നൽകുക, കുന്നിന് അർപ്പണം നടത്തുക.” “അലങ്കരിച്ച്, ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ഗന്ധം അണിഞ്ഞ്, നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ചു, പശുക്കളെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, അഗ്നിയെയും, കുന്നിനെയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുക.” “ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം, പ്രിയവളേ; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ ചെയ്യുക. ഈ യാഗം പശുക്കൾക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, കുന്നിനും, എനിക്കും പ്രിയമാണ്.