ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പുരാണകാലത്ത്, കൃഷ്ണനും രാമനും ഗോകുലത്തിലെ കുരുന്നുകളുമായി പശുക്കളെ മേയിക്കാൻ പോയിരുന്നതാണ്. അന്ന്, കുരുന്നുകൾ കഠിനമായ വിശപ്പിൽ വലയുന്നു. അവർ കൃഷ്ണനോടും രാമനോടും അഭ്യർത്ഥിച്ചു: “ഹേ രാമാ! ഹേ കൃഷ്ണാ! ദുഷ്ടരുടെ നാശകരാ! ഈ വിശപ്പ് ഞങ്ങളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു; ദയവായി അതിന് പരിഹാരം നൽകണം.” കCowherdsയുടെ ഈ ക്ഷമയുള്ള അപേക്ഷ കേട്ട്, ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണൻ, ഭക്തയായ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയ്ക്കായി ദയാപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആംഗിരസ യാഗം നടത്തുന്നു എന്ന യാഗശാലയിൽ പോകണം; അവർ സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. അവിടേക്ക് പോയി, ഞങ്ങളുടെ പേരുകളും, മഹാനായ രാമന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് പാകം ചെയ്ത അന്നം ചോദിക്കൂ.” കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, കCowherds ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ യാഗശാലയിൽ എത്തി, കൈകൾ ചുരുണ്ടും, ഭൂമിയിൽ ശിരസ്സ് വച്ച്, വിനയപൂർവ്വം അപേക്ഷിച്ചു: “ഹേ ഭൂമിയിലെ മഹാരാജാക്കന്മാരേ! ഞങ്ങൾ കൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം വന്നവർ ആണു. ഞങ്ങൾ ഗോകുലത്തിലെ കCowherds, രാമൻ അയച്ചവരാണ്. നിങ്ങൾക്ക് സൗഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഹേ ധർമ്മജ്ഞന്മാരേ! രാമനും അച്യുതനും ഇവിടെ അടുത്ത് പശുക്കളെ മേയിക്കുന്നു; അവർ വിശപ്പിൽ വലയുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അന്നം ദയവായി നൽകുക. ഹേ ഉത്തമന്മാരേ, പശു യാഗത്തിനോ സൗത്രാമണി യാഗത്തിനോ consecration സമയത്ത് ഒഴികെ, consecration ഉള്ളവർക്കും അന്നം കഴിക്കുന്നത് ദോഷം വരുത്തില്ല.” എങ്കിലും, ഈ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ പെട്ടുപോയി, അനേകം യാഗങ്ങളിൽ മുഴുകി, ബാലിഷവും, പ്രായം കൊണ്ട് അഭിമാനവും ഉള്ളവരും, കൃഷ്ണനോട് അന്നം നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല. യാഗത്തിന്റെ സ്ഥലം, കാലം, വിഭവങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, ക്രമങ്ങൾ, യാഗകർ, അഗ്നികൾ, ദേവതകൾ, യാഗദാതാവ്, യാഗം, ധർമ്മം—ഇവയെല്ലാം കൃഷ്ണനിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. എങ്കിലും, അദ്ഹോക്ഷജനായ പരബ്രഹ്മമായ കൃഷ്ണനെ അവർ മനസ്സിലാക്കാതെ, മനുഷ്യനായി കാണുകയും, അന്നം നൽകാൻ തയ്യാറാവാതെ, cowherdsയെ നിരാശരാക്കി. അവരെ നിരാശരായി തിരികെ വന്ന cowherds കൃഷ്ണനോടും രാമനോടും സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ചു. ഈ വിവരം കേട്ട്, ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു, ലോകത്തിൽ സാധാരണയായി നടക്കുന്ന രീതികൾ കാണിച്ച് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാർക്കു വിവരം നൽകൂ; ഞാൻയും സങ്കർഷണനും കൂടെ എത്തിയതായി പറയൂ. അവർ മനസ്സിൽ എനിക്ക് സ്നേഹവും ഭക്തിയും ഉള്ളവരാണ്; അവർ സന്തോഷത്തോടെ അന്നം നൽകും.” കCowherds ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാർക്കു മുന്നിൽ എത്തി, അവർ അലങ്കരിച്ചിരുന്നവരെ കാണി, വിനയപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “ഹേ ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാരേ! ഞങ്ങൾ കൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഇവിടെ പശുക്കളെ മേയിക്കുന്നു. കCowherdsയും രാമനും കൃഷ്ണനും ദൂരത്തുനിന്ന് വന്നിരിക്കുന്നു; അവർ വിശപ്പിലാണ്. ദയവായി, അന്നം നൽകുക.” അച്യുതൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍, കൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, മനസ്സിൽ അദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന, ഭാര്യമാർ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. അവർ നാലു വിധത്തിലുള്ള ഉത്തമ അന്നങ്ങൾ vesselകളിൽ എടുത്ത്, പ്രിയപ്പെട്ട കൃഷ്ണനെ കാണാൻ, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ, ഉല്ലാസത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു. ഭർത്താക്കന്മാർ, സഹോദരങ്ങൾ, ബന്ധുക്കൾ, മക്കൾ എന്നിവർ തടഞ്ഞിട്ടും, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞ, ആഗമങ്ങളിൽ കേട്ട ഉപദേശങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉത്തേജിതരായി, അവർ കൃഷ്ണനിലേക്കു പോയി. യമുനയുടെ തീരത്ത്, പുതിയ അശോക തളികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കുഞ്ജത്തിൽ, കCowherdsയും സങ്കർഷണനും കൂട്ടത്തോടെ കൃഷ്ണനെ കാണാൻ അവർ എത്തി. കൃഷ്ണൻ, മഴമേഘത്തിന്റെ നിറം, സ്വർണ്ണവസ്ത്രം, വനമാലകളും, മയില്പെരുമയും, നൃത്തക്കാരന്റെ വേഷം, ഒരു കൈയിൽ തളിര്പ്പൊന്ന്, കാതിൽ കുമുദം, ചുണ്ടിനരികിൽ കുഞ്ചിതമായ മുടി, മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി—ഈ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവർ കൃഷ്ണനെ കാണുകയും, കണ്ണിലൂടെ മനസ്സിൽ ആലിംഗനം ചെയ്യുകയും, ആകുലതയും ദുഃഖവും വിട്ട്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. അവരൊക്കെ, മറ്റു ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആത്മാവിനെ കാണാൻ കൃഷ്ണനിലേക്കു വന്നതാണു. കൃഷ്ണൻ, എല്ലായും കാണുന്നവൻ, അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “ഹേ സൗഭാഗ്യവതികളേ! സ്വാഗതം. ഇരിക്കുക. ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി നിങ്ങൾ വന്നത് ഉചിതമാണ്. യഥാർത്ഥമായി ആത്മഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ, കാരണം ഇല്ലാതെ, വിരാമമില്ലാതെ, എനിക്കു ഭക്തി നൽകുന്നു. ജീവൻ, ബുദ്ധി, മനസ്, ആത്മാവ്, ഭാര്യ, മക്കൾ, ധനം—ഇവയെല്ലാം എനിക്കു ബന്ധം കൊണ്ടാണ് പ്രിയമായത്; അതിനാൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രിയമാവുന്നത് മറ്റാരാണ്?” “ഇപ്പോൾ, twice-born ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാരേ, യാഗശാലയിലേക്ക് തിരികെ പോകൂ; ഭർത്താക്കന്മാർ യാഗം പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ട്.” അതു കേട്ട്, ഭാര്യമാർ പറഞ്ഞു: “ഹേ കൃഷ്ണാ, ദയവായി അങ്ങനെ കടുപ്പമായി പറയരുത്! നിങ്ങളുടെ പാദത്തിൽ ശാസ്ത്രങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങൾ ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, തുളസി കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച നിങ്ങളുടെ പാദധൂളി ശിരസിൽ ഇടാൻ വന്നതാണ്. ഇനി ഭർത്താക്കന്മാർ, മാതാപിതാക്കൾ, മക്കൾ, സഹോദരങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, ആരും ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കില്ല; അതിനാൽ, ഹേ കൃഷ്ണാ, നിങ്ങളുടെ പാദത്തിൽ വീണവർക്കു മറ്റൊരു അഭയമില്ല—ദയവായി ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷ നൽകുക.” കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, സഹോദരങ്ങൾ, മക്കൾ, മറ്റുള്ളവർ ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല; ലോകങ്ങളും, ദേവതകളും, എല്ലാ ജീവികളും നിങ്ങൾക്ക് ആദരവ് നൽകും, കാരണം നിങ്ങൾ എനിക്കു ചേരുന്നതാണ്. ഈ ലോകത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ദേഹബന്ധം സ്നേഹത്തിനോ, മമതയ്ക്കോ വേണ്ടിയല്ല; നിങ്ങൾ മനസ്സു എനിക്കു നിശ്ചയിച്ചാൽ, ഉടൻ തന്നെ എനിക്കു എത്തിച്ചേരും.” ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശം കേട്ട്, ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാർ യാഗശാലയിലേക്ക് തിരികെ പോയി; ഭർത്താക്കന്മാർ, ഇനി അസൂയ ഇല്ലാതെ, തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ കൂട്ടി യാഗം പൂർത്തിയാക്കി. അവിടെ, ഒരു ഭാര്യ, ഭർത്താവ് തടഞ്ഞിട്ടും, മനസ്സിൽ കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, കേട്ടതുപോലെ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷം നേടുകയും ചെയ്തു. കCowherdsയും, കൃഷ്ണനും, ആ അന്നം നാലു വിധത്തിൽ ഭക്ഷിച്ചു; കൃഷ്ണൻ തന്നെ ഭക്ഷിച്ചു. മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, കൃഷ്ണൻ തന്റെ സൗന്ദര്യത്താൽ, വാക്കുകളാൽ, പ്രവർത്തികളാൽ, പശുക്കളെയും, കCowherdsയെയും, ഗോപികകളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന്, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ഭാര്യമാർ കൃഷ്ണനോടു ചെയ്ത അഭ്യർത്ഥന ഓർത്ത്, മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള കൃഷ്ണനെ അവഹേളിച്ചതിൽ ഖേദിച്ചു, പാപം ചെയ്തതിൽ സങ്കടപ്പെട്ടു. ഭാര്യമാർ കൃഷ്ണനോടുള്ള അതിശയമായ ഭക്തി കണ്ടു, തങ്ങൾക്കു അത്തരം ഭക്തി ഇല്ലാത്തതിൽ ദുഃഖിച്ചു. “നമ്മുടെ ജന്മം, മൂന്ന് വിധം ജ്ഞാനം, വ്രതങ്ങൾ, വലിയ പഠനം, വംശം, യാഗവിദ്യ—all these are worthless if we turn away from the Lord beyond sense perception. കൃഷ്ണന്റെ മായാ, യോഗികൾക്കു പോലും ഭ്രമം വരുത്തുന്നു; മനുഷ്യർക്കു ഉപദേശിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കു തന്നെ, ആത്മഹിതം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല,” എന്നിങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ മനസ്സിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യലീലയും, ഭക്തരുടെ ഭാവവും, യാഗത്തിന്റെ ഫലവും, ഭക്തിയുടെ മഹത്വവും ഈ കഥയിലൂടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.