ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണനെ കാണുമ്പോൾ, ഗോപികൾ വിനയത്തോടെ തലകൂറി നമസ്കരിക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ ഈ ഭാവം കണ്ട്, ദയാലുവായ കൃഷ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരികെ നൽകി. ഗോപികൾ, കൃഷ്ണൻ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് കളിച്ചുവെങ്കിലും, അവർക്ക് അതിൽ ദോഷബോധം ഉണ്ടാകില്ല; മറിച്ച്, കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവർ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ശേഷം, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ പ്രിയനായ കൃഷ്ണനുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ലജ്ജയോടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, ഗോപികൾ കൃഷ്ണന്റെ അടുത്ത് നിന്നു. ദാമോദരൻ അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, വ്രതം പാലിച്ച ഈ ഗോപികൾക്ക് അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം, ധർമ്മശീലികളായ ഗോപികളേ, എന്നെ ആരാധിക്കാനാണ്. ഞാൻ അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു; അത് പൂർത്തിയാകും," എന്ന് കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. "എന്റെ മേൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ചവർക്കു ആഗ്രഹം വാസനയിലേക്കു പോകില്ല; ഉരിയാടും തിളപ്പിച്ച ധാന്യങ്ങൾ പിറകോട്ടു വളരാത്തതുപോലെ." പിന്നെ, "ഇപ്പോൾ വ്രജയിലേക്ക് പോകൂ; നിങ്ങൾ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ കൂടെ ആസ്വദിക്കും, കാരണം ഈ വ്രതം നിങ്ങൾ എന്റെ ആരാധനയ്ക്കാണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു," എന്ന് കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ ഈ ഉപദേശം കേട്ട്, ഗോപികൾ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ, കഷ്ടപ്പെട്ടാലും, കൃഷ്ണന്റെ പാദകമലങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, വ്രജയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. അതിന്റെ ശേഷം, ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണൻ, ഗോപകുമാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ, തന്റെ അണിയനായി, മുതിർന്ന സഹോദരൻ കൂടെ, കാളകളെ അകലെ കൊണ്ടുപോയി. വൃന്ദാവനത്തിൽ, വൃക്ഷങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ കൊണ്ട് കടുത്ത ഉച്ചവെയിലിൽ കുടയായി കാവൽ നിൽക്കുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണൻ വ്രജവാസികൾക്ക് പറഞ്ഞു. "സ്തോകകൃഷ്ണ, അംശു, ശ്രീദാമ, സുബല, അർജുന, വിശാല, ഋഷഭ, തേജസ്വിൻ, ദേവപ്രസ്ഥ, വരുഥപ—നിങ്ങൾ ഈ മഹാത്മാക്കളെ കാണൂ; അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ പേരിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. കാറ്റ്, മഴ, ഉച്ചവെയിൽ, തണുപ്പ് എന്നിവ സഹിച്ചു, അവർ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. അവരുടെ ജന്മം ഭാഗ്യമായതാണ്; എല്ലാ ജീവികളും അവരിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. സത്പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ, അവർ സഹായം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നവരെ ഒരിക്കലും നിരസിക്കില്ല." "ഇവരുടെ ഇച്ഛകൾ ഇല, പൂവ്, ഫലം, തണൽ, വേരുകൾ, തൊലി, മരച്ചില്ല, സുഗന്ധം, പിണ്ണാക്ക്, ചിതഭസ്മ, അസ്ഥി എന്നിവകൊണ്ട് നിറവേറ്റുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ, ശരീരധാരികൾക്കു ശരീരധാരികളായവരിൽ ജന്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഫലം ഇതാണ്: ജീവൻ, സമ്പത്ത്, ബുദ്ധി, വാക്ക് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഉത്തമമൊന്നിനായി പ്രവർത്തിക്കണം." കൃഷ്ണനും രാമനും കാളകളെ യമുനയുടെ തീരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, വൃക്ഷങ്ങളുടെ തളിർ, കുല, ഫലം, പൂവ്, ഇല എന്നിവ നിറഞ്ഞ ശാഖകളിലൂടെ കടന്നു. അവിടെ, കാളകളെ തണുത്ത, ശുദ്ധമായ, മംഗളപ്രദമായ വെള്ളം നൽകി, ഗോപകുമാരന്മാർ സ്വതന്ത്രമായി ആ വെള്ളം കുടിച്ചു തൃപ്തരായി. അവിടുത്തെ കാടുകളിൽ, കാളകൾ സ്വതന്ത്രമായി ചാരുമ്പോൾ, കൃഷ്ണനും രാമനും, വിശേഷമായി വിശപ്പുള്ളപ്പോൾ, ഗോപകുമാരന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട്, ജീവി വീണ്ടും സ്വയം ഓർമ്മിക്കുന്നില്ല; മരണത്തിൽ, ആകെ മറവിയാണ്. ജന്മം, വ്യക്തി മുഴുവനായി അനുഭവപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, അതിനെ ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കലാണ് എന്ന് പറയുന്നു; സ്വപ്നം അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രമം പോലെയാണ്." "മുന്‍പത്തെ സ്വപ്നം അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രമം ഓർമ്മിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, ആ അവസ്ഥയിൽ, ഒരാൾ പുതിയതായി തന്നെ കാണുന്നു, പഴയതുപോലെ അല്ല. