ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീശുകമുനി പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ഗോപുരന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണപ്രഭു ഭക്തയായ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയ്ക്കായി ദയാപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആംഗിരസ യാഗം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന യാഗശാലയിലേയ്ക്ക് പോകൂ. അവർ സ്വർഗ്ഗലോകം ലഭിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചാണ് യജ്ഞം നടത്തുന്നത്. നിങ്ങൾ അവരിടത്തേക്ക് പോയി, ഞങ്ങൾ അയച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണനും ഭഗവാനുമായ രാമനും പേരുകൾ പറഞ്ഞ്, പാകം ചെയ്ത അന്നം ചോദിക്കൂ.” പ്രഭുവിന്റെ കൽപ്പന അനുസരിച്ച് ഗോപുരന്മാർ യാഗശാലയിലേയ്ക്ക് പോയി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കണ്ട്, കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീണു നമസ്കരിച്ചു, കയ്യുകൂപ്പി വിനീതമായി അപേക്ഷിച്ചു: “ഭൂമിയിലെ മഹാരാജന്മാരേ, കൃഷ്ണന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ രാമൻ അയച്ച ഗോപുരന്മാരാണ്. നിങ്ങൾക്ക് കുശലം നേരുന്നു. ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, രാമനും അച്യുതനും ഇവിടെ അടുത്ത് പശുക്കളെ മേയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവർ വിശന്നിരിക്കുന്നു, നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ, അവർക്കാവശ്യമായ പാകം ചെയ്ത അന്നം ദയവായി നൽകൂ. മൃഗയാഗത്തിനോ സൗത്രാമണി യാഗത്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള ദിക്ഷയല്ലാതെ, ദിക്ഷയുള്ളവർക്കും ഭക്ഷണം അശുദ്ധമാവുന്നില്ല.” എന്നിരുന്നാലും, ഈ അപേക്ഷ കേട്ടിട്ടും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ അതെങ്ങും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവർക്കു ചെറുതായ ആഗ്രഹങ്ങൾ, അനവധി കർമ്മങ്ങൾ, ബാലിഷ്ഠതയും പ്രായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിമാനവും മാത്രമായിരുന്നു. യാഗശാലയുടെ സ്ഥലം, സമയവും, വേറിട്ട ദ്രവ്യങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, കർമ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, പുരോഹിതന്മാർ, അഗ്നികൾ, ദേവതകൾ, യജമാനൻ, യാഗം, ധർമ്മം—ഇവയൊക്കെയും ആ പരമാത്മാവിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. എന്നാൽ ആ പരബ്രഹ്മമായ അദ്ഹോക്ഷജനായ കൃഷ്ണനെ അവർ തിരിച്ചറിയാതെ, തങ്ങളെയും അവനെയും മനുഷ്യരെന്നപോലെയാണ് കണ്ടത്. “യദുക്കൾക്ക് കൊടുക്കൂ” എന്നും “കൊടുക്കരുത്” എന്നും അവർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. നിരാശരായി ഗോപുരന്മാർ മടങ്ങി കൃഷ്ണനും രാമനുമാരോടു സംഭവിച്ചതു വിവരിച്ചു. ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണൻ ഈ വിവരം കേട്ടു ചിരിക്കയും, ലോകത്തിൽ സാധാരണയുള്ള മാർഗ്ഗം കാണിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാര്യമാരെ അറിയിക്കൂ, ഞാനും സങ്കർഷണനും ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് പറയൂ. അവർ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ എന്നോടു ഭക്തിയുള്ളവരാണ്, അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം നൽകും.” ഇതിനനുസരിച്ച് ഗോപുരന്മാർ ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാരുടെ വീട്ടിൽ എത്തി, അവർ അലങ്കരിച്ചിരിപ്പുന്നത് കണ്ടു, നമസ്കരിച്ച് വിനീതമായി പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാരേ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ ദയവായി കേൾക്കൂ. കൃഷ്ണൻ അയച്ചുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഇവിടെ അടുത്ത് പശുക്കളെ മേയിക്കുകയാണ്. കൃഷ്ണനും രാമനും ദീർഘദൂരം നടന്നുവന്നു വിശന്നിരിക്കുന്നു, അവർക്കും കൂട്ടുകാര്ക്കും ഭക്ഷണം ദയവായി നൽകൂ.” അച്യുതൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു കേട്ടപ്പോൾ, അവനെ കാണാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ അത്യന്തം ആവേശം നിറഞ്ഞു. അവർ നാലുവിധം ഉത്തമഭക്ഷണങ്ങൾ പാത്രങ്ങളിൽ എടുത്തു, പ്രിയനായ കൃഷ്ണനെ കാണാൻ നദികൾ സമുദ്രത്തിലേയ്ക്ക് ഓടുന്നതുപോലെ അവർ ഓടിപ്പോയി. ഭർത്താക്കന്മാർ, സഹോദരന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, പുത്രന്മാർ ഇവർ തടഞ്ഞിട്ടും, കൃഷ്ണന്റെ കീർത്തിയിൽ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന അവർ, പണ്ടേ കേട്ട ഉപദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ശക്തി നേടി അവനെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു. യമുനയുടെ തീരത്തുള്ള പുതിയ അശോകക്കൊമ്പരണ്ടിയ കാനനത്തിൽ, ഗോപുരന്മാരാലും വലിയ സഹോദരനായ രാമനാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് കൃഷ്ണൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അവർ കണ്ടു. മേഘംപോലെയുള്ള കൃഷ്ണന്റെ ശ്യാമവർണ്ണം, പൊൻവസ്ത്രം, വനമാലയും മയില്പീലിയുമടങ്ങിയ അലങ്കാരങ്ങൾ, നൃത്തക്കാരനെ പോലെ വേഷം, ഒരുകൈയിൽ താമര, കാതിൽ കുമുദപൂവ്, ചുണ്ടരികയിൽ ചുരുളി വീണ മുടി, വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിയുള്ള മുഖം—ഇതൊക്കെയും അവർ കണ്ട് അതീവാനന്ദം അനുഭവിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമായിരുന്ന ഇവരുടെ മനസ്സും കാതുകളും അവനിൽ ലയിച്ചു. കണ്ണുകൾകൊണ്ട് അവനെ ഉൾക്കൊണ്ടു, മനസ്സിൽ ദീർഘമായി അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, രാജാവേ, ജ്ഞാനികൾ പോലെ അവർക്ക് വേണ്ടിയിരുന്ന ദുഃഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വയം കാണേണ്ടതെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അവർ അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. സകലവുമറിയുന്ന കൃഷ്ണൻ, അവളുടെ മനസ്സറിയാതെ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഭാഗ്യശാലികളായവരേ, സ്വാഗതം! ഇരിക്കൂ. നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ളത് എന്താണ്? ഞങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് യുക്തിയുണ്ട്. യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനികൾ, സ്വാർത്ഥം അന്വേഷിക്കുന്നവർ, കാരണമില്ലാത്ത, തടസ്സമില്ലാത്ത ഭക്തി എന്നിൽ അർപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ജീവൻ, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, ആത്മാവ്, ഭാര്യ, മക്കൾ, സമ്പത്ത്—ഇതൊക്കെയും എന്നോടുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെയാണ് പ്രിയമാകുന്നത്. അതിനാൽ സത്യത്തിൽ പ്രിയം ആരാണ്? ഇനി, ദ്വിജപത്നിമാരേ, നിങ്ങൾ യാഗശാലയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങൂ. നിങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ യാഗം പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ട്.” ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാർ പറഞ്ഞു: “പ്രഭുവേ, ദയവായി ഇങ്ങനെ കഠിനമായി പറയരുത്. നിങ്ങളുടെ പാദത്തിൽ ശാസ്ത്രവചനം പാലിക്കൂ. ഞങ്ങൾ ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, തുളസിയാലങ്കരിച്ച നിങ്ങളുടെ പാദധൂളി ശിരസ്സിൽ ചുമക്കാനാണ് വന്നത്. ഇപ്പോൾ ഭർത്താക്കന്മാരോ, മാതാപിതാക്കളോ, മക്കളോ, സഹോദരന്മാരോ, സുഹൃത്തുക്കളോ, ആരും ഞങ്ങളെ അംഗീകരിക്കില്ല. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ പാദത്തിൽ വീണിരിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കു മറ്റൊരു അഭയം ഇല്ല—ദയവായി കൃപയുണ്ടാക്കൂ.” ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, സഹോദരന്മാർ, പുത്രന്മാർ, മറ്റുള്ളവർ—ആർക്കും ദ്വേഷം ഉണ്ടാകരുത്. നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലോകങ്ങളും ദേവതകളും സകലഭൂതങ്ങളും ആദരിക്കും, കാരണം നിങ്ങൾ എന്നോടു ബന്ധപ്പെട്ടു. ഈ ലോകത്തിൽ ശരീരബന്ധം സ്നേഹത്തിനോ പ്രീതിക്കും വേണ്ടിയല്ല; നിങ്ങൾ മനസ്സു എന്നിൽ നിശ്ചയിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ എന്നിലേയ്ക്ക് എത്തും.” ശുകമുനി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാർ യാഗശാലയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി. അവരുടേതായ ഭാര്യമാരെക്കൊണ്ട്, ഭർത്താക്കന്മാർ യാഗം പൂർത്തിയാക്കി. അവിടെ, ഭർത്താവു തടഞ്ഞു വെച്ച ഒരു സ്ത്രീ, കൃഷ്ണനെ ഹൃദയത്തിൽ ആലിംഗനം ചെയ്തു, തന്റെ കർമ്മബന്ധിതമായ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു. ഗോവിന്ദൻ ആ അന്നം കൊണ്ടു ഗോപുരന്മാരെ നാലുവിധത്തിൽ ഭക്ഷിപ്പിച്ചു, സ്വയം ഭക്ഷിച്ചു. മനുഷ്യവേഷം ധരിച്ച കൃഷ്ണൻ, തന്റെ സൗന്ദര്യത്താൽ, വാക്കുകളാൽ, കർമ്മങ്ങളാൽ പശുക്കളെയും ഗോപുരന്മാരെയും ഗോപ്പികമാരെയും ആനന്ദിപ്പിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ കൃഷ്ണനോട് നടത്തിയ അപേക്ഷ ഓർത്തു, ബ്രാഹ്മണന്മാർ തങ്ങൾ മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള കൃഷ്ണനെ പരിഹസിച്ച കുറ്റത്തിൽ ഖേദിച്ചു. ഭാര്യമാരുടെ അനന്യഭക്തി കണ്ട്, തങ്ങള്ക്ക് അത്തരം ഭക്തി ഇല്ലെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവർ ആത്മനിന്ദ ചെയ്തു: “നമ്മുടെ ജന്മത്തിനും, ത്രയിവിദ്യക്കും, വ്രതങ്ങൾക്കും, വലിയ പാഠത്തിനും, വംശത്തിനും, യാഗവിദ്യക്കും എന്തു പ്രയോജനം, കണക്കില്ലാത്ത കൃഷ്ണനിൽ നിന്നു മാറിയാൽ? കൃഷ്ണന്റെ മായയിൽ യോഗികൾ പോലും ഭ്രമിക്കുന്നു; മനുഷ്യരെ ഉപദേശിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കും നമ്മുടെ ഹിതം അറിയാനില്ല. ഈ സ്ത്രീകളുടെ ദൃഢത നോക്കൂ—ലോകഗുരുവായ കൃഷ്ണനുവേണ്ടി, വീട്ടെന്ന മരണമെന്ന ബന്ധം പോലും അവർ തകർത്ത് മുന്നോട്ട് പോന്നു.