ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഒരു ദിവസം, യമുനാനദിയുടെ തീരത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന ഗോപികൾ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ വസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ വച്ചു, കൃഷ്ണനെ പാടിക്കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു. അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കിയ യോഗിമാരുടെ നാഥനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവിടേക്ക് വന്നു, അവരുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ. കൃഷ്ണൻ വസ്ത്രങ്ങൾ വേഗത്തിൽ എടുത്ത് ഒരു കടമ്പമരത്തിൽ കയറി, ബാലരോടൊപ്പം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗോപികൾക്ക് തമാശയായി പറഞ്ഞു: "വസ്ത്രങ്ങൾ തിരികെ വാങ്ങാൻ ഓരോരുത്തരായി വരൂ; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, ശുദ്ധമായ വ്രതം പാലിച്ച് നിങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ." കൃഷ്ണൻ വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം സത്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഈ ബാലർ അതറിയുന്നു. മനോഹരമായ കമർ ഉള്ളവരേ, ഓരോരുത്തരായി വരൂ, ഒരുമിച്ചല്ല." കൃഷ്ണന്റെ ഈ കളി കണ്ട ഗോപികൾ, സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി, പരസ്പരം ലജ്ജയോടെ നോക്കി, ചിരിച്ചു, പക്ഷേ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാൻ മടിച്ചു. ഗോവിന്ദൻ ഇങ്ങനെ തമാശയായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സ് അശാന്തമായിത്തീർന്നു; തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കഴുത്തുവരെയുള്ള ഗോപികൾ, നടുങ്ങി, കൃഷ്ണനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നന്ദസുന്ദരാ, ദയവായി ഞങ്ങളെ ആദരിക്കുക; വ്രജത്തിലെ പ്രശംസനീയനാണ് നിങ്ങൾ. ഞങ്ങൾ നടുങ്ങുന്നു, ദയവായി വസ്ത്രങ്ങൾ തിരികെ തരൂ." "ശ്യാമസുന്ദരാ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദാസികൾ, നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യാം; ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, വസ്ത്രങ്ങൾ തരൂ, അല്ലെങ്കിൽ രാജാവിനോട് പരാതിപ്പെടും." ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ശരിക്കും എന്റെ ദാസികൾ ആണെങ്കിൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ ശുദ്ധമായ ചിരിയുള്ളവരൊക്കെ ഇവിടെ വരണം, വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങാൻ." തണുപ്പിൽ നടുങ്ങിയ ഗോപികൾ, കൈകൊണ്ട് ശരീരത്തിന്റെ സ്വകാര്യ ഭാഗങ്ങൾ മറച്ച് വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. അവരുടെ ഈ നിർപരാധമായ ഭക്തി കണ്ട കൃഷ്ണൻ, വസ്ത്രങ്ങൾ തോളിൽ വച്ച്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ വ്രതം പാലിക്കാൻ നഗ്നരായി വെള്ളത്തിൽ കയറിയത് ദേവതകളോടുള്ള അപചാരമാണ്. കൈകൂപ്പി തലവാഴ്ത്തി ഈ പാപം നീക്കുക, പിന്നെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് ധരിക്കൂ." അച്യുതന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോപികൾ, നഗ്നമായി കുളിക്കുന്നത് വ്രതഭംഗമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, കൃഷ്ണൻ തന്നേ ഈ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ നിർദേശിച്ചതിനാൽ, അതിൽ പാപമില്ലെന്ന് കരുതി, മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാക്കി. അവർ കൈകൂപ്പി തലവാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ദേവകിസുന്ദരൻ, ദയയിൽ ഉണർന്ന്, സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരികെ നൽകി. കൃഷ്ണൻ അവരെ ശക്തമായി കളിച്ചെങ്കിലും, ലജ്ജിപ്പിച്ചെങ്കിലും, വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തെങ്കിലും, ഗോപികൾക്ക് കോപമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല; അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവർ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ശേഷം, മനസ്സിൽ പ്രിയനുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയുടെ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ, ഗോപികൾ ലജ്ജയോടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, അവന്റെ അടുക്കളിൽ നിന്ന് പോകാൻ മടിച്ചു. അവരുടെ കാൽ സ്പർശിക്കാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, ദാമോദരൻ, വ്രതം പാലിച്ച ഗോപികളെ ചോദ്യം ചെയ്തു: "നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം, ഉത്തമരേ, എന്നെ പൂജിക്കാനാണ്; ഞാൻ അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു, അത് നിർബന്ധമായും പൂർത്തിയാകും." "എന്റെ മേൽ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ചവർക്ക്, ആഗ്രഹം കാമത്തിൽ മാറില്ല; വറുത്തതും വേവിച്ചതും പോലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ പിറവിയില്ലാത്തതുപോലെ." "ഇപ്പോൾ, വ്രജയിലേക്ക് പോകൂ, നിങ്ങൾ വ്രതത്തിൽ പൂർണതയിലായിരിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒപ്പം സന്തോഷിക്കും; ഈ വ്രതം നിങ്ങൾ എന്റെ പൂജയ്ക്കായി ചെയ്തതാണ്." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ നിർദേശിച്ചതിനാൽ, ഗോപികൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ലോട്ടസ് പാദങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, വ്രജയിലേക്ക് മടങ്ങി; പക്ഷേ, അവർക്കു പോകാൻ ഏറെ കഷ്ടമായിരുന്നു. പിന്നീട്, കൃഷ്ണൻ, ബാലരോടൊപ്പം, വൃന്ദാവനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി, തന്റെ അഗ്രജനായ ബലരാമനോടൊപ്പം, ദൂരത്ത് പശുക്കളെ ഇടയാക്കി. മധ്യാഹ്നത്തിലെ കനൽ ചൂടിൽ, മരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഛായ നൽകുന്നതു കണ്ട കൃഷ്ണൻ, വ്രജവാസികൾക്ക് പറഞ്ഞു: "സ്റ്റോകകൃഷ്ണ, അംശു, ശ്രീദാമ, സുബല, അർജുന, വിശാല, ഋഷഭ, തേജസ്വിൻ, ദേവപ്രസ്ഥ, വരൂഥപ!" "ഈ മഹാത്മാക്കളെ നോക്കൂ, അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്നു. കാറ്റ്, മഴ, ചൂട്, തണുപ്പ് സഹിച്ച്, അവർ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു." "അഹ്, ഭാഗ്യശാലികളാണ് ഇവർ; എല്ലാ ജീവികളും ഇവരിൽ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. സത്പുരുഷന്മാർ പോലെ, സഹായം തേടുന്നവരെ ഒരിക്കലും നിരസിക്കാറില്ല." "ഇവരുടെ ഇച്ഛകൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നു: ഇല, പൂവ്, പഴം, ഛായ, വേര്, തൊലി, മരച്ചില്ല, സുഗന്ധം, പിഴ, ചാര, അസ്ഥി എന്നിവകൊണ്ട്." "ഇവിടെ ശരീരമുള്ളവരിൽ ശരീരമുള്ളവരുടെ ജന്മം സഫലമാകുന്നത്, ജീവനും, സമ്പത്തും, ബുദ്ധിയും, വാക്കും ഉപയോഗിച്ച്, എപ്പോഴും പരമോന്നതം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ്." ഇങ്ങനെ, യമുനയുടെ നടുവിലേക്ക്, പുതിയ കൊമ്പുകളും കായകളും പൂക്കളും ഇലകളും നിറഞ്ഞ മരങ്ങളുടെ താഴ്‌വരകളിലൂടെ കൃഷ്ണൻ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, പശുക്കൾക്ക് ശുദ്ധമായ, തണുത്ത, മംഗളമായ വെള്ളം കൊടുത്ത ശേഷം, ഇടയക്കാർ സ്വതന്ത്രമായി ആ വെള്ളം കുടിച്ചു, തൃപ്തി നേടി. അവളുടെ കുഞ്ചങ്ങളിൽ, പശുക്കളെ ഇഷ്ടം പോലെ ചാരുവാൻ അനുവദിച്ച ശേഷം, കൃഷ്ണനും രാമനും, വിശ്രമം കൊണ്ട, ഇടയക്കാർക്ക് വിശപ്പുണ്ടായി, അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളിൽ ലയിച്ചാൽ, ജീവൻ വീണ്ടും തന്നെ ഓർക്കാറില്ല; മരണമാണ് ആകെയുള്ള മറവിയ്ക്ക് കാരണം." "ജന്മം, വ്യക്തി മുഴുവൻ അനുഭവിക്കുന്നതെങ്കിലും, ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളെ സ്വീകരിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു, സ്വപ്നം അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രമം പോലെ." "പൂർവ്വം കണ്ട സ്വപ്നം അല്ലെങ്കിൽ ഭ്രമം ഓർക്കാത്തതുപോലെ, ആ അവസ്ഥയിൽ, പുതിയതായി തന്നെ കാണുന്നു, പഴയതല്ല." "ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, അവയുടെ വസ്തുക്കൾ, മനസ്സ്—ഈ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ ദ്രവ്യത്തിൽ കാണുന്നു; ഉള്ളിൽ-പുറത്ത് എന്ന വിഭജനം മനുഷ്യരിൽ നിന്നാണ്, നല്ലവരുടെയും ദുഷ്ടരുടെയും പ്രവൃത്തികൾ പോലെ." "പ്രിയവാ, ജീവികൾ എപ്പോഴും ജനിക്കുന്നു, നശിക്കുന്നു; കന്യമായ, അതിവേഗമായ കാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അതിന്റെ സൂക്ഷ്മത കൊണ്ടാണ് കാണാത്തത്." "ചിരാഗിന്റെ ജ്വാല, നദിയുടെ പ്രവാഹം, വൃക്ഷത്തിന്റെ പഴങ്ങൾ പോലെ, എല്ലാ ജീവികളുടെ കാലവും നിലയും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു." "ഈ ദീപം ജ്വാലയാണെന്ന് പറയുന്നു, ഈ വെള്ളം പ്രവാഹമാണെന്ന്, ഈ മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനാണെന്ന്—ഇതൊക്കെ തെറ്റായ വാക്കുകളാണ്, ദീർഘായുസ് എന്ന ധാരണയും." "ഈ മനുഷ്യൻ തന്റെ കർമ്മത്തിന്റെ വിത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതരുത്; അതൊരു മായയാണ്, മരത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉണർന്നും നിലച്ചും കാണുന്നത് പോലെ.