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, അവയുടെ വസ്തുക്കൾ, മനസ്സിന്റെ ഈ ത്രൈമാസിക രൂപം വസ്തുവിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ഉള്ളിൽ, പുറത്തു എന്ന വിഭജനങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്, നല്ലവരും ദുഷ്ടരും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾപോലെ." "ജീവികൾ നിരന്തരം ജന്മവും മരണമുമാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്; കാലത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മതയും വേഗതയും കാരണം, ഇത് കാണാനാവില്ല. ജ്വാല, നദി, വൃക്ഷഫലങ്ങൾ പോലെ, എല്ലാ ജീവികളുടെ കാലവും അവസ്ഥകളും നിലനിൽക്കുന്നു." "ഈ ദീപം ജ്വാലയാണെന്ന് പറയുന്നു, ഈ വെള്ളം നദിയാണെന്ന് പറയുന്നു, ഈ വ്യക്തി മനുഷ്യനാണെന്ന് പറയുന്നു—ഇതൊക്കെ കൃത്രിമമാണ്; ദീർഘായുസ് എന്ന ധാരണയും അങ്ങനെതന്നെ. ഈ വ്യക്തി തന്റെ തന്നെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വിത്തിൽ നിന്നാണ് ജന്മം ലഭിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതരുത്; അതു മായയാണ്, മരത്തിൽ തീ ഉദിച്ചും അപ്രത്യക്ഷമായും കാണുന്ന പോലെ." "ഗർഭധാരണം, ഗർഭവാസം, ജനനം, ബാല്യകാലം, ബാല്യം, യൗവനം, പക്വത, വൃദ്ധാവസ്ഥ, മരണം—ഇവയാണ് ശരീരത്തിന്റെ ഒമ്പത് ഘട്ടങ്ങൾ. ഗുണങ്ങളോടുള്ള ബന്ധം കൊണ്ട്, ഉന്നതവും താഴ്ന്നതുമായ ഈ വ്യത്യസ്ത ശരീരങ്ങൾ ഭ്രമത്തിൽ നിന്നാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്; ചിലപ്പോൾ ഒരാൾ അവയെ കൈവശം വയ്ക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു." "പിതാവിനെയും പുത്രനെയും കാണുമ്പോൾ ആത്മാവിന്റെ ജന്മവും നാശവും അനുമാനിക്കാം; പക്ഷേ, വരും-പോകും എന്ന യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയുന്നവൻ ഇരുപക്ഷത്തിലും ആകാറില്ല. വിത്തും ഫലവും അറിയുന്നവൻ വൃക്ഷത്തിന്റെ ജന്മവും നാശവും മനസ്സിലാക്കുന്നു, പക്ഷേ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണ്; അതുപോലെ, സാക്ഷി ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണ്." "ആത്മാവും പ്രകൃതിയും വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെ, ബന്ധം മൂലം ഭ്രമിച്ചവൻ ലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സത്വഗുണം വഴി ദേവന്മാരുടെ സ്ഥാനം, രജസിലൂടെ അസുരന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും സ്ഥാനം, തമസ്സിലൂടെ പ്രേതങ്ങളും മൃഗങ്ങളും—ഈ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ ജീവി ഇവിടെയൊക്കെ സഞ്ചരിക്കുന്നു." "മറ്റുള്ളവർ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതും പാടുന്നതും കാണുമ്പോൾ, ഒരാൾ അവരെ അനുകരിക്കുന്നു; ബുദ്ധിയുടെ ഗുണങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രവർത്തനരഹിതനായവനും അനുകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകും. വെള്ളം ഒഴുകുമ്പോൾ മരങ്ങൾ നീങ്ങുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു; കണ്ണ് ചുറ്റുമ്പോൾ ഭൂമി ചുറ്റുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു; അതുപോലെ, ബോധം ഭ്രമിക്കുന്നു." "ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളുടെ അനുഭവം മനസ്സിന്റെ ഭ്രമത്തിലൂടെ കൃത്രിമമാണ്; സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്ന ദൃശ്യം യാഥാർത്ഥ്യമല്ല; അതുപോലെ, ലോകജീവിതവും ആത്മാവിനായി മായയാണു, ദാശാർഹവംശജൻ. വസ്തു ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ലോകചക്രം നിലയ്ക്കുന്നില്ല; ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളിൽ ധ്യാനിക്കുന്നവനു, ദുഃഖം സ്വപ്നത്തിൽപോലും ജാഗ്രതയിലേയും ഉണ്ടാകും." "അതിനാൽ, ഉദ്ധവാ, വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളിൽ ലയിക്കരുത്; ആത്മാവിനെ പിടിച്ചുപറ്റുന്നതിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ഭ്രമം കാണൂ, മായയിലുണ്ടാകുന്ന തെറ്റു തിരിച്ചറിയൂ." "തള്ളിക്കളയപ്പെടുമ്പോൾ, ദുഷ്ടന്മാർ അവഹേളിക്കുമ്പോൾ, പരിഹസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അസൂയപ്പെടുമ്പോൾ, അടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, തടുക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഉപജീവനം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ—" "അജ്ഞാനികളാൽ തുപ്പപ്പെടുമ്പോൾ, മൂത്രം ഒഴിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പലവിധം അലറപ്പെടുമ്പോൾ—even in hardship, one who desires what is good should uplift oneself by one's own self." അപ്പോൾ, ഉദ്ധവൻ ചോദിച്ചു: "ഇതെങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം, വാക്കിന്റെ ശ്രേഷ്ഠനായവാ? ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.